Pies nie chce jeść – co może być przyczyną?

Pies nie chce jeść

Brak apetytu u psa powinien zawsze wzbudzać zaniepokojenie u opiekuna. Krótkotrwała utrata apetytu bez dodatkowych objawów nie powinna być zagrożeniem dla zdrowego i dorosłego psa, ale nie należy tego lekceważyć. Może to być pierwszy objaw poważnej choroby, dlatego w takiej sytuacji wskazana jest wizyta u lekarza weterynarii. Chcesz wiedzieć, jak długo pies może nie jeść i co robić, kiedy pies nie je? Przeczytaj.

Brak apetytu u psa – przyczyny:

Brak apetytu u psów może być jednym z pierwszych niepokojących objawów niektórych chorób, ale może też wynikać z przejedzenia lub wybredności pupila. Nie należy tego lekceważyć, dlatego jeśli pies nie je dłużej niż jeden dzień, należy się zgłosić na wizytę do lekarza weterynarii, by ustalić przyczynę utraty łaknienia.

Przyczyny braku apetytu można podzielić na trzy grupy. Pierwotny brak łaknienia oznacza, że zmiany w organizmie psa bezpośrednio wpływają na ośrodek łaknienia i go hamują. Wtórny brak łaknienia oznacza, że inny czynnik hamuje ośrodek głodu. Takim czynnikiem może być na przykład wysoka temperatura wewnętrzna lub zewnętrzna, która wpływa na ośrodek głodu w sposób pośredni.

Rzekoma utrata łaknienia jest związana z przeszkodami uniemożliwiającymi psu pobranie pokarmu, np. ciałem obcym w jamie ustnej lub chorobami przyzębia. Pupil wykazuje zainteresowanie jedzeniem, ale nie jest w stanie jeść.

Pierwotny brak łaknienia – przyczyny:

  1. Zaburzenia neurologiczne:
    • choroby podwzgórza,
    • ból wewnątrzczaszkowy,
    • podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe.
  2. Zaburzenia na tle psychogennym:
    • stres
      Silny stres może hamować ośrodek głodu, przez co pies nie jest głodny. Najczęstsze czynniki stresogenne u psów to:
      • utrata opiekuna,
      • utrata towarzysza,
      • zmiana miejsca zamieszkania,
      • zmiany w miejscu zamieszkania, np. remont czy pojawienie się dziecka.
    • strach
      Zwierzęta, które się boją, zazwyczaj nie czują głodu. Wystarczy, że coś spadnie na ziemię, w głośnikach telewizora pojawi się głośna reklama lub ktoś głośniej tupnie nogą. To wszystko może psa przestraszyć. Pies odczuwający strach nie wykazuje zainteresowania zawartością miski i ucieka do miejsca, w którym czuje się bezpiecznie. Łatwo to zauważyć choćby u czworonogów, które panicznie boją się burzy czy fajerwerków.
    • wybredność
      Uwaga opiekuna oraz pokarm to silne czynniki wzmacniające zachowania, dlatego pies może nie jeść karmy, by nakłonić domownika do podania smakowitej psiej przekąski, zamiast zwykłej karmy. Czworonogi szybko uczą się, że „grymaszenie” nad miską może przynieść korzyści. Ulegli i zmartwieni opiekunowi zastępują wówczas zwykłe posiłki kalorycznymi przekąskami lub polewają karmę smakowitym olejem, co może być w przyszłości przyczyną otyłości lub nawet zapalenia trzustki.
    • „wymuszanie” uwagi
      Niektóre zwierzęta jedzą tylko wtedy, kiedy opiekunem stoi obok nich. Część z nich może nawet nie chcieć jeść z miski, i jeść tylko „z ręki”. Takie zachowanie świadczy o nieprawidłowej relacji z opiekunem i jest nazywane „attention-seeking behaviour”, czyli zachowaniem zwracającym uwagę. Wymaga konsultacji z lekarzem weterynarii lub doświadczonym behawiorystą.

      Przyczyna „wymuszania” przez psa jedzenia „z ręki” może mieć także inne podłoże, dlatego warto taki objaw skonsultować ze specjalistą. Sztywność karku, jako objaw niektórych chorób w obrębie układu nerwowego (zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub jamistości rdzenia kręgowego u cavalier king charles spanieli), może uniemożliwiać schylanie się do miski. Dlatego psy cierpiące na zesztywnienie okolicy karku chętnie jedzą „z ręki” lub z miski na podwyższeniu.
  3. Utrata węchu
    Psy posiadają od 70 mln do 220 mln komórek węchowych. Dla porównania, ludzie posiadają ich zaledwie od 5 mln do 30 mln. Zmysł węchu jest dla psów bardzo ważny, ponieważ aromatycznie pachnąca karma pobudza jego ośrodek głodu. Utrata węchu może skutkować spadkiem zainteresowania jedzeniem.

Wtórny brak łaknienia u psa – przyczyny:

  1. Ból
    Może być zlokalizowany w klatce piersiowej, jamie brzusznej lub pochodzić z mięśni lub stawów. Psy, które odczuwają silny ból mogą nie być zainteresowane pobieraniem pokarmu.
  2. Choroby narządów wewnętrznych
    • zmiany zapalne, np. przewlekłe zapalenie trzustki lub idiopatyczne zapalenie jelit (IBD),
    • nowotwory.
  3. Zaburzenia endokrynologiczne i zaburzenia gospodarki mineralnej
    1. niedoczynność kory nadnerczy,
    2. hipo- i hiperkalcemia.
  4. Inne
    • wysoka temperatura na zewnątrz
      Psy, podobnie jak ludzie i inne ssaki, mają mniejszy apetyt, kiedy na zewnątrz jest gorąco. Zostawiona miska z jedzeniem w upalny dzień nie powinna niepokoić opiekunów. Spróbuj podać karmę wieczorem, kiedy nieco się ochłodzi.
    • choroba lokomocyjna
      Psy także mogą cierpieć na chorobę lokomocyjną. Podróż autobusem czy samochodem osobowym może spowodować wymioty, osowiałość i brak apetytu podczas podróży oraz przez kilka godzin po jej zakończeniu.
    • brak apetytu po znieczuleniu
      Pies po operacji nie chce jeść? To normalne. Musisz dać mu czas na dojście do siebie. Pupil powinien zacząć interesować się jedzeniem dzień po wybudzeniu ze znieczulenia ogólnego.
    • zatrucia
      Zjedzenie awokado, czekolady lub orzechów może być przyczyną zatruć pokarmowych, które charakteryzują się m.in. takich objawami, jak:
  5. Choroby zakaźne
    Wszystkie choroby zakaźne, które przebiegają z gorączką, mogą być przyczyną utraty łaknienia. Pies ma charakterystyczne dla danej jednostki chorobowej objawy, np. ze strony układu oddechowego lub pokarmowego. Towarzyszy temu także osłabienie i ospałość.

Rzekomy brak łaknienia – przyczyny:

  1. Zaburzenia w obrębie jamy ustnej
    • problemy stomatologiczne
      Pies ma zazwyczaj zachowany apetyt. Podchodzi do miski, wącha jedzenie i próbuje pobrać pokarm. Szybko z tego rezygnuje i odbiega od miski, ponieważ odczuwa ból. Może wówczas wypluwać jedzenie, a także popiskiwać.

      Najczęstsze przyczyny to:
      • kamień nazębny i zapalenie przyzębia,
      • złamanie zęba,
      • zapalenie gardła,
      • zapalenie przełyku,
      • obecność nadżerek w jamie ustnej,
      • obecność ciał obcych w jamie ustnej,
      • uszkodzenie stawu żuchwowo-skroniowego.
  2. Porażenie nerwów
    W wyniku porażenia nerwu podjęzykowego pies ma zachowany apetyt, a mimo to z miski nie ubywa jedzenia. Przyczyną jest porażenie części jamy ustnej, przez co pies ma trudności z żuciem i połykaniem karmy.
  3. Ślepota
    Pies ma zachowany apetyt, ale nie może znaleźć miski z jedzeniem. Dotyczy to często starszych piesków, które dodatkowo mają zaburzony zmysł węchu.
  4. Inne
    • przejedzenie
      Jednodniowa głodówka bez innych objawów nie powinna być dla opiekuna niepokojąca. Może to być uwarunkowane nadmiernym spożyciem kalorii poprzedniego dnia w stosunku do aktywności zwierzęcia. To normalny mechanizm, który obserwuje się u wilków, i który miał miejsce u przodków psów domowych, żyjących na wolności. Dzikie psy często jadły na zapas, a potem przez długi czas nie odczuwały głodu, dlatego mogły nie jeść przez kilka dni.
    • jedzenie na spacerze
      Pies, który nie je z miski, a mimo to nie traci na wadze, może po prostu jeść wszystko to, co znajdzie na spacerze lub odwiedzać miskę psa z sąsiedztwa.

Konsekwencje niejedzenia

Niejedzenie przez jeden dzień nie stanowi zagrożenia życia dla zdrowego, dorosłego psa o prawidłowej masie ciała. Głodówka trwająca dzień jest nawet wskazana u psów, które mają zaplanowaną operację (np. kastrację czy popularne u buldogów francuskich poszerzenie nozdrzy).

Pamiętaj, że choć pies może nie jeść przez cały dzień, powinien pić. Jeśli Twój pupil nie je, ani nie pije, udaj się z nim jak najszybciej na wizytę do lekarza weterynarii.

Najpoważniejsze skutki niejedzenia u psów to odwodnienie i niedożywienie, które  stanowią bezpośrednie zagrożenie zdrowia i życia. Zwłaszcza niebezpieczne jest odwodnienie- utrata już 15-20% płynów z organizmu może prowadzić do śmierci. W obu przypadkach narządy wewnętrzne nie pracują prawidłowo, komórkom brakuje energii, dlatego pupil stopniowo traci siły.

Inne objawy niedożywienia u psa:

  • matowa, skłonna do wypadania sierść,
  • widoczne wszystkie żebra,
  • szybkie zmęczenie,
  • niechęć do aktywności fizycznej (unikanie długich spacerów),
  • spadek odporności,
  • problemy z funkcjonowaniem mięśni i stawów
  • stopniowe zaniki mięśni.

Jak zachęcić psa niejadka do jedzenia?

Konsultacja z lekarzem weterynarii

Jeśli Twój pies nagle przestał jeść, niezależnie od jego wieku, należy to skonsultować ze specjalistą. Brak apetytu może być objawem zagrażającej życiu choroby, dlatego nie odkładaj wizyty w gabinecie czy przychodni weterynaryjnej na później.

Lekarz weterynarii może wykonać dodatkowe badania (lub zlecić ich wykonanie), w celu ustalenia przyczyny utraty łaknienia, która nie zawsze jest oczywista. Może także wprowadzić leki i zalecić podawanie psu specjalistycznej wysokoenergetycznej karmy. W przypadku odwodnienia konieczne może się okazać podłączenie płynów w postaci wlewów podskórnych lub dożylnych.

Jeśli specjalista uzna, że Twój pies jest zdrowy i brak apetytu wynika z wybredności, stresu lub lęku, możesz w porozumieniu z lekarzem weterynarii, spróbować innych metod zachęcania do jedzenia:

  • stopniowa zmiana karmy
    Twój pies może po prostu nie lubić suchej lub mokrej karmy i wybrzydzać podczas jedzenia. Psy karmione przez całe życie karmą o takim samym smaku i pochodzącą od tego samego producenta, mogą nie chcieć jeść innej. Poza tym nagła zmiana jedzenia może prowadzić do biegunki. Dlatego wszystkie zmiany żywieniowe należy wprowadzać stopniowo. Możesz mieszać karmę suchą z mokrą lub początkowo polewać karmę odrobiną oleju, by zwiększyć jej smakowitość. Pies potrzebuje czasu, by zaakceptować zmianę, dlatego bądź cierpliwy.
  • przesunięcie miski z jedzeniem
    Przyczyną niejedzenia może być stres i lęk. Przestaw miskę do miejsca, w którym Twój pupil czuje się bezpiecznie. Nie musi to być kuchnia. Pamiętaj, by wraz z miską z pokarmem, przestawić także miskę z wodą. To szczególnie ważne, jeśli karmisz psa suchą karmą, która ma niską zawartość wody.
  • większa aktywność fizyczna
    Dostosuj intensywność wysiłku do wieku psa. Starsze psy nie potrzebują tyle ruchu, co szczenięta i młode osobniki. Możesz też kupić nowe zabawki, które urozmaicą spacery. Psy mają większy apetyt po wysiłku, dlatego staraj się karmić psa po dłuższym spacerze.
  • karmienie psa o stałych porach
    Psy lubią rutynę. Łatwo przyzwyczajają się do karmienia czy spacerów o stałych godzinach. Jeśli nie zawsze jesteś w stanie wrócić do domu o stałej porze, doskonałym rozwiązaniem są miski, które otwierają się o stałej godzinie. Wystarczy włożyć do niej karmę, zamknąć i ustawić stoper na wybraną godzinę.
  • urozmaicenie posiłków
    Mata węchowa lub zabawki, w których możesz ukryć karmę, są strzałem w dziesiątkę dla wszystkich psów, które reagują na bodźce węchowe. Sprawdzą się u czworonogów w każdym wieku, zarówno u szczeniąt, jak i starszych psów. W zabawkach można ukryć zarówno karmę suchą, jak i mokrą oraz smakołyki. Przeczytaj, jakie przysmaki wybrać dla psa.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

Gruby, chudszy… szczupły

Z powodu nadwagi i otyłości cierpią domowe zwierzęta. Przekarmiamy je w imię źle pojętej miłości.

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres