Landseer

Landseer

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI):
Grupa: 2 FCI (pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy pasterskie), sekcja 2.1 (molosy typu górskiego)
Wrażenie ogólne: landseer to pies duży, mocny, harmonijnie zbudowany. W porównaniu z nowofundlandem jest trochę wysokonożny
Ogon: nie powinien sięgać dalej niż do stawu skokowego, dobrze owłosiony, w ruchu nie powinien być zakręcony nad grzbietem
Głowa: masywna, z wyraźnym guzem potylicznym i mocno zaznaczonym stopem. Kufa mocna, jej długość powinna być równa głębokości. Wargi suche i przylegające
Oczy: średniej wielkości, kształtu migdała, brązowe, o łagodnym i przyjacielskim wyrazie
Uszy: średniej wielkości, wysoko osadzone, trójkątne, z zaokrąglonymi końcami, wiszące
Tułów: zwarty, masywny i bardzo dobrze umięśniony
Szata: na głowie krótka, delikatna i przylegająca. Na tułowiu prosta i gęsta, ale nie tak gęsta jak u nowofundlanda. Na grzbiecie i zadzie może być pofalowana. Sierść zaczesana pod włos sama wraca na swoje miejsce
Umaszczenie: wyłącznie białe w czarne łaty; odwrotnie niż u łaciatego nowofundlanda biel musi zdecydowanie przeważać nad czernią. Czarne łaty na głowie (muszą być symetryczne) i na tułowiu. Kropkowanie białego tła jest niepożądane, ale nie stanowi wady, niemniej jednak celem hodowców jest uzyskanie czysto białego tła.

Landseer – szczypta historii

Landseer wydaje się rasą bez własnej historii, bo przed długie lata pozostawał jedynie odmianą barwną nowofundlanda. Wśród psów przywożonych z Nowej Fundlandii często zdarzały się osobniki łaciate, odznaczające się szczególnie dużym wzrostem i imponującym wyglądem. Takie właśnie czworonogi malował ceniony malarz animalista sir Edwin Landseer. Pierwsze mioty wyłącznie łaciatej maści wyhodowano w Holandii w 1883 r., a potem w Szwajcarii w 1902 r., i to właśnie w Europie kontynentalnej dokonało się ustalenie tej odmiany barwnej. Poza maścią biało-czarne psy różniły się nieco budową od nowofundlandów (sylwetka bliższa kwadratu i wysokonożna), sierścią (mniej zwarta) i charakterem (większa aktywność, cechy stróża). Czy różnice te są skutkiem hodowli w pokrewieństwie, czy też spowodowała je domieszka krwi innych ras, pozostaje zagadką. Uznanie nowej rasy przez FCI nastąpiło w roku 1960. Obecnie landseery są nielicznie hodowane; poza Europą praktycznie nie występują.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Apetyt na nagrodę

Każdy od czasu do czasu lubi zrobić sobie przyjemność i zjeść coś pysznego. Nasze psy smaczne kąski cenią jeszcze bardziej niż my.

RASY PSÓW

Elkhund szary
Terier irlandzki
Rhodesian ridgeback
Chart szkocki – deerhound
Spaniel francuski
Owczarek kataloński gos d’atura
Maltańczyk
Owczarek francuski beauceron
Chart irlandzki – wilczarz
Owczarek szetlandzki
Cao Fila de Sao Miguel
Pekińczyk
Kerry blue terrier
Pumi
Sznaucer olbrzym
Bouvier des Flandres
Podengo portugalski
Welsh corgi cardigan
Cairn terrier
Owczarek australijski
Saarlooswolfhond
Akita
Hovawart
Grand basset griffon vendeen
Lhasa apso
Rottweiler
Charcik włoski
Hiszpański pies wodny
Welsh terrier
Bulmastif
Grupa 10 FCI: Charty
Mały gończy anglo-francuski
Fila brasileiro
Greystery i eurodogi
Lundehund
Japoński chin
Bolończyk
Terier tybetański
Mastif tybetański
Sznaucer miniaturowy
Airedale terrier
Kelpie
Pies grenlandzki
Grupa 1 FCI: Owczarki i inne psy pasterskie, z wyłączeniem szwajcarskich psów do bydła
Mały lwi piesek
Golden retriever
Sarplaninac
Boston terrier
Bichon frisé
Jużak (owczarek południoworosyjski)

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres