Pudelpointer

Pudelpointer

DOWÓD OSOBISTY (wg wzorca FCI):
Grupa: 7 FCI (wyżły), sekcja 1.1 (wyżły kontynentalne). Obowiązują próby pracy
Wrażenie ogólne: szorstkowłosy wyżeł cięższego typu, o lekko wydłużonej sylwetce (proporcja wysokości w kłębie do długości tułowia jak 9 do 10).
Wymiary: wysokość psa od 60 do 68 cm, suki od 55 do 63 cm
Głowa: mózgoczaszka umiarkowanie szeroka, po bokach zaokrąglona. Wyraźny stop i łuki nadoczodołowe. Kufa mocna, tej samej długości co mózgoczaszka, nie zwęża się ku nosowi. Wargi suche
Oczy: duże, szeroko rozstawione, barwy bursztynu
Uszy: średniej wielkości, wysoko osadzone, niegrube, wiszące i przylegające do głowy, dobrze owłosione
Ogon: prosty; jeśli niecięty, stanowi przedłużenie linii grzbietu
Sierść: na całym tułowiu (także na brzuchu) o długości od 4 do 6 cm, twarda, szorstka, przylegająca, z obfitym podszerstkiem. Na głowie dłuższy włos tworzy wąsy, brodę i brwi (zdarzają się osobniki o różnej strukturze szaty, od niemal gładkiej do półdługiej)
Umaszczenie: jednolicie czekoladowe lub w kolorze zeschłych liści. Rzadziej czarne, mniej pożądane. Dopuszczalne niewielkie białe znaczenia

SZCZYPTA HISTORII:
Do mezaliansu doszło w 1881 roku w okolicach Magdeburga. Szczenięta zlikwidowano tuż po urodzeniu, w domu barona została tylko suka o imieniu Juno, która okazała się doskonałym psem do polowania, łączącym karność i właściwą dawnym pudlom chęć aportowania z wody z wybitnym nosem i szybkością pointera. Te przymioty skłoniły barona do celowego powtórzenia podobnych kryć, już z udziałem innych psów; do uczestnictwa w projekcie dali się namówić mieszkający na Śląsku leśniczy, o nazwisku Walter, i znany autorytet w sprawach łowieckich, Karl Rehfuss. Tą drogą w latach 1885–1897 powstało jedenaście tak zwanych pralinii; pochodzące z nich psy były później także kojarzone z pointerami i zapewne z wyżłami niemieckimi.  Powstająca „rasa” spotkała się z bardzo chłodnym przyjęciem kynologów, bo poszczególne osobniki były bardzo nierówne w typie. O jej przyszłości zdecydowali myśliwi, którzy docenili  walory użytkowe czworonogów: pasję do aportowania z pola i z wody, głośne oszczekiwanie znalezionych postrzałków i ciętość (która, prawdę mówiąc, wzięła się nie wiadomo skąd). Wspomniani entuzjaści już w 1897 roku utworzyli działający do dzisiaj klub Pudelpointer Verein, który zawsze bardziej zajmował się użytkowością psów niż ich wyglądem – miały one nie tylko dorównać w pracy wyżłom niemieckim, ale nawet je przewyższyć. Z tego powodu do ksiąg hodowlanych wpisywano tylko te osobniki, które pomyślnie zaliczyły próby pracy, a od 1924 roku –  wyłącznie potomków „pudelpointerów” (a nie mieszańców pudla i pointera). Jednak o jakim takim wyrównaniu pogłowia można mówić dopiero w latach poprzedzających wybuch II wojny światowej. Po niej psy w większości znalazły się w granicach Niemieckiej Republiki Demokratycznej i stały się praktycznie niedostępne dla hodowców zachodnioniemieckich, którzy ponownie dokonali kojarzeń z pointerami – ostatnie, przynajmniej oficjalnie, miało miejsce w 1983 roku. Dziś w Niemczech, w kręgach myśliwych, rasa ma się dobrze, ale w innych krajach pozostaje nieznana. Wyjątkiem są Stany Zjednoczone, w których pudelpointery hodowane są już od roku 1956; co ciekawe, pierwsze psy sprowadzono tam z ówczesnej Czechosłowacji. Obecnie w USA działają dwa kluby rasy i żaden z nich nie zabiega o jej uznanie przez Amerykański Kennel Club, wychodząc z założenia, nie bez słuszności, że robienie z pudelpointera psa wystawowego nie ma najmniejszego sensu, bo powinien on pozostać zwierzęciem czysto użytkowym. Jeśli pudelpointery jeszcze gdzieś się hoduje, to pozostają „w ukryciu”, w rękach myśliwych niezainteresowanych wystawami.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

Operacja: ratunek niosący ryzyko

Niektóre zabiegi chirurgiczne są bardzo potrzebne, a nawet przedłużają życie czworonogom. Ale każda operacja może być obciążona ryzykiem powikłań

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres