wtorek, 12 grudnia 2017

Seter irlandzki

16 stycznia 2015 14:03 Zostaw komentarz

seter irlandzki01DOWÓD OSOBISTY (według wzorca):
Grupa: 7 FCI (wyżły)
Wzrost: 65-70 cm
Waga: 27-32 kg
Głowa: długa i wysmukła, choć ani wąska, ani kacza, stop wyraźnie zaznaczony, kufa umiarkowanie głęboka
Oczy: ciemne, średniej wielkości
Uszy: zwisające, delikatne, średniej wielkości, nisko osadzone
Kończyny: mocne, dobrze kątowane, muskularne
Tułów: proporcjonalny, klatka piersiowa głęboka, żebra dobrze wysklepione
Ogon: umiarkowanej długości, raczej nisko osadzony, noszony poniżej poziomu grzbietu
Okrywa włosowa: włos na głowie, przedniej stronie kończyn i na końcach uszu krótki i delikatny, na tułówiu umiarkowanie długi, płasko przylegający, prosty, pióra na górnej części uszu i na tylnej stronie kończyn oraz na ogonie długie i jedwabiste
Umaszczenie: mahoniowoczerwone bez śladu czerni
seter irlandzki02
SZCZYPTA HISTORII:
Nie wiadomo, od kiedy setery zadomowiły się na Wyspach Brytyjskich. Jesli nie są rdzennymi mieszkańcami tych ziem, to przybyły na nie w bardzo odległych czasach. Już od Xv wieku znane tam były doskonałe psy wystawiające, zwane również legawcami (setting dogs). W procesie trwającym pięć wieków rasy myśliwskie stawały się coraz bardziej wyspecjalizowane w pełnieniu różnych funkcji i nie sposób określić, w którym dokładnie momencie narodził się typ setera. Można tylko przypuszczać, że jego krajem rodzinnym była Irlandia – raj dzikiego ptactwa i drobnej zwierzyny. Pojawił się tam na długo przedtem, zanim lord Laverack wyhodował setera angielskiego. Irland uchodzi więc za najstarszego spośród wszystkich seterów. Niekiedy mówi się, że jest owocem krzyżówki setera angielskiego i szkockiego Trzeba jednak zaznaczyć, że różnice między trzema odmianami seterów nie były istotne i podział ten wydaje się nieco sztuczny. W dawnych czasach selekcja polegała na krzyżowaniu między sobą najlepszych okazów, niezależnie od regionu, z którego pochodziły, a nawet koloru sierści. Dopiero z upływem lat zaczęto klasyfikować setery, mając na uwadze ich kolor. Te o umaszczeniu czerwonym nazwano irlandzkimi z prostego powodu – otóż wiele innych psów irlandzkich ma również rudy kolor, podobnie jak ludzie tam są rudowłosi. Początkowo setery irlandzkie były rudo-białe lub białe w rude łaty. W 1859 roku narodził się jeden z pierwszych, o imieniu Bob. Ale wzorzec powstał dopiero w 1885 roku – był to warunek niezbędny, by prezentować rasę w konkursach. Jej wielbiciele mieli dużo czasu, by przedyskutować wszelkie za i przeciw, wynikające z posiadania psa rudego, praktycznie niewidocznego w krajobrazie, lub z daleka rzucającego się w oczy dzięki białym fragmentom szaty. W tych sporach ostatnie słowo należało do zwolenników szaty rudej. Być może szalę przeważył fakt, iż płomienny kolor stał się prawdziwą sensacją wystaw psiej urody.
Mary Evans - Ardea HD Sept 2014
Jeśli chcesz się dowiedzieć więcej o rasie, zapraszamy do zakupu archiwalnych numerów miesięcznika „Przyjaciel Pies” 7/01, 5/06, 9/09, 9/12.

Seter irlandzki Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY (według wzorca): Grupa: 7 FCI (wyżły) Wzrost: 65-70 cm Waga: 27-32 kg Głowa: długa i wysmukła, choć ani wąska, ani kacza, stop wyraźnie zaznaczon DOWÓD OSOBISTY (według wzorca): Grupa: 7 FCI (wyżły) Wzrost: 65-70 cm Waga: 27-32 kg Głowa: długa i wysmukła, choć ani wąska, ani kacza, stop wyraźnie zaznaczon Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top