Shiba

Shiba

Psy shiba (shiba inu) to azjatycka rasa, pierwotnie hodowana jako psy myśliwskie. Te niewielkie zwierzęta są bardzo inteligentne, sprytne i odważne. Shiba mają mocny charakter, potrafią postawić na swoim i domagać się uwagi. Jeśli zadbamy o ich wychowanie, staną się wiernymi kompanami broniącymi wszystkich członków rodziny. Sprawdź dokładny opis rasy shiba i dowiedz się więcej o tych niezwykłych psach!  

Podstawowe informacje o rasie shiba

Klasyfikacja grupa V FCI (szpice i psy w typie pierwotnym), sekcja 5 (szpice azjatyckie rasy i pokrewne), nr wzorca 257
Rozmiar masa ciała: 9–14 kg – psy, 8–13 kg – suki 

wzrost: ok. 40 cm – psy, ok. 37 cm – suki 

Szata sierść: gęsta, sztywna, dwuwarstwowa, składająca się z krótkiego podszerstka i dłuższego włosa okrywowego

umaszczenie: złote, sezamowe, czarne podpalane 

Charakter silny, zdecydowany, niezależny, ciekawski, inteligentny, spokojny 
Długość życia  15–16 lat 

Historia rasy shiba

Początkowa nazwa tej rasy to shiba inu – z języka japońskiego „inu” oznacza psa, dlatego obecnie częściej stosuje się poprawne określenie, czyli jedynie shiba. Z kolei słowo „shiba” po japońsku ma kilka znaczeń: chrust, niewielki krzew lub coś małego. Psy rasy shiba inu w istocie mają niewielkie rozmiary, ale – jak przystało na pierwotną rasę azjatycką – ich charakter jest bardzo zdecydowany. 

Silny instynkt łowiecki to cechy, które te zwierzęta posiadają ze względu na ich dawne przeznaczenie, czyli łowy myśliwskie. Shiba uczestniczyły w polowaniach nie tylko na drobną zwierzynę, lecz także na jelenie, dziki, a nawet niedźwiedzie. W kraju ich pochodzenia przedstawiciele tej rasy nadal są wykorzystywani podczas polowań. 

Pod wpływem krzyżowań prowadzonych z innymi rasami populacja psów shiba szybko malała. Zaangażowanie miłośników tych psów pozwoliło na przetrwanie rasy, a w roku 1934 na ujednolicenie wzorca. Oficjalne uznanie przez FCI nastąpiło w 1992 roku, pięć lat później rasa została również zarejestrowana przez American Kennel Club. Shiba zyskały wówczas status psów w grupie niesportowej.

Psy shiba – jak wyglądają? 

Przedstawiciele rasy shiba to zwierzęta o średniej wielkości. Samiec osiąga masę ciała od 9 do 14 kg i mierzy ok. 40 cm, natomiast suki ważą od 8 do 13 kg i osiągają wzrost ok. 37 cm. Umięśnione ciało shiby sprawia, że są to psy dostojne i eleganckie. Poruszają się bardzo zwinnie i jednocześnie lekko. 

Shiba bywa porównywany do lisa, zwłaszcza przedstawiciele rasy o umaszczeniu złotym. Za wygląd podobny do dzikiego zwierzęcia odpowiadają także stojące uszy shiby. Spotyka się także psy tej rasy o umaszczeniu czarnym podpalanym oraz sezamowym, które charakteryzuje się ciemnym nalotem na złotej sierści. Każdy osobnik tej rasy ma charakterystyczne znaczenie, jakim jest „urajiro”, czyli sierść w kolorze białym pod brodą oraz na policzkach, kufie, brzuchu, piersi i udach. 

Sierść jest nierównomierna, krótka na głowie, dłuższa na szyi i tułowiu. Z kolei włos na ogonie jest długi i gęsty. Pod dłuższym włosem okrywowym znajduje się podszerstek chroniący zwierzę przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. 

Pielęgnacja psów rasy shiba 

Shiba zwykle wylizuje własną sierść, dbając w ten sposób o zachowanie czystości i oszczędzając sporo pracy opiekunowi. Dzięki temu pupila wystarczy kąpać tylko po znacznym zabrudzeniu, zwłaszcza że psy tej rasy w większości przypadków nie lubią wody. 

Nie można jednak wychodzić z założenia, że jeśli zwierzę nie przepada za zabiegami pielęgnacyjnymi, to ich nie potrzebuje. Regularnie sprawdzaj więc długość jego pazurów i przycinaj je w razie potrzeby, a także czyść zęby i uszy. Kontroluj również stan sierści i skóry. Dzięki temu w porę wykryjesz ewentualną obecność pasożytów czy zanieczyszczeń. Zwierzę warto dokładnie obejrzeć zwłaszcza po powrocie ze spaceru. Kleszcze i inne pasożyty są dużym zagrożeniem nie tylko dla ludzi, lecz także dla psów. Shiby bywają bardzo uparte. Głównie z tego powodu już od okresu szczenięcego powinny być przyzwyczajane do zabiegów pielęgnacyjnych. 

Do systematycznych czynności warto zaliczyć także wyczesywanie piachu i kurzu z podszerstka. Futro shiby jest jednak na tyle gęste i twarde, że rzadko tworzą się na nim kołtuny. Nieco więcej uwagi należy poświęcić sierści w okresie linienia, czyli dwa razy w ciągu roku. Wówczas, by zachować nienaganny wygląd czworonoga, warto wyczesywać sierść co 2–3 dni, najlepiej za pomocą miękkiej szczotki przeznaczonej specjalnie do tego celu. 

Charakter shiby

Pies rasy shiba inu to inteligentne i odważne zwierzę. Uwielbia wyzwania, jest sprytnym i ciekawym świata czworonogiem. Niemal nigdy nie brakuje mu energii i chętnie uczestniczy we wspólnych zabawach, także z większymi dziećmi, które nie są w stosunku do niego natarczywe. Shiba nie jest jednak odpowiednim kompanem dla wszystkich. Opiekun do wychowania przedstawiciela tej rasy potrzebuje sporo cierpliwości i doświadczenia. 

Jeśli pies nie będzie miał jasno wyznaczonych granic, potrafi przejmować kontrolę, ponieważ bywa bardzo uparty. Bez odpowiedniego podejścia, konsekwentnej i systematycznej pracy shiba inu może przejawiać agresję. 

Mając spore doświadczenie, możemy wychować shibę na oddanego towarzysza. Pies tej rasy za miłość i opiekę z pewnością odwdzięczy się wiernością i przywiązaniem do wszystkich członków rodziny. Przedstawiciele rasy shiba są bardzo czujni i chętnie stróżują na swoim terytorium. W razie potrzeby ich donośny głos ostrzega o zagrożeniu, ale bez obaw, shiby nie są hałaśliwe i nie nadużywają swoich możliwości. 

Shiba może mieszkać w mieszkaniu o niewielkim metrażu, o ile zapewni mu się odpowiednią dawkę ruchu na świeżym powietrzu. O aktywności psa należy pamiętać każdego dnia. Jeśli masz duży ogród, do którego chcesz wypuszczać zwierzę, pamiętaj o solidnym ogrodzeniu. Ciekawość shiby nie zna granic, przez co z łatwością znajdzie zakamarki, przez które może się wydostać w poszukiwaniu wrażeń. Warto uczyć shibę chodzenia na smyczy już od wieku szczenięcego. W przeciwnym razie spacery, zwłaszcza w obecności innych psów, mogą okazać się kłopotliwe. 

Shiba – długość życia i zdrowie 

Shiba to stosunkowo zdrowa rasa, odporna na choroby i niekorzystne warunki pogodowe. Zwierzęta te żyją średnio 15–16 lat, o ile pochodzą z dobrych hodowli i nie są obarczone chorobami genetycznymi. 

Do schorzeń notowanych u tej rasy zalicza się m.in.:

  • alergie, głównie skórne;
  • choroby narządu wzroku, np. jaskrę, zanik siatkówki;
  • niedoczynność tarczycy;
  • dysplazję stawów biodrowych, wypadanie rzepki.

Psy shiba – ciekawostki 

  • Przedstawiciele rasy shiba charakteryzują się najmniejszymi rozmiarami pośród rodzimych psów japońskich.
  • Przed II wojną światową wyróżniano aż trzy rodzaje rasy psów shiba.
  • Ze względu na niezależny charakter i zamiłowanie do samodzielnej dbałości o czystość shiba przypominają koty. 

Wskazówki żywieniowe dla opiekunów shiby

Psy rasy shiba swój upór często manifestują również w kwestii żywienia. Najczęściej nie mają szczególnych potrzeb, jednak bywają smakoszami i wybrzydzają, jeśli pokarm im nie smakuje. Z kolei ze względu na możliwe nietolerancje i alergie pokarmowe po konsultacji z lekarzem weterynarii konieczne może się okazać stosowanie specjalnej diety. 

Wybierając pełnoporcjowy pokarm dla psa, należy mieć na uwadze jego masę ciała i wiek, a także stopień aktywności fizycznej oraz indywidualne potrzeby. Optymalne żywienie shiba inu opiera się na podawaniu jedzenia suchego i mokrego w proporcjach 1:1 pod względem masy produktów. Pozwala to psu na skorzystanie z zalet obu typów jedzenia. Dobrym pomysłem jest również stosowanie pokarmów uzupełniających (tzw. psich przysmaków) – np. w  ramach nagrody podczas szkolenia. Tego typu przekąski powinny pokrywać maksymalnie 10% dziennej dawki kalorii.

Shiba – przykładowe imiona

  • Przykładowe imiona dla psa rasy shiba: Niro, Lik, Otis, Szykuś, Kamiś, Miro, Złot. 
  • Przykładowe imiona dla suki shiba: Flori, Lisa, Lusi, Sercia, Karmelka, Zita. 

Shiba – jaka jest cena? 

Szczenięta pochodzące z renomowanej hodowli kosztują ok. 3–4 tysiące złotych. Jeśli wybierasz psa rasy shiba inu na towarzysza następnych kilkunastu lat, nie powinna Cię interesować cena bez rodowodu. Dlaczego? Zwykle niższa kwota za szczenię pochodzące z hodowli nieposiadającej odpowiednich uprawnień wynika z wielu ograniczeń pod względem opieki, żywienia i socjalizacji.

Warto mieć na uwadze, że hodowla psów rozpoczyna się już od jego życia płodowego. W tym okresie matka zwierząt powinna otrzymywać należytą opiekę weterynaryjną. Żywienie, wsparcie lekarza i troska opiekunów to spore wyzwanie, które nie jest zajęciem okazjonalnym. Odpowiedzialni hodowcy poświęcają zwierzętom tyle czasu, ile potrzebują. 

Szczenięta shiba z rodowodem kosztują więcej, ale jednocześnie mają zapewnioną odpowiednią opiekę. Suki nie są przemęczane zbyt częstymi porodami, o co dbają inspektorzy wyznaczani do kontroli przez odpowiednie stowarzyszenia. 

Z kolei szczenięta tuż po narodzeniu przebywają wśród ludzi, co stopniowo kształtuje ich osobowość i wpływa na zachowanie w rodzinie, wśród której będą mieszkać w przyszłości. Jeśli zależy Ci na wychowaniu zdrowego i szczęśliwego psa, pomyśl, jak ważna jest jego socjalizacja od pierwszych dni życia. Warto wybierać hodowle, które za nadrzędny cel stawiają dobro zwierząt.   

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 4.7 / 5. Liczba głosów 6

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres