Chow-chow

Pies Chow Chow

Chow chow to powściągliwy, niezależny pies jednego opiekuna, z którym nawiązuje silną relację. Ma piękną, bujną i gęstą sierść, przez którą czasem nazywany jest niedźwiedziem lub lwem. Duże zainteresowanie wzbudza też jego język. Chcesz wiedzieć dlaczego? Sprawdź, jaki temperament ma chow chow, jak wygląda i jakie ma potrzeby.

Chow chow – charakterystyka rasy

FCIgrupa V, sekcja 5, nr wzorca 205
wysokość w kłębiesamica 46-51 cm, samiec 48-56 cm
masa ciałasamica 20-27 kg, samiec 25-37 kg
typ sierścisierść podwójna – krótki lub długi włos okrywowy i bardzo obfity podszerstek
umaszczenierudy, czarny, biały, kremowy, niebieski lub cynamonowy
długość życia9-15 lat
charakterniezależny, lojalny, spokojny
ciekawostkiJęzyk, dziąsła i podniebienie chow chow są niebieskie, czarnoniebieskie lub niebieskofioletowe.
zaletyoddany swojemu opiekunowi, nie potrzebuje dużo ruchu
wadyuparty, obficie linieje, pies jednego opiekuna, może nie słuchać pozostałych domowników

Jak wygląda chow chow?

Dumna i dostojna postawa chow chow oraz jego gęsta i dłuższa w okolicy szyi oraz klatki piersiowej sierść sprawiają, że pies nieco przypomina lwa. Czworonóg ma ciemne, niebieskie lub cynamonowe oczy, duży i szeroki nos oraz małe, nachylone do przodu, lekko zaokrąglone na końcach uszy. Nosi ogon wysoko, chodzi swobodnie i pewnie.

Chow chow występuje w dwóch odmianach:

  • chow chow krótkowłosy – krótszy włos okrywowy i gęsty podszerstek; sierść nieco odstaje od ciała, przypomina w dotyku plusz;
  • chow chow długowłosy – długi włos okrywowy i gęsty podszerstek; sierść znacznie odstaje od ciała.

Chow chow – charakter i usposobienie

To niezależny samotnik, który tworzy silną więź ze swoim opiekunem, ale na swoich warunkach. Jest podejrzliwy i ostrożny w stosunku do obcych. Nie lubi zmian, ceni sobie spokój i życie według określonego schematu. Oczywiście lubi się też bawić, potrzebuje nowych bodźców na spacerach i cieszy się, gdy dostanie nową, interesującą zabawkę.

Historia rasy Chow Chow

Chow-chow to jedna z najstarszych znanych ras psów. Pierwsze zapiski o ich przodkach pochodzą z czasów dynastii Han (II w. p.n.e.). Psy z wyglądu przypominające lwa, z charakterystycznym niebieskawo-czarnym językiem towarzyszyły mongolskim Tatarom podczas najazdów na Chiny.

Najbardziej oryginalna z teorii o pochodzeniu tych psów głosi, jakoby wywodziły się one od Lemicyona, który był formą pośrednią pomiędzy przodkiem wszystkich psowatych i przodkiem niedźwiedzi. O pokrewieństwie z niedźwiedziem ma świadczyć unikalna barwa języka. Bardziej realistyczna teorie zakładają, że przodkowie chow-chow przywędrowali aż zza kręgu polarnego poprzez Mongolię do Chin.

W starożytnych Chinach chow-chow były niesłychanie popularne. Stanowiły bardzo wszechstronną rasę użytkową. Podczas polowań pracowały jako psy gończe, tropiące, ale i aportery. Zimą na północy Chin służyły za psy pociągowe, w wielu rejonach pełniły rolę psa pasterskiego. Kiedy przeminęły czasy największej popularności, chow-chow wręcz groziło wyginięcie. Ocalały jedynie dzięki pracy garstki zapaleńców.

Do dziś w prowincji Yunnan psy te służą do polowania na bażanty, a w Kantonie uznawane są za zwierzęta rzeźne, których mięso jest cenionym przysmakiem. Sama nazwa chow-chow podobno pochodzi od chińskiego “chou”, które jest slangowym określeniem czegoś do zjedzenia. Co prawda handlu psim mięsem i jego spożywania zabroniono w Chinach już w 1915 r., ale zakaz ten jest nadal nagminnie łamany.

Wzmianki o chińskich psach dotarły do Europy już w XVIII w., ale pierwsze egzemplarze trafiły do Anglii dopiero w roku 1820. Europejską howodlę zapoczątkowano około 1860 r. Do popularności rasy przyczyniło się włączenie w poczet psiarni królowej Wiktorii chow-chow przywiezionego prosto z Chin. Moda na chińszczyznę, jaka zapanowała w Anglii na przełomie wieków, tylko zwiększyła zainteresowanie tymi psami.

Do Ameryki i na kontynent europejski trafiły one około 1904 r. Dziś są doskonale znane na całym świecie.

Dla kogo chow chow?

Chow chow potrzebuje doświadczonego opiekuna, który będzie w stanie poświęcić mu dużo czasu. Nie jest typowym pieszczochem. Pies musi czuć bliskość ze swoim opiekunem, ale raczej nie spodziewaj się, że będzie godzinami leżał Ci na kolanach. To indywidualista.

Chow chow w domu i bloku

Psy tej rasy mogą być trzymane zarówno w domu, jak i w mieszkaniu. Metraż nie ma dla nich dużego znaczenia, jeśli będą miały w nim swój własny, ciepły i bezpieczny kąt z legowiskiem.

Chow chow to znakomity stróż, ale ten pies nie może mieszkać na dworze. Zaleca się, by czworonóg miał intensywny kontakt z człowiekiem, dlatego powinien być trzymany w domu. Zostawiony sam sobie nie będzie się prawidłowo rozwijał i może popaść w depresję.

Chow chow sam w domu

Psy tej rasy nie mają tendencji do niszczenia rzeczy w domu. Podczas Twojej nieobecności potrafią zająć się sobą – bawią się ulubionymi zabawkami lub odpoczywają. Oczywiście z niektórymi chow chow’ami należy trochę poćwiczyć, zanim nauczą się, że wrócisz. Psy mogą zostawać same w domu przez sporą część dnia, o ile tylko opiekun po powrocie poświęci im odpowiednią ilość czasu.

Chow chow a szczekanie

Chow chow jest na ogół spokojny i ma łagodny temperament, dlatego rzadko szczeka. Między innymi dlatego to dobra rasa psa dla osób mieszkających w bloku lub dla rodzin z małymi dziećmi, które śpią tylko wtedy, gdy w domu panuje cisza.

Chow chow a ucieczki

Pies nie ma tendencji do uciekania, jeśli jego wszystkie podstawowe potrzeby będą zaspokojone. Jednak musisz się liczyć z tym, że czworonóg chodzi swoimi ścieżkami. Chow chow tworzy ze swoim opiekunem bardzo silną więź, dlatego nawet po spuszczeniu ze smyczy raczej nie oddala się od niego za bardzo. Sprawa może wyglądać inaczej, jeśli na spacer z chow chow’em wybierze się ktoś inny niż jego opiekun. Czworonóg może wówczas poczuć się niepewnie i uciec, jeśli będzie biegał bez smyczy.

Chow chow a dzieci

Pies dobrze sprawdzi się w domu, w którym są starsze dzieci, które już wiedzą, jak należy obchodzić się ze zwierzęciem. Młodsze, jeszcze niedelikatne i hałaśliwe dzieci mogą go denerwować. Raczej nie masz co liczyć na to, że pupil będzie się bawił z Twoją pociechą. Chow chow zdecydowanie woli się zająć swoimi sprawami i obserwować poczynania dziecka z bezpiecznej odległości.

Chow chow a inne psy

Chow chow’y to indywidualiści i najlepiej czują się w domu, w którym nie ma innych psów. Nawiązują silną relację ze swoim opiekunem i mogą być zazdrosne, jeśli będzie on poświęcał czas innemu czworonogowi. Jeśli zależy Ci na tym, by Twój pupil dogadywał się z innymi psami, to warto o to zadbać już wieku szczenięcym. Socjalizacja z psami rozpoczęta w młodym wieku może skutecznie sprawić, że chow chow będzie nieco bardziej przychylnie nastawiony do innych zwierząt.

Chow chow a koty

Niektórzy, ze względu na podobieństwo charakterów, nazywają chow chow’a kotem w psiej skórze. Zarówno chow chow, jak i koty chodzą swoimi własnymi drogami, są niezależne i nie są typowymi pieszczochami – to one decydują, kiedy i jak bardzo chcą się zbliżyć do swojego opiekuna. Mimo wielu podobieństw, chow chow i kot raczej nie znajdą wspólnego języka i nie zostaną przyjaciółmi, dlatego pies powinien trafić do domu, w którym to on będzie jedynym zwierzęciem.

Chow chow z kotem mają szansę stworzyć neutralną relację, jeśli pies trafi do domu, w którym mieszka już koci rezydent. Wówczas istnieje szansa, że pies przyzwyczai się do kota, który od początku jest częścią otoczenia.

Podstawowe potrzeby fizjologiczne i behawioralne psów rasy chow chow

Chow chow jest spokojnym psem, który wbrew pozorom nie ma wygórowanych potrzeb. Musi wychodzić na spacer ze swoim opiekunem przynajmniej 3-5 razy dziennie. Powinien też zaspokajać swoją potrzebę gryzienia i żucia przez zabawę psimi zabawkami, na przykład gryzakami. Mogą to być także gryzaki jadalne, np. PEDIGREE Dentastix.

Czas spędzony z opiekunem jest dla chow chow’a najcenniejszy. Pies pozostawiony sam sobie może stać się zamknięty, lękliwy i niepewny siebie.

Chow chow a alergia na psy

Pies nie jest polecany dla alergików. Gubi sierść każdego dnia, dlatego może silnie uczulać osoby z alergią na psy.

Wychowanie psa rasy chow chow

Nauka komend i trening z chow chow’em

Chow chow to pies bardzo inteligentny. Nauka nowych komend nie zajmuje mu dużo czasu. Musisz jednak wiedzieć, że pupil nie będzie ich ślepo wykonywał. Zanim zrobi to, o co go prosisz, zastanowi się dwa razy, czy na pewno ma na to ochotę. Niezależność czworonoga sprawia, że raczej nie sprawdzi się w zawodach czy konkursach.

Szkolenie chow chow nie jest proste. Nie możesz ćwiczyć z psem na siłę. Pupil przed rozpoczęciem treningu musi być wypoczęty i wszystkie jego potrzeby muszą być zaspokojone. Zawsze nagradzaj chow chow’a, gdy dobrze się zachowa.

Pies musi być odpowiednio zmotywowany, by Wasza współpraca była owocna i przynosiła rezultaty. Na chow chow’a dobrze działają psie smakołyki, ale nie zawsze. To dumny i uparty czworonóg, który często chce postawić na swoim. Warto skonsultować się z doświadczonym behawiorystą lub zapisać się z pupilem na szkolenie. Specjalista na pewno doradzi i podpowie, co robić, by stworzyć z czworonogiem więź i przy okazji odpowiednio go ukierunkować.

Chow chow na spacerze

Psy tej rasy nie mają dużej potrzeby aktywności fizycznej, dlatego na spacerze chętnie chodzą przy nodze opiekuna i biegają jedynie od czasu do czasu, np. gdy poczują ciekawy trop lub spotkają swojego ulubionego kolegę. Chow chow’y nie lubią być zaczepiane przez inne psy. To one decydują, do kogo podejdą i z kim chcą się bawić. Dorosłe czworonogi najprawdopodobniej nie dogadają się też z pełnymi energii szczeniętami.

Na spacer chow chow’y mogą wychodzić zarówno w obroży, jak i w szelkach. Ważne, by akcesoria były odpowiednio dopasowane do ich wymiarów ciała i nie obcierały skóry w żadnym miejscu. Istotna jest też ich jakość. Powinny być wykonane z materiału o dużej wytrzymałości, najlepiej sprawdzą się te skórzane z okrągłym przekrojem rzemienia. Zwykły materiał może uszkodzić delikatną strukturę ich sierści.

Chow chow ma szeroką głowę i proporcjonalnie krótki pysk. Z tego powodu dobór kagańca nie zawsze jest prosty. W dobrych sklepach zoologicznych dostaniesz kagańce fizjologiczne dedykowane właśnie tej rasie.

Zabawa z chow chow

Pies lubi bawić się sam. Może od czasu do czasu zaprosić Cię do zabawy – przeciągać się z Tobą szarpakiem lub ganiać za Tobą na spacerze. Jednak to chow chow decyduje, kiedy i z kim będzie się bawił.

Pielęgnacja chow chow

Pielęgnacja chow chow jest wymagająca (zwłaszcza w przypadku osobników z długą sierścią) i wymaga od opiekuna pewnej wiedzy, regularności i cierpliwości.

Oczy chow chow mają tendencję do łzawienia, dlatego należy delikatnie wycierać nadmiar łez z policzków, np. za pomocą czystych gazików. Warto też przecierać skórę pupila gazą i specjalnym płynem do pielęgnacji, polecanym przez lekarza weterynarii, szczególnie w okolicy jej pofałdowań. To ważne, ponieważ w takich fałdkach może powstać wilgotne środowisko, które sprzyja rozwinięciu się infekcji bakteryjnych lub grzybiczych.

Staraj się myć zęby psa codziennie o tej samej porze. Przyzwyczajaj pupila do szczoteczki i pasty dla zębów już od pierwszego dnia jego pobytu w Twoim domu. Możesz też ewentualnie stosować żele do higieny jamy ustnej, które dostaniesz w przychodniach weterynaryjnych. Pamiętaj, by nigdy nie używać u psów środków higieny jamy ustnej przeznaczonych dla ludzi.

Jeśli chow chow nie będzie sobie ścierał pazurów na spacerze, to od czasu do czasu będzie trzeba mu je przycinać – samodzielnie lub, jeśli nie wiesz jak obciąć psu pazury, u lekarza weterynarii lub profesjonalnego groomera.

Najczęstsze problemy zdrowotne psów rasy chow chow

Chow chow’y często mają problemy ze skórą. Są narażone między innymi na egzemę, uczulenia, ale też schorzenia skórne o podłożu genetycznym lub immunologicznym. Jeśli zauważysz jakieś niepokojące objawy u swojego pupila, to niezwłocznie udaj się z nim do lekarza weterynarii na wizytę.

Schorzenia, które często występują u psów rasy chow chow:

  • entropium (nieprawidłowe podwinięcie się powiek);
  • zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki;
  • pęcherzyca liściasta;
  • choroba zwyrodnieniowa stawów;
  • dysplazja stawów biodrowych;
  • dysplazja stawów łokciowych;
  • alergia;
  • jaskra;
  • zaćma.

Ze względu na gęstą, podwójną sierść psy są szczególnie narażone na przegrzanie się organizmu. Dbaj o to, by pupil nie przebywał na słońcu zbyt długo, szczególnie w gorące, letnie dni i podawaj mu dużo wody do picia.

Jak dbać o sierść chow chow’a?

Nie jest łatwo zapanować nad bujną sierścią chow chow’a. Wypada ona intensywnie przez cały rok, a szczyt linienia przypada na koniec lata i zimy. Jak często czesać psa tej rasy? Wymaga on szczotkowania 1-2 razy w tygodniu, a osobniki długowłose zaleca się czesać nawet codziennie.

Do powierzchownego rozczesywania włosów okrywowych sprawdzi się zwykła szczotka dla psów. Jednak nie zaleca się psa czesać na sucho, bo może to uszkadzać delikatne włosy. W salonach urody dla psów, dobrych sklepach zoologicznych i przychodniach weterynaryjnych dostaniesz specjalne odżywki dla chow chow’ów, które zapobiegają elektryzowaniu się sierści i będą ją dodatkowo wzmacniały. Jeśli chcesz usunąć martwy podszerstek, lepszym narzędziem okaże się furminator lub grzebień z gęstymi ząbkami.

Psa należy kąpać, gdy ten się ubrudzi. Do mycia używaj szamponu przeznaczonego dla skóry wrażliwej psów. Nigdy nie stosuj szamponów dla ludzi. Delikatna skóra chow chow’a ma zupełnie inne pH niż skóra człowieka, dlatego nawet łagodne szampony dla ludzi mogą podrażnić ich skórę. Nie zapomnij po kąpieli dobrze osuszyć pupila.

Jak żywić psa rasy chow chow?

Żywienie szczeniąt chow chow

Młode chow chow’y powinny otrzymywać pełnoporcjową karmę dla szczeniąt lub młodych psów ras średnich lub dużych. Należy je karmić 2-4 razy w ciągu dnia. Oprócz tego możesz podawać szczeniakowi smakołyki w formie nagrody za postępy w ćwiczeniach i za posłuszeństwo.

Żywienie dorosłego chow chow’a

Chow chow potrzebuje karmy pełnoporcjowej przeznaczonej dla psów ras średnich lub dużych. Jeśli pies będzie przekarmiany, może mieć problem z nadwagą lub otyłością, dlatego należy bezwzględnie przestrzegać zalecanej dawki pokarmowej i nie przekarmiać pupila.

Żywienie starszego chow chow’a

Zapotrzebowanie energetyczne zmniejsza się u czworonogów po osiągnięciu dojrzałości. To naturalny proces, który wynika między innymi ze zmiany tempa metabolizmu i procesów trawiennych. Starsze psy nie są też tak aktywne, jak młode osobniki. Dlatego powinny one otrzymywać karmę o obniżonej wartości energetycznej. Nie wolno ich przekarmiać, ponieważ mogą mieć tendencję do nadmiernego przybierania na wadze. Dieta bardzo starych chow chow’ów wymaga zazwyczaj konsultacji z lekarzem weterynarii. Takie psy mogą już wówczas nie przyswajać tak dobrze składników pokarmowych i często borykają się z niedowagą.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 4.6 / 5. Liczba głosów 28

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

Choroba przyzębia

Psu nieładnie pachnie z pyska? Powodem może być choroba przyzębia. Obejrzyj zęby i dziąsła pupila!

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres