Szpic wilczy

Szpic wilczy

Szpic wilczy (inaczej wolfszpic, szpic wilczasty) to inteligentny i pełen energii pies w typie lisowatym, który zwraca uwagę gęstą, atrakcyjną szatą. Do kogo szpic wilczy będzie idealnie pasował pod względem charakteru i stylu życia? Czy każdy poradzi sobie z wychowaniem tego czworonoga? W tym artykule postaramy się znaleźć satysfakcjonujące odpowiedzi na te pytania.

Szpic wilczy – podstawowe informacje

FCI grupa V (​szpice i psy pierwotne), sekcja 4 (szpice europejskie) nr wzorca 97
Długość życia 1315 lat
Charakter niezależny, energiczny, wierny, szybki, zwinny, radosny
Rozmiar średni (samce i samice):

masa ciała – od 16 do 18 kg

wysokość w kłębie – 49 cm +/- 6 cm

Sierść włos okrywowy: długi, odstający i prosty; podszerstek: miękki, gęsty, wełnisty; umaszczenie: wilczaste (szare, cieniowane) z kremowym lub jasnoszarym podszerstkiem
Kraj pochodzenia Niemcy, Holandia

 Szpic wilczy – szczypta historii

Dalekim przodkiem szpica wilczego jest pies torfowy (Torfhund), który żył w epoce kamiennej. Wolfszpic jest natomiast blisko spokrewniony ze szpicem miniaturowym oraz innymi szpicami z północnych rejonów Europy. W średniowieczu szpice pełniły funkcję psów stróżujących i towarzyszących (m.in. pilnowały powozów, zaganiały zwierzęta i tępiły gryzonie w gospodarstwach rolnych). Wielu miłośników tych czworonogów nie wie, skąd właściwie wzięła się nazwa rasy. Szpic wilczy (keeshond) pochodzi od Cornelisa „Keesa” de Gyselara, który był przywódcą jednego z holenderskich ugrupowań politycznych w XVIII w. i posiadał przedstawiciela tej rasy. Wraz z upadkiem partii populacja szpiców wilczych znacznie się zmniejszyła. Współczesny szpic to efekt skojarzenia niemieckiego wolfspitza oraz holenderskiego keeshonda. Na szczęście miłośnicy psów odbudowali rasę w latach 20. XX w. 

Pierwsze szpice wilcze pojawiły się w Anglii w 1902 r., gdzie w niedługim czasie rozpoczęto regularną hodowlę. Angielski klub rasy został założony w 1925 r. Keeshondy szybko zyskały dużą popularność w innych częściach Starego Kontynentu oraz Stanach Zjednoczonych.

Szpic wilczy – wygląd

Szpice wilcze wbrew pozorom nie są podobne do wilka (tak naprawdę jedyną cechą wspólną jest wilczy kolor szaty). Co wyróżnia te średniej wielkości psy? Przedstawiciele rasy szpic wilczy mają kwadratową, dość proporcjonalną sylwetkę, charakterystyczny lisi pyszczek, obfitą, sterczącą sierść i puszysty, zakręcony na końcu ogon. Wysokość w kłębie w stosunku do długości tułowia wynosi 1:1. Dorosłe osobniki ważą około 16–18 kg. 

Głowa: ma kształt tępego klina (przypomina lisi pyszczek); czaszka szeroka i płaska; kufa spiczasta.

Oczy: średniej wielkości, ciemnobrązowe. 

Uszy: małe, trójkątne, sterczące, spiczaste, wysoko osadzone.

Ogon: obficie owłosiony, zakręcony do góry.

Szata: bardzo obfita, dwuwarstwowa sierść, która składa się z prostego i twardego włosa okrywowego oraz gęstego, wełnistego podszerstka.

Maść: umaszczenie srebrnoszare z czarnym nalotem, tzw. wilcze.

Szpic wilczy – charakter

Szpic wilczy jest niezależnym czworonogiem, jednocześnie bardzo oddanym opiekunowi. Źle znosi izolację od „stada”. To przyjacielski i radosny pies, który nie bez przyczyny zyskał przydomek „uśmiechniętego Holendra”. Czworonóg łatwo nawiązuje kontakt ze wszystkimi członkami rodziny, choć bywa nieufny wobec obcych. Z uwagi na wysoką wrażliwość na bodźce szpic wilczy powinien być oswajany z różnymi sytuacjami od szczenięctwa. Bez problemu akceptuje inne zwierzęta w domu i dobrze porozumiewa się z psami spotykanymi podczas spacerów. Aby zaspokoić podstawowe potrzeby szpica, musimy zapewnić mu codziennie kilka spacerów i zajęcia ruchowe. Może uprawiać psie dyscypliny sportowe, np. obedience, agility. Co jeszcze cechuje szpica wilczego? Bywa uparty i szczekliwy. W przeszłości pełnił funkcję psa stróżującego, dlatego wolfszpic jest bardzo czujny i jeśli zauważy potencjalne niebezpieczeństwo, z pewnością błyskawicznie nas zaalarmuje głośnym szczekaniem (warto więc od młodości uczyć pupila pożądanych zachowań w tej kwestii).

Szpic wilczy – dla kogo?

Jakie cechy powinien posiadać opiekun szpica wilczego? Aby poradzić sobie z wychowaniem czworonoga, należy wykazywać się konsekwencją, stanowczością, cierpliwością i poświęcać pupilowi sporo czasu (szpic potrzebuje częstego kontaktu z człowiekiem). Jeśli wyczuje u opiekuna wahanie i słabość, nie będzie posłuszny i górę weźmie jego niezależność. Na wolfszpica mogą zdecydować się zarówno osoby mieszkające w bloku, jak i w domu z ogrodem (w mieście lub na wsi), gdzie zwierzę będzie pełnić funkcję stróża prywatnej posesji. Przedstawiciele tej rasy łatwo adaptują się w każdych warunkach. Szpic wilczy to dobry kandydat na psa dla rodziny ze starszymi dziećmi. Jego towarzystwo z pewnością docenią też osoby, które lubią aktywność fizyczną i szukają psiego towarzysza do spędzania czasu na świeżym powietrzu.

Szpic wilczy – cena

Szczenięta rasy szpic wilczy z dobrej hodowli, która jest zarejestrowana przez Związek Kynologiczny w Polsce, to wydatek rzędu  2000–3000 złotych (im bardziej utytułowani rodzice szpica i ceniona hodowla, tym więcej zapłacimy). Dlaczego, aby móc cieszyć się towarzystwem upragnionego psa tej rasy, musimy zainwestować kilka tysięcy złotych? Ta kwota wynika m.in. z:

  • otoczenia suki szpica wilczego stałą opieką weterynaryjną,
  • profesjonalnej opieki nad młodymi,
  • zapewnieniu psom zbilansowanej i kompletnej diety,
  • socjalizacji szczeniąt szpica wilczego.

Pies, który pochodzi z profesjonalnej hodowli, to dla nas duże prawdopodobieństwo nabycia zrównoważonego psychicznie pupila o pewnym pochodzeniu i dobrej kondycji zdrowotnej. Warto mieć świadomość, że hodowcy wkładają dużo czasu i wysiłku w opiekę nad szczeniętami. Jeśli rasa psa i rodowód nie mają dla nas znaczenia, warto rozważyć adopcję czworonoga w typie rasy szpica wilczego, lub innego potrzebującego czworonoga odwiedzając lokalne schronisko dla zwierząt.

Szpic wilczy – pielęgnacja

Jak wygląda pielęgnacja szpica wilczego? Podstawowym zabiegiem pielęgnacyjnym jest regularne wyczesywania psa (optymalna częstotliwość to dwa razy w tygodniu), gęsty podszerstek szpica ma tendencję do filcowania się. Pamiętajmy, że w okresie linienia pupil powinien być wyczesywany codziennie, ponieważ wówczas traci bardzo dużo sierści. Do tego zabiegu znakomicie nada się grzebień, druciana szczotka do podszerstka i szczotka typu pin brush. Warto też wyposażyć się w nożyk do trymowania. Jak często kąpać szpica wilczego? Wystarczą 3–4 kąpiele w roku (w miarę potrzeb). O czym jeszcze powinien pamiętać każdy troskliwy opiekun? Bardzo ważna jest regularna kontrola stanu uszu, oczu oraz pazurów. Zalecane jest też codzienne mycie zębów czworonoga.

Szpic wilczy – żywienie

Szpic wilczy to łakomczuch, który nie jest wybredny. Nie oznacza to jednak, że może być karmiony czymkolwiek. Jak każdy pies powinien otrzymywać pełnoporcjową karmą gotową zaufanej marki. Tego typu pokarm dostarczy zwierzęciu potrzebne składniki odżywcze, dzięki którym szpic zachowa zdrowie i będzie prawidłowo się rozwijał. Każdy opiekun powinien mieć świadomość, że jedzenie gotowe musi być dostosowane do wieku, zdrowia i aktywności fizycznej danego psa. Szczenię należy karmić pokarmem z oznaczeniem „junior”, dorosłe zwierzę karmą z symbolem „adult”, a psiego seniora jedzeniem gotowym z napisem „senior”. Szpic może dostawać karmę suchą, mokrą lub oba rodzaje jedzenia w proporcjach 1:1 pod względem masy produktów. Optymalne będą 2 posiłki dziennie (np. rano i po południu, rano i wieczorem). Musimy też pamiętać, aby pupil miał ciągły dostęp do świeżej, czystej wody. Szpic może od czasu do czasu dostawać smakołyki dla zwierząt, np. w ramach motywacji podczas treningów. Tego typu dodatki nie powinny jednak pokrywać więcej niż 10% dziennego zapotrzebowania na energię zwierzęcia. 

Szpic wilczy – zdrowie

Szpice wilcze są naprawdę wytrzymałe i słyną z doskonałego zdrowia (bardzo rzadko chorują). Decydując się na psa tej rasy, mamy niemal pewność, że będziemy odwiedzać gabinet lekarza weterynarii tylko w ramach rutynowej kontroli i szczepień. Jak długo żyje szpic wilczy? Wolfszpice są długowiecznymi czworonogami. Przeciętna długość życia psa tej rasy to 1315 lat.

Szpic wilczy – ciekawostki

  1. W 1899 r. powstał Związek Szpiców Niemieckich.
  2. Pies szpic wilczy ma nieprzemakalną sierść.
  3. Wolfszpic jest jedną z najbardziej pierwotnych postaci psa.
  4. Holendrzy próbowali zarejestrować szpica wilczego jako odrębną rasę pod nazwą keeshond, ale Międzynarodowa Organizacja Kynologiczna (FCI) nie przystała na ich prośby.
  5. Przedstawiciele tej rasy źle znoszą upały.
  6. Szpice wilcze są uznawane za jedną z najbardziej długowiecznych ras psów.

Szpic wilczy – przykładowe imiona

Przykładowe imiona dla psa szpica wilczego: Bunio, Mikuś, Kompan, Jankes, Piorun, Kulek.

Przykładowe imiona dla suki szpica wilczego: Juka, Kropka, Całka, Lawa, Zojka, Vivi.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 3.4 / 5. Liczba głosów 5

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres