Boerboel

Boerboel

DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca KUSA):
Wrażenie ogólne:
pies duży, masywny, o mocnym kośćcu i dobrze rozwiniętym umięśnieniu. Długość tułowia o 15 proc. większa od wysokości w kłębie
Wzrost: idealny dla psa 66 cm (ale nie mniej niż 60 cm), dla suki 61 cm (ale nie mniej niż 55 cm)
Głowa: krótka, szeroka i kanciasta, z wyraźnymi policzkami. Mózgoczaszka szeroka, płaska, stop wyraźny. Kufa krótsza od mózgoczaszki (stanowi 1/3 długości głowy), głęboka, wargi grube i luźne. Najbardziej pożądany jest zgryz nożycowy
Oczy: średniej wielkości, okrągłe, ustawione frontalnie, w różnych odcieniach brązu
Uszy: osadzone wysoko, szeroko rozstawione, trójkątne, wiszące i przylegające do głowy
Tułów: masywny, klatka piersiowa szeroka, głęboka i długa, grzbiet prosty, jedynie w odcinku lędźwiowym mocno rozwinięte mięśnie tworzą nieznaczne wysklepienie
Ogon: wysoko osadzony, gruby i prosty. Może być przycięty
Sierść: krótka, lśniąca, gładka i przylegająca
Umaszczenie: płowe, żółte lub czerwone we wszystkich odcieniach, jednolite lub z pręgowaniem. Czarne i łaciate dyskwalifikuje
UWAGA: wzorzec SABA wśród prawidłowych wymienia także maść czarną i błękitną

SZCZYPTA HISTORII:
Wiadomo, że w 1652 roku Holender, Jan van Riebeeck, zjechał do dzisiejszego Kraju Przylądkowego z jednym lub kilkoma psami o nazwie bullenbijter, w typie dawnego dogue de Bordeaux (w Niemczech te psy rzeźników nazywano bullenbeiser; przyczyniły się one do powstania bokserów). Czworonogi z Europy mogły być kojarzone z miejscowymi pariasami, a wykorzystywane były przede wszystkim do stróżowania i pilnowania bydła. Przez prawie 200 lat występowały na niewielkim obszarze, dopiero po roku 1838, wraz z potomkami pierwszych osadników, nazywających się Burami i niechętnych wpływom brytyjskim, rozprzestrzeniły się z południa Afryki na zachód i północ. Podczas tej długiej wędrówki, zapisanej w historii jako Voortrek, ukształtował się typ i charakter psa Burów. Wymagano od niego, aby przez cały dzień towarzyszył zaprzężonym w woły wozom, pilnował pędzonego bydła, pomagał w polowaniach, a w nocy ostrzegał przed krążącymi wokół obozowisk dużymi drapieżnikami i napadami tubylców. Większość tych zadań wykonywał także na farmach zakładanych przez emigrantów z południa. Wędrówka w głąb kontynentu nie na wiele się zdała, bo Brytyjczycy dotarli i tam. Niechęć do nich nie przeszkodziła jednak Burom wykorzystywać ich psy, mastify i buldogi, do ulepszania swoich czworonogów. W późniejszych latach, już w XX wieku, znaczną rolę w ustaleniu typu boerboela odegrały angielskie bulmastify wykorzystywane przez właścicieli kopalń diamentów do stróżowania; wiadomo, że na dużą skalę sprowadzała i hodowała te zwierzęta kompania De Beers. Z kolei dla nadania mieszańcom mastifów zwinności i sprawności, kojarzono je z rodezyjskimi ridgebackami. Krzyżówki, których jedynym celem było uzyskanie sprawnych psów użytkowych, sprawiły, że psy Burów bardzo różniły się między sobą. Ich rozprzestrzenienie na znacznym obszarze także prowadziło do widocznej odmienności typów lokalnych. Widać to i dzisiaj: jedne psy są lżejsze, inne cięższe, jedne wyglądają na bardziej molosowate, inne  wręcz przypominają buldoga i nierzadko trzeba zgadywać, z jaką właściwie rasą mamy do czynienia.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Jak oduczyć psa szczekania?

Czy pies szczeka tylko na mijające nas osoby, czy również na inne psy, a może ze strachu na ruchome przedmioty lub „poluje”?

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres