Flat coated retriever

Flat coated retriever

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca):
Grupa: 8 FCI (aportery, płochacze i psy wodne); sekcja 1 (aportery)
Wzrost: 59–61,5 cm (psy), 56,5–59 cm (suki)
Waga: 27–36 kg (psy), 25–32 kg (suki)
Głowa: długa i dobrze rzeźbiona, mózgoczaszka płaska i umiarkowanie szeroka, stop słabo zaznaczony
Oczy: średniej wielkości, ciemne lub orzechowe o inteligentnym wyrazie
Uszy: małe, dobrze osadzone, przylegające do głowy
Tułów: wydłużony, dobrze umięśniony, lędźwie krótkie i płaskie. Klatka piersiowa głęboka i dość szeroka, z dobrze zaznaczonym przedpiersiem. Grzbiet prosty
Kończyny: proste o mocnym kośćcu, dobrze umięśnione. Łapy o mocnych opuszkach. Chód swobodny i płynny
Sierść: gęsta, o strukturze od delikatnej do średniej, dobrej jakości, płasko przylegająca. Łapy i ogon dobrze owłosione
Umaszczenie: czarne lub wątrobiane

SZCZYPTA HISTORII:
Skrzyżowanie curly coated retrievera, spaniela wodnego i setera dało doskonałego aportera o falistym włosie. Pokazano go po raz pierwszy na wystawie w Birmingham w 1860 roku. Retrievery o szacie falistej stały się ulubionymi psami gajowych ze wschodniej Anglii. Ich zadaniem było aportowanie ustrzelonego ptactwa i przeczesywanie pól w poszukiwaniu żywej zwierzyny. Największe zasługi w kształtowaniu rasy miał Sewallis Evelyn Shirley. Jego psy szybko stały się znane, a wyhodowany przez niego Zelstone uważany jest za przodka dzisiejszych flatów. Shirley został w 1873 roku pierwszym przewodniczącym Kennel Clubu. Na początku XX wieku flaty były najpopularniejszymi retrieverami w Anglii, ale wkrótce pojawiły się tam cięższe i bardziej chętne do pracy w zimnej wodzie labradory. Zdaniem kynologów zmierzch rasy nastąpił w momencie, gdy grupa hodowców zdecydowała, żeby skrzyżować flata z borzojem w celu wydłużenia szczęk, by psom łatwiej było nosić bażanty i zające. Nowa głowa przyjęła się w ciągu kilku lat, ale jej wygląd był jedną z przyczyn upadku rasy. Mimo prób ratowania popularności falistowłosych retrieverów, nigdy już nie wzbudziły one większego zainteresowania. Do zmniejszenia liczebności rasy przyczyniły się również obie wojny światowe. Przez kolejne lata flaty pozostawały w cieniu labradorów i goldenów. Nawet wielki sukces flat coated retrievera na wystawie Cruftsa w 1980 roku nie wpłynął na wzrost popularności rasy. Dziś zainteresowanie tymi psami utrzymuje się na stałym, zadowalającym poziomie. Nie są szczególnie modne, przez co łatwiej kontrolować ich jakość i zdrowie.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

Cichy zabójca szczeniąt

Wirus herpes, powszechny i coraz łatwiej diagnozowany, okazuje się sprawcą wielu problemów u psów.

RASY PSÓW

Cao da Serra da Estrela
Eurasier
Bedlington terrier
Yorkshire terrier
Leonberger
Australian silky terrier
Charcik włoski
Spaniel pikardyjski
Mały münsterländer
Welsh corgi cardigan
Nova Scotia duck tolling retriever
Grupa 7 FCI: Wyżły
Grupa 2 FCI: Pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy górskie i do bydła, pozostałe rasy
Sussex spaniel
Owczarek szkocki collie
Porcelaine
Maltańczyk
Doberman
Dandie dinmont terrier
Pirenejski pies górski
Owczarek belgijski groenendael
Airedale terrier
Mops
Mudi
Landseer
Fila brasileiro
Seter irlandzki
Aidi
Kelpie
Bloodhound
Borzoj
Mały lwi piesek
Pies z Kanaanu
Petit basset griffon vendéen
Owczarek środkowoazjatycki
Czechosłowacki wilczak
Buldog francuski
Chart afgański
Irish soft coated wheaten terrier
Cocker spaniel angielski
Bichon frisé
Akita amerykańska
Nowofundland
Wyżeł burboński
Wyżeł weimarski
Chart węgierski (magyar agár)
Anatolijski pies pasterski karabasz
Alaskan malamute
Gończy siedmiogrodzki
Bouvier z Ardenów

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres