Canaan dog

Pies z Kanaanu

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI):
Grupa: 5 FCI (szpice i psy ras pierwotnych), sekcja 6 (psy ras pierwotnych. Bez prób pracy)
Wzrost: 50-60 kg
Waga: 18-25 kg
Głowa: średniej długości, w kształcie tępego klina, czaszka nieco spłaszczona, stop płytki, kufa mocna, nos czarny
Uszy: stojące, nisko osadzone, umiarkowanej wielkości
Oczy: ciemne, w kształcie migdała, nieco skośne
Tułów: kwadratowy, gdzbiet prosty, kłąb mocno zaznaczony, lędźwie umięśnione, klatka piersiowa głęboka, niezbyt szeroka, żebra dobrze wysklepione, brzuch podciągnięty
Ogon: wysoko osadzony, noszony zwinięty nad grzbietem
Umaszczenie: od piaskowego po rudobrązowe, białe, czarne, cętkowane, z maską lub bez, mogą występować białe znaczenia
Szata: włos okrywowy krótki lub średniej wielkości, prosty, szorstki; podszerstek obfity, miękki przylegający.

SZCZYPTA HISTORII:
Żeby prześledzić historię tej rasy, trzeba cofnąć się w czasie o co najmniej 7 tys. lat. W jaskiniach znajdujących się na południe od Tel Awiwu archeolodzy znaleźli szkielety 700 psów, identycznych ze współczesnymi canaanami, datowane na V wiek p.n.e. Najstarsza z ras pariasów przetrwała w tym rejonie powstanie trzech wielkich religii, panowanie Rzymian, wyprawy krzyżowe i niezliczone wojny. Od wieków jej przedstawiciele służyli miejscowej ludności jako psy pasterskie i stróżujące. W latach 30. ubiegłego stulecia przestały być jedynie ciekawym reliktem minionych czasów. Celem rodzącego się właśnie państwa zydowskiego było uzyskanie sprawnego, dzielnego i zdrowego psa, przystosowanego do życia w trudnych warunkach, który mógłby służyć w armii. Zadanie to powierzono profesor Rudolfinie Menzel z Wiednia, znanej ze swych prac nad psim behawiorem. Przybyła ona do Izraela w 1934 roku. Jako specjalista w dziedzinie kynologii szybko zdała sobie sprawę, że rasy psów używane zwykle przez różnego rodzaju służby nie zdadzą egzaminu w tak trudnych warunkach klimatycznych. Dlatego też postanowiła przyjrzeć się psom pariasom, używanym przez żyjących na pustyni Negew Beduinów. Dzięki jej wysiłkom udało się zebrać sporą liczbę zwierząt i rozpocząć program hodowlany, w który aktywnie włączyła się później (1970) druga, przybyła z USA kynolog, sędzia i znana hodowczyni Myrna Shiboleth. W swojej hodowli Shar Hagai kontynuowała ona dzieło profesor Menzel po dziś dzień.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 5 / 5. Liczba głosów 1

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

Endoskopia u psa

Endoskopia umożliwia zbadanie wnętrza organizmu bez konieczności przeprowadzania skomplikowanej operacji.

Zachowanie

Sam w domu

Codziennie wychodząc do pracy czy na zakupy, zostawiamy psa samego w domu. Jak pupil postrzega naszą nieobecność?

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres