Australian cattle dog

Australian cattle dog

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI):
Grupa: 1 FCI (psy pasterskie i zaganiające).
Wzrost: 46-51 cm pies, 43-48 cm suka.
Waga: 13-25 kg
Głowa: szeroka mózgoczaszka, stop słabo zaznaczony, kufa niezbyt długa, głęboka i bardzo silna; nos zawsze czarny; oczy nieduże, owalne, ciemne, o charakterystycznym nieprzyjemnym wyrazie; uszy nieduże i szpiczaste.
Sylwetka: długość ciała australian cattle dog jest nieco większa niż jego wysokość w kłębie, grzbiet mocny, lędźwie szerokie; kończyny idealnie równoległe, miernie kątowane.
Ogon: osadzony stosunkowo nisko, sięga stawu skokowego.
Szata: nieprzemakalna, zwarta, krótka, z gęstym podszerstkiem; na udach dłuższa, tworzy niezbyt obfite portki, na ogonie lekka szczotka.
Umaszczenie: zasadniczy kolor przesiany jest białym włosem: niebieskie przesiane z czarnymi, z niebieskimi lub podpalanymi znaczeniami na głowie; rude przesiane z ciemnoczerwonymi znaczeniami na głowie.

Australian cattle dog – szczypta historii

Największe zasługi dla ujednolicenia rasy położył… Polak, syn imigrantów, Robert Kaleski, który hodował “niebieskie heelery” od 1893 roku. Nie obowiązywał wtedy żaden wzorzec, toteż nierzadko zdarzały się sytuacje, jak ta opisana przez Kaleskiego w jego książce “Australian Barkers and Biters” (1914): “Na tej wystawie pokazywałem bezbłędnego psa o imieniu Spot, którego wyhodowałem z Alexem Davisem. Przegrałem jednak z kłapouchym kundlem, za którego nikt nie dałby więcej, jak pięć szylingów. Zrozumiałem wówczas, że hodowanie psów nie ma sensu, póki takie rzeczy są możliwe i dlatego postanowiłem napisać wzorzec, według którego psy oceniane muszą być przez sędziów”. Wzorzec ten powstał w roku 1902, a w następnym został potwierdzony przez Kennel Klub Nowej Południowej Walii i opublikowany przez Departament Rolnictwa. Nową rasę nazwano australian heeler, a później – australian cattle dog. Kaleski do końca swego długiego życia pozostał jej hodowcą i propagatorem, uczestniczył w dziesiątkach wystaw, dużo pisał i prowadził księgi rodowodowe. Do dzisiaj ACD hodowane są przede wszystkim jako psy użytkowe, nie tylko w Australii, gdzie zajmują szóste miejsce w rankingu najbardziej popularnych ras (2011), ale także w USA i Kanadzie. W Europie, gdzie pastwiska i stada bydła są znacznie mniejsze, nie ma zapotrzebowania na tak samodzielne i niezmordowane psy, toteż większość europejskich ACD musiała się przekwalifikować, choć do wielu krajów, w których dzisiaj są hodowane, sprowadzali je hodowcy bydła. Pierwsza była Szwecja (1976), później Holandia, Finlandia, Niemcy i Wielka Brytania.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 3 / 5. Liczba głosów 2

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

To się czuje przez skórę

Właścicieli często niepokoją wszelkie zmiany tkanki podskórnej i skóry, które zwykle sami wyczuwają.

Zabawa z psem
Zachowanie

Jak bawić się z psem? Pomysły na zabawy z psem

Psy, podobnie jak ludzie, potrzebują różnorodnych bodźców, by rozwijać się i prawidłowo funkcjonować. Aportowanie i wspólne bieganie na spacerze mogą być niewystarczające dla psa z

Dlaczego pies je odchody
Zachowanie

Dlaczego pies je odchody?

Na czym polega koprofagia, jakie są jej rodzaje? Jak skutecznie oduczyć psa jedzenia odchodów?

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres