Sznaucer olbrzym

Sznaucer olbrzym

DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca)  
Grupa: 2 FCI (pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy pasterskie), sekcja 1 (pinczery i sznaucery)
Wrażenie ogólne: sznaucer olbrzym to zwinny, szlachetny w wyrazie, ale mocnej budowy pies o kwadratowej sylwetce
Wzrost: 60–70 cm
Waga: 35–47 kg
Głowa: proporcjonalna do masy ciała, czaszka mocna i wydłużona, stop wyraźnie zaznaczony, kufa klinowata, porośnięta obficie włosem tworzącym charakterystyczną brodę
Oczy: średniej wielkości, owalne, ciemne, o żywym wyrazie
Uszy: obwisłe, w kształcie litery V, wysoko osadzone, noszone symetrycznie
Tułów: kłąb wyraźnie zaznaczony, grzbiet lekko opadający, mocny, krótki, dobrze związany, ogon wysoko osadzony, noszony naturalnie, pożądany w postaci szabli lub sierpa
Szata: włos okrywowy twardy, przylegający, podszerstek obfity, na czole i uszach włos krótki, nad oczami formuje charakterystyczne brwi, a na kufie brodę
Umaszczenie: czarne, pieprz i sól

Sznaucer olbrzym – szczypta historii

Wszystkie trzy rasy sznaucerów (olbrzym, średni i miniaturowy) wywodzą się z terenów południowych Niemiec i północnej Szwajcarii, gdzie rozwijały się jako psy wiejskie. Stąd trudności z ustaleniem początków historii rasy, gdyż nikt nie dokumentował ich życia. Pracowały w gospodarstwach, pełniąc rozmaite funkcje. Największe z nich pilnowały obejścia i stad. Były psami bardzo opanowanymi, spokojnymi, ale w razie potrzeby zmieniały się w ognistych wojowników z furią broniących dobytku właściciela. Ich udokumentowana historia zaczyna się od XIX wieku. Oficjalny klub rasy został założony w 1895 roku przez Josefa Bertę, który zadbał o powstanie ksiąg rodowodowych i ustalenie wzorców.
W końcu XIX stulecia dwaj hodowcy, dr Calaminus oraz Kluftinger, zajęli się hodowlą dużych, czarnych, wiejskich psów. Prawdopodobnie do jej uszlachetnienia użyli dużych czarnych pudli i czarnych dogów, co dało doskonałe rezultaty. W tym samym czasie hodowlę sznaucerów podjęto w Szwajcarii pod auspicjami znanego kynologa Wilchelma Tschudy. Nieco później próbowano wyhodować duże sznaucery o umaszczeniu pieprz i sól.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Ciekawostki

Czas po rozstaniu. Granice smutku

Jak poradzić sobie z pustką, żalem i tęsknotą po śmierci pupila, by odzyskać równowagę, która pozwoli nam wrócić do normalnego życia?

Ciekawostki

13 przesądów o psach

Przesądy są tak silnie zakorzenione w każdej kulturze, że nawet osoba, która uważa się za światłą i nieprzesądną, odruchowo wzdryga się, gdy czarny kot przebiega jej przez drogę

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres