Basset bretoński

Basset bretoński

DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca):
Grupa: 6 FCI (psy gończe, posokowce i rasy pokrewne); sekcja 1.3 (małe psy gończe). Obowiązują próby pracy
Wrażenie ogólne: nieduży, krępy, pełen energii pies gończy o lekko wydłużonej sylwetce, ale zdecydowanie nie tak długi, ani tak krótkonogi, jak inne bassety
Wzrost: 32–38 cm, z tolerancją 2 cm
Głowa: dość długa, z wyraźnym guzem potylicznym. Stop zaznaczony. Kufa zwęża się ku nosowi, który może być czarny lub brązowy, wargi suche
Oczy: ciemne
Uszy: wiszące, osadzone na wysokości oka, sięgają co najwyżej do nosa, zawinięte do środka
Kończyny przednie: na ogół proste, ale mogą być trochę wykrzywione
Ogon: szablasty, ruchliwy, ze szczotką z twardej sierści
Szata: twarda i szorstka, raczej krótka. Tylko na uszach miękka
Maść: jednolita od pszenicznej do czerwonej. U szczeniąt często występuje czarny nalot, który powinien zniknąć  z wiekiem

SZCZYPTA HISTORII:
We Francji czworonogi, które entuzjaści “wielkich łowów” wcześniej mieli w pogardzie, zyskały popularność po rewolucji francuskiej, gdy łowy stały się dostępne dla zwykłych ludzi, polujących pieszo. Istniało wówczas wiele lokalnych odmian tych psów; pochodzące z Bretanii (północno-zachodnia Francja) wyrózniały się jednolitym, rudym umaszczeniem, będącym cechą charakterystyczną gończych z tego rejonu, o czym pisał w XVI wieku Jacques du Fouilloux. Jeszcze w roku 1890 pisano, że bassety to nie rasa, a jedynie typ użytkowy małych psów gończych. Występowały w północnej Francji, miały rozmaite umaszczenia i sierść, w tym także długą, której już dzisiaj się nie widuje. W Bretanii w drugiej połowie XIX wieku najbardziej znana sfora płowych bassetów należała do hrabiego Boldesmes i to właśnie ona dała początek współczesnej rasie, do której uznania w największym stopniu przyczynił się w pierwszych latach XX wieku Marcel Pambrun. Niektórzy twierdzą, że po II wojnie światowej, gdy populacja tych zwierząt była nieliczna, kojarzono je również z szorstkowłosymi, ale łaciatymi bassetami z Wandei, a nawet z jamnikami. Francuski klub rasy powstał w 1949 roku. Płowe bassety są w swej ojczyźnie dość popularne, zarówno jako psy do polowania na drobną zwierzynę, jak i do towarzystwa. Poza Francją hodowane sa rzako i na ogół pełnią rolę domowych ulubieńców. W Polsce jak dotąd nie zarejestrowano żadnego egzemplarza tej rasy.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 0 / 5. Liczba głosów 0

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Kiedy uśpić psa
Zdrowie

Nie przekraczać progu bólu

Jeśli zwierzę jest ciężko chore, chcielibyśmy, by odeszło godnie, by nie czuło przy tym ogromnego bólu

Czego nie może jeść pies
Zdrowie

Czego nie może jeść pies? Lista produktów

Czy pies może jeść orzechy, czekoladę albo surowe mięso? Przeczytaj więcej o produktach zakazanych dla czworonogów. Jakie są objawy zatrucia? Kliknij i zobacz.

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres