Cukrzyca u psa – objawy, dieta, leczenie

Cukrzyca u psa

Nieleczona cukrzyca u psa jest bardzo groźna dla jego zdrowia i życia. Na szczęście schorzenie można skutecznie leczyć. Twój pies ma cukrzycę? Sprawdź, jakie są przyczyny cukrzycy u psa, jak ją leczyć i jak jej zapobiegać.

Jak opiekować się psem z cukrzycą? 6 wskazówek

  1. Podawaj psu regularnie insulinę (lub inne leki), zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii. Dbaj o to, by w domu nigdy nie zabrakło insuliny. Zrób zapasy, jeśli zbliża się święto i przechowuj preparat w lodówce.
  2. Stosuj jedną, niezmienną dietę u psa, którą zatwierdził lekarz weterynarii. Nie zapomnij uwzględnić wszystkich psich przekąsek w dziennym bilansie kalorii.
  3. Zapewnij psu regularny wysiłek fizyczny, dostosowany do jego indywidualnych potrzeb i możliwości.
  4. Staraj się nie narażać psa na stres.
  5. Obserwuj pupila i reaguj, jeśli zauważysz, że jego apetyt czy samopoczucie uległy zmianie.
  6. Dokształcaj się w zakresie cukrzycy u psów i zadawaj pytania lekarzowi weterynarii, na które odpowiedzi nie możesz znaleźć w literaturze. Dzięki swojej wiedzy powinieneś być w stanie odróżnić śpiączkę cukrzycową od hipoglikemii u pupila i zareagować adekwatnie do sytuacji.

Czy cukrzyca u psów przebiega tak samo jak u ludzi?

Cukrzyca jest schorzeniem, które polega na względnym lub bezwzględnym niedoborze insuliny. W większości przypadków to choroba nieuleczalna, choć nie zawsze, jeśli ma postać wtórną. Co to znaczy? Ustąpi, jeśli wyleczy się pierwotną przyczynę problemu.

Cukrzyca występuje zarówno u ludzi, jak i psów czy kotów. Przebieg, przyczyny i objawy są bardzo podobne, jednak podstawową różnicę można zauważyć w leczeniu psów cukrzyków i ludzi ze stwierdzoną cukrzycą. Psy bezwzględnie leczy się za pomocą insuliny, natomiast u ludzi nie zawsze istnieje konieczność podawania tego hormonu.

Cukrzyca u człowieka

U człowieka można wyróżnić 1 i 2 typ cukrzycy. Cukrzyca typu 1 to inaczej cukrzyca insulinozależna. Wiąże się z niedoborem insuliny, czyli hormonu wytwarzanego przez trzustkę, pomagającego w odprowadzaniu nadmiaru glukozy z krwi do komórek. Leczenie polega na przyjmowaniu insuliny w postaci iniekcji.

Cukrzyca typu 2 to inaczej cukrzyca insulinoniezależna. Choroba nie jest związana z nieprawidłowym stężeniem insuliny we krwi, a jedynie z tym, że tkanki organizmu są na nią oporne. Trzustka pracuje prawidłowo, ale z czasem pojawiają się zaburzenia. Nieleczona cukrzyca typu 2 z czasem może stać się insulinozależna.

Cukrzyca u psa

W medycynie weterynaryjnej teoretycznie też można podzielić chorobę na dwa typy, ale w praktyce wyróżnia się tylko typ insulinozależny. Zalecenia naukowców i lekarzy weterynarii są jasne – jedynie regularne przyjmowanie insuliny hamuje lub łagodzi objawy choroby. Podawanie innych preparatów zazwyczaj nie znajduje zastosowania w weterynarii.

Przyczyny cukrzycy u psów

Przyczyny choroby to najczęściej nieprawidłowości na etapie produkcji lub wydzielania insuliny. Innym możliwym powodem schorzenia jest niewrażliwość tkanek na ten hormon. Mówi się wówczas o tzw. insulinooporności.

Insulina odpowiada za transport glukozy z krwi do komórek. To dzięki niej tkanki dostają potrzebną do prawidłowego funkcjonowania energię. Pies chory na cukrzycę nie jest w stanie zaspokoić zapotrzebowania komórek na cukier, czyli glukozę. Komórki są niedożywione i pracują coraz mniej efektywnie. W konsekwencji pies dużo je, ale chudnie, bo cukier nie jest odprowadzany z krwi do tkanek. Hiperglikemia, czyli wysoki poziom glukozy we krwi, narasta i pies staje się narażony na niebezpieczne powikłania choroby.

Jakie psy są narażone na cukrzycę?

  • obciążone genetycznie

Badania wskazują, że predyspozycje do zachorowania są genetycznie przekazywane potomstwu. Istnieje więc duże prawdopodobieństwo, że pies, którego jeden z rodziców lub dziadków choruje na cukrzycę, też zachoruje w przyszłości.

  • starsze

Okazuje się, że starsze psy (powyżej 7-14 lat), częściej chorują na cukrzycę niż szczenięta i psy dorosłe, choć coraz częściej diagnozuje się chorobę u młodszych zwierząt.

  • otyłe lub z nadwagą

Psy, których masa ciała jest za wysoka, częściej są narażone na insulinooporność tkanek na hormon.

  • nieaktywne fizycznie

Czworonogi mają różną potrzebę aktywności fizycznej. Te, które wolą leżeć na kanapie zamiast wyjść na wieczorny spacer, są bardziej narażone na problemy z nadwagą. Spróbuj urozmaicić codzienny spacer z pupilem. Oprócz smyczy zabierz też nowe zabawki dla psa [AK1] lub umów się ze znajomym i jego psem na wspólny spacer, by pupile mogły się nawzajem stymulować, jeśli się lubią.

  • niekastrowane suczki lub suczki ciężarne

Przyczyną choroby mogą być zaburzenia na tle wydzielania i pracy hormonów płciowych u suczki. Poprawę stanu uzyskuje się zazwyczaj po kastracji lub po porodzie. Suka wymaga regularnych badań w ciąży i monitorowania poziomu cukru w jej krwi.

  • leczone preparatami steroidowymi

Schorzenie często diagnozuje się u psów przewlekle leczonych glikokortysteroidami.

Rasy psów ze skłonnością do cukrzycy

  • maltańczyk
  • Yorkshire terier
  • jamnik
  • pudel
  • samojed
  • shih tzu
  • bichon frise

Objawy cukrzycy u psa

  • wzmożone pragnienie;
  • zwiększone oddawanie moczu;
  • utrata masy ciała;
  • zwiększony apetyt;
  • słodki, owocowy zapach z jamy ustnej;
  • odwodnienie organizmu;
  • bolesność w okolicy jamy brzusznej;
  • włosy pobawione blasku, szorstkie z tendencją do przerzedzeń;
  • ospałość, niechęć do aktywności fizycznej i zabawy;
  • nawracające infekcje skóry i uszu;
  • zmętnienie oczu (zaćma).

Pierwsze objawy cukrzycy u psa

Pierwsze niepokojące objawy, które opiekun zauważa zazwyczaj, to wielomocz i wzmożone pragnienie. Pies dużo je, a mimo to, chudnie. Jeśli chodzi o inne objawy, np. zaćmę, to może pojawić się zarówno na początku trwania choroby, jak i później, po kilku tygodniach, miesiącach lub nawet latach.

Rozpoznanie cukrzycy u psa

Psich pacjentów można podzielić na trzy grupy. Pierwsi trafiają do przychodni weterynaryjnej z powodu typowych dla cukrzycy symptomów. Objawy wówczas sugerują cukrzycę, dlatego postawienie trafnej diagnozy nie jest zazwyczaj dla lekarzy weterynarii trudne. Są to między innymi psy z wielomoczem, które piją duże ilości wody i chudną, choć jedzą normalne porcje pokarmu lub nawet większe niż kiedyś.

Drugą grupę stanowią psy, które mają objawy nieoczywiste. Są one związane z powikłaniami choroby, a nie samą cukrzycą. Zwierzęta mogą mieć wówczas zmętnione soczewki, niekiedy wymiotują lub mają problemy z poruszaniem się (rzadko). Takie objawy są niespecyficzne, dlatego lekarz musi wykluczyć wiele innych chorób, zanim postawi diagnozę.

Ostatnią, trzecią grupą, są psy, które trafiają do przychodni weterynaryjnej z zupełnie innego powodu, a hiperglikemia, która towarzyszy cukrzycy, zostaje odkryta przez przypadek, podczas badania krwi pupila. Hiperglikemia to wysoki poziom cukru- glukozy- we krwi – około 150-250 mg/dl krwi. Prawidłowe wartości we krwi powinny wynosić około 100 mg/dl.

Zanim jednak lekarz postawi diagnozę, musi wykluczyć inne schorzenia, których przebieg też wiąże się z hiperglikemią – np. pupil może mieć wysoki poziom cukru we krwi, jeśli przyjmował w niedalekiej przeszłości niektóre leki uspokajające. Taki stan jest niezwiązany z cukrzycą i zazwyczaj krótkotrwały. Poprawa następuje wraz z odstawieniem leków.

Lekarz weterynarii przeprowadzi z Tobą szczegółowy wywiad, zbada klinicznie psa i zleci dodatkowe badania, które mają potwierdzić lub wykluczyć cukrzycę oraz jej ewentualne powikłania. Mogą to być między innymi: stężenie fruktozaminy we krwi, ogólne badanie moczu oraz USG jamy brzusznej.

Niekastrowane suki, u których podejrzewa się cukrzycę, należy poddać chirurgicznej antykoncepcji przed rozpoczęciem leczenia. Istnieje prawdopodobieństwo, że choroba mogła się pojawić na skutek zmian zachodzących u suki, związanych z cyklem płciowym. W takich przypadkach cukrzyca jest chorobą wtórną, którą w wielu przypadkach leczy się przez kastrację  – nie potrzeba wówczas podawać insuliny.

Cukrzyca występuje też u suk ciężarnych, podobnie jak może się zdarzyć u kobiet oczekujących potomstwa. Taki stan jest bardzo niebezpieczny dla zdrowia mamy i szczeniąt, dlatego należy obdarzyć suczkę należytą opieką i często pojawiać się z nią w przychodni weterynaryjnej na badaniach kontrolnych. Po porodzie poziom cukru zazwyczaj normuje się samoistnie.

Cukrzyca u psa – leczenie:

Leczenie psa z cukrzycą opiera się na insulinoterapii lub podawaniu psu doustnych leków przeciwcukrzycowych, zmianie diety i wprowadzeniu dostosowanej do potrzeb zwierzęcia aktywności fizycznej.

Działanie preparatów przeciwcukrzycowych polega na tym, że stymulują wyspy trzustkowe do wytwarzania insuliny. Są zalecane w początkowej fazie cukrzycy, jednak ze względu na to, że trudno określić stopień zaawansowania choroby, takie preparaty nie są bezpieczniejsze od insuliny. Wśród leków przeciwcukrzycowych można wyróżnić np. glipizyd.

Najbardziej popularnym sposobem leczenia jest podawanie psu insuliny. Jednak zanim lekarz podejmie ostateczną decyzję w sprawie postępowania, w pierwszej kolejności porozmawia z opiekunem, który musi wyrazić na takie leczenie zgodę.

Insulinoterapia jest skuteczną metodą leczenia, przyczyniającą się do ustąpienia lub złagodzenia objawów choroby. Opiekun musi zdawać sobie sprawę, że cukrzyca będzie psu towarzyszyć najprawdopodobniej do końca jego życia, dlatego jego pupil będzie musiał regularnie przyjmować insulinę i być regularnie badany podczas wizyt kontrolnych w gabinecie weterynaryjnym. Opiekun musi zdawać sobie sprawę także z kosztów, które wiążą się z opieką nad psem cukrzykiem.

Początki leczenia mogą być trudne. Opiekun musi przyzwyczaić się do nowych obowiązków (podawania psu leków o określonej godzinie – zazwyczaj dwa razy dziennie i karmienia o stałych porach), a lekarz weterynarii musi ustalić najniższą skuteczną dawkę insuliny, jaką pies powinien dostawać. Trudno powiedzieć, ile to zajmie. To kwestia indywidualna. Leczenie rozpoczyna się od podawania najniższych dawek insuliny, które zwiększa się, jeśli organizm nie reaguje na podany hormon.

Bardzo ważnym elementem leczenia jest rutyna, która w tym przypadku nie ma negatywnego wydźwięku – wręcz przeciwnie. Jest bardzo potrzebna, by unormować stan pupila. Insulinę i posiłki należy podawać o tych samych godzinach każdego dnia, codziennie należy też dostarczać psu określoną dawkę ruchu.

Jak podać psu insulinę?

Pierwsze dawki hormonu psu poda lekarz weterynarii podczas wizyt w przychodni. Dopiero po ustaleniu najmniejszej dawki leczniczej i po ustabilizowaniu czworonoga dostaniesz leki do domu i będziesz je musiał podawać według zaleceń specjalisty.

Insulinę dla psa, podobnie jak tę dla człowieka, podaje się w iniekcji. Oznacza to, że będziesz musiał się nauczyć wykonywać zastrzyki podskórne. Nie martw się jednak za zapas – nie jest to trudne. Lekarz weterynarii wszystko Ci wytłumaczy krok po kroku. Poświęć dość czasu, by dobrze opanować technikę iniekcji, gdyż nieprawidłowe wykonanie zastrzyku jest częstą przyczyną braku skuteczności leczenia.

Dieta psa cukrzyka – co może jeść pies z cukrzycą?

Dieta psa z cukrzycą powinna być wysokobiałkowa i niskowęglowodanowa. Może to być karma mokra i sucha. Nie zaleca się stosowania diety domowej u psa cukrzyka, ponieważ opiekunom zazwyczaj trudno jest wyliczyć dokładną kaloryczność posiłków przygotowywanych w domu, a liczba kalorii podawanych w posiłku musi być stała.

Najlepszą metodą żywienia jest podawanie psom karmy weterynaryjnej przeznaczonej dla cukrzyków. Porozmawiaj z lekarzem weterynarii o możliwościach jej stosowania.

Zwierzęta muszą dostawać karmę o tych samych porach dnia, tuż przed podaniem insuliny. Psy otyłe lub z nadwagą powinny dostawać nieco mniejsze porcje, by ich masa ciała obniżała się powoli (około 1% na tydzień).

Możliwe powikłania cukrzycy u psów

Ostrymi powikłaniami cukrzycy mogą być śpiączka cukrzycowa i kwasica metaboliczna. Pies ma wówczas osłabione odruchy, obniżoną temperaturę ciała oraz charakterystyczny zapach acetonu wydobywający się z jamy ustnej (świadczy o kwasicy). Zwierzę nie reaguje na podanie glukozy, dlatego wymaga natychmiastowej pomocy lekarza weterynarii.

Do przewlekłych powikłań cukrzycy można zaliczyć ślepotę wywołaną zaćmą, niewydolność nerek i zapalenie trzustki, która wiąże się z bolesnością w okolicy jamy brzusznej oraz wymiotami.

Wiesz już, że nieleczona cukrzyca wiąże się z wieloma groźnymi dla zdrowia i życia psa schorzeniami. Cukrzyca leczona w nieprawidłowy sposób też może być niebezpieczna. Pies, który dostał zbyt dużą dawkę insuliny, jest narażony na hipoglikemię.

Hipoglikemia to nadmierny spadek cukru we krwi, co może być związane z utratą przytomności pupila. Zwierzę może mieć wówczas blade błony śluzowe, rozszerzone źrenice i obniżoną temperaturę ciała. Organizm psa manifestuje w ten sposób, że potrzebuje cukru. Jednak jego źródło nie jest obojętne.

Nigdy nie podawaj psu czekolady, która zawiera teobrominę, substancję bardzo toksyczną dla psów. Już nawet mała dawka może być niebezpieczna. Jeśli zauważysz u swojego pupila objawy hipoglikemii, podaj mu roztwór glukozy, cukru stołowego lub niedużą porcję miodu. Objawy powinny ustąpić w ciągu kilku minut. Po incydencie hipoglikemii koniecznie udaj się z psem na wizytę do lekarza weterynarii.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 1.5 / 5. Liczba głosów 2

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

agodne i przyjazne rasy psów
Ciekawostki

Łagodne i przyjazne rasy psów

Szukasz lojalnego, cierpliwego i łagodnego psa, który szybko skradnie Ci serce i stanie się ukochanym członkiem rodziny?

Dzieci bawiące się z psem
Zachowanie

A ja mam psa! O dzieciach i psach

Zanim rodzice zadadzą sobie pytanie, czy ich dziecko jest wystarczająco odpowiedzialne, powinni zastanowić się, czy sami są gotowi na zwierzę

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres