Wyżeł niemiecki krótkowłosy

Wyżeł niemiecki krótkowłosy

DOWÓD OSOBISTY (wg wzorca):
Grupa: 7 FCI (wyżły), sekcja 1 (wyżły kontynentalne)
Wrażenie ogólne: pies o harmonijnych proporcjach, którego budowa wskazuje na siłę, wytrzymałość i szybkość
Wzrost: psy 62–66 cm, suki 58–63 cm
Głowa: sucha, kształtna, ani za ciężka, ani zbyt delikatna; odpowiednia do wielkości i płci zwierzęcia; dostatecznie szeroka, lekko wysklepiona, ze słabo zaznaczoną kością potyliczną. Stop średnio zaznaczony. Kufa długa, szeroka, gruba i mocna, umożliwiająca swobodne noszenie zwierzyny. Grzbiet nosa widziany z profilu lekko wysklepiony. Pełny zgryz nożycowy
Nos: brązowy lub czarny
Oczy: ciemnobrązowe, średniej wielkości, niezbyt głęboko osadzone, niewypukłe
Uszy: wysoko i szeroko osadzone, średniej wielkości; opadają płasko, bez fałd, po bokach głowy; na końcach zaokrąglone
Tułów: grzbiet prosty, dobrze umięśniony, kłąb zaznaczony, zad szeroki, lekko ścięty, klatka piersiowa głęboka, dobrze rozwinięta. Żebra wysklepione
Ogon: osadzony wysoko, gruby u nasady, ku końcowi coraz cieńszy, średniej długości. Niegdyś u psów użytkowych skracany mniej więcej do połowy długości
Sierść: włos krótki i gęsty, w dotyku suchy i twardy. Na głowie oraz uszach cieńszy i krótszy; wyraźnie dłuższy pod ogonem. Sierść musi pokrywać całe ciało psa
Umaszczenie: brązowe, bez znaczeń; brązowe z drobnymi białymi plamkami lub cętkami na piersi i na łapach; brązowo-dereszowate z brązową głową, plamy lub cętki brązowe; dereszowate jasnobrązowe z brązową głową i z brązowymi łatami lub cętkami, ewentualnie bez łat; białe z brązowymi znaczeniami na głowie, z brązowymi łatami lub cętkami; czarne z tymi samymi odmianami, co w przypadku koloru brązowego lub dereszowatego. Żółte znaczenia (podpalanie), strzałka, plamiste i cętkowane wargi są dopuszczalne

SZCZYPTA HISTORII:
Wyżły niemieckie krótkowłose wywodzą się od psów używanych w krajach śródziemnomorskich do polowania na ptactwo z siecią. Przez Francję, Hiszpanię i Flandrię dotarły na książęce dwory niemieckie. Ceniono je za zdolność do wystawiania zwierzyny. Ich znaczenie w polowaniu wzrosło wraz z wynalezieniem strzelby dwustrzałowej. Nowa technika łowiecka polegała na strzelaniu do ptaków przed czworonogiem, co zapoczątkowało przekształcenie wyżłów we wszechstronne psy myśliwskie. W 1897 roku książę Albrecht de Solms-Braunfeld poświęcił rasie książkę, w której opisał sposoby pracy i cechy morfologiczne jej przedstawicieli. Publi-kacja nosiła tytuł „Księga hodowli wyżła krótkowłosego”. Początkowo wzorzec dopuszczał tylko osobniki o brązowej maści i jej odmiany. W 1907 roku do populacji wyżłów niemieckich wprowadzono jednolicie czarną pointerkę. Pierwszego czarnego wyżła krótkowłosego zarejestrowano w niemieckich księgach hodowlanych w 1924 roku. Siedem lat później czarna odmiana została uznana na równi z brązową. Dopuszczono także krzyżowania między umaszczeniami.
W Polsce rasa była znana w okresie międzywojennym, głównie na Śląsku i w województwach zachodnich. W 1937 roku powstała m.in. bardzo zasłużona dla kynologii łowieckiej hodowla Brutar Kazimierza Tarnowskiego. Podczas II wojny światowej wyginęły w Polsce prawie wszystkie wyżły. Ocalałe osobniki rejestrowano w księgach wstępnych, powstałego w 1948 roku Związku Kynologicznego. Pierwsze w pełni rodowodowe wyżły, o całkowicie znanym pochodzeniu sprowadzono z Czechosłowacji. Były to Poker ze Zahumeni i Lovka z Lukvan. W latach 50. XX w. powstały pierwsze powojenne hodowle w okolicach Krakowa, Katowic, Bydgoszczy i w Warszawie. Obecnie rasa jest znana, ale jej popularność utrzymuje się na stałym poziomie. Część populacji w rękach myśliwych to niestety zwierzęta bez rodowodów, choć zachowują wygląd i cechy użytkowe wyżłów.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Dobra relacja to nie dominacja

Pożądane zachowania można wypracować pozytywnymi wzmocnieniami. Nawet jeśli będzie to trwało nieco dłużej, da lepsze efekty.

Żywienie

Jak odchudzić psa z nadwagą?

Ile powinien jeść pies i jak go odchudzić, jeśli za dużo waży. Kiedy można mówić, że pies ma nadwagę?

RASY PSÓW

Irish glen of Imaal terrier
Australian silky terrier
Foksterrier szorstkowłosy
West highland white terrier
Sussex spaniel
Cocker spaniel angielski
Japoński chin
Owczarek szkocki collie
Bernardyn
Mastif angielski

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres