Cairn terrier

Cairn terrier

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca):
Grupa: 3 FCI (teriery), sekcja 2 (teriery krótkonożne)
Wielkość: 28–31 cm, 6–7,5 kg
Wrażenie ogólne: pies o bezpretesjonalnym, naturalnym wyglądzie i żywym temperamencie, nie powinien być agresywny
Głowa: nieduża, porośnięta długim włosem. Czaszka szeroka, stop wyraźny
Oczy: średniej wielkości, ciemne orzechowe, szeroko rozstawione. Wyraźne brwi z twardego włosa
Uszy: małe, spiczaste, stojące, niezbyt mocno owłosione
Kończyny: pewnie i szeroko rozstawione, średniej długości, mocno umięśnione. Kościec raczej lekki niż ciężki. Łapy małe, kocie
Sierść: nieprzemakalna, włos okrywowy twardy i szorstki, podszerstek krótki, miękki i zwarty
Umaszczenie: kremowe, pszeniczne, rude i szare, jednolite lub z pręgowaniem w różnym natężeniu. Na ogół ciemniejsza kufa i uszy.

SZCZYPTA HISTORII:
Chociaż cairn terrier jest rasą najpóźniej uznaną spośród wszystkich terierów Szkocji (w roku 1912), to wszystko wskazuje na to, że też najstarszą. Zdaniem brytyjskich znawców terierów cairn jest najbliższy w typie dawnym “rozczochranym” terierom, jakie od niepamiętnych czasów można było znaleźć na wyżynach i wyspach zachodniej Szkocji. Wzmianki o “norowcu z Argyllshire” pojawiły się już w XVI w. Czterysta lat później nadal mówiono ogólnie o “terierach Szkocji”, charakteryzujących się krótkimi nogami i szorstką sierścią, z którymi polowano pieszo na wydry, lisy i borsuki. Od psów tych oczekiwano, że śmiało wejdą do nory i nie ustąpią, dopóki nie wypłoszą lub nie zdławią zwierzyny. To, jak wyglądały, było znacznie mniej istotne, choć, co oczywiste, ich przydatność do pracy związana była z określonymi cechami budowy. W niektórych rodzinach szkockich hodowano je od paru setek lat według osobistych preferencji właścicieli, toteż w różnych rejonach kraju powstały lokalne odmiany terierów. Pierwszą taką odmianą, która zdobyła sławę poza Szkocją, był skye terrier. Cairn na swą kolej musiał jeszcze długo poczekać. Pierwsze cairny wystawiane były jako “krótkowłose skye terriery” i pochodziły od psów klanu MacLeodów z wyspy Skye. Nie podobały się tak jak długowłose i nigdy nie wygrywały, dlatego hodowcy psów wystawowych szybko zupełnie przestali się nimi interesować. jednak nie zapomniano o nich zupełnie, szorstkowłosego teriera ze Szkocji o imieniu Cezar miał król Edward VII, a jego syn Jerzy V był właścicielem takich psów.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 0 / 5. Liczba głosów 0

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres