poniedziałek, 18 marca 2019

Z głębi duszy

21 grudnia 2016 09:40 3 komentarzy

Z głębi duszy

W Wigilię łamiemy się opłatkiem z naszymi psami, wierząc, że i one przeżywają podniosłą atmosferę świąt. Składając życzenia bliskim, pamiętamy również o zwierzętach, bo wiemy, że w ich sercach jest dużo miejsca na bezwarunkową miłość do człowieka. A co skrywa psia dusza?
Z głębi duszy: Zdrowia, zdrowia i jeszcze raz zdrowia… Wszelkiej pomyślności i czego sobie tylko zamarzysz…
W wigilijny wieczór wypowiadamy te słowa, przełamując się opłatkiem. Wieczór przebaczenia, pojednania, wszechogarniającej miłości. Ilu z nas wymyka się ukradkiem, by po cichutku, gdzieś w kącie dać psu kawałek opłatka? Ilu z nas czyni to jawnie? Tradycja? Potrzeba podzielenia się opłatkiem z kimś, kto kocha nas naprawdę, bezwarunkowo, bezgranicznie? Z kimś, kto jest z nami tak krótko? Psy odchodzą przecież znacznie szybciej niż ludzie. Niemniej wierzymy, że gdzieś za tęczowym mostem, na zielonych niebiańskich łąkach czekają na nas znowu młode, radosne zwierzęta, gotowe darzyć nas uczuciem tam, w tym innym, lepszym świecie.Ta nadzieja na przyszłe spotkanie nakazuje jednak postawić trącające o herezję pytanie o psią duszę.

Z głębi duszy
Muzułmanie uznają psa, odkąd miał nieszczęście ugryźć Mahometa, za zwierzę nieczyste, więc i duszą takiego stworzenia się nie zajmują. Dla ortodoksyjnych Żydów pies to zwierzę niekoszerne. Buddyści mają szacunek do psa jak do każdej istoty żywej, której nie wolno krzywdzić. A chrześcijanie? Niestety, tradycja chrześcijańska też psa nie traktuje dobrze. W Biblii próżno szukać wzmianki o nim. Chociaż Tobiasz miał psa – towarzyszył mu na początku wędrówki, w którą wysłał go ojciec. I mimo że cała księga Tobiasza jest pochwałą wierności i małżeństwa (zdawałoby się, wymarzony kontekst dla psa), to o samym zwierzęciu nic więcej nie wiadomo. Czy był pomocny swemu panu w trudnej podróży, bronił go, był mu przewodnikiem, który szczęśliwie przywiódł go z powrotem na próg domu? Był jeszcze święty Krzysztof, na bizantyjskich ikonach przedstawiany z głową psa. Jednak owa głowa nie miała symbolizować żadnych szczególnych przymiotów charakteru świętego, lecz podkreślać jego podejrzane pochodzenie z plemion dzikich, żyjących na obrzeżach ziemi. Zostawmy rozważania teologiczne. Jeśli założymy, że o istnieniu duszy możemy mówić jedynie w odniesieniu do istoty obdarzonej świadomością, to zastanówmy się, na ile świadome siebie są psy.

Świadomość cielesnej odrębności

W mniejszym lub większym stopniu cechuje ona każdy żywy organizm mający zdolność odczuwania bólu i przyjemności. „Oj, tu zaczynam się ja” – popiskuje małe szczenię, gdy braciszek utnie je w ucho podczas zabawy. „O tak, tu zaczynam się ja” – pomrukuje z zadowolenia, chętnie nadstawiając brzuszek do głaskania. Ale to są doznania natury fizycznej, wspólne wszystkim gatunkom mającym receptory czuciowe. A jak jest ze świadomością własnego wyglądu? Człowiek patrzy w lustro
i wie, że ten po drugiej stronie to właśnie on. A pies? On raczej nie patrzy w lustro, rzadko reaguje na swoje odbicie, traktując je raczej jak intruza, z którym warto by się rozprawić. Chociaż, kiedy mój leciwy już Szuszu w ekskluzywnej windzie ekskluzywnego wieżowca zaczął się prężyć przed lustrem (miał na to całe dziesięć pięter), nie mogłam się oprzeć wrażeniu, że podziwia właśnie swoją urodę.
Psy są oczywiście doskonale świadome własnej odrębności zapachowej, bo to nos jest ich przewodnikiem po świecie. Ale… Kiedy na warszawskim Polu Mokotowskim spotyka się stadko corgi, dzieje się coś dziwnego. Przychodzą z różnych stron, po drodze kolegując się z przedstawicielami innych ras, lecz gdy tylko w jednym miejscu zbierze się ich większa grupka, o nawiązywaniu znajomości z innymi nie ma mowy. Żaden pies, który nie wygląda jak corgi, nie ma wstępu do towarzystwa.

Pages →  1 2

Z głębi duszy Reviewed by on . Z głębi duszy W Wigilię łamiemy się opłatkiem z naszymi psami, wierząc, że i one przeżywają podniosłą atmosferę świąt. Składając życzenia bliskim, pamiętamy rów Z głębi duszy W Wigilię łamiemy się opłatkiem z naszymi psami, wierząc, że i one przeżywają podniosłą atmosferę świąt. Składając życzenia bliskim, pamiętamy rów Rating: 0

komentarze (3)

  • dwbem

    Też traktuję wszystkie swoje psy jak swoją rodzinę, uważam że mają duszę, często lepszą od niejednego złego, okrutnego człowieka. I mają świadomość swego istnienia. Doświadczyłam też sytuacji, w której moja suczka doskonale wiedziała co to jest lustro i że odbija rzeczywistość. Swiadczyła o tym jej reakcja na stojącą za nią osobę kiedy sama patrzyła w lustro bo nie ruszyła do lustra a obejrzała się za siebie wiedząc kto do niej kiwnął ręką.

  • Norkowa

    Dla mnie oczywistym jest, że mój pies to mój brat tylko w trochę innej szacie. Na 4 łapach, z sierścią, ale podobnie jak ja czuje, kocha, boi się i raduje. Swojego psa obserwuję codziennie- w domu, na spacerze- widzę jak wiele emocji w nim drzemie. Wiem kiedy się cieszy, kiedy się boi. Dzielę się z nim jawnie opłatkiem wołając go bliżej stołu (nie odchodzę od stołu, niech ma tą świadomość, że jest ważny, że przebywa w pobliżu tego rodzinnego zbiorowiska). Składam życzenia, łamię opłatek i całuję w czoło:) Widzę radość z tego, że nie został pominięty:) Dla mnie jest proste- jestem pewna, że pies ma duszę! Ba, jestem tego pewna tak samo jak tego, że uczuć wyższych mają psiaki więcej niż co piąty człowiek:)

  • Beagle i Ja

    A jednak w Biblii jest coś na ten temat, o czym pisałam na swoim blogu http://beagleija.blog.pl/2014/11/03/zwierzeta-maja-dusze/. Jest to fragment Księgi Koheleta (Koh 3,18-22) zatytułowany „Los człowieka podobny jest do losu zwierząt”. Problem polega tylko na tym, że kościół katolicki do słów „jaka śmierć jednego, taka śmierć drugiego, i oddech życia ten sam” stosuje przypis, że *Koh 3,19- Hebr.: „Wszystkie mają jeden oddech” (= pierwiastek życia, nie dusza). I tak następuje wygodne rozwiązanie problemu – przypisem, który ktoś po prostu utworzył w niewiadomy sposób. Ja zdecydowanie wierzę, że zwierzęta mają duszę i zdania swojego nie zmienię.

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top