Skye terrier

Skye terrier

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI):
Grupa: 3 FCI (teriery)
Wzrost: 24-30 cm
Waga: 15 kg
Głowa: długa i mocna, stop lekko zaznaczony, nos zawsze czarny; oczy ciemnobrązowe, średniej wielkości, blisko osadzone; uszy stojące lub opadające (ściśle przylegające go czaski są już bardzo rzadko spotykane); zgryz nożycowy, uzębienie mocne
Sylwetka: szyja równa długości głowy lub dłuższa, delikatnie wygięta; grzbiet prosty (u suk może być nieco miękki0; wysoki i szeroki kłąb; kończyny mocne, dobrze kątowane, łapy duże, zwarte, skierowane do przodu; ruch energiczny i płynny, akcja kończyn równoległa
Włos: podszerstek miękki, wełnisty i krótki, włos okrywowy długi (może sięgać 15 cm długości), szorstki, płasko przylegający, na głowie krótszy i delikatniejszy, dłuższy na uszach – tworzy frędzle; na ogonie tworzy jedwabiste pióro
Umaszczenie: od jasnoszarego po czarne, jasnokremowe, płowe, lekko pręgowane; przy wszystkich maściach uszy i czubek kufy muszą być czarne; biała plamka na piersi jest dopuszczalna.

SZCZYPTA HISTORII:
Nazwa rasy pochodzi od wysepki, z której wywodzą się jej korzenie. Skye należy do wysp archipelagu Hebrydów, znajdującego się u zachodniego wybrzeża Szkocji. Na tej zielonej i wietrznej wyspie mały czworonożny myśliwy musiał uodpornić się na trudy nieprzyjaznego klimatu. Jeden z pierwszych opisów rasy, pióra doktora Gaiusa z uniwersytetu w Cambridge, pochodzi z XVI wieku: “Pokazano nam hałaśliwego kundla pochodzącego z barbarzyńskiej Północy, u którego z powodu długiej sierści nie widać ani pyska ani ciała”. Najprawdpodobniej chodziło właśnie o skye terriera. Biskup Ross pisze o “krótkonogich psach o mocnym ciele” pochodzących z Hebrydów i północnych wybrzeży Szkocji, znanych z zaciętości podczas polowań na lisy, borsuki i wydry. Od 1942 roky skye terriery zaczęły cieszyć się rosnącą popularnością, w tym bowiem roku królowa Wiktoria otrzymała w prezencie pierwszego przedstawiciela rasy, z którą nigdy już się nie rozstała. W 1860 roku pierwsze skye terriery pojawiły się na wystawach psów w Wielkiej Brytanii. Były lżejsze od współcześnie hodowanych, miały mniejsze głowy, słabo owłosione uszy i znacznie krótsze ciała. Na początku występowały w dwóch typach: o uszach stojących (prick-ears) i o uszach opadających (drop-ears). Najbardziej poszukiwany był pierwszy z nich, stąd też wiele egzemplarzy miało uszy kopiowane. Już około 1850 roku skye terriery podzielono na dwa typy – psy myśliwskie i psy do towarzystwa. W liniach użytkowych hodowano psy mniejsze i lżejsze, o krótszym i szorstkim włosie. Jako psy do towarzystwa wybierano osobniki większe, mogące pochwalić się obfitą szatą. W 1873 roku w Szkocji został założony pierwszy klub skye terriera, opracowano tez pierwszy standard rasy. Psy szybko zyskały ogromną popularność i na przełomie XIX i XX wieku były chyba najpopularniejszą rasą w Wielkiej Brytanii. Okres prosperity nie trwał długo. Pierwsza, a potem II wojna światowa poczyniły ogromne spustoszenie w rasie, do dziś skye terriery nie odzyskały dawnej popularności.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres