Foxhound angielski

Foxhound angielski

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca):

Grupa: 6 FCI (psy gończe), sekcja 1.1 (duże psy gończe). Obowiązują próby pracy
Wrażenie ogólne: pies suchy, dobrze umięśniony, o wyglądzie wskazującym na szybkość i wytrzymałość
Wzrost: w przybliżeniu 58–64 cm
Głowa: proporcjonalna do tułowia, mózgoczaszka średniej szerokości, płaska, stop słabo widoczny, kufa długa, kanciasta, o niezbyt długich faflach
Oczy: średniej wielkości, barwy orzechowej lub brązowej, o bystrym wyrazie
Uszy: wysoko osadzone, wiszące i przylegające
Tułów: zwarty, ogon wysoko osadzony. Kończyny umiarkowanie kątowane
Sierść: krótka i gęsta, nieprzemakalna
Umaszczenie: dopuszczalne wszelkie umaszczenia psów gończych, co w praktyce oznacza maść trój- i dwubarwną z łatami od cytrynowych po czarne.

SZCZYPTA  HISTORII:

Pochodzenie tej odmiany gończych nie jest jasne, mówi się, że do jej powstania przyczynili się tzw. southern hound – angielski potomek gończych gaskońskich, zbliżony do bloodhounda talbot i, być może, greyhound, który miał poprawić szybkość foxhoundów. W późniejszych czasach, kiedy stosunki Anglii i Francji stały się zdecydowanie wrogie, także łowy w stylu francuskim poszły w zapomnienie, a w miarę zmniejszania się populacji grubej zwierzyny, zaczęto polować konno na lisy. Chodziło przy tym nie tyle o ich ubicie, ile o zaprezentowanie umiejętności jeździeckich i szybkości, tak koni, jak i psów. Polowania takie, a raczej gonitwy, stały się charakterystycznym elementem brytyjskiej kultury ziemiańskiej, a posiadanie sfory foxhoundów – obowiązkiem każdej rodziny zaliczającej się do arystokracji.
Około 1800 roku było takich sfor kilkaset i nierzadko liczyły one ponad sto psów, a w kwestii ich wyglądu i umaszczenia każdy właściciel kierował się swoimi upodobaniami. Typ budowy związany był z funkcją tych zwierząt – musiały być szybkie, wytrzymałe i zdolne do biegu w trudnym terenie. Do obsługi psów i polowań (które odbywały się zaledwie przez kilka dni w roku!) zatrudniano specjalnych pracowników nazywanych whips i masters, którymi zarządzał huntsman. Po to, aby polowania odbywały się zgodnie z regułami, utworzono istniejące do dzisiaj organizacje – National Foxhunters Association i Masters of Foxhounds Association (MFHA), która od 1841 roku prowadzi księgi rodowodowe psów, zarówno tych hodowanych w Wielkiej Brytanii, jak i poza jej granicami. Są jednak sfory, dla których księgi rodowodowe prowadzone są jeszcze dłużej – dla sfory Badmington od 1728, dla Brocklesby od 1746, a dla Ringwood od 1788 roku. Pod auspicjami MFHA zaczęto organizować wystawy foxhoundów; najstarsza, organizowana do dzisiaj – Peterborough Royal Foxhound Show – odbyła się po raz pierwszy w 1871 roku. Przez lata jej zwycięzcy pochodzili głównie z kennelu lorda Willoughby de Broke z Warwickshire, a popularnym reproduktorem był jego Rambler (1873). Ten osobnik i jego potomkowie wywarli największy wpływ na ukształtowanie typu współczesnego foxhounda angielskiego. Hodowcy psów pracujących do dzisiaj posługują się bardzo lakonicznym wzorcem MFHA, opisującym właściwą ze względu na użytkowość budowę tych zwierząt.
Wzorzec wystawowy angielskiego Kennel Clubu powstał dopiero przed paroma laty, w 2009 roku, ale foxhoundy rzadko pokazywane są na „normalnych” wystawach; na ostatniej wystawie Cruft’s było ich dziewięć. Poza Wielką Brytanią sfory foxhoundów utrzymywane są w Kanadzie, USA, Francji, Australii i Indiach.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Handling. Dwie strony medalu

Właściciele psów, którzy mają wątpliwości, czy poradzą sobie z pupilami na ringu, mogą skorzystać z pomocy profesjonalistów

RASY PSÓW

Porcelaine
Jagdterrier
Basset hound
Greystery i eurodogi
Pinczer miniaturowy
Jużak (owczarek południoworosyjski)
Papillon
Elkhund szary
Basenji
Mastino napoletano
Łajka jakucka
Pointer
Irish glen of Imaal terrier
Nova Scotia duck tolling retriever
Spaniel bretoński
Norfolk terrier
Charcik włoski
Basset bretoński
Barbet
Sussex spaniel
Leonberger
Irish soft coated wheaten terrier
Springer spaniel
Gończy siedmiogrodzki
Chesapeake bay retriever
Islandzki szpic pasterski
Owczarek holenderski
Saarlooswolfhond
Hovawart
Lakeland terrier
Pies faraona
Duży szwajcarski pies pasterski
Wetterhoun
Chart szkocki – deerhound
Grupa 2 FCI: Pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy górskie i do bydła, pozostałe rasy
Akita
Broholmer
Owczarek pikardyjski
Foxhound angielski
Owczarek belgijski laekenois
Welsh corgi pembroke
Cocker spaniel amerykański
Chart irlandzki – wilczarz
Lhasa apso
Bloodhound
Owczarek francuski beauceron
Pekińczyk
Skye terrier
Owczarek kataloński gos d’atura
Ogar polski

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres