Pudel

Pudel

DOWÓD OSOBISTY (wg wzorca):
Grupa: 9 FCI (psy do towarzystwa)
Wzrost: duży: 45-60 cm, z tolerancją do 2 cm; średni: 35-45 cm; mały: 28-35 cm; toy: poniżej 28 cm (wzrost idealny – 25 cm)
Waga: wzorzec jej dokładnie nie określa, ale powinna być proporcjonalna do wzrostu: duży: 15-20 kg; średni: 7-14 kg; mały: 3,5-6 kg; toy: około 2 kg
Głowa: proporcjonalna do długości tułowia (nieco dłuż-za niż 2/5 wysokości psa w kłębie), kufa nieco dłuższa od czaszki, nos wydatny, z profilu pionowo ścięty; wargi suche, niezwisające
Tułów: długość tułowia nieco większa od wysokości w kłębie; klatka piersiowa głęboka, sięgająca do łokcia; grzbiet krótki; lędźwie muskularne; zad zaokrąglony
Szata: włos kręcony i gęsty; pudel występuje w dwóch odmianach włosa – lokowatej (najczęściej spotykanej) i sznurowej (przypominającej włos pierwotnych ras pasterskich, jak puli czy bergamasco)
Umaszczenie: białe, czarne, brązowe, morelowe i srebrne.

SZCZYPTA HISTORII:
O dawnej historii pudla niewiele wiadomo, może dlatego, że nie był wtedy żadnym salonowcem, lecz wszechstronnie użytkowym psem wiejskim, po trosze myśliwskim, po trosze pasterskim. Sredniej wielkości psy o kosmatym, sznurowatym włosie z pewnością pochodzą z Azji, a do Europy trafiły we wczesnym średniowieczu. Jesli chcemy wyobrazić sobie, jak wyglądał pudel przed wiekami, to pewne pojęcie może dać dzisiejszy hiszpański pies wodny, niedawno “odkryty” przez kynologów pies pasterski i aporter. Takie czworonogi występowały w całej Europie. Na Nizinie Węgierskiej hodowano puli, w Niemczech tzw. owczarskie pudle, we Francji barbety, na Półwyspie Iberyjskim – psy wodne, a w naszym kraju owczarki nizinne. Klasyk polskiego przyrodoznawstwa, ksiądz Kluk, piszący pod koniec XVIII wieku, nazywał trzymane na Podlasiu psy do owiec “pudłami”. O pochodzeniu pudla od psów tego rodzaju świadczyć moga jego nazwy: niemiecka – “pudel” – wzięła się od kałuży, a francuskie – “caniche” – od kaczki. Kiedy i dlaczego wiejski pies pracujący przeobraził się w ogólnie lubianego psa do towarzystwa, tego nie wiadomo. Wiadomo zaś, że w wieku XVIII i XIX we Francji pudle były już powszechnie trzymane w miastach, także przez damy z najlepszego towarzystwa. Oczywiście pudel, by mógł stać się domowym faworytem, musiał zmniejszyć swoje rozmiary, co dokonało się poprzez kojarzenia z bolończykami i maltańczykami. Wtedy zmienił się jego włos – ze sznurowego, jak u puli, w wełnisty, znacznie łatwiejszy w utrzymaniu. W XIX wieku pudle znane były już w całej Europie i Stanach Zjednoczonych.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Jak oduczyć psa szczekania?

Czy pies szczeka tylko na mijające nas osoby, czy również na inne psy, a może ze strachu na ruchome przedmioty lub „poluje”?

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres