Sznaucer olbrzym

Sznaucer olbrzym

DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca)  
Grupa: 2 FCI (pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy pasterskie), sekcja 1 (pinczery i sznaucery)
Wrażenie ogólne: sznaucer olbrzym to zwinny, szlachetny w wyrazie, ale mocnej budowy pies o kwadratowej sylwetce
Wzrost: 60–70 cm
Waga: 35–47 kg
Głowa: proporcjonalna do masy ciała, czaszka mocna i wydłużona, stop wyraźnie zaznaczony, kufa klinowata, porośnięta obficie włosem tworzącym charakterystyczną brodę
Oczy: średniej wielkości, owalne, ciemne, o żywym wyrazie
Uszy: obwisłe, w kształcie litery V, wysoko osadzone, noszone symetrycznie
Tułów: kłąb wyraźnie zaznaczony, grzbiet lekko opadający, mocny, krótki, dobrze związany, ogon wysoko osadzony, noszony naturalnie, pożądany w postaci szabli lub sierpa
Szata: włos okrywowy twardy, przylegający, podszerstek obfity, na czole i uszach włos krótki, nad oczami formuje charakterystyczne brwi, a na kufie brodę
Umaszczenie: czarne, pieprz i sól

Sznaucer olbrzym – szczypta historii

Wszystkie trzy rasy sznaucerów (olbrzym, średni i miniaturowy) wywodzą się z terenów południowych Niemiec i północnej Szwajcarii, gdzie rozwijały się jako psy wiejskie. Stąd trudności z ustaleniem początków historii rasy, gdyż nikt nie dokumentował ich życia. Pracowały w gospodarstwach, pełniąc rozmaite funkcje. Największe z nich pilnowały obejścia i stad. Były psami bardzo opanowanymi, spokojnymi, ale w razie potrzeby zmieniały się w ognistych wojowników z furią broniących dobytku właściciela. Ich udokumentowana historia zaczyna się od XIX wieku. Oficjalny klub rasy został założony w 1895 roku przez Josefa Bertę, który zadbał o powstanie ksiąg rodowodowych i ustalenie wzorców.
W końcu XIX stulecia dwaj hodowcy, dr Calaminus oraz Kluftinger, zajęli się hodowlą dużych, czarnych, wiejskich psów. Prawdopodobnie do jej uszlachetnienia użyli dużych czarnych pudli i czarnych dogów, co dało doskonałe rezultaty. W tym samym czasie hodowlę sznaucerów podjęto w Szwajcarii pod auspicjami znanego kynologa Wilchelma Tschudy. Nieco później próbowano wyhodować duże sznaucery o umaszczeniu pieprz i sól.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 4 / 5. Liczba głosów 5

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Oswajanie lękliwego psa z ludźmi

Gdy spotykamy znajomego z psem, zwykle podchodzimy energicznie i witając się, nachylamy się nad psiakiem, aby go pogłaskać. Lękliwy pies takie zachowanie potraktuje jak atak.

Zdrowie

Usunięcie kamienia nazębnego

Usunięcie kamienia nazębnego przypomina wielkie sprzątanie. Ale to nie zagwarantuje, że znów nie zrobi się kamień, jeśli nie nauczymy się dbać o zęby

Szkolenie

Handling. Dwie strony medalu

Właściciele psów, którzy mają wątpliwości, czy poradzą sobie z pupilami na ringu, mogą skorzystać z pomocy profesjonalistów

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres