Owczarek staroangielski bobtail

Owczarek staroangielski bobtail

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca):
Grupa: 1 FCI (psy pasterskie i zaganiające), sekcja 1 (psy pasterskie)
Wrażenie ogólne: owczarek staroangielski bobtail to mocny pies o kwadratowej sylwetce, symetryczny i sprawny, obficie ofutrzony. Nie może być wysokonożny. Jest krępy, dobrze umięśniony, bardzo silny i wytrzymały, o charakterystycznej łagodnie wznoszącej się linii górnej i gruszkowatym (jeśli patrzy się z góry) kształcie tułowia
Wzrost: u psa – nie mniej niż 61 cm, u suki – nie mniej niż 56 cm; brak górnej granicy wzrostu
Głowa: graniasta, stop wyraźny, kufa mocna i kanciasta
Oczy: ciemne lub porcelanowe, pożądana wyraźna pigmentacja powiek
Uszy: małe, wiszące, płasko przylegające
Tułów: krótki i zwarty, wysokość w kłębie mniejsza niż w lędźwiach
Szata: bardzo obfita, twarda i kosmata, najdłuższa na zadzie. Nie może być strzyżona ani trymowana
Maść: biało-szara (różne odcienie), biało niebieska lub biało-łupkowa; łaty niepożądane

Owczarek staroangielski bobtail – szczypta historii

Od lat miłośnicy bobtaila dzielą się na dwie grupy. Pierwsi uważają, że owczarek wywodzi się od prastarych, rodzimych psów, które hasały po angielskich równinach już w czasach normańskich podbojów i chroniły stada owiec przed wilkami i niedźwiedziami. Za teorią o tysiącletniej tradycji boba przemawia fakt, że wśród wszystkich czworonogów z wysp jedynie on był na tyle duży i silny, by stawić czoło drapieżnikom. Zwolennicy tej hipotezy podkreślają nie tylko doskonałe warunki fizyczne owczarka, ale również jego instynkt pasterski i zaganiający. Niestety, opowieść o psie, który istniał w Wielkiej Brytanii “od zawsze” i przetrwał do naszych czasów w niemal niezmienionej formie, przestaje brzmieć wiarygodnie po przeanalizowaniu zastanawiająco skąpych informacji na jego temat w sztuce i literaturze. Gdyby faktycznie istniał od tak dawna, świadectw jego obecności z pewnością byłoby więcej. A zatem czas na przywołanie drugiej teorii, która jest bardziej prawdopodobna i rzuca cień na angielskie pochodzenie czworonoga. W roku 1881 w “Ilustrowanej księdze psów”, największym kynologicznym kompendium tamtych czasów, autor Vero Shaw opisuje szkockiego owczarka o krótkim ogonie, a który miał “szarą nakrapianą” maść, był niezwykle zwrotny i zręczny, a w zaganianiu owiec nie miał sobie równych.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 0 / 5. Liczba głosów 0

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Oswajanie lękliwego psa z ludźmi

Gdy spotykamy znajomego z psem, zwykle podchodzimy energicznie i witając się, nachylamy się nad psiakiem, aby go pogłaskać. Lękliwy pies takie zachowanie potraktuje jak atak.

Rasa psa do charakteru
Ciekawostki

Jaka rasa psa pasuje do Twojej osobowości?

Twardo stąpasz po ziemi, czy raczej bujasz w obłokach i myślisz o niebieskich migdałach? Wybierając rasę psa, nie należy kierować się wyłącznie wyglądem pupila, lecz

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres