Samojed

Samojed

Samojed pochodzi z Syberii, gdzie czworonogi były zaprzęgane do wozów, pomagały podczas polowań, a w nocy ogrzewały swoich opiekunów. Obecnie samojedy to przede wszystkim psy towarzyszące, które wzbudzają duże zainteresowanie dzięki swojej niemal śnieżnobiałej, dostojnej i eleganckiej sierści. To przyjacielskie, łagodne i wesołe psy. Są bardzo aktywne i potrzebują doświadczonego opiekuna, który odpowiednio nimi pokieruje. Sprawdź, jaki temperament ma samojed. Dowiedz się, jak go pielęgnować i czy samojed nadaje się do domu z małymi dziećmi.

Samojed – charakterystyka

FCIgrupa V, sekcja 1, numer wzorca 212
wysokość w kłębiesamica 48-56 cm, samiec 53-60 cm
masa ciałasamica 16-20 kg, samiec 22-30 kg
typ sierścipodwójna sierść: długi włos okrywowy i gęsty podszerstek
umaszczeniebiały, kremowy, biały z biskwitem (z dominacją bieli)
długość życia9-11 lat
charakterżywiołowy, aktywny, łagodny
ciekawostkiDzięki swojej grubej sierści samojedy nie odczuwają zimna. To właśnie w mroźne dni czują się najlepiej.
zaletyinteligentny, przywiązuje się do opiekuna, ale nie boi się obcych, można łatwo z nim nawiązać kontakt
wadyintensywnie linieje przez cały rok, może być hałaśliwy

Samojed – wygląd

Samojed to pies średniej wielkości, o eleganckiej i pełnej wdzięku sylwetce. Ma dużą i mocną głowę osadzoną na grubej szyi. To, co charakteryzuje samojedy najbardziej, to ich uśmiech. Pigmentowane, ciemne wargi są lekko skierowane ku górze, przez co wyglądają tak, jakby czworonóg cały czas się uśmiechał.

Samojed – charakter i usposobienie

Samojed jest odważnym, pewnym siebie i przyjacielskim psem. Ma dużą potrzebę aktywności fizycznej, jest żywiołowy i wszędzie go pełno. Szybko nawiązuje kontakt z człowiekiem i innymi zwierzętami na spacerach. Nie jest podatny na stres, świetnie sobie radzi w nowych miejscach i sytuacjach, jeśli zostanie dobrze poprowadzony przez swojego opiekuna.

To cierpliwy i wierny pies rodzinny. Musisz jednak zdawać sobie sprawę, że samojed chodzi swoimi ścieżkami i to on decyduje, kiedy i jak spędzi z Tobą czas. Potrzebuje pozytywnego szkolenia i dużej motywacji do uczestniczenia w szkoleniu. Z odrobiną wyczucia i konsekwencji na pewno uda Ci się stworzyć silną więź z psem tej rasy i uda Ci się wyeliminować wszystkie ewentualne niepożądane zachowania u pupila.

Samojed- Szczypta historii:

Na północny Europy Wschodniej i Azji, pomiędzy Morzem Białym a Jenisejem, mieszkali Nieńcy, zwani też Samojedami. Ten lud myśliwski zajmował się również hodowlą reniferów, które trzymano przede wszystkim dla mleka. W pilnowaniu stad pomagały psy w typie szpica, wyróżniające się białym umaszczeniem.

Pełniły one funkcję psów pasterskich, w mniejszym stopniu pociągowych czy myśliwskich. Nieńcy traktowali je wyjątkowo dobrze. Mogły przebywać w jurtach, a jak czas pozwolił, ludzie bawili się z nimi, dzięki czemu biełki, bo tak je nazywano, były psami łagodnymi, towarzyskimi i chętnymi do współpracy. Nieńcy świadomie utrzymywali czystość rasy. Europa poznała psy samojedzkie w końcu XIX w., kiedy podjęto liczne ekspedycje polarne.

Nie były tak silne i wytrzymałe, jak malamuty, ani tak szybkie, jak husky, ale ich zaletą był łagodny, wyrównany temperament. Podróżnik Fridtjof Nansen w swoim dzienniku poświęcił im dużo miejsca. Psy, które towarzyszyły jego ekspedycji, pochodziły z okolic Archangielska, uchodzącego wówczas za centrum hodowli biełek.

Jeden z badaczy, Frederick Jackson, po zakończeniu wyprawy zabrał psy do Anglii. Trafiły do małżeństwa zoologów, państwa Kilburn-Scottów, którzy już wcześniej przywieźli z Syberii kilka białych psów. Ich hodowla rozwijała się na tyle dynamicznie, że pierwszy klub rasy powstał w 1909 r. Pasja hodowlana okazała się w tej rodzinie dziedziczna, bo Kilburn-Scottowie związani są z rasą do dziś; przez lata używali przydomków: Polar, Ferningham i Arctic.

W Rosji samojedami interesowała się rodzina carska, w 1906 r. mieszkająca w USA księżna de Montyglygon otrzymała psa tej rasy od księcia Mikołaja. Mając takie koneksje, samojedy szybko stały się popularne w najlepszym towarzystwie obu kontynentów na długo przed II wojną światową. Na całym świecie rasa jest niezmienne popularna do dziś.

Nieco inaczej jest w naszym kraju. Do Polski samojedy trafiły późno, bo dopiero na początku lat 90. XX wieku. Pierwsze psy pochodziły z Danii i Czech. I choć samojed to bardzo efektowny pies, który często wygrywa na wystawach swoją grupę FCI, a nawet BIS-y, jest u nas ciągle mało znany, czego można jedynie żałować.

Dla kogo samojed?

Jeśli zastanawiasz się, czy samojed to pies dla Ciebie, musisz sobie odpowiedzieć na pytanie, ile czasu jesteś mu w stanie poświęcać w ciągu dnia i jakie są Twoje oczekiwania względem temperamentu czworonoga. Samojed to pies ugodowy, ale może od czasu do czasu chcieć postawić na swoim, co będzie utrudniało progres w szkoleniu. Ponadto to rasa dla osób, które są aktywne fizycznie i chętnie spędzają czas na zewnątrz.

Samojed w domu i bloku

Pies ten ma dużą potrzebę aktywności fizycznej, którą nie zawsze da się zaspokoić zwykłym spacerem. Czworonóg bardzo dobrze czuje się w miejscach, gdzie ma szansę biegać i węszyć, dlatego najlepszy będzie dla niego dom z dużym ogrodem. Samojed nie jest jednak dobrym stróżem, nie powinien mieszkać na zewnątrz.

Pies w bloku może czuć się dobrze, ale pod pewnym warunkiem – jego opiekun musi dbać o codzienne długie i interesujące spacery, które zmęczą pupila i zaspokoją jego wszystkie potrzeby, w tym potrzebę zabawy, tropienia i węszenia. Dzięki temu pies nie będzie czuł się sfrustrowany na małej powierzchni mieszkania w bloku, ponieważ będzie w nim tylko odpoczywał i jadał posiłki.

Pamiętaj, że niezależnie od tego, czy samojed mieszka w domu, czy w bloku, musi wychodzić na 3-5 spacerów w ciągu dnia i przynajmniej jeden z nich powinien być dłuższy.

Samojed sam w domu

Czworonogi mogą zostawać w domu przez kilka godzin w ciągu dnia, ale to zdecydowanie nie jest rasa dla osób zapracowanych. Nauczenie psa pozostawania samemu w domu nie przychodzi łatwo w przypadku tej rasy. Opiekun musi wykazać się konsekwencją i wybaczyć pupilowi pogryzioną poduszkę czy buty. Pies potrzebuje czasu, by nauczyć się, że wrócisz, a on podczas Twojej nieobecności może regenerować siły przed zbliżającym się spacerem.

Samojed a szczekanie

Decydując się na tę rasę, musisz mieć świadomość, że Twój samojed może szczekać. Rasa ta nie jest cicha z natury. Wręcz przeciwnie, samojedy szczekają często i dość głośno, manifestując w ten sposób swoje emocje. To także ich forma komunikacji i sposób na zwrócenie na siebie uwagi. Oczywiście możesz za pomocą odpowiedniego szkolenia nieco zmniejszyć częstotliwość wokalizacji u pupila, ale wymaga to nieco pracy.

Samojed a dzieci

To dobry pies dla dziecka. Czworonóg bardzo dobrze dogaduje się z dziećmi – lubi się nimi opiekować i bawić się z nimi. Nadaje się do domu, w którym są zarówno młodsze, jak i starsze pociechy. Dobrze reaguje nawet w sytuacjach, gdy dotykają go maluchy, które dopiero uczą się obcować z czworonogami, jest wobec nich wyrozumiały i cierpliwy. Nie zmienia to faktu, że do zadań opiekuna należy dopilnowanie, aby dzieci właściwie obchodziły się z psem i należycie go traktowały.

Samojed a inne psy

Samojed lubi bawić się z innymi psami na zewnątrz, może też mieszkać z przedstawicielem tego samego gatunku pod jednym dachem, o ile w wieku szczenięcym był prawidłowo socjalizowany z psami. Pupil powinien mieć kontakt z czworonogami od samego początku swojego życia – na początku z braćmi i siostrami z miotu i swoją matką, a później z psami, które mieszkają na Twoim osiedlu oraz tymi, które spotkacie w parku dla psów lub w psiej szkole.

Samojed a koty

Współżycie samojeda z kotem w jednym domu nie zawsze jest sielanką. Co prawda pies ten nie ma rozwiniętego instynktu myśliwskiego, dlatego uciekający przed nim kot raczej nie wyzwala w nim ukrytego łowcy. Samojed jest jednak bardzo niezależny i niechętnie wchodzi w relację z kotem. Może go co najwyżej tolerować, ale nie licz na to, że się z nim zaprzyjaźni. Można jednak próbować przyzwyczaić psa i kota do swojej obecności.

Podstawowe potrzeby fizjologiczne i behawioralne samojeda

Pies potrzebuje przynajmniej jednego dłuższego spaceru w ciągu dnia, podczas którego będzie w stanie się wybiegać, powęszyć i pobawić. Spacery wokół osiedla to dla niego za mało. Samojed potrzebuje nowych bodźców, dlatego urozmaicaj zwykłe spacery zabawami w tropienie i zabieraj pupila na wspólny jogging.

Samojed potrzebuje też być stymulowany intelektualnie. To mądry pies, który chętnie będzie się bawił w zabawy logiczne na zewnątrz lub z powodzeniem zabije nudę w domu za pomocą zabawek edukacyjnych dla psów, np. puzzli ze schowkami, w których możesz ukryć psie smakołyki.

Samojed a alergia na psy

Samojedy linieją przez cały rok, ale ich naskórek łuszczy się mniej intensywnie w porównaniu do psów innych ras. Z tego powodu nie zawsze uczulają osoby z alergią na psy. To dobra wiadomość dla miłośników psów, którzy mimo alergii marzą o czworonogu. Musisz jednak wiedzieć, że decyzję o kupnie samojeda należy dobrze przemyśleć – pies może Cię na razie nie uczulać, ale objawy alergii na psy mogą się z czasem nasilać i uniemożliwiać normalne funkcjonowanie, gdy pupil znajduje się w pobliżu.

Nauka komend i trening z samojedem

Szkolenie samojeda nie należy do prostych zadań. To indywidualista, który nie zawsze chce robić to, o co prosi go opiekun. Naukę należy rozpocząć od razu po przyjeździe czworonoga do nowego domu z hodowli. Punktem wyjściowym jest nauka samokontroli.

Najlepsze efekty przynosi szkolenie pozytywne. Pies nie może być zmuszany do ćwiczeń, czasem trzeba po prostu odpuścić i spróbować później, jeśli w danym momencie pupil nie jest skory do współpracy. Pamiętaj, że przed rozpoczęciem szkolenia samojed powinien mieć zaspokojone wszystkie swoje potrzeby, by mógł się odpowiednio skoncentrować. Staraj się ćwiczyć z pupilem przed jego karmieniem. Dzięki temu wszystkie smakowite nagrody za postępy w nauce i posłuszeństwo będą go silniej motywowały.

Samojed na spacerze

Nie licz na to, że pupil będzie chodził przy Twojej nodze przez cały czas. Czworonóg lubi biegać i węszyć, dlatego często chodzi swoimi ścieżkami. Samojed jest niezależny i uparty, więc przygotuj się na to, że może nie reagować na komendy od razu i być może będzie trzeba oduczyć psa uciekania. Może uciekać na przykład wtedy, gdy jego podstawowe potrzeby fizjologiczne nie będą zaspokojone lub gdy nie będzie czuł się pewnie przy swoim opiekunie. Warto nauczyć go komend, takich jak „wróć” lub „stój”, zanim spuścisz go ze smyczy.

Pupil powinien wychodzić na spacery w odpowiednio dopasowanych szelkach, które będą dedykowane tej rasie. Ich materiał powinien być wytrzymały, ale jednocześnie na tyle elastyczny, by nie uszkadzał delikatnych włosów okrywowych.

Pielęgnacja samojeda

Samojedy cieszą się dobrym zdrowiem i rzadko chorują. Nie przeszkadza im niska temperatura na zewnątrz, wręcz przeciwnie – to właśnie zimą czują się najlepiej. Uwielbiają zabawę w śniegu, nie przeszkadza im też wilgoć czy deszcz. Gęsta sierść doskonale izoluje ich skórę, dlatego są odporne na niepogodę. Z kolei latem psy nie powinny przebywać zbyt długo na słońcu, szczególnie w upalne dni, ponieważ są narażone na udar cieplny. Pilnuj, by samojed pił duże ilości wody w ciepłe miesiące. Warto zaopatrzyć się w specjalną miskę turystyczną, którą będziesz zabierać ze sobą na długie spacery z psem.

Zaleca się też codziennie szczotkować zęby samojeda. To bardzo ważny element higieny jamy ustnej. Psa należy przyzwyczajać do szczoteczki do zębów już w wieku szczenięcym. Początki mogą nie być łatwe, ale w końcu pupil przyzwyczai się do tej czynności i będzie ją traktował jako codzienny rytuał. Mycie zębów psa jest szczególnie ważne, jeśli planujesz karmić go przede wszystkim mokrą karmą, która łatwiej osadza się na powierzchni zębów. Szczotkowanie zębów skutecznie usuwa płytkę bakteryjną i sprzyja utrzymaniu zdrowia jamy ustnej.

Samojed -najczęstsze problemy zdrowotne

U samojedów najczęściej diagnozuje się schorzenia takie, jak:

  • dysplazja stawów biodrowych;
  • zanik siatkówki;
  • katarakta (zaćma);
  • dwurzędowość rzęs;
  • alergia kontaktowa;
  • cukrzyca;
  • niewydolność nerek;
  • niewydolność układu krążenia;
  • głuchota;
  • ślepota.

Jak dbać o sierść samojeda?

Sierść samojeda jest bardzo gruba i gęsta, dlatego jej rozczesanie to nie lada wyzwanie. Szczególnie okolice ud, ogona i łopatek są intensywnie pokryte bujną sierścią. Szata psa jest podwójna, prócz dłuższych włosów okrywowych, skóra samojedów pokryta jest dodatkowo grubą warstwą podszerstka. Jak często czesać psa tej rasy? Pielęgnacja nie jest bardzo wymagająca – wystarczy regularnie rozczesywać dłuższe włosy za pomocą grzebienia z rzadko rozstawionymi ząbkami, by nie powstały kołtuny, i raz w tygodniu wyczesywać martwy podszerstek za pomocą szczotki z gęsto rozstawionymi ząbkami. Sierści nie należy przycinać ani trymować. Jeśli Twój pies nie będzie brał udziału w konkursach i wystawach, możesz podciąć mu sierść w okolicy pachwin i pod ogonem.

Samojeda można kąpać, gdy uznasz, że jest brudny. Ważne, by do kąpieli używać szamponów przeznaczonych dla psów z białą sierścią lub do wrażliwej psiej skóry. Po kąpieli pupila należy dokładnie osuszyć.

Raz na 2 tygodnie kontroluj długość pazurów pupila i przycinaj je, jeśli pies nie będzie ich wystarczająco ścierał na spacerze.

Samojed -jak dbać o uszy

Do psich uszu warto zaglądać przynajmniej raz w tygodniu. Sprawdzaj, czy nie toczy się w nich proces zapalny. Samojedy raczej nie są predysponowane do infekcji ucha zewnętrznego, ale lepiej dmuchać na zimne. Jeśli zauważysz, że uszy są brudne, zaczerwienione w środku lub pupil nadmiernie się nimi interesuje i je drapie, należy niezwłocznie udać się z psem na wizytę do lekarza weterynarii. Przyczyną może być infekcja bakteryjna lub grzybicza, ale może to też być inwazja pasożytów, np. świerzbowca usznego.

Nigdy nie wkładaj do ucha waty, wacików ani patyczków kosmetycznych. Ucho można czyścić tylko i wyłącznie za pomocą płynów do płukania ucha, które dostaniesz w gabinetach weterynaryjnych.

Samojed – jak żywić

Samojedy mają tendencję do otyłości i nierzadko też chorują na cukrzycę. Szybko przybierają na wadze, jeśli są żywione w nieodpowiedni sposób i mogą wykazywać nadwrażliwość na niektóre składniki pokarmowe. To wszystko sprawia, że ich dieta nie powinna być przypadkowa i musi być dostosowana do indywidualnych potrzeb organizmu.

Żywienie szczeniąt samojeda

Szczenięta potrzebują karmy wysokoenergetycznej i wysokobiałkowej, przeznaczonej dla szczeniąt ras średnich. Młode psy powinny poznawać różne struktury pokarmu, dlatego ich dieta powinna składać się zarówno z karmy suchej jak i mokrej. Może być również uatrakcyjniana psimi przekąskami które przydadzą się podczas nauki nowych komend. Młode samojedy należy karmić 2-4 razy dziennie. Pamiętaj, by wszystkie przysmaki dla psów uwzględnić w dziennym bilansie kalorii pupila. Przekarmianie psa już w tak młodym wieku może prowadzić do nadwagi i poważnych konsekwencji dla zdrowia rosnącego organizmu.

Żywienie dorosłego samojeda

Karma dla samojedów powinna być pełnoporcjowa, czyli być źródłem wszystkich niezbędnych składników, w tym białka, witamin, nienasyconych kwasów tłuszczowych, a także substancji, które wspomagają pracę stawów, czyli np. siarczanu chondroityny. Może to być dieta mieszana, składająca się zarówno z karmy suchej, jak i mokrej. Karma sucha, której rozgryzanie podczas jedzenia doskonale oczyszcza powierzchnię zębów, chroni przed osadzaniem się na nich osadu i zmniejsza tworzenie się kamienia nazębnego. Mokra karma jest dobrym źródłem dodatkowej porcji wody oraz zawiera około 4 razy mniej kalorii w przeliczeniu na masę produktu. Samojedy powinny być karmione 1-3 razy dziennie.

Żywienie starszego samojeda

Starsze psy są szczególnie narażone na problemy zdrowotne, które są związane z naturalnym procesem starzenia się organizmu, dlatego potrzebują pokarmu dobrej jakości w precyzyjnie dobranej dawce. Psi seniorzy są narażeni na nadwagę i otyłość, natomiast bardzo stare psy mogą cierpieć na niedowagę. Samojeda należy obserwować i dostosować jakość i ilość pokarmu do jego indywidualnych potrzeb żywieniowych. Warto skonsultować dietę starszego psa z lekarzem weterynarii, który na pewno doradzi, jak należy prawidłowo karmić samojeda w jego jesieni życia.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 4.8 / 5. Liczba głosów 34

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

1 komentarz do wpisu “Samojed”

Leave a Reply

O AUTORZE

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres