Greystery i eurodogi

Greyster

DOWÓD OSOBISTY (rasy te nie są uznane przez FCI):
Wrażenie ogólne: pies duży o sportowej sylwetce, dobrze umięśniony, niezwykle temperamentny.
Wzrost: 55-67 cm
Głowa: u greysterów podobna do wyżłów niemieckich lub pointerów, uszy zawsze duże i wiszące, oczy średniej wielkości w kolorze ciemnobrązowym. Głowa eurodogów jest mniej masywna, uszy bywają wiszące lub półstojące, oczy najczęściej niebieskie.
Tułów: grzbiet, tułów i klatka piersiowa greysterów są dobrze umięśnione, lędźwie dość krótkie. Eurodogi są nieco bardziej wydłużone, ale równie dobrze umięśnione. W zależności od spokrewnienia z innymi rasami, bywają lżejsze lub mocniejsze od greysterów.
Kończyny: mocne, możliwie jak najdłuższe, dobrze umięśnione. Są ważną i cenną cechą odziedziczoną po wyżłach! Opuszki grube, świetnie amortyzujące.
Ogon: osadzony wysoko, gruby u nasady. Bywa lekko skręcony jak u charta, szablasty jak u wyżła, z lekkim piórem lub bez.
Umaszczenie: greystery są zazwyczaj brązowe albo czarne bez znaczeń, dereszowate bądź łaciate. Eurodogi mogą mieć barwę jak greyster lub husky.

SZCZYPTA HISTORII:
Pierwsze mioty greysterów pojawiły się pod koniec lat 80. ubiegłego wieku, a w sporcie zaprzęgowym zadebiutowały z inicjatywy utalentowanej norweskiej zawodniczki, Leny Boysen-Hillestad, która rozpoczynała swoją karierę z wyżłami niemieckimi krótkowłosymi. Trzeba bowiem wspomnieć, że w Skandynawii od setek lat wyżły pełniły podwójną rolę – pomagały myśliwym podczas polowania, ubrane zaś w uprząż ciągnęły małą pulkę, transportując sprzęt na miejsce łowów (a potem upolowaną zwierzynę do domu). Myśliwy biegł na nartach, najczęściej połączony linką z sankami. Tak zrodził się sport do dziś ochoczo uprawiany w krajach skandynawskich. Początkowo zawody były jedynie zabawą, ale z czasem stały się poważnym wyzwaniem. W końcu pulka i skijoring dotarły w inne rejony Europy i stały się osobnymi klasami w sporcie zaprzęgowym. Lena Boysen-Hillestad założyła, że skojarzenie użytkowanych przez nią czworonogów z greyhoundem da szczenięta o cechach obu ras: szybkie, lżejsze i wytrzymałe. Nie pomyliła się. Nazwa rasy powstała ze złożenia dwóch słów grey- (od greyhound) i -ster (od vorsthera, jak określa się w Norweii wyżła niemieckiego krótkowłosego). Obecnie najlepsze wyniki osiągają greystery, w których krwi jest 75% wyżła i 25% charta. Z czasem greystery zaczęto kojarzyć z pointerem, zakładając, że jest on szybszy i lżejszy niż wyżeł. Aby dodać szczeniętom wytrwałości oraz odporności na trudne warunku atmosferyczne, postanowiono je skrzyżować z alaskan husky. Ta kombinacja dała psy odrobinę lżejsze, o znacznie bardziej ugodowym charakterze, posłuszniejsze, ekonomiczniejsze w utrzymaniu, odporniejsze na złe warunki pogodwe niż greyster. Wszystkie te kombinacje zamykają się w terminie eurodog.

Zapisz

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 5 / 5. Liczba głosów 3

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Choroba lokomocyjna - Pies siedzący w samochodzie
Zdrowie

Choroba lokomocyjna u psa

Niestety, często zapominamy o trudnościach związanych z transportem psa, które powoduje choroba lokomocyjna.

Żywienie

Co to jest pokarm pełnoporcjowy?

Wybór najlepszego sposobu żywienia psa i kota jest bardzo ważny, gdyż dieta wpływa w znaczący sposób na zdrowie i samopoczucie czworonoga. Taka decyzja powinna być

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres