Lundehund

Lundehund

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca):
Grupa: 5 FCI (Szpice i psy pierwotne), sekcja: 2 (Nordyckie szpice myśliwskie)
Wrażenie ogólne: niewielki pies w typie szpica, lekki, o wydłużonych proporcjach. Charakterystyczna jest dla niego szeroka, tocząca akcja kończyn przednich
Wzrost: 35–38 cm (pies), 32–35 cm (suka)
Waga: około 7 kg (pies) i 6 kg (suka)
Głowa: sucha, klinowata, czoło zaokrąglone, wyraźny stop i łuki nadoczodołowe, kufa niedługa, grzbiet nosa trochę wklęsły, dopuszczalny nie tylko zgryz nożycowy, ale także cęgowy i lekki przodozgryz
Oczy: trochę skośne, nie wypukłe
Uszy: trójkątne, stojące, bardzo ruchliwe
Tułów: prostokątny
Ogon: średniej długości – albo wiszący, albo luźno zawinięty nad grzbietem
Sierść: gęsta i twarda, niezbyt krótka
Umaszczenie: rude, płowe i śniade, zawsze z białym włosem

SZCZYPTA HISTORII:
Przyjmuje się, że nordyckie szpice pasterskie i myśliwskie są potomkami łajek, które na Półwysep Skandynawski przywędrowały z plemionami z Uralu, mniej więcej 5000 lat temu. Z czasem rozwinęły się z nich typy użytkowe różniące się wielkością i wyglądem. Pierwsze wzmianki o polujących na ptactwo psach z odległego archipelagu Lofotów pochodzą z XVI wieku, ale czworonogi te żyły tam pewnie znacznie wcześniej. W książce Erika, biskupa Bergen, wydanej w roku 1753, czytamy: „Na Roest i Vaeroy, gdzie łapanie ptaków jest najbardziej popularne, każdy chłop trzyma 12, 14, a nawet i 20 psów”. Obiektem polowań były młode, jeszcze nielotne maskonury. Łowy odbywały się na dużą skalę, choć tylko przez kilka dni (a ściślej – nocy) w roku, toteż ich wynik zależał od sprawności i zaciętości psa. Najsprytniejszy osobnik był w stanie złapać nawet 130 ptaków w ciagu jednej nocy. Trudno się zatem dziwić, że wartość takiego psa równała się wartości krowy. W połowie XIX wieku uznano, że łatwiej łapać maskonury za pomocą sieci, a z czasem, w miarę względnego bogacenia się chłopów, polowania przestały mieć życiowe znaczenie, zatem i populacja czworonogów znacznie się zmniejszyła. Co gorsza, pozbawione zajęcia i głodne, psy zaczęły polować na owce, a to już oznaczało dla nich wyrok śmierci.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres