Bolończyk

Bolończyk

DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca)
Grupa: 9 FCI (psy do towarzystwa i ozdobne), sekcja 1 (bichony i rasy pokrewne)
Wzrost: psy 27–30 cm; suki 25–28 cm
Waga: 2,5–4 kg
Głowa: czaszka płaska, wierzchołek nosa duży i czarny
Oczy: ciemne, szeroko otwarte
Uszy: długie, obwisłe i obficie owłosione
Tułów: pies zwartej budowy; długość ciała, mierzona od górnego krańca łopatki do końca zadu, równa jest wysokości w kłębie. Szeroka klatka piersiowa, grzbiet prosty, lędźwie lekko wysklepione i szerokie
Szata: włos długi, rosnący kępami, miękki, bez podszerstka
Umaszczenie: czysto białe, niewielkie kremowe znaczenia są dopuszczalne
Ogon: pokryty bardzo długim włosem tworzącym frędzle, noszony zakręcony na grzbiet

SZCZYPTA HISTORII
Dalekimi przodkami bolończyka, podobnie, jak i maltańczyka, były małe pieski „canes elitenses”, wspomniane przez Arystotelesa (384-322 p.n.e.). Znane już w okresie Cesarstwa Rzymskiego, bolończyki były popularnym i cenionym darem wśród możnych ówczesnego świata. Cosimo Medycejski (1389-1464) sprowadził co najmniej ośmiu przedstawicieli rasy do Brukseli, jako podarunek dla belgijskiej arystokracji. Filip II, król Hiszpanii w latach 1556-1598, po otrzymaniu prezentu w postaci dwóch bolończyków od księcia d’Este, wystosował do swego darczyńcy pismo, mówiące, iż „te dwa małe pieski sa najbardziej królewskimi spośród prezentów, jakie ofiarować można cesarzowi”. Bolończyki obecne są w malarstwie Tycjana, Pietera Breughela Starszego oraz Goi.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 2.3 / 5. Liczba głosów 4

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres