Pointer

Pointer

DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca FCI): 
Grupa: 7 FCI (wyżły), sekcja 2 (wyżły brytyjskie poddawane obowiązkowym próbom pracy)
Wrażenie ogólne: pies o arystokratycznym wyglądzie, dobrze umięśniony, ale nie ciężki
Wzrost: 63–69 cm (pies), 61–66 cm (suka)
Głowa: mózgoczaszka z wyraźnie zaznaczonym guzem potylicznym, kufa w profilu wklęsła, wyraźne wklęśnięcie pod oczami
Oczy: o żywym i łagodnym wyrazie, barwą harmonizują z umaszczeniem
Uszy: wysoko osadzone, wiszące, cienkie, dobrze przylegające do głowy, spiczasto zakończone
Ogon: noszony na poziomie grzbietu, ruchliwy
Chody: płynne, o długim wykroku; niedopuszczalne jest wysokie podnoszenie łap
Sierść: krótka, cienka, twarda, z wyraźnym połyskiem
Umaszczenie: biało-czarne, biało-czekoladowe, biało-pomarańczowe, jednolite i trójbarwne

SZCZYPTA HISTORII:
O ile panuje powszechna zgodność co do tego, że przodkami pointerów są wyżły hiszpańskie, o tyle już co do tego, kiedy znalazły się one w Anglii, zdania są podzielone. Jedni twierdzą, że nastąpiło to w XIV wieku, drudzy, że po 1700 roku, a jeszcze inni, że dopiero po 1800. Wyżły hiszpańskie, same dość bliskie dawnym psom gończym, zostały w Anglii uszlachetnione, bo tamtejszym lordom wydawały się zbyt ociężałe i nie dość eleganckie. Kojarzono je więc z szybkimi i wytrzymałymi foxhoundami, greyhoundami, a także, dla poprawienia węchu, bloodhoundami. Wiadomo, że już na pierwszej wystawie psów w Newcastle-upon-Tyne w 1859 roku pokazano obok seterów także 26 pinterów, lecz nie bardzo wiadomo, jak one wówczas wyglądały. W obecnej postaci rasa została ukształtowana dopiero w końcu XIX wieku, ale już wcześniej pointery stały się modne w Europie, zwłaszcza w Skandynawii i carskiej Rosji. Wykorzystywano je często do tworzenia i uszlachetniania rodzimych ras wyżłów w wielu krajach na kontynencie.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Oswajanie lękliwego psa z ludźmi

Gdy spotykamy znajomego z psem, zwykle podchodzimy energicznie i witając się, nachylamy się nad psiakiem, aby go pogłaskać. Lękliwy pies takie zachowanie potraktuje jak atak.

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres