Boston terrier

Boston terrier

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca):
Grupa: 9 FCI (psy ozdobne i do towarzystwa), sekcja 11 (małe molosowate)
Waga: trzy kategorie – do 6,8 kg, do 9 kg, do 11,4 kg
Głowa: kanciasta, płaska między uszami, policzki płaskie, stop bardzo wyraźny. Skóra na głowie nie powinna być pomarszczona. Kufa krótka, szeroka i głęboka, bez zmarszczek, jej długość powinna być mniejsza od szerokości i głębokości i stanowić 1/3 długości głowy. Zgryz cęgowy lub przodozgryz. Grzbiet nosa prosty.
Uszy: małe, stojące, osadzone jak najbliżej brzegu czaszki
Oczy: duże, okrągłe, szeroko rozstawione, ciemne
Tułów: grzbiet krótki i prosty, zad zaokrąglony i spadzisty, klatka piersiowa głęboka, o dobrze wysklepionych żebrach, ożebrowanie sięga do lędźwi
Ogon: nisko osadzony, krótki, zwężający się ku końcowi, prosty lub skręcony, nie może być wzniesiony powyżej linii grzbietu
Kończyny: przednie – proste, umiarkowanie szeroko rozstawione, o krótkich, mocny śródręczach i małych, zwartych, okrągłych łapach. Tylne – dobrze umięśnione i kątowane, o krótkich śródstopiach
Sierść: krótka, delikatna, lśniąca
Maść: pręgowana, czarna i tzw. focza – czarna z brunatnym odcieniem. Konieczne są białe znaczenia. Znaczenia wymagane: biała kufa, strzałka między oczami, białe przedpiersie.

SZCZYPTA HISTORII:
Boston terrier to rasa stosunkowo młoda, powstała na przełomie XX wieku w Nowej Anglii, w USA. Amerykanie, tak samo jak Brytyjczycy, kojarzyli ze sobą buldogi i bojowe teriery z zamiarem wyhodowania sprawnych i zaciętych psów do walk. Z kojarzeń takich uzyskiwano dwa typy – “terierowaty”, z którego z czasem powstały pitbull terriery i amerykańskie stafforshire terriery, i “buldogowate”. Psy “buldogowate” okazały się świetnymi szczurołapami, a w ich hodowli wyspecjalizowali się właściciele stajni i powozowni na Myrtle Street w Bostonie; stąd trafiały do domów, stając się psami do towarzystwa. Typ “buldogowaty”, preferowany przez tych, którzy widzieli w boston terrierze psa domowego, utrwalił się głównie za sprawą dwóch reproduktorów z początku XX wieku. Barnard’s Mike i Barnard’s Toby przekazywały swemu potomstwu krótkie kufy i skrócone, korkociągowate ogony. Zmiany statusu rasy odzwierciedlają kolejne zmiany we wzorcu – psy miały być coraz mniejsze, a za ważną cechę wyglądu uznano symetryczne białe znaczenia. Okres przed wielkim kryzysem (1929) to czas niebywałego wzrostu popularności boston terrierów’ w Massachussets i w Nowym Jorku kennele liczyły wówczas po kilkadziesiąt sztuk. Ustalony wtedy typ rasy właściwie nie zmienił się do dzisiaj.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 3.7 / 5. Liczba głosów 3

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

Przywrócić wzrok

W praktyce weterynaryjnej codziennie spotykamy się z chorobami oczu u psów. Jedną z częściej występujących jest katarakta.

Zapalenie spojówek u psa
Zdrowie

Jak leczyć zapalenie spojówek u psa?

Zapalenie spojówek to choroba, która atakuje nie tylko ludzi, ale także psy. Nieleczona może doprowadzić do częściowej lub całkowitej utraty wzroku, dlatego należy reagować od

Szkolenie

Nauka chodzenia przy nodze

Ćwiczenie wygląda może mało efektownie: pies idzie sobie obok opiekuna, i już. Ale to nie takie proste.

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres