Jagdterrier

Jagdterrier

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI):
Grupa: 3 FCI (teriery), sekcja 1 (teriery duże i średniej wielkości. Obowiązują próby pracy)
Wrażenie ogólne: niewielki, zwarty, roboczy pies do polowania. Odważny, cięty, pełen temperamentu; praca sprawia mu wielką radość
Wzrost: pies i suka 33-40 cm
Waga: 9-10 kg (pies), 7,5-8,5 kg (suka)
Głowa: długa, kufa nieco krótsza od mózgoczaszki. Czaszka płaska, szeroka między uszami, stop słabo zaznaczony, kufa i szczęki mocne, duże zęby
Oczy: małe, owalne, ciemne, o rezolutnym wyrazie. Osadzone głęboko, co zabezpiecza przed urazami
Uszy: wysoko osadzone, większe niż u innych terierów, kształtu litery V, załamane
Umaszczenie: czarne i czarno-szare z wyraźnym, dobrze odgraniczonym podpalaniem. Także czekoladowe z podpalaniem.

SZCZYPTA  HISTORII:
Na przełomie XIX i XX wieku niemieccy myśliwi licznie sprowadzali z Anglii i hodowali foksteriery. Wraz ze wzrostem popularności i upływem czasu psy te stawały się jednak dla polujących mało przydatne – brakowało im ciętości, a pożądane w Anglii umaszczenie (nie wiedzieć czemu) za nieodpowiednie dla norowca. Kilku myśliwych, wśród nich Carl Erich Grunewald, Rudolf Friess i Walter Zangeberg, zdecydowało, że będą hodować tylko foksy o maści czarnej podpalanej. Ich zdaniem tak wyglądała niegdyś ta rasa, a łaciatość rozpowszechniła się wskutek kojarzeń z gończymi. Przypadkiem trafili na miot foksów w takim kolorze po angielskim psie i za niewielkie pieniądze (bo maść ta była u foksterierów niepożądana) kupili wszystkie szczenięta, nadając im przydomek “von Zangeberg”. Dzisiejsza wiedza o dziedziczeniu umaszczenia każe nam wątpić, czy rodzicami szczeniąt rzeczywiście były rasowe foksteriery (maść czarna podpalana dominuje nad łaciatą, toteż takie potomstwo nie mogło przyjść na świat po łaciatych foksach), ale dla nowych właścicieli nie miało to większego znaczenia. Kojarzyli nowe nabytki ze “starymi, dobrymi foksami” i wykluczali z dalszej reprodukcji psy łaciate lub z białymi znaczeniami. Nie przyjęli też propozycji wpisywania hodowanych przez siebie czworonogów do ksiąg rodowodowych niemieckiego klubu foksteriera. W roku 1926 utworzyli natomiast własny, nadając swoim terierom nazwę “deutsche jagdterrier” – niemiecki terier myśliwski. Do hodowli dopuszczane były tylko te osobniki, które zaliczyły próby myśliwskie opracowane specjalnie dla nowej rasy. Po raz pierwszy psy te zaprezentowano publicznie, w liczbie 19, 3 kwietnia 1927 roku. Wzbudziły znaczne zainteresowanie wśród łowczych.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 4 / 5. Liczba głosów 1

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Spacerowanie na luźnej smyczy

Spacer powinien być relaksem dla psa i opiekuna. Pupil rozgląda się po otoczeniu, a pan oddaje się rozmyślaniom.

Pies na fotelu
Ciekawostki

Hotel to nie tylko nocleg

Niektóre psie hotele oferują nie tylko wikt i opierunek, ale także przyjemnie wyposażony pokój, wykwintne posiłki, zajęcia w terenie

Szkolenie

Dobra relacja to nie dominacja

Pożądane zachowania można wypracować pozytywnymi wzmocnieniami. Nawet jeśli będzie to trwało nieco dłużej, da lepsze efekty.

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres