Terier szkocki

Terier szkocki

DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca)  
Grupa: 3 FCI (teriery), sekcja 2 (teriery małe)
Wrażenie ogólne: krótkonożny, aktywny, przysadzisty pies, mimo krótkich kończyn bardzo aktywny i zwinny
Wzrost: 24,4–28 cm
Waga: 8,6–10,4 kg
Głowa: długa, harmonijnie pasująca do sylwetki i wymiarów psa, kufa i mózgoczaszka tej samej długości, stop krótki, wyraźnie zaznaczony, kufa mocna, głęboka, nos czarny
Oczy: kształtu migdała, ciemnobrązowe, dość szeroko rozstawione, głęboko osadzone pod brwiami, o bystrym i inteligentnym spojrzeniu
Uszy: cienkie, spiczaste, naturalnie stojące, osadzone na szczycie czaszki
Tułów: grzbiet stosunkowo krótki, mocny, dobrze umięśniony, żebra wysklepione, lędźwie mocno związane
Ogon: średniej długości, proporcjonalny, wysoko osadzony, gruby u nasady, zwęża się ku koniuszkowi, noszony prosto ku górze lub lekko zakrzywiony nad grzbietem
Szata: przylegająca do ciała, podwójna. Podszerstek jest krótki, gęsty i miękki. Włos okrywowy jest szorstki, gęsty i twardy (druciany)
Umaszczenie: czarne, pszeniczne lub pręgowane w każdym z tych kolorów

SZCZYPTA HISTORII
Miłośnicy wszystkich terierów wywodzących się z gór Szkocji upierają się że ich historia sięga co najmniej renesansu. Jest to jednak wątpliwe. Istotnie, tamtejsi myśliwi zwykli polować w pojedynkę w towarzystwie kilku ciętych piesków, ale nie były one wyrównaną rasą. Miały wspólne cechy: krótkie nogi i przydatność do wyciągania zwierzyny z nor, lecz każdy klan hodował psy we własnym typie, o określonych cechach wyglądu.
Udokumentowana historia rasy ma początek w XIX w., kiedy myśliwi postanowili wyhodować teriera do polowań na lisa i borsuka, ciętego i odważnego. Krótkie nogi okazały się ogromną zaletą – polującemu pieszo myśliwemu łatwiej było nadążyć. Psy, od których bezpośrednio wywodzą się współczesne szkoty, hodował w hrabstwie Perthshire, w okolicach Blackmount, ród Moorów.  Teriera szkockiego po raz pierwszy pokazał na wystawie w 1868 roku J.A. Adamson z Aberdeen, gdzie wówczas był silny ośrodek hodowli tej rasy, toteż początkowo nadano jej nazwę „aberdeen terrier”. Ponad dziesięć lat później w Londynie pokazano już 13 szkotów i była to wystawa pamiętna, gdyż zwycięska para, pies Tartan i suka Splinter II, to najprawdziwsi rodzice rasy – znajdują się w rodowodach wszystkich współczesnych  terierów szkockich.  W 1880 roku powstał pierwszy wzorzec rasy, a w 1882 została ona oficjalnie uznana przez brytyjski Kennel Klub.  Współczesne szkoty są najczęściej jednolicie czarne, ale kolor ten pojawił się w rasie dopiero w latach 20. XX w. Pierwotnie były czarno pręgowane na rudym, w rozmaitych odcieniach, tle.
Rasa zyskała szybko popularność w całej Anglii i równie szybko podbiła Europę i kontynent amerykański. Stała się znana także w przedwojennej Polsce. Po wojnie kilka osób zajęło się restytuowaniem rasy, ale szkoty stopniowo znikały z naszych ringów, by pojawić się na nowo na przełomie lat 80. i 90. Ich popularność utrzymuje się na stałym, niezłym poziomie, zwłaszcza że pojawiło się wiele cennych egzemplarzy importowanych z różnych krajów europejskich.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 2 / 5. Liczba głosów 1

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres