niedziela, 17 grudnia 2017

Zatrzymać czas

20 września 2017 08:30 1 komentarz

PNP-p3400700

Zatrzymać czas

Stopniowo wydłuża się czas ludzkiego życia. Podobnie towarzyszących człowiekowi zwierząt. Pod warunkiem jednak, że wiemy, jak o nie zadbać. Dzięki odpowiedniej opiece Wasz ulubieniec zwiększy swoje szanse na spokojny, długi żywot.

To, jak długo będzie żył pies, zależy od jego rasy, wielkości, predyspozycji genetycznych do poszczególnych chorób, zdarzeń losowych, ale także od opiekuna – od tego, jakie warunki życia zapewni swojemu pupilowi. To, co nieuniknione, przeraża. Tak jest również ze starością. Nie tylko naszą i bliskich, ale także czworonożnych przyjaciół. Oswajaniu strachu sprzyja dokładne poznanie jego źródła, dlatego zachęcamy do zgłębienia wiedzy na temat starzenia się psów. Kiedy przyjrzymy się temu procesowi bliżej, dowiemy się, jak zmienia organizm podopiecznych, pogodzimy się z tym, że to zjawisko naturalne oraz poznamy sposoby na jego spowolnienie, mamy szansę przeprowadzić czworonożnego przyjaciela przez ten etap jego życia spokojnie, radośnie i bez bólu.

Od kiedy senior?

Przedstawiciele ras małych i ich mieszańce zwykle zaczynają się starzeć około siódmego roku życia, osobniki ras dużych – szybciej, bo już około szóstego. Początki tego procesu znamionują pierwsze siwe włosy na pyszczku ulubieńca (5–7 lat). W kolejnych jego stadiach (7–8 lat) pogarsza się wzrok zwierzęcia, a następnie (w wieku 8–10 lat) słuch. Przeciętna długość życia psa to 12–14 lat. Małe rasy najczęściej cieszą się dłuższym żywotem, bo za Tęczowy Most odchodzą zazwyczaj w wieku 15–18 lat. W gorszej sytuacji są przedstawiciele ras olbrzymich – żyją średnio jedynie 8–10 lat. Jeden z udokumentowanych rekordów długowieczności psów pochodzi z Anglii i dotyczy czworonoga, który odszedł w 1963 roku. Żył on 27 lat i 3 miesiące i całe życie spędził z jednym opiekunem. To wiek odpowiadający 142 latom życia człowieka! Badania wielu autorów wykazały, że zmiany zachodzące w organizmie starszego psa są identyczne z tymi, które występują u nas. Tak więc nasi bracia mniejsi są dobrymi modelami do badań nad starzeniem się ludzi.

Spowolnienie aktywności

Jak już wspominaliśmy, jednym z objawów starości jest siwizna na pysku. Nie da się jej przeoczyć. Dobrze nie przeoczyć również innych zmian charakterystycznych dla wczesnego okresu starzenia, ponieważ wychwycone w porę, nie rozwiną się w stan chorobowy lub znacznie oddalą go w czasie. I tak, właściciela powinien zaniepokoić spadek aktywności psa, który objawia się mniejszym zainteresowaniem otoczeniem, mniejszą chęcią do zabaw czy skoków. Spowolnieniu ulega także tempo spożywania posiłków. Przyczyną może być częściowa utrata smaku i zapachu (podgrzanie pożywienia zwiększa jego aromatyczność i smakowitość), choroby zębów i dziąseł. Te ostatnie wiążą się nie tylko z dyskomfortem dla czworonoga i właściciela (towarzyszący im zapach bywa dotkliwy dla naszego powonienia…), ale nieleczone mogą prowadzić do chorób serca i nerek (szkodliwe bakterie gromadzą się na chorych dziąsłach). Z wiekiem psy stają się także wrażliwe na zmiany temperatury. Chłodne i wilgotne dni coraz częściej zniechęcają czworonoga do dłuższych spacerów. Upałów pies nie znosi tak dobrze jak wcześniej – męczą go temperatury powyżej 20 stopni Celsjusza, podczas gdy kiedyś czuł się dobrze nawet, gdy sięgały 30 stopni. Nie biega już w gorące dni tak szybko i chętnie. Woli polegiwać w zacienionych miejscach. Możemy pomóc ulubieńcowi, ograniczając jego aktywność na powietrzu w czasie zimnych pór roku tylko do cieplejszych godzin, a w czasie gorących – do wczesnego poranka i późnego wieczoru. Latem warto schłodzić okolice legowiska, stawiając w pobliżu wentylator, lub przykryć psa mokrym ręcznikiem. Wychodząc na spacer zimą, nie wstydźmy się założyć seniorowi ubranko. Starzejący się pupil, podobnie jak człowiek, stopniowo ma coraz więcej problemów z koncentracją oraz skupianiem uwagi na poleceniach. Zwykle jest to związane z osłabieniem słuchu oraz zaburzeniami przewodzenia nerwowego do mózgu i z mózgu. W takiej sytuacji, psa absolutnie nie wolno karcić. Wzbudziłoby to w podopiecznym poczucie niesprawiedliwości, niezasłużonej krzywdy, negatywnie wpłynęłoby na zaufanie do właściciela oraz byłoby zwyczajnie okrutne.

Więcej pije, częściej je

Tak jak zaburzenia koncentracji bywają mylone z niesubordynacją, tak za przejaw złośliwości psa mogą być brane kłopoty z trzymaniem moczu. Starzejący się zwierzak pije coraz więcej wody, a co za tym idzie – częściej potrzebuje „do toalety”. Zwiększone zapotrzebowanie na płyny może być związane z początkami cukrzycy (rasy o podwyższonym ryzyku zachorowania na nią to: jamnik, doberman, owczarek niemiecki, golden i labrador retriever, samojed, rottweiler, pudel miniaturowy, cocker spaniel oraz pomeranian), ale zwykle bywa wynikiem fizjologicznego dostosowywania do powolnej utraty wydolności nerek. Częstsze wychodzenie z psiakiem na spacer może być dla niektórych z nas uciążliwe, ale trzeba się z tym obowiązkiem pogodzić i koniecznie zapewnić pupilowi dostęp do świeżej wody. Ten „toaletowy rozkład jazdy” przypomina nieco szczenięcy, kiedy z maluchem trzeba było wychodzić na przysłowiowe siusiu częściej niż z dojrzałym młodzieńcem, więc dla właścicieli, którzy mają za sobą psie dzieciństwo, to nie novum. Jeśli częstsze wyjścia na zewnątrz nie wystarczą, należy udać się z wizytą do lekarza weterynarii, by dokładnie zbadał psa i przepisał mu odpowiednie medykamenty. Jeżeli nie pomogą i one, pupilowi warto zakładać specjalne pieluchy. Starzejący się ulubieniec powoli powraca także do rozkładu dobowego charakterystycznego dla szczeniaka, czyli krótkich, powtarzanych cyklów jedzenia, spania, aktywności, kontynuowanych również w nocy. Jeśli taki nocny tuptacz będzie dawał nam się mocno we znaki, możemy karmić go późnym wieczorem. Błogi sen, w jaki zapadnie po sutym posiłku, nieco ostudzi jego zapał do szukania wrażeń podczas naszego snu. Uprzedzamy, że u niektórych osobników pojawia się starczy lęk przed samotnością, którego przejawem jest nocny niepokój. Wówczas senior kręci się w kółko bez celu, budzi właściciela, próbuje wejść do łóżka, dyszy, szczeka. Dlatego do legowiska dobrze włożyć np. koszulkę przesiąkniętą zapachem opiekuna, zostawić zapalone światło lub włączyć cicho radio – to powinno uspokoić zwierzaka.

Pages →  1 2 3

Zatrzymać czas Reviewed by on . Zatrzymać czas Stopniowo wydłuża się czas ludzkiego życia. Podobnie towarzyszących człowiekowi zwierząt. Pod warunkiem jednak, że wiemy, jak o nie zadbać. Dzięk Zatrzymać czas Stopniowo wydłuża się czas ludzkiego życia. Podobnie towarzyszących człowiekowi zwierząt. Pod warunkiem jednak, że wiemy, jak o nie zadbać. Dzięk Rating: 0

komentarze (1)

  • dwbem

    dwbem

    Większość moich psów zabijał rak i to w różnym wieku – 3,5, 5, 8 i nawet ponad 11 lat. Nie zdążały się zestarzeć. Ale teraz mam rekordzistkę bo rottweilerkę, która niedługo skończy 12 lat i ma pewne objawy starości – schudła, je mniej ale częściej, od czasu do czasu się potyka i albo pada na zadek albo podpiera się nosem ale poza tym nie wygląda na swoje lata. Nie ma siwych włosów, zęby ma bialutkie do samych ddziąseł choć nigdy ich nie czyściłam mechaniczne u weta, jeszcze potrafi poruszać się truchcikiem. Tylko więcej śpi i nie lubi zbyt długo stać. Ale od dłuższego czasu dostaje preparaty wspomagające serce i stawy, poza tym całe życie jest karmiona naturalnie mięsem z dodatkiem ryżu, makaronu i oczywiście warzyw. Poza tym dostaje preparat witaminowo-mineralny i nawet ja się dziwię, że jeszcze żyje bez chorób i bólu i oby tak było jak najdłużej.

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top