Golden retriever

Golden retriever

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI):
Grupa:
8 FCI (aportery, płochacze i psy dowodne)
Wzrost: 56–61 cm (psy), 51–56 cm (suki)
Waga: około 30 kg
Głowa: proporcjonalna, szeroka mózgoczaszka, kufa mocna, szeroka i głęboka, długość kufy zbliżona do długości mózgoczaszki
Oczy: ciemnobrązowe, w ciemnej oprawie
Uszy: średniej wielkości, obwisłe
Tułów: harmonijny, zwarty, krótki, głęboki; żebra dobrze wysklepione; lędźwie mocne i muskularne Kończyny: dobrze umięśnione i dobrze kątowane
Ogon: osadzony i noszony w linii grzbietu, sięga do stawu skokowego
Okrywa włosowa: prosta lub falująca, podszerstek gęsty i dobrze chroniący przed wilgocią, dłuższy włos na ogonie, kończynach przednich i tylnej stronie ud oraz na klatce piersiowej
Umaszczenie: wszystkie odcienie koloru złotego i kremowego, nigdy nie czerwone ani mahoniowe.

SZCZYPTA HISTORII:
Udokumentowana historia golden retrievera rozpoczyna się w roku 1865, jednak narodziny rasy miały miejsce przynajmniej trzy wieki wcześniej. Wtedy to z angielskiego hrabstwa Devon przy łopocie żagli wyruszały floty rybackie, które nie zważając na wichry i zdradliwe prądy morskie, kierowały się na zachód, w stronę kanadyjskiego półwyspu Avalon. Wraz z nieustraszonymi żeglarzami na pokład wchodziły również znakomicie pływające psy. Gdy po wielu tygodniach niebezpiecznej podróży śmiałkowie docierali wreszcie do zasobnych w ryby wód, to właśnie zwierzęta pomagały im podczas plonów, wyciągając na pokład większe okazy i liny okrętowe. Jednak długie wyprwy wkrótce stały się nieopłacalne, dlatego w 1538 roku Anglicy założyli na półwyspie St. John’s – pierwsze europejskie miasto portowe w tej części świata, którego patronem został święty Jan. Stało się ono późniejszą stolicą prowincji Nowa Funlandia i Labrador. Rozwój broni palnej oraz dostępność strzelb i muszkietów o większym zasięgu sprawiły, że na półwyspie obfitującym w różne gatunki ptactwa łownego, popularne stały się polowania z dystansu. I w tej dziedzinie doskonale sprawdziły się psy przywiezione ze starego kraju. Aportowały chętnie i sprawnie, nie bojąc się wody i z dużą karnością wykonując wszelkie komendy. Istnieje teoria, że osadnicy krzyżowali te niezwykle posłuszne zwierzęta ze Starego Świata z lokalnymi psami należącymi do rdzennych mieszkańców wyspy, Indian ze szczepu Beothuk, oraz z czworonogami, które przybyły na wyspę jeszcze w czasach wypraw wikingów. Mieszańce zyskały nazwę wodnych psów z St. John’s. UWaża się je za bezpośrednich przodków labradorów, flat coated i curly coated retrieverów oraz oczywiście golden retrieverów.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Żywienie

Jak odchudzić psa z nadwagą?

Ile powinien jeść pies i jak go odchudzić, jeśli za dużo waży. Kiedy można mówić, że pies ma nadwagę?

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres