Chart hiszpański - galgo

Chart hiszpański – galgo

DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca)
Grupa: 10 FCI (charty), sekcja 3 (charty krótkowłose)
Wrażenie ogólne: pies o długich liniach i długiej głowie, o zwartym kośćcu, głowie wąskiej i długiej, pojemnej klatce piersiowej, bardzo podkasanym brzuchu i bardzo długim ogonie
Wzrost: 62–70 cm (pies), 60–68 cm (suka)
Głowa: proporcjonalna do ciała, długa, sucha i nie limfatyczna. Kufa długa i wąska
Oczy: małe, ukośnie osadzone, w kształcie migdała, ciemne lub orzechowe. Spojrzenie spokojne, łagodne i z rezerwą
Uszy: szerokie u nasady, trójkątne, wysoko osadzone
Szyja: długa, smukła, mocna i giętka. Wąska w części bliższej czaszce, lekko rozszerza się w części tylnej
Tułów: prostokątny, silny i gibki. Wyraża siłę, zręczność i wytrzymałość. Klatka piersiowa pojemna; brzuch mocno podkasany
Ogon: mocny u nasady, nisko osadzony, stopniowo zwężający się ku końcowi, aż do cienkiego końca. Noszony prosto (między kończynami)
Szata: włos bardzo cienki, krótki, gładki, porastający całą powierzchnię tułowia. Odmiana szorstkowłosa ma włos twardszy i dłuższy na całym ciele. Wyraźna broda i wąsy na kufie, oraz brwi i kosmyki na głowie
Umaszczenie: wszystkie maści są dopuszczalne

SZCZYPTA HISTORII
Korzenie tej rasy sięgają VI wieku p.n.e. Celtyccy łowcy posiadali wówczas szybkie i wytrwałe psy, które podczas polowania pracowały głównie wzrokiem, a nie węchem, jak większość psów myśliwskich. Dzięki wędrówkom Celtów psy te dotarły na Półwysep Iberyjski. W rzymskiej prowincji o nazwie Hispania nazwano je “Canis Callicus” (pies celtycki) – z czasem dopiero powstała obecna nazwa “Galgo”. Przypuszcza się, że są one potomkami dawnych chartów azjatyckich, które przystosowały się do stepowych i równinnych terenów Hiszpanii. W XVI, XVII i XVIII wieku były chętnie wywożone do Anglii i Irlandii, gdzie krzyżowano je z greyhoundami. Obecny chart hiszpański jest jednym z potomków charta angielskiego i ma z nim nadal wiele cech wspólnych. Przed laty używano galgo głównie do polowań, ale ich niebywała prędkość szybko zafascynowała wielbicieli hazardu. Zaczęto organizować gonitwy tzw. “carreras en campo” z udziałem tych psów. Przetrwały one do dzisiaj.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena / 5. Liczba głosów

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

Choroba przyzębia

Psu nieładnie pachnie z pyska? Powodem może być choroba przyzębia. Obejrzyj zęby i dziąsła pupila!

RASY PSÓW

Gryfoniki
Yorkshire terrier
Grupa 10 FCI: Charty
Mudi
Owczarek belgijski laekenois
Flat coated retriever
Chart angielski greyhound
Maltańczyk
Dogue de Bordeaux
Grupa 7 FCI: Wyżły
Cane corso
Norrbottenspets
Spaniel tybetański
Welsh corgi cardigan
Karelski pies na niedźwiedzie
Saarlooswolfhond
Mały münsterländer
Gończy siedmiogrodzki
Norfolk terrier
Owczarek podhalański
Parson russel terrier
Nova Scotia duck tolling retriever
Szpic wilczy
Mastif tybetański
Dogo canario
Pudel
Spaniel bretoński
Lapinkoira
Chart szkocki – deerhound
Owczarek kataloński gos d’atura
Chart irlandzki – wilczarz
Border terrier
Jagdterrier
Chart perski Saluki
Beagle
Västgötaspets
Spaniel francuski
Owczarek szetlandzki
Cao Fila de Sao Miguel
Landseer
Petit basset griffon vendéen
Gończy berneński
Fila brasileiro
Akita amerykańska
Siberian husky
Owczarek niemiecki długowłosy
Hiszpański pies wodny
Cocker spaniel amerykański
Tosa inu
Sarplaninac

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres