Wszystko o socjalizacji psa – drugi pies w domu, zapoznawanie z obcymi psami

Socjalizacja psa

Niezależnie od tego, czy to Twój pierwszy, czy drugi zwierzak – pies w domu to duża odpowiedzialność. Czworonoga należy nauczyć zasad, które panują w Twoim domu, i przyzwyczaić go do nowego trybu życia, nowych domowników i nowego miejsca zamieszkania. Początki mogą być trudne, ale jeśli skupisz się na szkoleniu pozytywnym psa i będziesz wzmacniać pożądane zachowania, to pupilowi powinno być o wiele łatwiej się przystosować. Sprawdź, jak socjalizować szczeniaka, a jak dorosłego psa. Dowiedz się, jak zapoznać szczeniaka z drugim psem i jak przygotować dom na przybycie szczeniaka.

Socjalizowanie szczeniaka

Socjalizacja pupila rozpoczyna się już od jego pierwszych dni życia, gdy przebywa jeszcze ze swoją matką i rodzeństwem. To wtedy uczy się podstawowych zachowań między przedstawicielami swojego gatunku – zauważa, że brat może popiskiwać, gdy za mocno się go podgryzie podczas zabawy, a matka może nie być zadowolona, gdy zacznie się na nią wspinać lub bawić jej ogonem. Aby pies się prawidłowo rozwijał, powinien być ze swoją rodziną do 8-12 tygodnia życia. Zabieranie szczeniaka wcześniej od matki może doprowadzić do trudności przy nawiązywaniu jego relacji z innymi psami w przyszłości. Dlatego kluczową rolę w socjalizacji odgrywa hodowca. To od niego zależy, czy ten pierwszy etap socjalizacji przebiegnie prawidłowo. Pamiętaj, że kupując psa z certyfikowanej hodowli, masz gwarancję, że hodowca jest świadomy istotności pierwszych tygodni życia pod kątem socjalizacji szczeniąt z otoczeniem.

Kiedy szczeniak może wychodzić na dwór?

Szczeniak może wychodzić na zewnątrz zazwyczaj dopiero 2 tygodnie po ostatnim szczepieniu przeciwko chorobom zakaźnym, chyba że lekarz weterynarii zaleci inaczej. Układ immunologiczny potrzebuje czasu, by wytworzyć przeciwciała skierowane przeciwko konkretnym patogenom, które ochronią czworonoga przed chorobotwórczymi drobnoustrojami. Dlatego szczenię powinno być wnoszone na rękach lub w transporterze nawet do przychodni weterynaryjnej na szczepienie – szczeniak nie powinien mieć w poczekalni styczności z innymi psami, które mogą być chore.

Możesz za to bez obawy wpuszczać psa do swojego ogródka, jeśli nie przebywał w nim wcześniej pies nieznanego pochodzenia.

Socjalizacja psa z innymi psami

Pupil powinien mieć kontakt tylko z tymi psami, które znasz i wiesz, że są zdrowe, regularnie odrobaczane i szczepione przeciwko chorobom zakaźnym. Mogą to być psy, które mieszkają po sąsiedzku (o ile będą w ogóle zainteresowane zabawą z energicznym szczeniakiem) oraz te, które poznasz przy okazji treningów w szkole dla psów. Ostrożność należy zachowywać zawsze, a już szczególnie w okresie kwarantanny.

Socjalizacja psa z ludźmi

Pies powinien mieć kontakt z człowiekiem już od pierwszego dnia swojego życia. Chodzi tutaj nie tylko o przytulanie, bo na to w pierwszych dniach życia jest zdecydowanie za wcześnie, ale o mówienie do niego, przebywanie w pobliżu i oswajanie go z czasem z dotykiem człowieka. Szczeniak, który do Ciebie trafia, powinien być oswojony z ludźmi, ale nie oznacza to wcale, że socjalizacja dobiegła już końca.

Czworonóg powinien obcować nie tylko z Tobą, ale ludźmi w różnym wieku – od dzieci po osoby starsze. Powinien wiedzieć, jak się zachować na zatłoczonej ulicy, w parku przy ścieżce rowerowej czy w komunikacji miejskiej, dlatego przed Wami jeszcze dużo pracy.

Zabawy edukacyjne dla szczeniaka

  • nauka komend

Kto powiedział, że nauka komend ma być nudna? To wręcz powinna być dla psa przyjemność! Szczeniak będzie chętniej wykonywał komendy, o które go prosisz, jeśli będzie dostawał atrakcyjne nagrody. Może to być ulubiony szarpak do zabawy lub bardzo smakowity przysmak dla psa. Nauka samokontroli to punkt wyjścia do wszystkich kolejnych komend. Dzięki niej pupil będzie spokojniejszy i będzie w stanie się lepiej skupić.

  • szukanie skarbu

Ukryj skarb, czyli psi smakołyk, w specjalnej zabawce edukacyjnej, do której czworonóg będzie musiał sam znaleźć instrukcję obsługi metodą prób i błędów. Przysmak powinien być bardzo atrakcyjny dla psa, by dodatkowo pobudzał jego zmysł węchu i jeszcze bardziej zachęcał go do zabawy.

Możesz też schować smakołyk pod jeden z kilku kubków odwróconych do góry dnem. Zmień kolejność kubków i zachęć czworonoga, by ten wskazał, pod którym ukryta została nagroda. Jeśli uda mu się zgadnąć, to oczywiście musisz go nagrodzić przysmakiem.

Adopcja dorosłego psa a socjalizacja

Pies boi się innych psów

Psy adoptowane ze schroniska często są strachliwe i mogą odczuwać lęk w kontaktach z innymi czworonogami. To wszystko wynika zazwyczaj z przewlekłego stresu, na który były narażone w przeszłości. Możesz pracować z takim zwierzakiem samodzielnie i np. stopniowo zmniejszać dystans między nim a innymi psami (gdy oba czworonogi będą na to gotowe) lub zasięgnąć porady specjalisty i zatrudnić do pomocy doświadczonego behawiorystę.

Socjalizacja psa ze schroniska

Zwierzęta przebywające w schronisku są bardziej narażone na wystąpienie nieprawidłowych zachowań, których podstawą są niezaspokojone podstawowe potrzeby behawioralne, strach czy lęk. Dodatkowo, wiele z nich ma traumy jeszcze sprzed czasów, w których trafiły do placówki. Praca z takimi psami może być trudna, szczególnie na początku, gdy czworonóg jest nieufny. Na szczęście zwierzak szybko doceni trud, który wkładasz w to, by żyło mu się u Ciebie dobrze. Budowanie zaufania wymaga czasu, dlatego nie należy się psu narzucać – to on powinien zdecydować, jak intensywny ten kontakt ma być na początku. Kluczem do stworzenia z psem prawdziwej relacji jest cierpliwość, konsekwencja i troska, którą obdarzasz ukochanego czworonoga.

Wystraszony, lękliwy pies ze schroniska dobrze będzie się czuł w domu, w którym panuje pewna rutyna – wychodzi na spacery o stałych godzinach, ma czas i miejsce na zabawę w pojedynkę, opiekun ćwiczy z nim komendy, znajduje zawsze czas na odpoczynek, a wieczory spędza leniwie ze wszystkimi domownikami w salonie. Oczywiście tę rutynę należy regularnie przełamywać na spacerach, proponując pupilowi nowe, interesujące zabawy lub zabierając go np. na wycieczki do parków na psów, ale dopiero wtedy, gdy pies będzie na to gotowy.

Agresja wobec innych psów

W wielu przypadkach agresja u psa to jedynie maska – postawa obronna, którą psy przyjmują w obliczu niebezpieczeństwa. Część czworonogów pozostaje bierna, gdy czuje zagrożenie, i wybiera wówczas drogę ucieczki, a inne czworonogi wręcz przeciwnie – pokazują zęby, warczą i przyjmują pozycję gotową do ataku. To wszystko ma sprawić, by pies wyglądał na groźniejszego niż jest w rzeczywistości. Chodzi mu o to, by jego przeciwnik się po prostu wycofał.

Agresja wobec innych zwierząt jest problemem, z którym należy się zgłosić do zoopsychologa lub lekarza weterynarii, który specjalizuje się zachowaniach zwierząt towarzyszących.

Zajęcia grupowe dla psów

Niezależnie od tego, czy podczas ćwiczeń wyniknęły jakieś trudności z czworonogiem, czy nie, warto zapisać go do szkoły dla psów. W tym miejscu doświadczeni specjaliści pomogą Ci poprawić lub wzmocnić relację z pupilem i popracują nad skupianiem jego uwagi na konkretnych czynnościach. Zoopsychologowie i trenerzy psów, wbrew pozorom, pracują przede wszystkim z opiekunem – na podstawie wywiadu i obserwacji.

Drugi pies w domu

Jak wprowadzić drugiego psa do domu?

Każdy pies jest inny, dlatego trudno przewidzieć, jak Twój pupil zareaguje na nowego czworonożnego domownika. Psy wcale nie muszą polubić się od razu, dlatego tak ważne jest zachowanie bezpieczeństwa podczas ich pierwszego kontaktu. Aby zapoznanie przebiegło bez przeszkód, należy przestrzegać kilku zasad.

  • zapoznaj psy na neutralnym terenie

Może to być polana, park lub inna bezpieczna otwarta przestrzeń. Jeśli masz możliwość powtórzyć takie spotkania kilka razy, to skorzystaj z takiej okazji. Adopcja psa ze schroniska ma tę przewagę nad kupnem szczeniaka, że możesz umówić się na takie spotkania ze swoim psem i wybranym pupilem kilka lub nawet kilkanaście razy, by upewnić się, że psy się ze sobą dogadają. Zadbaj, by podczas takich spotkań między psami panowała równowaga – żaden z czworonogów nie powinien być natarczywy w stosunku do drugiego. Jeśli jeden z nich będzie bardziej się narzucał drugiemu, to staraj się odwrócić jego uwagę i skupić ją na czymś innym, np. na zabawce. Oba zwierzaki powinny się czuć na takim spacerze swobodnie i bezpiecznie. Nie zapomnij o nagradzaniu obu czworonogów na zachowanie spokoju w swoim towarzystwie i za miłe przywitanie się ze sobą.

  • przerywaj kłótnie czworonogów

Jeśli zauważysz, że jeden z psów zaczepia drugiego, to nie ignoruj takiej sytuacji, licząc, że zwierzęta same się dogadają. O wiele lepszym pomysłem jest odwrócenie uwagi tego psa, który prowokuje drugiego. Zaproponuj mu inne zajęcie – np. zabawę ulubionym gryzakiem.

Oczywiście psy mogą, a nawet powinny się razem bawić, a podgryzanie czy przewracanie jeden drugiego to elementy zabawy, które są jak najbardziej prawidłowe. Jednak, gdy ta zabawa staje się niebezpieczna dla jednego z nich, to koniecznie należy ją od razu przerwać.

  • poświęcaj taką samą ilość czasu obu psom

Staraj się, by Twój kontakt z czworonogiem rezydentem nie ucierpiał mimo pojawienia się drugiego czworonoga. Spędzaj z nim czas w ten sam sposób, co dotychczas, i baw się z nim w jego ulubione zabawy. Możesz zabierać go na spacer w pojedynkę, np. raz dziennie, jeśli ma większą potrzebę aktywności i jest przyzwyczajony do spacerów bez smyczy. Oczywiście oba psy powinny wychodzić razem na zewnątrz, ale wyjątkiem jest sytuacja, gdy rezydent ma potrzebę pobiegania bez smyczy, a szczeniak jeszcze nie jest na takim etapie szkolenia, by można go było puścić wolno na otwartym terenie.

  • naucz psa spędzania czasu w pojedynkę

To bardzo ważne, jeśli masz silną relację ze swoim czworonogiem i ten chodzi za Tobą krok w krok i często wymusza uwagę. Takie zachowania należy ignorować. Pies musi nauczyć się spędzać czas samodzielnie. To opiekun powinien inicjować kontakt, a nie odwrotnie. Dzięki temu, nieco łatwiej Ci będzie skupić uwagę na drugim psie, który będzie wymagał na początku szczególnej troski i uwagi.

  •  nie zostawiaj psów samych ze sobą

Kontroluj ich kontakty w domu. Staraj się, by żaden z nich nie próbował przekraczać granic drugiego. Reaguj, jeśli jeden z czworonogów będzie się naprzykrzał drugiemu.

Czy dorosły pies zaakceptuje szczeniaka?

Tak, dorosły pies zaakceptuje szczenię w domu, pod warunkiem, że ich zapoznanie będzie kontrolowane przez opiekuna i czworonogi będą miały czas i możliwość, by poznać swoje potrzeby i granice, których drugi pies nie powinien przekraczać. Jeśli to wszystko będzie respektowane zarówno przez dorosłego psa, jak i przez szczeniaka, to psy powinny bez większych problemów zaakceptować się nawzajem. To pierwszy krok do nawiązania głębszej relacji między nimi.

Psy różnych płci czy tej samej?

Możesz mieć tzw. „parkę”, czyli psa i sukę, dwie suki lub dwa samce – nie ma to dużego znaczenia, jeśli psy będą odpowiednio poprowadzone, ale pod jednym warunkiem. Kastracja psów i suk jest wówczas nie tylko wskazana, ale konieczna. Zarówno samce, jak i samice mogą między sobą rywalizować, a rozmnażanie psów bez rodowodów jest w Polsce nielegalne.

Spacery z dwoma psami

Na początku staraj się nie trzymać psów obok siebie na krótkiej smyczy. Najlepiej poproś drugą osobę, by towarzyszyła Ci w pierwszych spacerach. Ty wyprowadzaj jednego, a inna osoba drugiego psa. Starajcie się iść równo, obok siebie, w taki sposób, by żaden czworonóg nie czuł się poszkodowany, że nie idzie pierwszy.

Karmienie dwóch psów

Oba psy powinny mieć swoje własne miski. Pupili trzeba oczywiście na początku pilnować, by nie wyjadały sobie nawzajem jedzenia, bo może to być przyczyną kłótni między nimi. Najlepiej podawać im posiłki w dwóch różnych kątach kuchni. Pamiętaj, by dokładnie odmierzyć dawkę pokarmową, która będzie dopasowana do masy ciała i stopnia aktywności zarówno dla jednego, jak i dla drugiego pupila. Nawet psy tej samej rasy mogą mieć różne zapotrzebowanie energetyczne. Zwróć uwagę, by wszystkie psie przekąski, nawet przysmak dentystyczny PEDIGREE DentaStix zostały uwzględnione w dziennym bilansie kalorii.

Jak przygotować dom na drugiego psa?

Oba psy będą potrzebowały swojego kąta, w którym poczują się bezpiecznie i będą mogły bez przeszkód odpocząć. Dlatego musisz podwoić wyprawkę – kupić drugie legowisko dla psa, komplet misek, nowe zabawki, klatkę (jeśli z niej korzystasz), drugą smycz, obrożę lub szelki dla psa. Jeśli chodzi o miejsce dla drugiego psa, to zorganizuj je, zachowując pewną odległość od kąta Twojego psa rezydenta. Chodzi o to, że psy nie muszą od razu przypaść sobie do gustu i ich wzajemna obecność może im po prostu utrudniać efektywny wypoczynek.

W dniu wprowadzenia nowego pupila należy schować wszystkie zabawki i inne przedmioty (miski z jedzeniem czy psie przysmaki), o które psy mogłyby między sobą rywalizować.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 4.2 / 5. Liczba głosów 25

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

Nietrzymanie moczu – tylko u człowieka?

Gdy zauważamy, że nasz pupil posikuje podczas snu, czy odpoczynku, bez pojawienia się dodatkowych bodźców, to zapewne mamy do czynienia z problemem zdrowotnym.

Zdrowie

Dolegliwości wrzodowe u psów

Nazywa się je chorobą cywilizacyjną. Powstawaniu wrzodów przewodu pokarmowego sprzyjają pewne czynniki, które warto poznać

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres