Jużak (owczarek południoworosyjski)

Jużak (owczarek południoworosyjski)

DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca):
Grupa: 1 FCI (psy pasterskie i zaganiające); sekcja 1 (psy pasterskie). Bez prób pracy)
Wrażenie ogólne: jużak owczarek południoworosyjski to pies krępy, suchej konstrukcji, o masywnym kośćcu i dobrze rozwiniętym umięśnieniu
Wzrost: pies co najmniej 65 cm, syuka co najmniej 62 cm
Głowa: wydłużona, o umiarkowanie szerokiej mózgoczaszce, guz potyliczny i łuki jarzmowe wyraźnie zaznaczone. Stop ledwie widoczny. Nos duży, czarny
Oczy: owalne, ustawione w linii poziomej, ciemne, powieki przylegające
Uszy: stosunkowo małe, trójkątne, wiszące
Tułów: kłąb wyraźny, ale niezbyt wysoki, grzbiet mocny i prosty, lędźwie krótkie, szerokie, wysklepione. Klatka piersiowa dostatecznie szeroka, po bokach lekko spłaszczona, głęboka
Chód: swobodny i przestrzenny. Naturalny ruch psa tej rasy to ciężki kłus i galop. W kłusie łapy poruszają się równolegle, z nieznaczną bieżnością. Kończyny przednie i tylne zginają sie i rozprostowują swobodnie
Sierść: długa (10-15 cm), gruba, twarda i gęsta, kosmata, trochę wełnista, z gęstym podszerstkiem, jednakowej długości na głowie, klatce piersiowej, nogach i ogonie
Umaszczenie: najczęściej białe, także z żółtym albo szarym nalotem, jasnopłowe, szare w różnych odcieniach, białe z szarymi albo płowymi łatami.

Jużak owczarek południoworosyjski – szczypta historii

Uważa, że owczarek południoworosyjski wywodzi się z Krymu. Kiedy pod koniec XVIII wieku zaczęto sprowadzać do Rosji stada owiec z Hiszpanii, wraz z nimi przybyły kudłate owczarki niewielkich rozmiarów w typie katalońskich i ponów. Psy te, niezwykle przydatne podczas pędzenia stad, po dotarciu do celu stały się zbędne, ponieważ na miejscu o wiele ważniejsze było pilnowanie i ochrona przed wilkami niż samo zaganianie. Zaczęto je więc krzyżować z dużymi miejscowymi psami w typie owczarka kaukaskiego, krymskimi chartami oraz węgierskimi komondorami. W połowie XIX wieku cała populacja owczarków rosyjskich (bo tak nazywano powstałą rasę), licząca niemal 2 tys. osobników, żyła w tzw. Askanii Nowej, rezerwacie stworzonym przez barona Friedricha Falz-Feina. Psy pilnowały największej na Ukrainie hodowli owiec. Był to okres ich świetności. Nigdy później nie cieszyły się już taką popularnością. Największe spustoszenie w pogłowiu owczarków spowodowały rewolucja październikowa i wojna domowa. Askania Nowa została doszczętnie splądrowana, a psy wybite. Zachowało się jedynie kilka sztuk, które gromadził słynny biolog prod. A. Brauner. To on zajął się odtwarzaniem rasy. Od 1928 roku, po założeniu Państwowego Centrum Hodowlanego w Dzhankoi (na Krymie), liczba psów zaczęła wzrastać. Wkrótce owczarki południoworosyjskie zaczęto hodować również w Leningradzie i Moskwie. W latach 30. oficjalnie zaprezentowano je na pokazie psów w Niemczech.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

Rak to nie wyrok

Onkolodzy zwierzęcy coraz częściej ratują naszych czworonożnych przyjaciół i dają nadzieję

Zdrowie

Usunięcie kamienia nazębnego

Usunięcie kamienia nazębnego przypomina wielkie sprzątanie. Ale to nie zagwarantuje, że znów nie zrobi się kamień, jeśli nie nauczymy się dbać o zęby

Szkolenie

Nauka chodzenia przy nodze

Ćwiczenie wygląda może mało efektownie: pies idzie sobie obok opiekuna, i już. Ale to nie takie proste.

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres