Leonberger

Leonberger

DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca)
Grupa: 2 FCI (pinczery, molosy i szwajcarskie psy pasterskie), sekcja 2.2 (molosy typu górskiego)
Wrażenie ogólne: leonberger to duży, silny, muskularny, ale elegancki pies o opanowanym, lecz żywym temperamencie
Wzrost: 72–80 cm (psy), 65–75 cm (suki)
Głowa: głęboka, raczej wydłużona niż szeroka, sucha, stop dobrze zaznaczony, grzbiet nosa lekko wypukły, nos czarny
Oczy: średniej wielkości, migdałowe, od jasnobrązowych po bardzo ciemne, powieki przylegające
Uszy: średniej wielkości, wysoko osadzone
Tułów: grzbiet zwarty, prosty, szeroki, kłąb zaznaczony, klatka piersiowa głęboka
Szata: włos długi, przylegający, prosty, co najwyżej falisty, dość twardy, podszerstek gęsty, na szyi i klatce piersiowej, zwłaszcza u samców, grzywa, obfite portki
Umaszczenie: płowożółte, lwie żółte, rude, rudobrązowe i kombinacje wymienionych kolorów, czarna maska, dopuszczalne czarne końce uszu

Leonberger – szczypta historii

Rzadko się zdarza, by tak dokładnie można było wskazać czas i miejsce powstania jakiejś rasy oraz wymienić z imienia i nazwiska osobę, która ją wymyśliła. Tym razem zadanie jest proste. Czas i miejsce akcji: miejscowość Leonberg w Niemczech, miasteczko niedaleko Stuttgartu, które ma w herbie lwa. Bohater: radny Heinrich Essing, który w latach 30. XIX w. postanowił stworzyć rasę psów możliwie najbardziej zbliżonych wyglądem do herbu miasta. Cel osiągnął, krzyżując nowofundlanda z długowłosym bernardynem, a później dodatkowo z owczarkiem pirenejskim i landseerem. Rasę, jakżeby inaczej, nazwał leonberger. Okazał się też znakomitym marketingowcem, gdyż szybko udało mu się ją rozpropagować w całych Niemczech i nie tylko. Duże, efektowne psy o łagodnym charakterze zyskały wielkie grono zwolenników, choć oficjalna kynologia i hodowcy innych ras długo wzbraniali się przed zaakceptowaniem leonbergerów, nazywając je pogardliwie bękartami. Kolejnym mężem opatrznościowym okazał się inny obywatel Leonbergu, Henrich Stadelmann, który dołożył wielu starań, by rasa mogła oficjalnie zaistnieć. Jeszcze w końcu XIX w., chociaż leonbergery pokazywano na niemieckich wystawach, w publikacjach poświęconych psom pisano o ich całkowitej bezużyteczności. Pierwszy klub z oficjalną księgą rodowodową został utworzony dopiero w 1922 roku. Mimo wielu przeciwności leonbergery przetrwały i mają wielu miłośników na całym świecie. Do Polski trafiły w 1984 roku, początkowo było ich kilka sztuk, ale ostatnio powstało wiele hodowli, a rasa zyskuje coraz szersze grono wielbicieli.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

Echo serca u psa

W rozpoznaniu chorób układu krążenia niezwykle pomocna jest echokardiografia – nowoczesna technika obrazowa.

Szkolenie

Handling. Dwie strony medalu

Właściciele psów, którzy mają wątpliwości, czy poradzą sobie z pupilami na ringu, mogą skorzystać z pomocy profesjonalistów

RASY PSÓW

Cocker spaniel angielski
Petit basset griffon vendéen
Rottweiler
Bouvier z Ardenów
Owczarek środkowoazjatycki
Spaniel tybetański
Appenzeller
Greystery i eurodogi
Bolończyk
Elkhund szary

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres