Bulterier

Bulterier

Ten, kto choć raz spotkał bulteriera, na pewno go nie zapomni. Charakterystyczny wygląd bulterierów przyciąga uwagę wielu osób, jednak decyzja o kupnie psa nie może być podjęta pod wpływem chwili. Pies ten potrzebuje stabilnego domu i zasad, których nauczy go opiekun. To zadanie wbrew pozorom nie jest łatwe i wymaga od opiekuna nie tylko czasu, ale też cierpliwości i silnego charakteru. Sprawdź, jak wygląda bulterier i jaki ma temperament. Poznaj szczegółowy opis rasy.

Bulterier – charakterystyka rasy

FCIgrupa III, sekcja 3, nr wzorca 11
wysokość w kłębie30-35 cm
masa ciałasamica 22-28 kg, samiec 27-32 kg
typ sierścikrótki
umaszczeniebiały, trójkolorowy, płowy z białym, czerwono-biały, czarno-biały pręgowany, pręgowany z białymi znaczeniami (maść niebieska lub czekoladowa jest niepożądana)
długość życia10-14 lat
charakterbystry, przyjacielski, łagodny, opiekuńczy
ciekawostkiByły powszechnie wykorzystywane do łapania szczurów. Bardzo skutecznie pomagały szczurołapom w wykonywaniu ich pracy.
zaletypodatny na szkolenie, szybko się uczy, oddany swojej rodzinie
wadypotrzebuje doświadczonego opiekuna, który odpowiednio poprowadzi szkolenie

Jak wygląda bulterier?

Umięśniony tułów, mocne kończyny i gruby ogon, który zwęża się ku koniuszkowi, nadają sylwetce onieśmielający wygląd, ale nie to wzbudza największe zainteresowanie wśród przechodniów. Bulteriery charakteryzują się niepowtarzalną budową głowy, dlatego nie da się ich pomylić z inną rasą psów. Ich głowa jest mocna, długa i masywna aż po sam koniuszek kufy. Na jej szczycie, nieco po bokach, znajdują się małe, trójkątne uszy. Psy mają niewielkie skośne oczy o miłym i przenikliwym spojrzeniu, które nieco łagodzą ich budzący respekt wygląd.

Bulterier – charakter i usposobienie

To rezolutne, inteligentne i energiczne zwierzęta. Szybko i chętnie się uczą, jeśli są odpowiednio motywowane. Nie przejawiają agresji i są bardzo łagodne w obejściu z człowiekiem, dlatego to coraz bardziej popularne psy rodzinne.

Mają dużą potrzebę aktywności fizycznej i równie chętnie spędzają czas ze swoim opiekunem na pieszczotach. Ich kontakt z innymi zwierzętami zależy w dużej mierze od socjalizacji pupila w wieku szczenięcym z innymi czworonogami – dogadają się z psem, jeśli zostaną nauczone, że obcowanie z innymi psami nie stanowi dla nich zagrożenia, a wręcz może być przyjemne i dostarczać dużo radości.

Szczypta historii o bulterierach

Bulteriery zawdzięczają swe powstanie ustawie z 9 września 1835 roku, zatwierdzonej przez parlament brytyjski. Dokument zakazywał szczucia byków psami, co przez wieki było ulubioną rozrywką miejscowego plebsu. W tym mało humanitarnym „sporcie” używano protoplastów współczesnych buldogów. Zakaz ten zrodził potrzebę nowej rozrywki dla gawiedzi.

Okazały się nią walki psów oraz duszenie szczurów na czas. Silne, lecz flegmatyczne buldogi do takich „sportów” zbytnio się nie nadawały. Skrzyżowano je więc ze zwinnymi myśliwskimi białymi terierami, uzyskując prototyp współczesnego bulteriera. W latach 50. XIX stulecia James Higgs ustalił typ rasy, charakteryzujący się jajowatą głową.

Po raz pierwszy bulle pokazano na wystawie w Birmingham w roku 1862, a już w 1887 powstał pierwszy klub rasy.  W początkach hodowli dominowały osobniki o umaszczeniu białym, choć na ringach sporadycznie pojawiały się także kolorowe. Powszechnie jednak uważano je za mniej wartościowe. Rasa szybko zyskała popularność nie tylko w samej Anglii, ale i w jej koloniach.

Pierwsze bulteriery zawitały do Polski pod koniec lat 70. ubiegłego stulecia. Pochodziły z linii enerdowskich i czeskich. Szczyt popularności rasy przypadł u nas na lata 80.

Dla kogo bulterier?

To zdecydowanie nie jest rasa dla osób, które nie mają doświadczenia w opiece nad czworonogami i nie znają dobrze potrzeb tych psów. Bulteriery potrzebują stanowczego i konsekwentnego opiekuna.

Bulterier

Bulterier w domu i bloku

Bulterier to odpowiedni pies zarówno do mieszkania w bloku, jak i w domku jednorodzinnym na przedmieściach lub na wsi. Pupil w pomieszczeniu powinien głównie odpoczywać i spać, zaś potrzebę zabawy, aktywności fizycznej, węszenia czy tropienia powinien zaspokajać na zewnątrz.

Jeśli jego opiekun będzie dbał, by spacery z psem były nie tylko długie, ale też obfite w interesujące bodźce, powinien dobrze się czuć zarówno w małym mieszkaniu, jak i w dużym domu.

Bulteriery nie mogą mieszkać na zewnątrz. Psy potrzebują stałego i bliskiego kontaktu ze swoim opiekunem. Przebywając w samotności przez wiele godzin na zewnątrz, mogą zacząć przejawiać nieprawidłowe zachowania.

Bulterier sam w domu

Pies tej rasy nie lubi być sam w domu przez wiele godzin. O wiele lepiej czułby się, gdyby znajdował się razem z nim przynajmniej jeden z domowników, dlatego nie jest rasa dla osób zapracowanych.

Może odczuwać frustrację, gdy nie odbiera żadnych interesujących bodźców i jest zamknięty w małej przestrzeni przez wiele godzin. Skutkiem tego mogą być zniszczone meble czy pogryzione poduszki.

Czworonogiem należy odpowiednio pokierować i pokazać mu, w jaki sposób może spędzać czas, gdy nie ma Cię w pobliżu lub gdy po prostu nie masz dla niego czasu. Przydatne w takich sytuacjach będą na pewno konsultacje z lekarzem weterynarii specjalizującym się w psich zachowaniach lub z doświadczonym behawiorystą.

Bulterier a szczekanie

Bulterier raczej nie zalicza się do cichych ras psów. Szczeka, by powiadomić otoczenie o czymś, co go niepokoi lub gdy w ten sposób chce zwrócić na siebie uwagę.

Bulterier a dzieci

Bulterier może czasem wziąć sobie aż za bardzo do serca rolę stróża i obrońcy posiadłości. Może wówczas być nadopiekuńczy w stosunku do najmłodszych. Lubi przebywać z dziećmi i bawić się z nimi. Kontakt pupila i młodszych dzieci lub tych nieco starszych, ale niedoświadczonych w opiece nad psem, powinien być zawsze nadzorowany przez osobę dorosłą.

Bulteriery nie mają silnie opadających warg, dlatego nie ślinią się nadmiernie.

Bulterier a inne psy

Bulteriery, podobnie jak wszystkie inne teriery typu „bull” były kiedyś nieprzychylnie nastawione w stosunku do innych psów. Na szczęście współczesne bulteriery pochodzące z certyfikowanych hodowli są pozbawione silnej niechęci do innych zwierząt, która mogłaby prowadzić do agresji. To wszystko za sprawą świadomej selekcji psów do rozrodu. Osobniki, które przejawiają nieprawidłowe zachowania i są negatywnie nastawione do innych zwierząt, są eliminowane z dalszej hodowli (przez kastrację). Obecnie każde szczenię, które pochodzi z dobrej hodowli, a nie z pseudohodowli, jest w stanie zaprzyjaźnić się z innym psem, jeśli będzie prawidłowo socjalizowane z innymi czworonogami.

Spotkania z psami na spacerach mogą być czasem trudne ze względu na dużą energiczność i dynamikę ruchów Twojego pupila. Kompan do zabawy powinien dotrzymywać Twojemu psu kroku – najlepiej, by był podobnej wielkości i w podobnym wieku.

Czworonogi mogą mieszkać z innymi psami pod jednym dachem, o ile były prawidłowo socjalizowane w wieku szczenięcym lub trafiły do domu, w którym już mieszkał pies.

Bulterier a koty

Kontakt bulterierów z kotami nie należy do najprostszych. Psy mogą akceptować kota, z którym mieszkają w jednym domu, ale w stosunku do tego, który przemknie im przed nosem na spacerze, mają zazwyczaj zupełnie inne nastawienie – udają się za nim w pogoń w nadziei, że uda im się go schwytać.

Najlepszym rozwiązaniem jest wprowadzenie psa do domu, w którym już mieszkają koty. Dzięki temu mieszkanie z kotem będzie dla bulteriera czymś normalnym i oczywistym.

Podstawowe potrzeby fizjologiczne i behawioralne bulteriera

Oprócz potrzeby aktywności fizycznej i zabawy, bulterier musi czuć bliskość ze swoim opiekunem. Relacja opiekun-pies musi opierać się na zaufaniu, zrozumieniu i wzajemnym wsparciu. Pupil powinien czuć się swobodnie w towarzystwie wszystkich domowników.

Zabieraj bulteriera na spacery 3-5 razy dziennie. Pamiętaj, by regularnie zmieniać trasy spacerowe, bo pies szybko się nimi znudzi. Zabieraj go na wycieczki do parków, nad jeziora i na plażę dla psów, jeśli masz taką możliwość. Jeśli pies dobrze dogaduje się z innymi czworonogami, to być może dobrym miejscem dla niego okaże się park dla psów. Bulteriery bardzo dobrze radzą sobie na torach przeszkód, dzięki czemu zajmują wysokie miejsca w zawodach i różnych konkursach.

Bulterier a alergia na psy

Psy gubią sierść przez cały rok, dlatego mogą silnie uczulać. Nie sprawdzą się w domu, w którym jeden z domowników ma objawy alergii na psy.

Wychowanie bulteriera

Nauka komend i trening z bulterierem

Szkolenie warto rozpocząć już pierwszego dnia po przybyciu czworonoga do Twojego domu. Należy ustalić konkretne zasady i konsekwentnie uczyć ich pupila. Początki mogą nie być proste, ale z pewnością uda Ci się pokierować ćwiczenia na odpowiednie tory. Bulteriery to pojętne zwierzęta, które bardzo dobrze motywują się do pracy, jeśli są nagradzane za postępy smakowitymi psimi przekąskami.

Jeśli to Twój pierwszy bulterier, warto zapisać się z nim do szkoły dla psów. Pies wymaga specyficznego podejścia i uwagi, aby wyrosnąć na spokojnego i zrównoważonego czworonoga.

Bulterier na spacerze

Odpowiednio poprowadzony czworonóg jest na spacerze posłuszny oraz nie stanowi zagrożenia dla innych psów, wręcz przeciwnie – chętnie się z nimi bawi, gdy ma na to ochotę.

Pupil nawet na spacerze nie zapomina o swojej roli stróża i bacznie obserwuje, czy w Twoim pobliżu nie znajduje się jakieś niebezpieczeństwo.

Pies może ciągnąć na spacerze, dlatego zaleca się, by wychodził na zewnątrz w dopasowanych szelkach z wytrzymałego materiału, który nie będzie go w żadnym miejscu obcierał.

Jeśli chodzi o kaganiec dla bulteriera, powinien on umożliwiać zianie. Odpowiedni będzie kaganiec fizjologiczny lub koszykowy z podwójnym dnem. Ze względu na specyficzną budowę pyska pupila, powinien to być kaganiec dedykowany tej rasie psów.

Zabawa z bulterierem

Czworonóg zwykle jest bardzo aktywny na spacerach. Zabawy szarpakiem w przeciąganie, aportowanie piłki lub dysku, a także zabawa w chowanego z opiekunem są dla niego bardzo atrakcyjne. Potrafi zająć się sam sobą, ale też nierzadko angażuje opiekuna lub inne psy do wspólnej zabawy.

Lubi również relaksować się z gryzakiem dla psów w zaciszu domowym. Zaspokaja tym samym swoją potrzebę gryzienia i żucia.

Oprócz tego warto kupić dla pupila zabawki rozwijające logiczne myślenie i maty węchowe.

Pielęgnacja bulteriera

Pielęgnacja bulterierów nie jest trudna i nie wymaga dużo czasu. Warto raz na 2 tygodnie kontrolować długość pazurów u pupila. Jeśli okażą się za długie, możesz samodzielnie przyciąć pazury psa w domu za pomocą odpowiednio dobranego narzędzia lub poprosić o to lekarza weterynarii.

Jeśli zauważysz, że oczy bulteriera zaczynają nadmiernie łzawić, skonsultuj się w tej sprawie z lekarzem weterynarii. Być może konieczne będzie wdrożenie leczenia.

Najczęstsze problemy zdrowotne bulteriera

  • chroniczny niedobór cynku (Śmiertelne zapalenie skóry obwodowych odcinków kończyn, łac. Acrodermatitis letalis);
  • egzema międzypalcowa;
  • atopowe zapalenie skóry;
  • zaburzenia obsesyjno-kompulsywne;
  • niewydolność nerek;
  • niewydolność układu krążenia;
  • zwichnięcie rzepki;
  • dysplazja stawów biodrowych;
  • głuchota.

Jak dbać o sierść bulteriera?

Pies gubi umiarkowane ilości sierści każdego dnia. Martwe włosy należy wyczesywać 1-2 razy w tygodniu za pomocą grzebienia lub szczotki dla psów. Sierść nie rośnie na długość, dlatego nie wymaga strzyżenia ani trymowania. Wystarczy ją na bieżąco oczyszczać z zabrudzeń za pomocą wilgotnego ręcznika.

Kąpiel psa tej rasy należy przeprowadzać wtedy, gdy uznasz, że jest już brudny. Używaj do tego szamponów przeznaczonych dla psów z krótką sierścią i wrażliwą skórą. Pod żadnym pozorem nie używaj produktów przeznaczonych do stosowania u ludzi.

Jak dbać o uszy bulteriera?

Bulteriery raczej nie są narażone na częste infekcje ucha. Mimo wszystko, warto zaglądać do środka uszu i kontrolować na bieżąco, czy wewnątrz nie toczy się żaden proces zapalny. To, co powinno Cię niepokoić, to między innymi brzydki zapach z ucha, widocznie zaczerwieniona skóra, obecność wydzieliny, a także nadmierne zainteresowanie pupila swoimi uszami. Zwierzęta odczuwają silny świąd uszu, jeśli np. są zarażone świerzbowcem usznym.

Jak żywić bulteriera?

Zdrowe bulteriery nie mają specyficznych wymagań żywieniowych- innych niż pozostałe dorosłe psy, zatem potrzebują  kompletnej i zbilansowanej diety. Potrzebują karmy dobrej jakości, której dawka będzie dobrana pod kątem stopnia ich aktywności w ciągu dnia i zarazem adekwatna do masy ciała. Psy tej rasy są często narażone na alergie pokarmowe. Wymagają wówczas stosowania specjalnej karmy hipoalergicznej lub diety eliminacyjnej, której istotą jest wykluczenie składnika uczulającego. Dieta psów z alergią powinna być zawsze konsultowana z lekarzem weterynarii.

Żywienie szczeniąt bulteriera

Psy powinny dostawać pokarm pełnoporcjowy przeznaczony dla młodych psów średnich ras. Może to być zarówno karma sucha, jak i mokra. Zaleca się jednak, by podstawą diety psa  była karma sucha, której rozgryzanie mechanicznie oczyszcza powierzchnię zębów i ogranicza osadzanie się na ich powierzchni kamienia nazębnego.

Możesz też karmić szczenięta tylko i wyłącznie mokrą karmą, ale dobrze, aby młode zwierzęta poznały pokarmy o różnych strukturach- dzieki temu nie będą nadmiernie wybredne w przyszłości.

Żywienie dorosłego bulteriera

Dzienną porcję karmy dla dorosłego bulteriera należy podzielić na 2-3 porcje. Pamiętaj, by trzymać się wyliczonej dawki i jej nie przekraczać. Jeśli pies będzie przekarmiany, jest narażony na nadwagę lub otyłość. Nie zapomnij uwzględnić w dziennym bilansie kalorii psich przysmaków.

Dorosłe bulteriery powinny być karmione karmą mokrą i suchą. Pamiętaj, żeby wybierać pełnoporcjową karmę wysokiej jakości.

Żywienie starszego bulteriera

O starszego pupila trzeba zadbać ze szczególną troską. Jeśli zauważysz, że pies tyje lub chudnie, choć dostaje cały czas tę samą dawkę tego samego pokarmu, warto skonsultować się z lekarzem weterynarii. Być może konieczna będzie zmiana karmy na inną – dedykowaną seniorom lub bardzo starym psom mającym trudności z wchłanianiem składników odżywczych. Lekarz weterynarii oceni też, czy konieczna jest suplementacja diety starszych psów.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 4.7 / 5. Liczba głosów 30

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

Choroba przyzębia

Psu nieładnie pachnie z pyska? Powodem może być choroba przyzębia. Obejrzyj zęby i dziąsła pupila!

Wesoły pies na spacerze
Żywienie

Letnia dieta dla psa

Kiedy na dworze robi się gorąco, nasze czworonogi wymagają od nas więcej troski.

Ciekawostki

Filmy i bajki o psach dla całej rodziny

Psie życie stało się inspiracją dla niejednego scenariusza filmowego. Psy niemal wszystkich rozmiarów i ras znalazły swoje miejsce na srebrnym ekranie.

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres