Beagle

Beagle

Beagle to starodawna angielska rasa, która wciąż cieszy się dużą popularnością. Kiedyś wykorzystywane podczas polowań, dziś to przede wszystkim psy rodzinne. Beagle’e to wesołe i wrażliwe psy o żywiołowym temperamencie. Są zawsze chętne do psot i zabawy, dobrze dogadują się z innymi psami i dziećmi, a na spacerach potrafią stracić głowę dla interesującego zapachu. Chcesz wiedzieć, jak dbać o beagle’a? Sprawdź, jaka karma dla beagle’a jest najlepsza, jak go pielęgnować i jak zaspokoić wszystkie jego potrzeby.

Beagle – charakterystyka rasy:

FCIgrupa VI, sekcja 3.1, nr wzorca 161
wysokość w kłębiesamica 33-38 cm, samiec 36-41 cm
masa ciałasamica 10-13 kg, samiec 11-15 kg
typ sierścikrótka, jednolita, prosta i gęsta
Umaszczenietricolor, bicolor lub hare pied (zajęcze); koniec ogona musi być biały
długość życia11-16 lat
Charakterprzyjacielski, niezależny, żywiołowy, uparty
CiekawostkiWielką miłośniczką beagle’i była królowa Elżbieta I. Specjalnie dla niej wyhodowano linię miniaturowych psów (pocket beagle), które osiągały wysokość około 20 cm. Rasa wymarła i próby jej odtworzenia się nie udały.
Zaletyłagodny wobec ludzi, łatwy w pielęgnacji
Wadyszybko się nudzi, bywa uparty, wymaga dużo uwagi

Jak wygląda beagle?

To średniej wielkości psy o krępej i mocnej budowie ciała. Mają głowę średniej wielkości, bez fałdów i zmarszczek, która wygląda młodzieńczo za sprawą długich, zwisających aż do wysokości policzków uszu. Oczy są szeroko rozstawione, mają brązowy lub orzechowy kolor i charakteryzują się łagodnym spojrzeniem. Charakterystyczny dla beagle’i jest ich ogon, który przypomina sterczącą ponad grzbietem antenkę. Koniec ogona powinien być biały.

Beagle – charakter i usposobienie

To aktywny i żywiołowy pies, którego wszędzie jest pełno. Lubi towarzystwo człowieka, dlatego chętnie spędza czas ze swoim opiekunem. Musisz jednak pamiętać, że nie jest to spokojny pies, z którym można spędzać całe dnie w domu na pieszczotach. Jego potrzeby fizjologiczne są silnie ukierunkowane na węszenie. Chcąc je w pełni zaspokoić, warto zaopatrzyć się w maty węchowe i inne zabawki edukacyjne, których użytkowanie polega na wykorzystaniu zmysłu węchu.

Beagle ma dużą potrzebę węszenia i eksplorowania terenu. Mało co jest go w stanie powstrzymać, gdy poczuje interesujący zapach. Odpoczywa dopiero wtedy, gdy zapozna się z całym terenem, a jego instynkt węszenia i łowienia zostanie zaspokojony.

Jest doskonałym tropicielem i często zajmuje wysokie miejsca w konkursach myśliwskich i sportowych. Jak na psa gończego z dużymi możliwościami myśliwskimi, brakuje mu jednak zaciętości i ostrości, które są potrzebne podczas polowań. Między innymi ze względu na jego łagodne usposobienie obecnie pełni przede wszystkim rolę psa domowego.

Psy tej rasy mogą być uparte i niezależne, dlatego wymagają odpowiedniego ukierunkowania już w wieku szczenięcym. Potrzebują dużo uwagi od swoich opiekunów i mogą czuć frustrację, gdy nie będziesz poświęcać im czasu.

Dla kogo beagle?

Beagle w domu i bloku

To dobry pies do bloku, a także do domu jednorodzinnego. Czworonóg w domu czy w mieszkaniu powinien przede wszystkim odpoczywać, dlatego miejsce zamieszkania nie ma dużego znaczenia, jeśli będziesz dbać o ilość i jakość spacerów z pupilem.

Ważne jest jednak, by zaspokajać jego dużą potrzebę aktywności i węszenia na zewnątrz. Przynajmniej jeden spacer w ciągu dnia powinien być dłuższy i urozmaicony (w zależności od indywidualnych preferencji Twojego pupila), poprzez socjalizację z innymi psami czy zabawy węchowe.

Beagle nie może mieszkać na zewnątrz. Jego sierść nie jest dostosowana do niskich temperatur, w zimie będzie mu po prostu za zimno. Poza tym przedstawiciele tej rasy potrzebują dużej uwagi od domowników, muszą czuć bliskość ze swoim opiekunem i nie nadają się na stróża.

Beagle sam w domu

Pupil nie powinien być długo sam w domu, ponieważ może się nudzić i czuć frustrację. Efektem tego mogą być pogryzione buty czy zniszczona poduszka. Energię psa należy zwrócić w kierunku zabawek, którymi może się bawić w domu podczas Twojej nieobecności. Nauczenie psa pozostawania samemu w domu może być trudne, ale beagle’e to inteligentne psy, dlatego przy Twojej pomocy powinny szybko zrozumieć, że mogą bawić się same lub po prostu wypoczywać podczas Twojej nieobecności.

Beagle a szczekanie

Niestety, beagle’e to psy, które szczekają często i głośno. Dla niektórych może to być kłopotliwe, szczególnie jeśli mają cienkie ściany w bloku i martwią się o komfort sąsiadów. Nie można oczekiwać, że pupil całkowicie przestanie szczekać, ale częstotliwość wokalizacji można z powodzeniem nieco zmniejszyć poprzez  odpowiednie szkolenia i cierpliwość.

Beagle a dzieci

Żywiołowe czworonogi idealnie odnajdą się w domu z równie żywiołowym kilkulatkiem. Musisz jednak wiedzieć, że ze względu na swoją niezależność, beagle’e bawią się z dziećmi po swojemu i na swoich zasadach. Jeśli coś im się nie podoba, to po prostu odejdą w swoją stronę. Nie są jednak agresywne i nie reagują złością. Wspólne zabawy należy nadzorować, szczególnie w przypadku małego dziecka – pobudzony pupil może niechcący przewrócić malucha.

Beagle a inne psy

Psy tej rasy lubią żyć w stadzie, dlatego doskonale odnajdują się w towarzystwie innych beagle’i czy przedstawicieli innych ras psów. Są otwarte na nowe znajomości i nie potrzebują dużo czasu, by rozpocząć zabawę z nowopoznanym czworonogiem. Socjalizacja jest dla nich bardzo ważna. Jeśli nie masz możliwości trzymania dwóch psów w domu, staraj się umawiać na wspólne spacery z opiekunami i ich psami, które dobrze dogadują się z Twoim pupilem.

Beagle a koty

Beagle z wielkim przejęciem opiekuje się wszystkimi domownikami, których traktuje jak członków stada. Co ciekawe, do swojego stada zalicza zazwyczaj koty domowe. Beagle z kotem w domu ma raczej neutralne relacje.

Problem może się pojawić na spacerach, gdy beagle zauważy obcego wolnożyjącego lub wychodzącego kota. Jego silny instynkt łowiecki podpowiada mu, by go dogonić i złapać. Stąd relacja beagle’a z obcymi kotami może (ale nie zawsze musi) być trudna.

Podstawowe potrzeby fizjologiczne i behawioralne beagle’a

Pies potrzebuje dużo uwagi ze strony swojego opiekuna. Ważne są dla niego nie tylko pieszczoty z domownikami, ale też wspólna zabawa i pełne interesujących bodźców spacery. Potrzebuje dużo ruchu i bodźców węchowych. Gdy węszy, mało co jest w stanie odwrócić jego uwagę.

Beagle a ucieczki

Beagle mają silny instynkt łowiecki, dlatego mogą biec za zapachem przed siebie, nie zważając na nic, nawet na wołanie opiekuna. Jeśli jest spuszczony ze smyczy, taka sytuacja może zakończyć się zaginięciem pupila. Jeśli chodzi o psy mieszkające w domu, mogą one uciec z posesji, jeśli poczują interesujący zapach lub są sfrustrowane brakiem bodźców.

Beagle a alergia na psy

Nie jest to najlepsza rasa nawet dla osób z łagodnymi objawami alergii. Pies linieje przez cały rok, a jego szczecinowata sierść ma tendencję do wbijania się w ubrania, tapicerki i dywany.

Wychowanie beagle’a

Nauka komend i trening z beagle’em

Beagle’e to inteligentne psy, które należy odpowiednio zmotywować do pracy. Dobrze prowadzony i zsocjalizowany z innymi psami pupil nie powinien sprawiać problemów wychowawczych. Należy mu jednak poświęcić dużo uwagi i stworzyć z nim więź opartą na wzajemnym zaufaniu. Czworonogi wymagają konsekwencji, stanowczości i systematyczności w treningach. Najlepsze rezultaty osiąga się poprzez łączenie zabawy z nauką.

To niezależne psy, które mogą od czasu do czasu być nieposłuszne, jeśli ich podstawowe potrzeby nie zostaną zaspokojone. W takich sytuacjach mogą uciekać i nie reagować na komendy. Żeby uniknąć takiej sytuacji, zaleca się uczestniczenie w zajęciach grupowych dotyczących nauki samokontroli i posłuszeństwa. Możesz też podjąć się samodzielnego szkolenia czworonoga lub umówić się na indywidualne konsultacje z doświadczonym behawiorystą.

Beagle – pierwszy spacer

Młode psy są bardzo niecierpliwe i mogą ciągnąć podczas spacerów. Nauka chodzenia na smyczy może zająć jakiś czas, zanim zrozumieją, czego od nich wymagasz. Pierwszy spacer z beagle’em powinien odbyć się w szelkach. Obroża nie sprawdzi się u szczeniąt, poleca się ją dopiero u dorosłych, ułożonych psów.

Nie spiesz się ze spuszczaniem pupila ze smyczy na otwartej przestrzeni. Jeśli młody beagle poczuje interesujący trop, może nie zwrócić uwagi na swojego opiekuna i pobiec beztrosko przed siebie. Dlatego pies w pierwszej kolejności musi się nauczyć samokontroli, komendy „do nogi”, „zostań” i innych, które pomogą młodemu psu skupić uwagę w odpowiednim miejscu, dzięki czemu zapobiegną ucieczce.

Zabawa z beagle’em

Najlepsze zabawki dla psa rasy beagle to te, które pobudzają jego zmysł węchu. Sprawdzą się zarówno maty węchowe, jak i kule smakule. Nieocenione będą także gryzaki dostosowane do wielkości pyska czworonoga, które zaspokoją jego potrzebę gryzienia i żucia. Dobrym pomysłem jest dawanie psu przysmaków do gryzienia, np. PEDIGREE Dentastix dla średnich ras, które nie dość, że są smakowite i zajmują psa, to dodatkowo zmniejszają odkładanie się kamienia nazębnego aż do 80%.

Pielęgnacja beagle’a

Beagle’e nie wymagają wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Nie muszą być strzyżone ani trymowane. Wystarczy, że troskliwy opiekun będzie dbał o czystość swojego pupila i zareaguje, jeśli w zachowaniu psa zauważy coś niepokojącego.

Najczęstsze problemy zdrowotne u psów rasy beagle:

  • infekcje ucha zewnętrznego;
  • Beagle Pain Syndrome (SRMA);
  • zespół chińskiego beagle (MLS);
  • dysplazja stawów biodrowych;
  • dysplazja siatkówki;
  • dwurzędowość rzęs;
  • zaćma;
  • jaskra;
  • otyłość;
  • padaczka;
  • głuchota.

Jak dbać o sierść beagle’a?

Sierść beagle’i nie wymaga wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Wypada przez cały rok, dlatego warto przeczesywać ją za pomocą szczotki, np. jako element pieszczot. Pies nie wymaga strzyżenia, jego sierść jest krótka na całej powierzchni ciała i nie rośnie na długość.

Psa rasy beagle należy kąpać w razie potrzeby. Dla jednych opiekunów będzie to oznaczać mycie psa raz w miesiącu, a dla innych raz na kwartał. Wszystko zależy od tego, jak bardzo pies się brudzi na spacerach.

Jak dbać o uszy beagle’a?

Czworonogi mają zwisające uszy, co sprawia, że są predysponowane do częstych infekcji ucha. To, co możesz zrobić, to zaglądać do ucha i sprawdzać regularnie, czy w środku nie toczy się proces zapalny. Niepokojące objawy zapalenia ucha u beagle’a to między innymi zaczerwienienie, brzydki zapach z ucha, tkliwość i bolesność ucha.

Możesz profilaktycznie czyścić psu uszy – np. płukać jego zewnętrzny kanał słuchowy w domu za pomocą profesjonalnych płynów, które dostaniesz w przychodniach weterynaryjnych. Wszystkie działania w obrębie ucha należy skonsultować z lekarzem weterynarii.

Jak żywić beagle’a?

Psy tej rasy mają tendencję do otyłości. Nic dziwnego, ponieważ nierzadko wymuszają na domownikach dokładkę, a na spacerach zachowują się jak odkurzacz, zjadając wszystko, co według nich nadaje się do spożycia. Pamiętaj, że wszystkie przysmaki dla psa, np. PEDIGREE Jumbone, Medium 100 g, muszą zostać zawarte w zalecanej dziennej dawce kalorii.

Żywienie szczeniąt beagle’a

Młode psy powinny otrzymać karmę pełnoporcjową przeznaczoną dla szczeniąt ras średnich, np. PEDIGREE Vital Protection Junior bogaty w kurczaka, z ryżem dla szczeniąt średnich ras. Może to być sucha lub mokra karma dla szczeniąt. Zaleca się stosować tzw. dietę mieszaną, czyli podawać psom zarówno karmę suchą, jak i mokrą. Szczenięta należy karmić 2-4 razy dziennie.

Żywienie dorosłych beagle’i

Karma dla dorosłego psa rasy beagle musi być kompletna i zbilansowana. Może to być np. PEDIGREE Vital Protection z wołowiną i drobiem dla dorosłych psów. Dobrze, jeśli jest też źródłem kwasów omega-3 i włókna pokarmowego, które pomaga osiągnąć uczucie sytości.

Żywienie starszego beagle’a

Starsze psy są narażone na utratę masy mięśniowej, a beagle’e w szczególności. Dieta dla starszych psów tej rasy powinna zawierać odpowiednią ilość białka o wysokiej strawności i obniżoną zawartość kalorii ze względu na spadek tempa metabolizmu i aktywności fizycznej seniorów. Jeżeli masz wątpliwości, skonsultuj sposób żywienia pupila z  lekarzem weterynarii.  Szczególnie jeśli zastanawiasz się nad ewentualną zasadnością podawania psu suplementów, np. zawierających l-karnitynę czy kwasy omega 3. Dostaniesz je w przychodniach weterynaryjnych i dobrych sklepach zoologicznych. Pamiętaj, że o rodzaju suplementów diety powinien zadecydować lekarz weterynarii. Tylko specjalista jest w stanie stwierdzić, czy są one potrzebne i w jaki sposób je stosować. Jeżeli pies dostaje pełnoporcjową karmę dla starszych osobników, suplementy mogą być wręcz szkodliwe.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 3.1 / 5. Liczba głosów 8

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Czego nie może jeść pies
Zdrowie

Czego nie może jeść pies? Lista produktów

Czy pies może jeść orzechy, czekoladę albo surowe mięso? Przeczytaj więcej o produktach zakazanych dla czworonogów. Jakie są objawy zatrucia? Kliknij i zobacz.

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres