Pies kuleje – co może być powodem?

Pies kuleje

Twój pies kuleje na przednią lub tylną łapę, niechętnie wychodzi na spacery i unika zabawy? Pierwsze, co powinieneś zrobić, to zabrać go do lekarza weterynarii na wizytę. Konieczna jest kompleksowa diagnostyka przyczyny kulawizny. Sprawdź, jakie objawy powinny Cię zaniepokoić oraz kiedy należy udać się z pupilem do lekarza weterynarii na wizytę.

Dlaczego pies kuleje?

Przyczyny nie zawsze są oczywiste i widoczne na pierwszy rzut oka. Powodem kulawizny mogą być nie tylko urazy kości, mięśni, więzadeł czy skóry, ale także choroby genetyczne, zwyrodnieniowe, nowotwory i zaburzenia neurologiczne.  Przyczyna nie zawsze znajduje się w obrębie kończyn- może być zlokalizowana np. w okolicy kręgosłupa, głowy, jamy brzusznej.

Zerwane więzadło

Pies odciąża kończynę z zerwanym lub naderwanym więzadłem – utyka i siada tylko na zdrowej nodze, a chorą najczęściej prostuje. Objawy często dotyczą uszkodzonego więzadła krzyżowego, które stabilizuje staw kolanowy. Do jego zerwania może dojść np. podczas spaceru lub zabawy, gdy staw kolanowy ulega gwałtownemu skręceniu lub wyprostowaniu.

Uraz pazurów i opuszek

Naderwany pazur lub uszkodzona opuszka mogą być przyczyną dużej bolesności i uniemożliwić poruszanie się czworonoga. Te miejsca są dobrze unerwione, dlatego wszystkie nieprawidłowości będą powodować u pupila duży dyskomfort. Zwykła drzazga lub inne ciało obce, ale też nagrzany chodnik w upalny dzień lub asfalt pokryty lodem, mogą być przyczyną uszkodzenia opuszek palcowych.

Choroby kości

Krzywica, enostoza (młodzieńcze zapalenie kości) i inne schorzenia dotyczące tkanki kostnej mogą uniemożliwiać psu normalne poruszanie się. Niektóre z nich są uwarunkowane genetycznie, ale nieprawidłowości w budowie kości mogą też wynikać ze złej diety. Dlatego pamiętaj, że pies przez całe życie powinien otrzymywać kompletne i zbilansowane posiłki, np. pełnoporcjową suchą i mokrą karmę Pedigree.

Choroby stawów

Zapalenie stawów jest przyczyną dużej bolesności. Dotyczy psów w każdym wieku, ale najczęściej seniorów i zwierząt z nadwagą lub otyłością. Pupil odciąża chorą nogę i stara się nie wykonywać ruchów, które zmusiłyby go do ruchu w stawie objętym zapaleniem. Chód takiego psa jest sztywny, pupil niechętnie chodzi po schodach i ociąga się z wyjściem na spacer – często potrzebuje więcej czasu, by wyjść z domu. Objawy nasilają się zwykle po dłuższym odpoczynku, gdy staw nie pracował przez kilka godzin.

Choroby genetyczne i polietiologiczne

Wiele psów ma predyspozycje genetyczne do pewnych chorób. Jedną z nich jest dysplazja stawu biodrowego. Zwierzęta mają nieprawidłową budowę w obrębie panewki miednicy i główki kości udowej, które tworzą ten staw. Prowadzi to do dużych trudności w poruszaniu się psów.

Choroba dotyczy przede wszystkim ras szybkorosnących, czyli labradorów, rottweilerów, owczarków niemieckich, bokserów, dogów i golden retrieverów. Dlatego tak ważne jest, aby kupować szczenięta rasowe z rodowodem- dzięki temu masz pewność, że rodzice czy dziadkowie malucha nie chorowali na dysplazję.

Uszkodzenie skóry w obrębie przestrzeni międzypalcowych

To miejsca bardzo podatne na uszkodzenia nawet podczas zwykłego spaceru. Skóra między palcami jest delikatna, dodatkowo pokrywa ją sierść, co często utrudnia zlokalizowanie przyczyny bólu, czyli np. miejsca z drzazgą lub innym ciałem obcym. Włosy czasem mogą zbijać się w kołtum, do którego przyczepia się piasek, trawa czy nawet drobne patyczki, co prowadzi do urazów i odparzeń skóry między opuszkami. Pamiętaj o regularnym sprawdzaniu i prawidłowej pielęgnacji tych okolic.

Uszkodzenia mięśni i ścięgien

Mogą być spowodowane np. nadmiernym wysiłkiem podczas spaceru lub mechanicznym uszkodzeniem mięśni. Możliwą przyczyną jest też pogryzienie przez innego psa.

Co zrobić, gdy pies utyka?

Jeśli Twój pies zaczął nagle utykać na spacerze, obserwuj go i spróbuj nagrać krótki filmik, na którym widać jego trudności w poruszaniu się. Nagranie może się przydać, gdy udasz się z psem na wizytę do lekarza weterynarii.

Jeśli zachowanie czworonoga nie uległo zmianie i nie może prawidłowo poruszać się, wróćcie do domu. W przypadku, gdy pies nie chce lub nie jest w stanie dalej iść, weź psa na ręce lub poproś kogoś, by pomógł Ci go przemieścić w bezpieczny sposób do domu lub prosto do samochodu, którym pojedziecie do przychodni weterynaryjnej po pomoc.

Jeśli Twój pupil nie sprawia wrażenia, że coś go boli, wróćcie spokojnie do domu. Tam obejrzyj dokładnie łapę psa, na którą utyka. Oceń kończynę od samej góry (miednicy lub łopatek) aż po pazury, a następnie ją omacaj. Zwróć uwagę, jak zwierzę reaguje podczas dotykania poszczególnej okolicy – może popiskiwać, warczeć lub zabierać łapę, gdy będziesz omacywał dane miejsce. Przyjrzyj się szczególnie opuszkom i przestrzeni międzypalcowej.

Zobacz, czy w skórę nie wbiło się ciało obce (np. kłos trawy). Porównaj łapę z drugą, której nie odciążał na spacerze. Dzięki temu będziesz miał dobry punkt odniesienia – chora kończyna może być w którymś miejscu obrzęknięta lub bolesna. Nie rób jednak niczego na siłę.

Jeśli pupil się wyrywa i nie pozwala się zbadać w domu, umów go na wizytę w przychodni weterynaryjnej.

Specjalista przeprowadzi z Tobą szczegółowy wywiad. Wtedy możesz pokazać film ze spaceru, na którym dokładnie widać, na którą łapę pies kuleje i w jaki sposób odciąża kończynę. Lekarz następnie zbada zwierzę i zleci badania dodatkowe – np. RTG lub USG.

W niektórych sytuacjach konieczne może się okazać badanie tomografem lub rezonansem, zbadanie krwi lub płynu mózgowo-rdzeniowego. Dopiero po dokładnym przeanalizowaniu wyników badań lekarz zaproponuje leczenie.

Sposób leczenia specjalista ustala indywidualnie. W niektórych przypadkach konieczna jest interwencja chirurgiczna, ale nie zawsze. Jeśli pies niczego nie złamał, nie zerwał i nie naderwał, często możliwe będzie wdrożenie leczenia zachowawczego – zastosowania opatrunku, podania leków przeciwzapalnych lub przeciwbólowych. Nie lecz psa na własną rękę, bo możesz mu poważnie zaszkodzić.

Objawy, które mogą być niepokojące

Każda zmiana zachowania pupila powinna być dla jego opiekuna niepokojąca. Pies, który czuje ból, nie może o tym powiedzieć, dlatego okazuje to w inny sposób – ma mniejszą ochotę na spacer, nie jest tak aktywny fizycznie i skory do zabawy jak wcześniej. Może też mieć mniejszy apetyt i więcej odpoczywać w ciągu dnia.

Odciążanie nogi podczas poruszania się, lizanie jej lub wręcz wygryzanie wymaga natychmiastowego działania, czyli wizyty z psem u lekarza weterynarii – podobnie jak inne objawy dotyczące chorej kończyny, czyli obrzęk, krwawienie, zaczerwienie lub bolesność podczas omacywania.

Niebezpieczne mogą być także objawy o podłożu neurologicznym, czyli chwiejny chód, ruchy maneżowe polegające na zataczaniu kręgów i stopniowym zmniejszaniu średnicy koła, nienaturalne wyginanie lub prostowanie kończyny czy wykonywanie mimowolnych ruchów oraz objawy ogólne, w tym gorączka psa.

Kiedy potrzebna jest natychmiastowa pomoc lekarza weterynarii?

Jeśli Twój pies utyka, ma trudności w poruszaniu się, np. chodzi chwiejnym krokiem, ma widoczną ranę lub uległ wypadkowi, należy udać się z nim do lekarza weterynarii na wizytę. Natychmiastowej pomocy potrzebują także psy, których ciągłość skóry została naruszona lub mają objawy ogólne – tracą świadomość, są osowiałe i apatyczne, wykonują bezcelowe ruchy lub mają inne objawy neurologiczne.

Złamane kości, naderwane lub zerwane więzadła i ścięgna, skręcenia oraz inne problemy w obrębie kości, mięśni i całych stawów powinny zostać jak najszybciej zdiagnozowane. Czas odgrywa bardzo ważną rolę w wyborze metody leczenia.

W wielu przypadkach psy trafiają do specjalistów zbyt późno, gdy rozpoczną się już procesy naprawcze w ich organizmach i gdy rekonstrukcja uszkodzonych tkanek jest utrudniona, a czasem nawet niemożliwa. Dlatego nie zwlekaj i umów się na konsultację z lekarzem weterynarii jak najszybciej.

Co zrobić, gdy pies złamie łapę?

Niezależnie od typu i miejsca złamania, kończynę psa należy unieruchomić. Najprawdopodobniej konieczna będzie pomoc drugiej osoby. W przypadku złamań otwartych należy założyć opatrunek, a wcześniej oczyścić ranę za pomocą płynu odkażającego i przede wszystkim zatamować krwawienie. Pupil w czasie transportu do gabinetu weterynaryjnego powinien być asekurowany, tak aby nie mógł się poruszać.

Nie podawaj czworonogowi żadnych leków – zwłaszcza przeznaczonych dla ludzi. To, co działa u człowieka, może być niebezpieczne dla zdrowia, a nawet życia psa. Stosuj wyłącznie leki przepisane przez lekarza weterynarii.

Pamiętaj, że jeśli nie wiesz, jak bezpiecznie przetransportować psa do przychodni weterynaryjnej, możesz skontaktować się z lekarzem weterynarii i poprosić go o wizytę domową. Specjalista pomoże Ci bezpiecznie zabrać psa do gabinetu czy przychodni, jeśli będzie taka konieczność.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 4.6 / 5. Liczba głosów 9

KOMENTARZE

1 komentarz do wpisu “Pies kuleje – co może być powodem?”

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Jak oduczyć psa szczekania?

Czy pies szczeka tylko na mijające nas osoby, czy również na inne psy, a może ze strachu na ruchome przedmioty lub „poluje”?

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres