Pies na spacerze

Karmienie psów ras dużych i olbrzymich

Ile i jak powinien jeść Twój duży pies, aby być zdrowym? Dowiedz się też, jakiej karmy potrzebuje szczeniak dużej rasy.

Dieta psów dużych i jeszcze większych

Sposób żywienia psów dużych i olbrzymich ma kluczowe znaczenie dla ich zdrowia, pozwala im rosnąć i umożliwia aktywność fizyczną. Niestety nie ma jednej uniwersalnej karmy odpowiedniej dla wszystkich ras i grup wiekowych psów. Jeśli chcesz się dowiedzieć, jak żywić swojego olbrzyma, zapoznaj się z poniższym artykułem.

Najpopularniejsze rasy dużych psów

Rasy dużych psów są znane na całym świecie. Choć dzisiejszych czasach zdecydowanie większym zainteresowaniem cieszą się małe pieski kanapowe, które bez problemu przystosowują się do życia w małym mieszkaniu. W przeszłości duże psy miały do spełnienia określone zadanie, ceniono je za siłę, wytrzymałość i odwagę.

Były w stanie znieść najsurowsze zimy, dzięki czemu wykorzystywano je np. do ciągnięcia sań i powozów. Brały i w dalszym ciągu biorą udział w polowaniach, a także chronią domostwa przed nieproszonymi gośćmi. Obecnie sprawdzają się też w roli zwierząt policyjnych, ratowniczych i przewodników osób niewidomych oraz niedowidzących.

  • Psy duże i olbrzymie (powyżej 25 kg)

Ras psów dużych i olbrzymich jest zdecydowanie mniej niż tych, których masa ciała jest niższa niż 25 kg. Zgodnie z Międzynarodową Federacją Kynologiczną grupę psów o największych rozmiarach tworzy jedynie 28 ras. Dzielą się nie tylko na towarzyszące, ratownicze, stróżujące czy też myśliwskie.

Cechują się sporą różnorodnością, która wynika z budowy ciała. Wyróżnia się kilka typów takich psów. Typ dogowaty charakteryzuje się krótką sierścią, masywną i kwadratową głową, wyraźnymi górnymi wargami, silną szczęką i sylwetką wpisaną w kwadrat. Ciało tych psów jest silne, muskularne i zwarte. Z kolei typ górski cechuje potężne ciało, gęsta sierść z bogatym podszerstkiem i mocna sylwetka.

  • Typ dogowaty: rottweiler, mastif itp.

Do najbardziej znanych ras tego typu psów należy dog niemiecki, który zaliczany jest do grupy molosów. Wyróżnia się on pokojowym usposobieniem i szybko przywiązuje się do opiekuna. Jego wysokość w kłębie to 72–80 cm.

Do lojalnych olbrzymów należą również rottweilery, które wyróżnia pracowitość, opiekuńczość i zrównoważony charakter. Cechuje je również silne poczucie własności. Wysokość w kłębie rottweilera waha się w granicach 56–68 cm (w zależności od płci).

Dog argentyński z kolei to odporny na ból, wytrzymały pies myśliwski. Ma on silną osobowość, jest bardzo inteligentny i cieszy się dobrym zdrowiem. Dorasta do wysokości 60–68 cm.

Mastif angielski to flegmatyczny olbrzym. W przeszłości wykorzystywany był jako pies bojowy. Jest opiekuńczy i wierny.

  • Typ górski: bernardyn, berneński pies pasterski, nowofundland i landseer

Do najcięższych i największych ras psów w typie górskim należą bernardyny. Mają one doskonałą pamięć i zmysł orientacji w terenie. Dziś zalicza się je do psów do towarzystwa, stróżujących i gospodarskich. Są wysokie na 65–90 cm.

Z kolei berneński pies pasterski to towarzyskie zwierzę o umiarkowanym temperamencie. Nadaje się do mieszkania w bloku tylko wówczas, gdy zapewnisz mu dużo  ruchu poza domem. Osiąga 58–70 cm w kłębie.

Przyjaźnie nastawione nowofundlandy potrzebują bliskiego kontaktu z opiekunem. Są łagodne i wymagają długich spacerów. Dorastają do wysokości 66–71 cm.

Cierpliwe i zrównoważone landseery to oddane zwierzęta, które szybko przywiązują się do opiekuna i innych czworonogów. To rodzaj psiego ratownika wodnego. Osiąga wysokość 67–80 cm.

  • Różnice nie tylko w wielkości – potrzeby konkretnej rasy

Psy duże i olbrzymie różnią się między sobą nie tylko budową ciała. Dostrzega się też różnice w wymaganiach dotyczących aktywności.

Niektóre wyróżniają się umiarkowanym temperamentem (np. nowofundlandy), inne nie mogą usiedzieć w miejscu (np. landseery). Koniecznie trzeba też zwrócić uwagę na wymagania żywieniowe czworonogów. Przykładowo dogi argentyńskie są podatne na alergie, z kolei berneńczyki szybko przybierają na masie i dlatego lepiej ich nie przekarmiać.

  • Zrównoważony charakter, typ przyjacielski

Wbrew pozorom, duże psy tylko wyglądają na groźne, z reguły jednak są przyjaźnie nastawione do ludzi. Jak wynika z powyższych opisów, psy o większych wymiarach wyróżniają się łagodnym lub umiarkowanych temperamentem, potrzebują towarzystwa, a bliskie kontakty z opiekunem mają pozytywny wpływ na ich psychikę. Agresywne zachowania w wielu przypadkach wynikają z błędów popełnianych przez człowieka.

Co wyróżnia duże psy?

  • Duże potrzeby energetyczne – aktywne psy

Karma dla dużego psa powinna być dostosowana do poziomu jego aktywności. Zarówno zbyt duża, jak i zbyt mała energetyczność diety ma negatywny wpływ na zwierzę. Warto podkreślić ten fakt, ponieważ wielu opiekunów przekarmia swoje czworonogi.

Aby móc prawidłowo zbilansować dawkę żywieniową, należy najpierw określić dobowe zapotrzebowanie energetyczne psa. Aby to zrobić, należy aktualną masę ciała czworonoga podnieść do potęgi 0,75. Otrzymaną liczbę określającą tzw. metaboliczną masę ciała trzeba pomnożyć przez 95 kcal lub 110 kcal w zależności od aktywności fizycznej.

  • Dłuższy niż u małych psów okres wzrostu, ale bardziej intensywny przyrost masy

Osoby, które nie wiedzą, jaka karma dla szczeniąt dużych ras jest najlepsza i zastanawiają się, czy sucha karma dla dorosłego doga niemieckiego ma ten sam skład co dla jamnika, powinny mieć świadomość, że to, jakiej rasy jest zwierzę, ma znaczenie przy określaniu tempa jego wzrostu.

Małe psy osiągają połowę swojego wzrostu po 4 miesiącach od narodzin, natomiast pełną wielkość – około 1. roku życia. Z kolei psy największych ras połowę swej pełnej wielkości osiągają w 5. miesiącu życia, później u bardzo dużych ras tempo wzrostu zazwyczaj zwalnia. Dorosłe rozmiary uzyskują w wieku powyżej 2 lat.

  • Częstsze problemy ze stawami

Każdy opiekun dużego psa powinien wiedzieć, na jakie schorzenia narażony jest jego pupil. Sporym problemem są dysplazje stawów biodrowych. Najbardziej narażone są na nie owczarki niemieckie, kaukaskie, rottweilery i labradory. Przyczyną tej choroby jest brak równowagi między wzrostem kości a siłą otaczających je mięśni i więzadeł.

W obciążonych stawach mogą pojawić się zmiany zwyrodnieniowe, co wywołuje problemy z poruszaniem się. Czasami duże psy cierpią też na zaburzenia kostnienia w chrząstce stawowej, która rośnie zbyt szybko. W związku z tym karma dla dużych psów powinna posiadać odpowiednią ilość substancji wpływających na pracę stawów, zbilansowany poziom minerałów oraz odpowiednią (nie za dużą) porcję energii.

  • Wolniejszy metabolizm niż u małych psów (skłonność do nadwagi)

Niektórzy uważają, że im większy pies, tym więcej powinien jeść. Niestety takie myślenie to prosty przepis na nadwagę lub otyłość pupila. Zbyt duża masa ciała dodatkowo obciąża stawy i prowadzi do ich uszkodzenia. Dolegliwości bólowe utrudniają jakąkolwiek aktywność i zrzucenie zbędnego balastu staje się niemożliwe.

Należy mieć świadomość, że nawet najlepsza karma dla owczarka niemieckiego podawana w zbyt dużej ilości może wyrządzić psu krzywdę. Problem, o którym mowa, narasta u zwierząt kastrowanych i w podeszłym wieku.

Jak zbilansować psią dietę?

Pytanie o to, jaką karmę dla owczarka niemieckiego wybrać, musi zadać sobie każdy opiekun olbrzyma, chcący odpowiednio zbilansować psią dietę. Posiadanie takiego czworonoga wymaga zdecydowanie obszerniejszej wiedzy.

  • Odpowiednio dużo białka dobrej jakości

Opiekun dużego psa, komponując jego dietę, powinien wziąć pod uwagę wszystkie składniki dawki pokarmowej, w szczególności białko. To, ile dokładnie pies potrzebuje białka, zależy od poziomu aktywności czworonoga, grubości okrywy włosowej i wieku.

Jest to składnik odżywczy o kluczowym znaczeniu, wpływa na procesy metaboliczne i immunologiczne, jest składnikiem hormonów, enzymów, a także neuroprzekaźników. Deficyt protein w diecie skutkuje utratą masy mięśniowej, zahamowaniem wzrostu, a nawet upośledzeniem rozwoju.

  • Dopasowanie składników odżywczych do wieku

Zapotrzebowanie na poszczególne składniki odżywcze zmienia się wraz z wiekiem zwierzęcia.Karma dla szczeniąt dużych ras nie jest odpowiednia dla dorosłych zwierząt, gdyż jest bardziej kaloryczna. Z kolei starsze psy wykazują duże zapotrzebowanie na składniki wzmacniające stawy.

  • Domowe jedzenie: 1/3 z mięsa?

Odpowiedzią na pytanie „Jaka karma dla labradorajest najlepsza?”może się okazać domowe jedzenie, pod warunkiem, że jest ono odpowiednio skomponowane. Pokarm złożony w 1/3 z mięsa, 1/3 ryżu czy makaronu i 1/3 z warzyw, nie jest kompletny dla psa. Jeśli Twój pies z jakiegoś powodu wymaga jedzenia domowego, skonsultuj się z dietetykiem weterynaryjnym, aby ustalić właściwą dawkę pokarmową. Jej opracowanie wymaga dużej wiedzy i sporo zaangażowania.

  • Pół kilograma suchej karmy (mniej więcej)

Dla czworonogów ważących więcej niż 25 kg najlepsza się jest taka karma dla psów dużychras,która jest źródłem odpowiednich składników odżywczych (pełnoporcjowa). Zaopatrując zwierzę we właściwe dla niego jedzenie, wystarczy dać mu około 0,5 kg karmy. Taka ilość specjalistycznego produktu ma zdecydowanie więcej cennych składników np. kwasów tłuszczowych Omega-3 i Omega-6, witamin i minerałów niż 0,5 kg gotowanego jedzenia.

  • 2–3 posiłki dziennie

Psom, które skończyły pierwszy rok życia, podaje się 2-3 posiłki dziennie. Taka ilość jest całkowicie wystarczająca. Warto również wspomnieć, że duże czworonogi narażone są na rozszerzenie i skręt żołądka, dlatego nie powinny się przejadać, a po posiłku należy zapewnić im kilka chwil na odpoczynek.

Jak karmić szczeniaka dużej rasy?

Szczeniak dużej rasy wyrośnie na zdrowe i silne zwierzę, pod warunkiem, że:

  • będzie dostawać karmę dostosowaną do wieku – jak już wspomniano, szczeniaki wyżej wymienionych ras rosną dłużej niż małe domowe psy. W trakcie pierwszych lat życia kilkukrotnie zwiększają swoją masę ciała. Przykładowo nowofundland od narodzin do osiągnięcia dojrzałości zwiększa masę swoje ciała aż 100 razy (związane jest to z rozbudową masy mięśniowej i szkieletu). W związku tym potrzebuje on odpowiedniej diety, która jest w stanie sprostać takiemu tempu wzrostu. Dlatego potrzebna jest mu karma dedykowana dla szczeniąt dużych ras;
  • podawana karma będzie zawierać wapń i fosfor we właściwych proporcjach – niestety następstwem szybkiego tempa wzrostu są problemy kostno-stawowe. Aby ich uniknąć, niezbędna jest dopasowana do potrzeb karma.
  • będzie otrzymywać kwasy Omega-3 i Omega-6, witaminy, makro- i mikroelementy – w związku z intensywnym wzrostem szczeniaki potrzebują kwasów Omega-3 (kwasy: ALA, DHA, EPA) i Omega-6 (kwasy: LA, GLA, AA), których organizm zwierzęcia nie jest w stanie samodzielnie wytworzyć. Sucha karma dla szczeniąt ras dużych zawiera niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe, więc nie trzeba ich dodatkowo suplementować. Psom, którym podaje się jedzenie domowe, można włączyć do diety oleje roślinne i z ryb. Nie można zapomnieć o witaminach i składnikach mineralnych, które zawierają wszystkie komercyjne karmy. Niestety deficytowe pod tym względem może okazać się nieumiejętnie zbilansowane domowe jedzenie;
  • energetyczność dawki będzie dostosowana do ruchliwości psa – tylko w ten sposób można wyhodować zdrowego i sprawnego psa. Trzeba pamiętać, że codzienny ruch ma pozytywny wpływ na siłę i wytrzymałość mięśni szczeniaka;
  • nie będzie przekarmiany – w procesie karmienia zarówno szczeniaków, jak i dorosłych psów kluczowe znaczenie ma regularność, systematyczność oraz kontrolowanie wielkości dawki pokarmowej. W ten sposób można uniknąć przekarmiania, które prowadzi nie tylko do otyłości zwierząt, ale także do zaburzeń pokarmowych i biegunek;
  • będzie otrzymywać 3-4 posiłki dziennie – szczeniak dużych ras musi jeść częściej niż dorosłe olbrzymy. Jedzą one łapczywie, zatem dzieląc dzienną dawkę karmy dla szczeniaków na kilka porcji, można uniknąć niepożądanych objawów ze strony układu pokarmowego.

Jaka powinna być idealna karma dla psa olbrzyma?

Miłośnicy dużych czworonogów powinni zaopatrzyć swojego psa w specjalną karmę, która jest źródłem składników pokarmowych odpowiadających potrzebom dużych i olbrzymich psów.

Decydując się na gotową karmę tego typu, ma się pewność, że podawane olbrzymom jedzenie posiada wszystko, czego one potrzebują, czyli odpowiednią ilość energii i łatwego do strawienia białka. Należy pamiętać, że różne psy rosną w różnym tempie, dlatego rasa również powinna mieć wpływ na rodzaj podawanej zwierzęciu karmy.

Bibliografia:
Podstawy żywienia psów i kotów. Podręcznik dla lekarzy i studentów weterynarii, Wydawnictwo Urban & Partner

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

To się czuje przez skórę

Właścicieli często niepokoją wszelkie zmiany tkanki podskórnej i skóry, które zwykle sami wyczuwają.

Ciekawostki

Czas po rozstaniu. Granice smutku

Jak poradzić sobie z pustką, żalem i tęsknotą po śmierci pupila, by odzyskać równowagę, która pozwoli nam wrócić do normalnego życia?

RASY PSÓW

Parson russel terrier
Berneński pies pasterski
Chiński grzywacz
Posokowiec hanowerski
Cairn terrier
Nova Scotia duck tolling retriever
Bouvier des Flandres
Flat coated retriever
Grupa 8 FCI: Aportery, płochacze i psy wodne
Mudi

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres