Chart irlandzki – wilczarz

Chart irlandzki - wilczarz

DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca)
Grupa: 10 FCI (charty), sekcja 2 (charty długowłose)
Wrażenie ogólne: duży pies o imponującym wyglądzie, masywniejszy od charta szkockiego (deerhounda), ale nie tak ciężki jak dog niemiecki, choć tego ostatniego przypomina z budowy. Elegancki, lecz dobrze umięśniony
Wzrost: minimalna u samców – 79 cm, u suk – 71 cm
Waga: 54,5 kg (psy), 40,5 kg (suki)
Głowa: wysoko noszona, długa, niezbyt szeroka. Zgryz nożycowy, dopuszczalny cęgowy
Uszy: małe, noszone podobnie jak u greyhounda
Oczy: ciemne
Tułów: długi i pojemny, lędźwie wysklepione, zad szeroki między guzami biodrowymi. Klatka piersiowa bardzo głęboka, umiarkowanie szeroka, zaznaczone przedpiersie. Brzuch podkasany
Ogon: długi, lekko zakręcony ku górze, średniej grubości, obficie porośnięty włosem
Szata: twarda i szorstka na tułowiu, kończynach i głowie, szczególnie szorstka (drutowata) i długa nad oczami oraz pod żuchwą
Umaszczenie: szare, pręgowane, czerwone, czarne, czysto białe, płowe lub wszystkie inne maści występujące u deerhounda
 
SZCZYPTA HISTORII:
Nazwa wilczarz pojawiła się najprawdopodobniej po raz pierwszy w wieku XV. W tamtym czasie wilki rozprzestrzeniły się po całej wyspie, dziesiątkując bydło tak, że każde księstwo musiało utrzymywać 24 charty do ochrony chłopskich stad. W roku 1652 pod rządami Cromwella wprowadzono zakaz wywożenia wilczarzy z kraju. Z czasem, na skutek wytępienia wilków i wciąż istniejącego popytu na charty irlandzkie za granicą, zaczęła się zmniejszać liczebność wilczarzy na Wyspach, aż pod koniec XIX wieku prawie całkowicie wyginęły. Irlandzki Kennel Club w kwietniu 1879 roku otworzył klasę dla tej rasy na swoich wystawach, a w 1885 roku utworzono Klub Wilczarza Irlandzkiego. Obecnie chart ten odzyskał część sławy, którą cieszył się w średniowieczu, i budzi zainteresowanie jako żywy symbol kultury irlandzkiej oraz dziedzictwo celtyckiej przeszłości.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

Uwaga! Pies złamał ogon!

Najczęściej taka dolegliwość zdarza się w czasie bójki z innymi zwierzętami, w wyniku wypadków lokomocyjnych.

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres