Golden retriever

Golden retriever

Golden retriever jest łagodny, wierny i oddany swojemu opiekunowi oraz wszystkim domownikom. Skradł serca wielu osób poprzez swoją ciekawość świata i przyjacielskie usposobienie. Zastanawiasz się, czy ten wesoły i energiczny pies jest dla Ciebie? Sprawdź, jak długo żyje golden retriever, jak należy go pielęgnować i czym go karmić. Dowiedz się, jak szkolić golden retrievera i jak dbać o jego uszy.

Golden retriever – charakterystyka rasy

FCIgrupa VIII, sekcja 1, nr wzorca 111
wysokość w kłębiesamica 51-56 cm, samiec 56-61 cm
masa ciałasamica 25-32 kg, samiec 30-34 kg
typ sierścipodwójny typ sierści – półdługie, proste lub faliste włosy okrywowe i obfity podszerstek
umaszczeniebiały, ciemnozłoty, jasnożółty, złoty
długość życia12-14 lat
charakterłagodny, przyjacielski, wierny i energiczny
ciekawostkiGolden retriever wystąpił w roli modela podczas tworzenia pomnika Szczęśliwego Psa, który znajduje się na Polu Mokotowskim w Warszawie. Model nazywał się Lokat i należał do Fundacji Przyjaciel.
zaletyłatwy w ułożeniu, nie sprawia problemów wychowawczych, pies rodzinny lub pracujący
wadynie nadaje się dla osób nawet z łagodną alergią na psy, gubi sierść przez cały rok, ma tendencję do tycia

Jak wygląda golden retriever?

Golden retriever jest psem dużej rasy. Ma zwarty, umięśniony tułów, proporcjonalnie wyrzeźbioną głowę, umiarkowanie długą, mocną szyję, brązowe oczy i łagodne, inteligentne, przepełnione ciepłem spojrzenie. Uszy są trójkątne, osadzone nisko, na poziomie oczu, wiszące. Kończyny są muskularne, mocne i proste. Jego wygląd dopełnia długi, osadzony na przedłużeniu linii grzbietu ogon.

Golden retriever – charakter i usposobienie

To wierny przyjaciel człowieka. Jest bardzo pracowity i posłuszny. Ma doskonały węch i silny instynkt łowiecki, dlatego był kiedyś powszechnie wykorzystywany podczas polowań. Obecnie to przede wszystkim pies rodzinny, który odnajdzie się zarówno wśród małych dzieci, dorosłych, jak i osób starszych.

Przedstawicieli tej rasy często można spotkać na różnych konkursach czy zawodach tropienia i posłuszeństwa. Co więcej, często zajmują wysokie pozycje. To inteligentne psy, które odczuwają dużą przyjemność z przebywania na zewnątrz i obcowania z człowiekiem.

Pies potrzebuje kontaktu z innymi przedstawicielami swojego gatunku. To szczególnie ważne w wieku szczenięcym. Socjalizacja z innymi zwierzętami jest jedną z jego podstawowych potrzeb fizjologicznych. Pupil nie może być długo sam.

Jak długo rośnie golden retriever?

Golden retriever należy do tzw. ras szybkorosnących. Oznacza to, że od wieku szczenięcego do osiągnięcia dojrzałości kilkakrotnie zwiększa swoją masę ciała, długość i wysokość. Rośnie do około 12-16 miesiąca życia, dlatego do tego czasu należy na bieżąco regulować szerokość szelek lub obroży.

Szczypta historii

Udokumentowana historia golden retrievera rozpoczyna się w roku 1865, jednak narodziny rasy miały miejsce przynajmniej trzy wieki wcześniej. Wtedy to z angielskiego hrabstwa Devon przy łopocie żagli wyruszały floty rybackie, które nie zważając na wichry i zdradliwe prądy morskie, kierowały się na zachód, w stronę kanadyjskiego półwyspu Avalon. Wraz z nieustraszonymi żeglarzami na pokład wchodziły również znakomicie pływające psy.

Gdy po wielu tygodniach niebezpiecznej podróży śmiałkowie docierali wreszcie do zasobnych w ryby wód, to właśnie zwierzęta pomagały im podczas plonów, wyciągając na pokład większe okazy i liny okrętowe. Jednak długie wyprwy wkrótce stały się nieopłacalne, dlatego w 1538 roku Anglicy założyli na półwyspie St. John’s – pierwsze europejskie miasto portowe w tej części świata, którego patronem został święty Jan. Stało się ono późniejszą stolicą prowincji Nowa Funlandia i Labrador. Rozwój broni palnej oraz dostępność strzelb i muszkietów o większym zasięgu sprawiły, że na półwyspie obfitującym w różne gatunki ptactwa łownego, popularne stały się polowania z dystansu. I w tej dziedzinie doskonale sprawdziły się psy przywiezione ze starego kraju.

Aportowały chętnie i sprawnie, nie bojąc się wody i z dużą karnością wykonując wszelkie komendy. Istnieje teoria, że osadnicy krzyżowali te niezwykle posłuszne zwierzęta ze Starego Świata z lokalnymi psami należącymi do rdzennych mieszkańców wyspy, Indian ze szczepu Beothuk, oraz z czworonogami, które przybyły na wyspę jeszcze w czasach wypraw wikingów. Mieszańce zyskały nazwę wodnych psów z St. John’s. UWaża się je za bezpośrednich przodków labradorów, flat coated i curly coated retrieverów oraz oczywiście golden retrieverów.

Dla kogo golden retriever?

Rasa nadaje się dla każdego, zarówno dla mniej, jak i bardziej doświadczonego opiekuna, nie sprawia problemów wychowawczych.

Golden retriever w domu i bloku

To pies dla rodziny mieszkającej w bloku lub w domu wolnostojącym. Dobrze odnajduje się zarówno w małej przestrzeni mieszkania, jak i w większym domu. Zdecydowanie nie jest to rasa psa, który może mieszkać na dworze. Golden retriever jest wprawdzie psem myśliwskim, ale nie sprawdzi się w roli stróża czy obrońcy posesji.

Golden retriever sam w domu

Znudzony golden, który zostaje sam w domu na wiele godzin i jest pozbawiony ciekawych bodźców, może zacząć niszczyć drobne przedmioty i meble. Musisz jednak wiedzieć, że nie robi tego na złość, a w wyniku frustracji. Pies musi mieć jakieś zajęcie, zanim nauczy się efektywnie odpoczywać, gdy jesteś w pracy. Wychodząc, warto zostawić psu jego ulubione zabawki edukacyjne i gryzaki, które nie wymagają Twojego nadzoru.

Golden retriever a szczekanie

Golden retriever szczeka raczej rzadko, ale głośno. W ten sposób komunikuje się z opiekunem, alarmując go o niebezpieczeństwie lub po prostu domagając się jego uwagi. Jeśli robi to zbyt często, warto skonsultować się z doświadczonym lekarzem weterynarii lub behawiorystą. Odpowiednie szkolenie powinno zminimalizować częstość wokalizacji, ale nie oczekuj, że można całkowicie oduczyć psa szczekania.

Golden retriever a dzieci

Ze względu na jego łagodne usposobienie, jest polecany przede wszystkim jako pies dla rodzin z małymi dziećmi i i osób starszych, ale nie tylko. Jest inteligentny, szybko i chętnie się uczy, dlatego często jest wykorzystywany do pracy w wojsku, policji, ratownictwie medycznym i z osobami niepełnosprawnymi jako pies asystujący.

Golden retriever a inne zwierzęta

Golden retriever świetnie dogaduje się nie tylko z psami, ale nierzadko także z innymi gatunkami zwierząt. Potrafi się nawet zaprzyjaźnić z kotem, którego zna od wieku szczenięcego.

Podstawowe potrzeby fizjologiczne i behawioralne golden retrievera

Pies potrzebuje dużo ruchu, dlatego oprócz kilku spacerów w celu załatwienia jego potrzeb fizjologicznych, potrzebuje też przynajmniej jednego dłuższego, podczas którego będzie mógł zaspokoić potrzebę aktywności fizycznej, węszenia, zabawy i gryzienia.

Golden retrievery mają tendencję do tycia, dlatego codzienna dawka ruchu jest bardzo ważna pod kątem profilaktyki nadwagi i otyłości. To doskonały pies aportujący, dlatego spacery warto urozmaicić zabawą w aportowanie piłki, frisbee lub ringo. Zabawki dla psa tej rasy, które zaspokoją potrzebę gryzienia i żucia, to między innymi gryzaki i szarpaki.

Golden retriever a alergia na psy

Niestety, nie jest to dobra rasa dla osób z alergią na psy. Dla prawdziwych miłośników golden retrieverów, który mimo alergii marzą o tym psie, pewnym rozwiązaniem może być goldendoodle, czyli nowa rasa, która powstała w wyniku skrzyżowania goldena z pudlem. Goldendoodle prawie w ogóle nie gubi sierści, dlatego wielu osób z łagodną alergią na psy ta rasa w ogóle nie uczula.

Wychowanie golden retrievera

Jego utrzymanie nie sprawia większych problemów. Czworonóg jest chętny do współpracy, dlatego dość łatwo można nauczyć tego psa nowych komend. Jest odporny na stres, na ogół nie boi się obcych osób i szybko odnajduje się w nieznanych mu wcześniej sytuacjach i miejscach.

Nauka komend i trening z golden retrieverem

Szczenię golden retrievera jest pełne energii, żywiołowe i zawsze gotowe do zabawy. Jest posłuszne swojemu opiekunowi, chętnie wykonuje komendy i raczej nie sprawia problemów wychowawczych, ale warto je zapisać na szkolenie grupowe.

Konsultacja z doświadczonym behawiorystą czy uczestniczenie w treningach grupowych dla szczeniąt mogą pomóc ukierunkować ich energię na dobre tory. To szczególnie ważne, jeśli młody pupil za bardzo interesuje się gryzieniem nogawek spodni lub jest zbyt zafascynowany nowymi bodźcami na spacerze, by zwrócić uwagę na swojego opiekuna.

Golden retriever – pierwszy spacer

Pierwszy spacer z golden retrieverem jest możliwy dopiero po wcześniejszym zaszczepieniu pupila przeciwko chorobom zakaźnym. Powinien on nabyć odporność zanim wyjdzie na zewnątrz, dlatego datę pierwszego spaceru należy skonsultować z lekarzem weterynarii.

Szczeniak na początku powinien uczyć się chodzić na smyczy w szelkach. To zdecydowanie lepsze rozwiązanie niż obroża, która może być przyczyną nadwyrężenia odcinka szyjnego kręgosłupa u żywiołowego pupila. Obroża sprawdzi się u starszych czworonogów, które opanują sztukę chodzenia na smyczy.

Zabawa z golden retrieverem

Bardzo ważnym elementem życia psów jest zabawa. Szczególnie młode zwierzęta mają dużą potrzebę zabawy, którą trzeba zaspokajać, by czworonóg był szczęśliwy w Twoim domu i nie niszczył Twoich rzeczy z nudów. Psy powinny bawić się przede wszystkim na zewnątrz, podczas spacerów, ale w przypadku pełnych energii młodych golden retrieverów nie zawsze jest to możliwe.

Warto nauczyć pupila aportowania zabawek i praktykować to ćwiczenie na spacerach. Do aportowania możesz wykorzystać zarówno piłkę, dysk (frisbee), jak i inne ulubione zabawki czworonoga. Do gryzienia sprawdzą się gryzaki i szarpaki, których wielkość należy dostosować do wielkości pyska psa. Niektóre zabawki przeznaczone dla szczeniąt golden retrieverów nie nadają się dla osobników dorosłych. Starsze psy mogłyby je połknąć ze względu na małe rozmiary.

Potrzebę żucia u psa możesz zaspokoić, podając pupilowi PEDIGREE dentastix, które chronią zęby przed gromadzeniem się osadu i zmniejszają odkładanie się kamienia nazębnego na ich powierzchni aż do 80%.

Golden retriever jest także doskonałym pływakiem i bardzo lubi wodę, więc warto to wykorzystać, szczególnie latem.

Golden retriever – pies nawet dla niedoświadczonych opiekunów

To rasa, która sprawdzi się także dla tych osób, które nigdy nie miały psa i nie do końca wiedzą, jak opieka nad psem wygląda w praktyce. Czworonogi raczej nie sprawiają problemów w domu, nawet gdy zostają same przez kilka godzin. Muszą mieć jednak zapewnione zajęcie.

Pielęgnacja golden retrievera

Najczęstsze problemy zdrowotne golden retrieverów

Golden retrievery to psy wytrzymałe i odporne. Naukowcy odkryli predyspozycje osobników tej rasy do następujących chorób:

  • atopowe zapalenie skóry;
  • depigmentacja nosa, znana jako nos Dudleya;
  • czerniak (złośliwy nowotwór skóry);
  • nowotwory jamy ustnej (nadziąślaki, rak płaskonabłonkowy i włókniakomięsak);
  • niedoczynność tarczycy;
  • insulinoma (nowotwór trzustki);
  • kardiomiopatia przy dystrofii mięśniowej Duchenne’a u golden retrieverów;
  • przełyk olbrzymi, czyli wrodzone rozszerzenie przełyku;
  • dysplazja stawów biodrowych;
  • dysplazja stawów łokciowych;
  • entropia powiek;
  • aplazja punktu łzowego;
  • torbiele tęczówki;
  • ektopia moczowodów.

Jak dbać o sierść golden retrievera?

Pielęgnacja sierści czworonoga nie jest czasochłonna. Wystarczy 1-2 razy w tygodniu ją przeczesać, by utrzymać szatę w czystości i wyczesać przy okazji martwy podszerstek. Trudno powiedzieć, co ile psa należy kąpać – to w dużej mierze zależy od tego, jak bardzo dany osobnik brudzi się podczas spacerów. Do kąpieli należy używać szamponów przeznaczonych dla psów, dedykowanych golden retrieverom lub do skóry wrażliwej.

Pies linieje przez cały rok, a szczyt linienia przypada na wiosnę i jesień, gdy czworonóg zmienia swoją okrywę włosową z zimowej na letnią lub odwrotnie.

Jak dbać o uszy golden retrievera?

Przedstawiciele tej rasy psów są narażeni na infekcje uszu. Przyczyną jest typ budowy narządu słuchu. Do zwisającego ucha świeże powietrze nie dociera tak efektywnie, jak w przypadku psów ze spiczastymi, stojącymi uszami. Sprzyja to rozwinięciu się infekcji bakteryjnych i grzybiczych. Ucho należy profilaktycznie czyścić za pomocą specjalistycznego płynu w domu lub stosować się do innych zaleceń lekarza weterynarii. Pod żadnym pozorem nie wolno czyścić ucha psa patyczkiem kosmetycznym czy watą.

Warto profilaktycznie zaglądać do ucha co kilka dni lub tygodni. To, co powinno Cię zaniepokoić, to brzydki zapach z ucha, zaczerwienienie ucha zewnętrznego, popiskiwanie lub skomlenie podczas próby dotknięcia ucha pupila, zwiększona ciepłota tej okolicy, trzepanie głową lub przechylanie jej. Takie objawy sugerują, że w uchu może się toczyć proces zapalny, który należy skonsultować ze specjalistą w przychodni weterynaryjnej.

Jak żywić golden retrievera?

Psy tej rasy raczej nie są wybredne, wręcz przeciwnie – często mogłyby zjeść wszystko, co spotkają na swojej drodze, i to nie tylko w wieku szczenięcym. Oczywiście każde nieprawidłowe zachowanie należy eliminować już w wieku szczenięcym, by pupil nie zdążył go sobie utrwalić.

Żywienie szczeniąt golden retrievera

Żywienie psów rosnących to nie lada wyzwanie dla kochających opiekunów. Pełnoporcjowa karma dla szczeniąt golden retrievera dostarcza wszystkie niezbędne składniki odżywcze – optymalne dawki białka i witamin oraz odpowiednie proporcje wapnia i fosforu. Może to być karma dla psów rosnących, np. PEDIGREE Vital Protection Junior bogaty w kurczaka, z ryżem, dla szczeniąt średnich ras lub inna pełnoporcjowa karma przeznaczona dla szczeniąt tej rasy. Młode psy należy karmić 2-4 razy dziennie i dostosowywać na bieżąco dawkę pokarmową do masy ciała pupila, która rośnie w zawrotnym tempie.

Żywienie dorosłych golden retrieverów

Duży apetyt golden retrieverów może stanowić problem. Rasa ma predyspozycje do nadwagi i otyłości, dlatego nie należy przekraczać dziennej dawki kalorii. Porcja pokarmu powinna być ściśle wydzielona, a wszystkie przekąski muszą być wliczone w zalecaną dzienną dawkę energii pokarmowej.

Dorosłe psy mogą być narażone na rozszerzenie i skręt żołądka, szczególnie, jeśli szybko zjadają duże porcje jedzenia na raz, połykając przy tym obfite ilości powietrza. Niektóre golden retrievery mogą jeść łapczywie i nie rozgryzać połykanych granul pokarmu. W takich sytuacjach warto wypróbować specjalne miski spowalniające pobieranie karmy. Chcąc zapobiec rozszerzeniu i skrętowi żołądka, należy też podzielić dzienną dawkę jedzenia na około 2-3 porcje i ograniczyć pupilowi ruch przez około 30 minut po zjedzeniu posiłku.

Dobra karma dla golden retrievera powinna zawierać wszystko to, czego potrzebuje dorosły osobnik, w tym właściwą porcję białka, wysokiej jakości włókno pokarmowe i kwasy tłuszczowe omega-3 (EHA i DHA). Może to być gotowa pełnoporcjowa sucha lub mokra karma przeznaczona dla psów dorosłych, np. PEDIGREE Vital Protection z wołowiną i drobiem dla dorosłych psów czy gotowa karma dedykowana właśnie golden retrieverom.

Żywienie starszych golden retrieverów

Dietę starszych psów tej rasy warto suplementować preparatami dla psów seniorów z l-karnityną, kwasem liponowym, bioflawonoidami, nienasyconymi kwasami tłuszczowymi omega-3 i omega-6 oraz witaminą C. Pamiętaj, że decyzję o zasadności suplementacji zawsze powinien podejmować lekarz weterynarii. To specjalista zdecyduje, kiedy i jaki preparat będzie najlepszy dla Twojego psa.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 4 / 5. Liczba głosów 2

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres