Boston terrier

Boston terrier

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca):
Grupa: 9 FCI (psy ozdobne i do towarzystwa), sekcja 11 (małe molosowate)
Waga: trzy kategorie – do 6,8 kg, do 9 kg, do 11,4 kg
Głowa: kanciasta, płaska między uszami, policzki płaskie, stop bardzo wyraźny. Skóra na głowie nie powinna być pomarszczona. Kufa krótka, szeroka i głęboka, bez zmarszczek, jej długość powinna być mniejsza od szerokości i głębokości i stanowić 1/3 długości głowy. Zgryz cęgowy lub przodozgryz. Grzbiet nosa prosty.
Uszy: małe, stojące, osadzone jak najbliżej brzegu czaszki
Oczy: duże, okrągłe, szeroko rozstawione, ciemne
Tułów: grzbiet krótki i prosty, zad zaokrąglony i spadzisty, klatka piersiowa głęboka, o dobrze wysklepionych żebrach, ożebrowanie sięga do lędźwi
Ogon: nisko osadzony, krótki, zwężający się ku końcowi, prosty lub skręcony, nie może być wzniesiony powyżej linii grzbietu
Kończyny: przednie – proste, umiarkowanie szeroko rozstawione, o krótkich, mocny śródręczach i małych, zwartych, okrągłych łapach. Tylne – dobrze umięśnione i kątowane, o krótkich śródstopiach
Sierść: krótka, delikatna, lśniąca
Maść: pręgowana, czarna i tzw. focza – czarna z brunatnym odcieniem. Konieczne są białe znaczenia. Znaczenia wymagane: biała kufa, strzałka między oczami, białe przedpiersie.

SZCZYPTA HISTORII:
Boston terrier to rasa stosunkowo młoda, powstała na przełomie XX wieku w Nowej Anglii, w USA. Amerykanie, tak samo jak Brytyjczycy, kojarzyli ze sobą buldogi i bojowe teriery z zamiarem wyhodowania sprawnych i zaciętych psów do walk. Z kojarzeń takich uzyskiwano dwa typy – “terierowaty”, z którego z czasem powstały pitbull terriery i amerykańskie stafforshire terriery, i “buldogowate”. Psy “buldogowate” okazały się świetnymi szczurołapami, a w ich hodowli wyspecjalizowali się właściciele stajni i powozowni na Myrtle Street w Bostonie; stąd trafiały do domów, stając się psami do towarzystwa. Typ “buldogowaty”, preferowany przez tych, którzy widzieli w boston terrierze psa domowego, utrwalił się głównie za sprawą dwóch reproduktorów z początku XX wieku. Barnard’s Mike i Barnard’s Toby przekazywały swemu potomstwu krótkie kufy i skrócone, korkociągowate ogony. Zmiany statusu rasy odzwierciedlają kolejne zmiany we wzorcu – psy miały być coraz mniejsze, a za ważną cechę wyglądu uznano symetryczne białe znaczenia. Okres przed wielkim kryzysem (1929) to czas niebywałego wzrostu popularności boston terrierów’ w Massachussets i w Nowym Jorku kennele liczyły wówczas po kilkadziesiąt sztuk. Ustalony wtedy typ rasy właściwie nie zmienił się do dzisiaj.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 0 / 5. Liczba głosów 0

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

Przywrócić wzrok

W praktyce weterynaryjnej codziennie spotykamy się z chorobami oczu u psów. Jedną z częściej występujących jest katarakta.

Zdrowie

Nowe koncepcje antykoncepcji

Lekarze weterynarii od dawna proponują nowoczesne metody antykoncepcji dla zwierząt jako najskuteczniejszy sposób kontroli urodzeń

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres