Jamniki

Jamniki

DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca):
Grupa: 4 FCI (jamniki); wymagane próby pracy
Wrażenie ogólne:  niski, krótkonożny, o wydłużonej, ale zwartej sylwetce, bardzo dobrze umięśniony, głowa wysoko noszona, bystry wyraz pyska. Wyraźnie zaznaczone piętno płci. Pomimo stosunkowo długiego ciała i krótkich kończyn bardzo ruchliwy i zwinny
Wzrost: jamników nie mierzy się w kłębie, ich wielkość określa się, podając obwód klatki piersiowej. Standardowe: obwód klatki piersiowej powyżej 35 cm, waga do ok. 9 kg. Miniaturowe: obwód klatki piersiowej od 30 do 35 cm, mierzony w wieku co najmniej 15 miesięcy. Królicze: obwód klatki piersiowej do 30 cm, mierzony w wieku co najmniej 15 miesięcy
Głowa: wydłużona, widziana z góry i z boku zwęża się równomiernie, ale nie jest spiczasta. Łuki brwiowe wyraźnie zaznaczone. Chrząstka nosa i nos długie i wąskie. Czaszka raczej płaska, łagodnie przechodząca w lekko wysklepiony grzbiet nosa. Stop nieznacznie zaznaczony. Kufa mocna, zgryz nożycowy
Oczy: owalne, szeroko rozstawione, błyszczące, ciemne
Uszy: zwisające, osadzone wysoko, umiarkowanie długie, ruchliwe
Tułów: długi, kłąb dobrze zaznaczony, grzbiet prosty, dobrze umięśniony. Klatka piersiowa owalna, pojemna, dość głęboka
Ogon: niezbyt nisko osadzony, noszony na wysokości grzbietu

JAMNIK KRÓTKOWŁOSY  
Sierść: krótka, gęsta, błyszcząca, przylegająca, mocna i twarda, bez łysin. Ogon dokładnie pokryty włosem, ale nie za obficie. Trochę dłuższy, szczeciniasty włos na jego spodniej stronie nie stanowi wady
Umaszczenia:  
a) jednokolorowe: rude, rudo-żółte, żółte, kolory czyste lub z czarnym nalotem (tzw. przesianiem); wyżej cenione są mocno wysycone barwy
b) dwukolorowe: czarne lub brązowe (czekoladowe) z rdzawo-brązowymi lub żółtymi podpaleniami nad oczami, po obu stronach kufy, na żuchwie, na wewnętrznych krawędziach uszu, na przedpiersiu, na kończynach, przy odbycie i około jednej trzeciej do połowy długości ogona
c) marmurkowe (tygrysie, pręgowane): tło jest zawsze ciemniejsze (czarne, rude lub szare); pożądane są nieregularne szare lub beżowe plamy (ale nie duże łaty). Nie może przeważać ani ciemny, ani jasny kolor

JAMNIK SZORSTKOWŁOSY

Sierść: za wyjątkiem kufy, brwi i uszu włos szorstki z podszerstkiem, przylegający na całym ciele. Na kufie wyraźnie zaznaczona broda. Krzaczaste brwi. Na uszach włos krótszy niż na całym ciele, prawie gładki. Ogon dobrze i równomiernie pokryty ciasno przylegającym włosem
Umaszczenia: najczęściej od jasno do ciemnodziczego, inne kolory takie same jak u krótkowłosych

JAMNIK DŁUGOWŁOSY  
Sierść: włos prosty, błyszczący z podszerstkiem, przylegający, na szyi i podbrzuszu przedłużony, na uszach zwisający, na kończynach tworzy jednakowej długości pióro, a na ogonie, gdzie jest najdłuższy, pełną chorągiew
Umaszczenia: takie jak u krótkowłosych

SZCZYPTA HISTORII:
Pod koniec XIX wieku uważano powszechnie, że jamniki wywodzą się ze Starożytnego Egiptu, a malowidła z grobowców faraonów przedstawiające krótkonogie psy myśliwskie to ni mniej, ni więcej tylko portrety ich przodków. Wydawało się to tym bardziej pewne, że wizerunki te oznaczano hieroglifem odczytywanym jako „tekal”, od którego miałaby pochodzić niemiecka nazwa rasy „der teckel”. Bardziej powściągliwi kronikarze stanowczo skracają historię rasy, upatrując jej początków w okresie Średniowiecza, kiedy to w Europie dość popularne stały się psy myśliwskie o wyraźnie skróconych kończynach. Prawdziwa i udokumentowana historia jamnika zaczyna się znacznie później, a prześledzić ją można od roku 1860, kiedy to hanowerski łowczy, później Wielki Łowczy Prus, Wilhelm von Daacke, na wyraźne zlecenie dworu pruskiego zajął się zmniejszaniem posokowców. Przystąpił do realizacji tego zadania, kryjąc niewielką sukę rasy posokowiec niewielkim psem pasterskim pilnującym książęcych stad bydła. Potomstwo tej pary skrzyżowane z krókonogimi osobnikami w typie jamnikogończego dało początek pierwszej, istniejącej do 1981 roku hodowli jamników – von Daackeschen. Rasa co prawda powstała i rozwijała się na terenie dzisiejszych Niemiec, jednak kontakty i ścisłe związki dynastii hanowerskiej i brytyjskiej przyczyniły się do tego, że na Wyspach Brytyjskich pierwsze jamniki pojawiły się bardzo wcześnie, bo już w latach siedemdziesiątych XIX wieku. W roku 1881 – o siedem lat wcześniej niż w Niemczech – powstał w Anglii klub jamnika.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

Nowe koncepcje antykoncepcji

Lekarze weterynarii od dawna proponują nowoczesne metody antykoncepcji dla zwierząt jako najskuteczniejszy sposób kontroli urodzeń

RASY PSÓW

Rosyjski toy
Anatolijski pies pasterski karabasz
Kromfohrlander
Spaniel pikardyjski
Grupa 10 FCI: Charty
Wyżeł weimarski
Welsh terrier
Aidi
Cocker spaniel angielski
Foksterrier szorstkowłosy
Grupa 9 FCI: Psy ozdobne i do towarzystwa
Irish glen of Imaal terrier
Doberman
Kerry blue terrier
Cavalier king charles spaniel
Norwich terrier
Curly coated retriever
Grupa 8 FCI: Aportery, płochacze i psy wodne
Bedlington terrier
Chart perski Saluki
Samojed
Boerboel
Barbet
Berneński pies pasterski
Sznaucer olbrzym
Dogo canario
Mały münsterländer
Lagotto romagnolo
Yorkshire terrier
Whippet
Porcelaine
Pointer
Akita amerykańska
Mastif tybetański
Pies z Kanaanu
Szpic wilczy
Komondor
Gończy polski
Grupa 4 FCI: Jamniki
Biały owczarek szwajcarski
Pekińczyk
Borzoj
Owczarek środkowoazjatycki
Leonberger
Owczarek australijski
Greystery i eurodogi
Hokkaido
Lakeland terrier
Charcik włoski
Wyżeł niemiecki krótkowłosy

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres