Pumi

Pumi

Decydując się na przyjęcie do domu czworonożnego przyjaciela, powinniśmy przede wszystkim postępować odpowiedzialnie. Jeżeli podobają nam się duże psy, ale nie mamy odpowiednich warunków mieszkaniowych do ich wychowywania, najlepszą decyzją jest adopcja czworonoga o nieco mniejszych rozmiarach. Podobnie w przypadku zwierząt z natury ruchliwych, które nie są wskazane dla osób zapracowanych i tych, które nie dysponują odpowiednio długim czasem na spacery. Adopcja psa wymaga poznania jak najlepiej danej rasy. W poniższym artykule opisujemy owczarka węgierskiego pumi.

Podstawowe informacje o rasie pumi

Długość życia 12–16 lat
Charakter pies pasterski
Rozmiar średni
Sierść kędzierzawa, w kosmykach, twarda, szorstka i sprężysta

Pumi – historia

Pumi to rasa, która powstała w XVII lub XVIII wieku, kiedy do Węgier przywożono psy owczarskie i teriery z Niemiec oraz Francji. W wyniku kontrolowanych krzyżówek puli z przyjezdnymi osobnikami: szpicami niemieckimi, francuskimi briardami oraz różnymi terierami, powstała rasa o krótszej i bardziej szorstkiej sierści niż u puli, dłuższej głowie i załamanych uszach. Niezwykle żywy temperament okazał się pomocny w pasterstwie i zaganianiu bydła. Około 1899 roku, 100 lat od momentu pojawienia się pumi, dr Emil Raitsits (lekarz weterynarii zatrudniony w budapeszteńskim zoo) określił zasadnicze różnice między puli i pumi. Stwierdził również, że dalsza bardzo staranna selekcja pozwoli na wyraźniejsze podkreślenie tych odmienności. Rozdzielenie pumi i puli miało ogromny wpływ na ich dalsze losy. Puli szybko stał się modny, natomiast pumi był psem pracującym, a jego hodowla wymagała wielu umiejętności i wiedzy. Od 1923 zaczęto hodować te zwierzęta jako osobną rasę. Standard FCI został jednak opracowany dopiero w roku 1996.

Pumi – wygląd

Zgodnie ze standardem FCI owczarek węgierski pumi jest rasą należącą do grupy 1 (psy pasterskie i zaganiające), sekcji 1 (psy pasterskie). Wysokość w kłębie dorosłego samca wynosi od 41 do 47 cm, w przypadku samic to od 38 do 44 cm. Optymalna masa ciała dla osobników płci męskiej i żeńskiej wynosi odpowiednio 12–13 i 10–11 kg.

Pumi to średniej wielkości pies w typie teriera. Jego sierść jest falista i kędzierzawa, złożona z twardych włosów okrywowych i miękkiego podszerstka. Poszczególne włosy, o długości od 4 do 7 cm, łączą się w większe i mniejsze kępki. Kolorystyka futra jest jednolita, dopuszczalne rodzaje umaszczenia to:

  • szare,
  • czarne,
  • płowe (fako) w odcieniu czerwonym, żółtym lub kremowym,
  • białe.

Inne, charakterystyczne cechy psa pumi to:

  • długa, wąska głowa z wyraźnie wydłużoną kufą,
  • długość szyi równa długości głowy,
  • stojące uszy, załamane ku przodowi w jednej trzeciej długości,
  • długość tułowia równa wysokości w kłębie,
  • wysoko osadzony, zakręcony nad zadem ogon.

Pumi – charakter

Ze względu na przeznaczenie do pracy przy wypasie większych zwierząt, pumi to rasa bardzo energiczna, cechująca się doskonałym węchem i dużą potrzebą bycia w ruchu. Przedstawiciele tej odmiany wyróżniają się dużą odwagą, a przy tym podejrzliwością wobec obcych. Pumi mają silny charakter, są pewne siebie i niekiedy dosyć hałaśliwe. Wymagają codziennej aktywności fizycznej, wykazują się również bardzo dużą inteligencją, dlatego z powodzeniem można je szkolić. Zwierzęta te należy socjalizować od pierwszych dni ich pobytu w domu opiekuna. Są dość niezależne, ale łatwo poddają się woli człowieka, jeżeli zostaną do tego odpowiednio zmotywowane. Lepszą nagrodą za dobre zachowanie jest dla nich smakołyk niż pieszczota. Jako psy pasterskie pumi nie zawsze są skłonne do wylewnej bliskości. Tolerują inne zwierzęta, jednak najlepiej, aby się z nimi wychowywały od młodego wieku. Obce psy niekiedy traktują jako intruzów.

Pumi – cena

W przypadku psa pumi cena szczenięcia z rodowodem wynosi około 4000 zł. Częściej jednak zapłacimy 1000 euro, ponieważ hodowle pumi są w Polsce rzadkością. 

Na cenę rasowego psa z profesjonalnej hodowli składają się następujące czynniki:

  • opieka nad matką przez całe jej życie, 
  • opieka weterynaryjna nad matką w czasie ciąży oraz szczeniętami, 
  • optymalna dla danej rasy dieta,
  • czas poświęcony na opiekę nad psami i ich socjalizację.

Pumi – pielęgnacja

Sierść pumi jest łatwa w utrzymaniu. Aby wyglądała zdrowo i świeżo, wystarczy wykąpać czworonoga raz na 2 miesiące i czesać go co 2 tygodnie. Zwierzęta te nie linieją, jednak ich kędzierzawa sierść powinna być co jakiś czas delikatnie trymowana.

Inne zabiegi pielęgnacyjne, które należy wykonywać regularnie, to:

  • szczotkowanie zębów (codziennie),
  • czyszczenie uszu (raz w tygodniu),
  • obcinanie pazurów (raz na dwa tygodnie).

Pumi – żywienie

Dieta pumi powinna opierać się na pełnoporcjowym pokarmie dla psów średniej wielkości. Jedzenie należy dobrać odpowiednio do wieku czworonoga, a przy porcjowaniu uwzględnić jego masę ciała oraz poziom aktywności fizycznej. Pomagają w tym tabele żywienia, które znajdują się na etykietach pokarmów.

Instytut Nauki o Zwierzętach Waltham zaleca stosowanie diety mieszanej, złożonej z pokarmów suchych i mokrych w proporcji 1:1 pod względem masy produktów. W przypadku psów pracujących lub bardzo aktywnych fizycznie niekiedy wskazane jest zastosowanie przewagi suchych granulek, które są około czterokrotnie bardziej kaloryczne niż jedzenie mokre. Należy pamiętać, że pies powinien mieć stały dostęp do miseczki ze świeżą i czystą wodą.

Pumi – zdrowie

Pumi to psy długowieczne, żyją średnio od 12 do 16 lat. Są bardzo odporne, rzadko podupadają na zdrowiu i nie są obciążone żadnymi genetycznymi skłonnościami do chorób. Mają doskonałą przemianę materii i są aktywne fizycznie, dzięki czemu raczej nie występuje u nich nadwaga ani otyłość. Zwykle nie miewają też problemów trawiennych.

Pumi – ciekawostki

  1. Podobną do pumi rasą jest puli, czyli pasterska rasa pierwotna pochodząca z Azji. Na pierwszy rzut oka te dwie odmiany czworonogów różnią się tylko długością szaty – puli jest psem długowłosym o wyjątkowo bujnej sierści.
  2. Jeżeli pies pumi czuje, że ma za mało sposobności do ruchu, może mieć skłonność do ucieczek. Między innymi z tego powodu najlepiej czują się na wsiach, gdzie oprócz domu mają też do dyspozycji rozległe podwórko.

Pumi – imiona

Wybierając imię dla psa, warto posłużyć się dźwięcznym, jedno- lub dwusylabowym wyrazem, który będzie dla nas łatwy do wymówienia. Dzięki temu nawoływanie czworonoga (np. na spacerze) będzie skuteczniejsze i przyjemniejsze. Poniżej przedstawiamy kilka propozycji imion dla czworonogów obu płci.

Przykładowe imiona dla samców: Kumpel, Biszkopt, Loki, Barney, Newton.

Przykładowe imiona dla samic: Wełna, Luna, Kora, Kika, Nasa.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 0 / 5. Liczba głosów 0

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres