Jak oduczyć psa gryzienia? Wskazówki, garść porad

Pies

Gryzienie to naturalny element psiego życia. Problem pojawia się, gdy gryzie to, czego nie powinien: nasze ręce, ubrania lub przedmioty w domu zupełnie do tego celu nieprzeznaczone. Jak odzwyczaić psa od tego zachowania? I jak temu nawykowi zapobiec?

Dlaczego pies wszystko gryzie?

Kwestia zębów u szczeniaków

Problem gryzienia w znacznej mierze dotyczy szczeniaków. Zachowanie to związane jest przede wszystkim z pojawianiem się zębów lub ich wymianą. Pierwsze zęby mleczne, najczęściej siekacze, zauważamy u szczeniaków około 3. i 4. tygodnia życia.

Do 8. tygodnia szczeniaki powinny mieć już wszystkie 28 zębów mlecznych. W tym czasie szczeniak gryzie, aby ulżyć swędzącym dziąsłom. Kiedy myślimy, że problemy z naturalną potrzebą gryzienia w okresie wyrzynania się zębów psiak ma już za sobą, rozpoczyna się proces wymiany zębów z mlecznych na stałe – ma to miejsce od 3. do około 8. miesiąca życia.

Sposób na radość i nudę

Gryzienie i żucie to naturalna potrzeba behawioralna psów, dlatego trzeba im zapewnić możliwość bezpiecznej jej realizacji np. podając zdrowe gryzaki . Jednak gryzienie czy podgryzanie może też mieć inną przyczynę: pozwala psom radzić sobie z emocjami. Dla dorosłych psów jest to forma relaksu, tym bardziej, że podczas aktu gryzienia i żucia w psim mózgu uwalniany jest hormon szczęścia. Bywa też, że poprzez gryzienie pies próbuje zwrócić na siebie uwagę opiekuna.

Z nudów lub z braku odpowiednich zabawek zwierzę potrafi ugryźć go w rękę czy w łydkę. Jeśli w tym momencie opiekun spojrzy na psa, odrywając się od dotychczasowych zajęć, którymi był pochłonięty, albo wręcz go pogłaszcze, odpowiadając tym samym pozytywnie na jego zaczepki, wówczas zwierzak szybko nauczy się, że ten sposób nawiązywania kontaktu z człowiekiem działa – i będzie go stosował częściej.

Sygnał, że psu coś dolega

Nie zawsze gryzienie związane jest ze złymi nawykami. Jeśli pies gryzie opiekuna, może być to sygnał, że zwierzę cierpi. Pies potrafi gryźć pod wpływem bólu lub dyskomfortu. Jeśli gryzie samego siebie, może to być objawem choroby.

Uporczywe gryzienie przez psa swego ogona, łap czy boku może stanowić sygnał, że z psem dzieje się coś złego i trzeba zasięgnąć opinii specjalisty. Przyczyną takiego zachowania mogą być zarówno predyspozycje genetyczne i problemy zdrowotne, w tym alergie, jak również długotrwały stres. Jeśli fizycznie z psem jest wszystko w porządku, a gryzie nie siebie, lecz rzeczy w domu, wówczas przyczyną takiego zachowania mogą być zaburzenia behawioralne. .

Dlaczego pies gryzie domowników i gości?

Zbyt wczesna separacja

Problem gryzienia zarówno domowników, jak i gości najczęściej dotyczy szczeniaków, szczególnie zaś tych, które zbyt wcześnie odseparowano od matki. Młode pieski gryzą, gdyż widzą w tym formę zabawy, sposób na nudę, a nierzadko jest to ich remedium na zły nastrój. Kiedy są przy matce odpowiednio długo, uczy je ona kontroli siły gryzienia.

Obserwuje podgryzające się szczeniaki lub sama bawi się z nimi w ten sposób, a gdy któryś robi to zbyt mocno, wówczas przerywa ona zabawę, dając tym samym do zrozumienia, że istnieją granice. Chcąc pokazać niepokornemu szczeniakowi, że gryzienie boli, sama chwyta go zębami. Tym samym maluch uczy się, jak kontrolować siłę ugryzienia, by nie sprawiać innym bólu. Szczenię zbyt wcześnie oddzielone od matki, czyli przed 8. tygodniem życia, nie nabywa tej umiejętności.

Kiedy zauważymy, że szczeniak wszystko gryzie, nie zważając na nasze upomnienia, powinien być to dla nas sygnał, że należy nauczyć go inhibicji gryzienia – tym bardziej, że zapał psa do gryzienia może być niebezpieczny, gdy ten wejdzie w dorosłość i przyjdzie moment ustalania hierarchii w stadzie, do którego (z punktu widzenia psa) należy również człowiek. Nie umiejąc kontrolować siły gryzienia, pies może zrobić bliskim krzywdę. Przeczytaj więcej o tym, jak wychować szczeniaka.

Celowe zaczepianie psa

Warto zdać sobie sprawę, że często sami jesteśmy odpowiedzialni za takie zachowanie psa. Prowokujemy go do zabaw w podgryzanie, zamiast zabawki używamy gołych rąk bądź machamy mu palcami przed nosem. Pies nie zrozumie, że czasem wolno mu gryźć rękę opiekuna lub innych domowników, a innym razem jest to zabronione.

Poza tym warto zauważyć, że pewne ludzkie zachowania, takie jak przytulanie, obejmowanie, branie na ręce, zbliżanie twarzy czy całowanie, są z punktu widzenia psa co najmniej dziwne i mogą wywołać reakcję obronną. Z tego względu musimy uzbroić się w cierpliwość i stopniowo nauczyć psa, że to nasza, ludzka forma okazywania czułości. Nie zaczepiajmy też psa, gdy śpi – wybudzony z drzemki czy snu, może reagować agresywnie, w tym ugryzieniem.

Kwestia złych nawyków i doświadczeń

Kiedy decydujemy się na adopcję psa ze schroniska, musimy liczyć się z tym, że ma on za sobą szereg doświadczeń i złych nawyków, będących pozostałością po poprzednich właścicielach. Pojawiające się u psów adopcyjnych problemy z gryzieniem mogą być kwestią psychiki. Możliwe, że nigdy nie nauczyły się one kontroli ugryzienia albo boją się nowej sytuacji, czy potencjalnego bicia.

W tej sytuacji gryzą, ponieważ odczuwają niepokój, lęk lub stres. Gryzienie pozwala psom rozładować nadmiar emocji i odprężyć się. Oswajanie przeprowadzamy stopniowo, nie narzucając się z głaskaniem, przytulaniem czy innymi gestami mającymi oddać nasze uczucie sympatii – dla psa mogą one być zupełnie nowym doświadczeniem.

Jak oduczyć dorosłego psa gryzienia?

Co zrobić, gdy pies gryzie meble i domowników? Dokładnie to samo, co suka robi szczeniakom: wprowadzać granice w zabawie i pokazywać na przykładzie, że taka forma zabawy nie jest akceptowalna. Gryzienie to naturalna czynność w świecie psów i nie sposób jej wyeliminować, można jednak pokazać zwierzęciu, że pewne zachowania nie są mile widziane.

Przede wszystkim nigdy nie bawimy się z psem tak, aby mógł podgryzać nasze dłonie – te powinny kojarzyć się mu wyłącznie z gestami delikatnymi i spokojnymi, takimi jak głaskanie czy podsuwanie smacznych kąsków. Jeżeli podczas zabawy pies gryzie, reagujemy komendą (np. stanowczym „nie” lub „nie wolno”), , przerywamy zabawę i odchodzimy. Dla psa jest to sygnał, że nie podoba nam się takie zachowanie i jeśli chce się bawić, musi je zmienić.

Jako opiekunowie pamiętajmy jednak, że instynkt gryzienia to coś naturalnego i musimy go zaspokoić. W tym celu odsuwamy z zasięgu psa rzeczy, które mogą mu zaszkodzić, jak również takie, których pogryzienia wolelibyśmy uniknąć. W zamian dajemy mu nieszkodliwe zamienniki, w tym gryzaki, zabawki wypełnione smakołykami, a także zabawkę do szarpania, którą bawimy się z psem w ten sposób, że trzymamy za jeden jej koniec, pies chwyta za drugi i zaczynamy grę w przeciąganie.

Pies, którego potrzebę gryzienia zaspokoimy, raczej nie będzie uparcie atakował mebli czy innych przedmiotów domowego użytku. Pamiętajmy, że czworonogi mają też inne potrzeby np. aktywność fizyczna, stymulacja intelektualna. Z tego względu przed naszym wyjściem z domu i pozostawieniem psa samego na kilka godzin musimy zapewnić mu odpowiedni wysiłek. Spacer połączony z bieganiem i zabawami na świeżym powietrzu sprawią, że nie będzie już miał potrzeby gryzienia rzeczy w domu.

A jeśli nadal gryzie?

Czasami nawyki psa wyniesione z pierwszych miesięcy życia są tak silne, że trudno je wyeliminować. Bywa, że musimy sięgnąć po inne środki, takie jak zakup klatki, w której pies będzie spędzał czas pod naszą nieobecność i w nocy. Klatka musi być dopasowana do wielkości psa – powinien on móc w niej swobodnie wstać, obrócić się i wygodnie położyć. Choć aluminiowa klatka może wywoływać złe skojarzenia, dla psa bywa azylem, miejscem, które jest bezpieczne i zupełnie własne.

Jeśli pies gryzie, a my nie potrafimy na niego wpłynąć, wówczas pamiętamy o jeszcze jednym – na spacery zakładamy psu kaganiec fizjologiczny (taki, w którym może swobodnie ziać), unikając tym samym ryzyka, że kogoś pogryzie. Warto też rozważyć spotkanie z psim behawiorystą, który pomoże nam ustalić przyczynę zachowania naszego psa i ustalić plan szkolenia, by temu zaradzić.

Jak podejść do szczeniaka?

Jak już zostało wspomniane, zachowania uważane przez ludzi za przyjemne, takie jak noszenie na rękach, głaskanie, całowanie czy przytulanie, nie są naturalne z punktu widzenia psa. Jeśli chcemy obdarzać szczeniaka takimi gestami czułości, musimy robić to delikatnie. Psiaki należy głaskać spokojnie, pamiętając, że głowa, łapy i ogon są miejscami newralgicznymi, za których dotykaniem pies może nie przepadać.

Bawiąc się ze szczeniakiem, nie pozwalamy mu podgryzać naszych dłoni – skojarzy to wówczas z zabawą. Nawyk ten zostanie mu na resztę życia, a my będziemy się dziwić, dlaczego nasz pies gryzie nam ręce i nie reaguje na komendę „nie wolno”. Do zabawy z psem wykorzystujemy specjalnie przygotowane szarpaki, które zaspokoją w szczeniaku jego naturalną potrzebę gryzienia i mocowania się z członkiem stada, a także inne bezpieczne zabawki i gryzaki.

Pamiętajmy, aby psie zabawki co jakiś czas wymieniać, usuwając z pola widzenia psa te stare. W ten sposób szczeniak nie znudzi się nimi i nie zacznie szukać ich zamienników wśród naszych, ludzkich rzeczy.

O czym jeszcze warto pamiętać?

Bawiąc się ze szczeniakiem, unikamy zakładania ubrań, za które może on szarpać. Nie prowokujemy też psa do zabaw, gdy jest on mocno pobudzony. Kiedy pies szczeka i próbuje skakać, przerywamy zabawę i dajemy mu czas, aby się wyciszył. Podobnie robimy w przypadku, gdy podczas zabawy szczeniak nas ugryzie, sygnalizując mu tym samym, że taki rodzaj zabawy nam nie odpowiada. Szczeniaki są pojętnymi uczniami, a od opiekuna zależy, jakie nawyki przyswoją.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres