Szpic miniaturowy – Pomeranian

Szpic miniaturowy Pomeranian

Szpic miniaturowy, nazywany psem z Pomorza, jest małym, energicznym i radosnym czworonogiem. Z powodu jego bujnej, gęstej sierści wielu osobom kojarzy się z maskotką, choć to nie do końca trafne porównanie. To inteligentny i niezależny pies, który nie będzie zadowolony, gdy będzie cały czas noszony na rękach lub w torebce. Ceni sobie kontakt z opiekunem, jest wobec niego lojalny, ale ma też dużą potrzebę aktywności fizycznej i zabawy. Chcesz dowiedzieć się, czy to pies dla Ciebie? Sprawdź, jakie cechy ma szpic miniaturowy, jak się nim opiekować i czym go karmić.

Szpic miniaturowy- Dowód osobisty (na podstawie wzorca):

FCIgrupa V, sekcja 4, nr wzorca 97
wysokość w kłębie18-22 cm
masa ciała1,9-3,5 kg
typ sierścipodwójna sierść: długi, prosty włos okrywowy i gęsty podszerstek
umaszczeniebiały, czarny, brązowy, jasnobrązowy, pomarańczowy, szary cieniowany, kremowy, podpalany czarny, pomarańczowośniady, kremowośniady, łaciaty
długość życia12-16 lat
charakterżywiołowy, towarzyski, inteligentny, radosny
ciekawostkiInaczej pomeranian lub pies z Pomorza. Nazwa pochodzi od Pomorza – południowego wybrzeża Bałtyku na terenie Niemiec i Polski. To tutaj powszechnie hodowano tę rasę. Jednym z psów, który przeżył katastrofę Titanica był właśnie szpic miniaturowy.
zaletylojalny, pełen gracji, podatny na trening, długowieczny
wadyszczekliwy, nieufny wobec obcych

Szpic miniaturowy – wygląd

Szpic miniaturowy, czyli pomeranian lub pies z Pomorza, należy do psów ras miniaturowych. Jest pełen gracji, porusza się lekko i elegancko, dlatego wzbudza duże zainteresowanie na spacerach. Ma kwadratową sylwetkę, której zarys nie jest dobrze widoczny przez puszystą i gęstą sierść. Głowa szpica jest niewielka, ale szeroka, oczy mają migdałowy kształt, nos jest średniej wielkości, a uszy są wysoko osadzone, małe i spiczaste. Ogon czworonoga jest wysoko osadzony, puszysty i zakręcony.

Szpic miniaturowy – charakter i usposobienie

Szpic miniaturowy to wierny, lojalny i oddany swojemu opiekunowi przyjaciel. Jest nieufny w stosunku do obcych i czujny, przez co instynktownie przyjmuje rolę stróża. Wymaga doświadczonego opiekuna, który będzie w stanie poświęcić mu dużo uwagi. Odpowiednio pokierowany, szpic miniaturowy jest odważnym, wesołym i spokojnym psem.

Szpic miniaturowy- Szczypta historii:

Psy w typie szpica, pochodzące od szpica torfowego, który jest najprawdpodobniej dalekim przodkiem większości ras, występowąły w Europie Północnej i Środkowej od niepamiętnych czasów. Na terenach Pomorza i Meklemburgii najcześciej hodowano psy średniej wielkości. Pierwsze szpice z tych rejonów trafiły w XVIII wieku do Anglii wraz z dworem księżniczki maklenburskiej Charlotty, która poślubiła późniejszego króla Jerzego III.

Z racji pochodzenia pieski nazwano “pomeranianami”, czyli szpicami pomorskimi. Z czasem Anglicy zapomnieli o pochodzeniu rasy i zaczęli ją uważać za własną. Pomeraniany zostały formalnie uznane przez angielski Kennel Club w 1870 roku, a rok później po raz pierwszy oficjalnie pojawiły się na wystawie. Pierwszy wzorzec rasy został opracowany przez Pomeranian Club of England w roku 1898. Niezależnie od hodowli angielskiej na kontynencie, głównie w Niemczech, również rozwijała się hodowla pomeranianów nazywanych tu szpicami niemieckimi. początkowo opiekował się nimi Związek Owczarków i Szpiców. W roku 189 utowrzony został Związek Szpiców Niemieckich.

Zróżnicowano ich wielkość – początkowo podzielono je na duże i małe, a czasem wprowadzano nowe kategorie wielkości. Jest ich pięć: szpic wilczy ma od 45 do 60 cm wysokości, szpic duży 40-50 cm, średni 29-36 cm, mały 23-28 cm i miniaturowy 18-22 cm. Wzorzec szpica niemieckiego, zatwierdzony przez FCI i różniący się niuansami od wzorca pomeraniana stworzonego przez anglików, jest jeden, niezależnie od wzrostu. Powstał on w latach 1895-1910 i od tego czasu jest systematycznie poprawioany i modyfikowany. Ostatnia poprawka w 1995 roku rozszerzyła kolory szpiców średnich, małych i miniaturowych.

Dla kogo szpic miniaturowy?

Rasa jest polecana dla osób, które są cierpliwe i konsekwentne w swoich działaniach. Wychowanie szpica nie zawsze jest proste, czworonóg nie lubi zmian i najlepiej czuje się w stabilnym domu, w którym żyje się według określonego schematu dnia.

Szpic miniaturowy w domu i bloku

To dobra rasa psa do mieszkania w bloku, jak i w domu jednorodzinnym. Musisz jednak pamiętać, że ze względu na niewielkie rozmiary, wchodzenie na wysokie piętro po schodach może być dla niego bardziej męczące niż np. labradora, a czasem wręcz niemożliwe.

Czworonóg jest dobrym stróżem i ma odporną na niekorzystne warunki atmosferyczne sierść, ale nie nadaje się do życia na zewnątrz. To pies rodzinny, który powinien być blisko swoich domowników.

Szpic miniaturowy sam w domu

Pupil nie lubi być sam w domu zbyt długo. Potrzebuje atencji i zajęcia. Znudzony szpic może odczuwać frustrację, co zamanifestuje szczekaniem lub niszczeniem Twoich rzeczy. Dobrym rozwiązaniem jest trzymanie w domu dwóch zwierząt – np. dwóch psów lub psa i kota – które dzięki temu będą mogły się sobą zająć i nie będą czuły się samotne podczas Twojej nieobecności.

Szpic miniaturowy a szczekanie

Szpic miniaturowy szczeka często i głośno, co może stanowić problem dla rodzin mieszkających w bloku i ich sąsiadów. Można zmniejszyć częstość szczekania na specjalnych szkoleniach dla psów. Przydatną komendą będzie na pewno „cisza”.

Musisz jednak wiedzieć, że nie da się kompletnie wyeliminować wokalizacji u psa. Szpic szczeka, by zwrócić na siebie uwagę lub powiadomić domowników i inne zwierzęta o zagrożeniu – w końcu pies tej rasy ma predyspozycje do bycia stróżem.

Szpic miniaturowy a dzieci

Szpic miniaturowy sam wybiera moment na pieszczoty lub zabawę, nie lubi być noszony ani zabawiany na siłę, dlatego raczej nie nadaje się do domu z małymi dziećmi, które mogą nie mieć wyczucia w obchodzeniu się ze zwierzętami. Jeśli coś mu się nie spodoba, może warknąć lub wyszczerzyć zęby.

Pies sprawdzi się w domu ze starszymi dziećmi, które mają już wiedzę o opiece nad czworonogami.

Szpic miniaturowy a inne psy

Pupil dobrze dogaduje się z innymi psami, choć początkowo może być w stosunku do nich nieufny lub nieśmiały. Potrzebuje czasu, by poczuć się swobodnie w towarzystwie innych czworonogów.

Szpic miniaturowy a koty

Szpic miniaturowy nie ma rozwiniętego instynktu łowieckiego, przez co jest przyjaźnie nastawiony w stosunku do kotów, nawet tych, które spotyka na spacerach. Oczywiście może zdarzyć się tak, że pupil będzie bronił domowników, jeśli w domu nagle pojawi się kot, dlatego ich kontakt z innym zwierzęciem powinien być na początku nadzorowany przez opiekuna.

Podstawowe potrzeby fizjologiczne i behawioralne szpica miniaturowego

Szpic miniaturowy potrzebuje spacerów, które nie tylko będą okazją do zaspokojenia potrzeby aktywności fizycznej, ale też dostarczą mu dodatkowych bodźców. Monotonne spacery wokół osiedla szybko go nudzą, warto je urozmaicać wycieczką do parku dla psów, gdzie pupil będzie mógł się wyszaleć z innymi czworonogami i poćwiczyć sztuczki.

Jedną z najważniejszych potrzeb pupila jest kontakt ze swoim opiekunem. Pies z Pomorza wybiera sobie zazwyczaj jedną osobę spośród domowników, której słucha najbardziej, i z którą chce spędzać najwięcej czasu.

Po aktywnym wypoczynku na zewnątrz przychodzi czas na relaks. Szpice nie lubią, gdy się im przeszkadza podczas odpoczynku. Same zdecydują, kiedy i czy w ogóle przyjść na pieszczoty.

Szpic miniaturowy a alergia na psy

Pies ma dwuwarstwową okrywę włosową, z gęstym podszerstkiem, dlatego nie nadaje się dla osób z alergią na psy.

Szpica miniaturowego – wychowanie

Szpic w nieodpowiednich rękach może stać się lękliwy i zamknięty na świat. Oprócz zaspokojenia wszystkich podstawowych potrzeb fizjologicznych i behawioralnych pupila, ważne jest także odpowiednio poprowadzone szkolenie.

Mimo że szpice miniaturowe przypominają maskotki, pod żadnym pozorem nie wolno ich w ten sposób traktować. Wielu opiekunów nie jest konsekwentnych w wychowaniu i  pobłaża im z powodu uroczego wyglądu, a to może być przyczyną utrwalenia niepożądanych zachowań.

Szpic miniaturowy – nauka komend i szkolenie

Szpic jest inteligentny i szybko się uczy, jeśli jest odpowiednio zmotywowany. Gdy chcesz nauczyć psa podstawowych komend, upewnij się przed rozpoczęciem szkolenia, że pupil jest spokojny i wszystkie jego potrzeby są zaspokojone. Motywacją dla szpiców często nie jest smakołyk, a sama uwaga opiekuna.

W okresie szczenięcym, psa z Pomorza należy rozsądnie socjalizować z innymi czworonogami, by wyrósł na odważnego, zrównoważonego psa towarzyszącego. Izolowane lub nadmiernie rozpieszczane psy mogą przejawiać niepożądane zachowania w wieku dorosłym, w tym nadmierną wokalizację, nadpobudliwość, zaburzenia lękowe czy depresję.

Naukę komend należy rozpocząć od ćwiczenia samokontroli, aby pupil nie rozpraszał się zbędnymi bodźcami i lepiej panował nad swoimi emocjami.

Szpic miniaturowy – pierwszy spacer

Szpic ma dużą potrzebę aktywności. Potrzebuje przynajmniej jednego dłuższego spaceru w ciągu dnia, żeby móc się wybiegać i spotkać się z innymi psami. Szpic jest przywiązany do swojego opiekuna, dlatego raczej trzyma się blisko i nie ma tendencji do uciekania.

Nauka chodzenia na smyczy zazwyczaj nie sprawia czworonogom dużych trudności. Szpice, które nie ciągną na spacerach mogą mieć założoną obrożę. Szelki poleca się dla młodych psów, które są bardziej energiczne od psów dorosłych.

Dobierając obrożę lub szelki, zwróć uwagę na szerokość materiału, z którego produkt jest wykonany, a także na jego ciężar. Masa ciała szpica miniaturowego nie przekracza 4 kg, dlatego powinien mieć odpowiednio lekką i cienką obrożę czy szelki.

Szpic miniaturowy – jakie zabawy?

Pies chętnie bawi się sam, z domownikami, jak i innymi psami. Zainteresują go na pewno zabawki logiczne dla psów, które wymagają skupienia i uwagi, małe, dostosowane do niewielkiego pyska gryzaki, które zaspokoją potrzebę gryzienia i żucia, a także maskotki dla psów, piłki i szarpaki.

Pielęgnacja szpica miniaturowego

Pomeranian jest psem długowiecznym, cieszy się dobrym zdrowiem i rzadko choruje. Pielęgnacja szpica jest prosta, choć rozczesywanie odpornej na warunki atmosferyczne sierści może być czasochłonne.

H3: Najczęstsze problemy zdrowotne szpica miniaturowego

  • zwichnięcie przyśrodkowe rzepki;
  • przepuklina pępkowa;
  • przepuklina pachwinowa;
  • wnętrostwo;
  • dermatozy hormonalne;
  • przetrwały przewód Botalla.

Szpic miniaturowy – jak dbać o jego sierść?

Pies z Pomorza ma dwuwarstwową okrywę włosową, która charakteryzuje się bardzo gęstym podszerstkiem. Trymowanie długich włosów okrywowych i regularne wyczesywanie martwego włosa to zabiegi konieczne, aby szata psa prezentowała się dumnie i elegancko. Jak często i czym czesać psa? Sierść szpica miniaturowego należy przeczesywać codziennie za pomocą grzebienia z rzadkimi ząbkami, by przeciwdziałać powstawaniu kołtunów. 1-2 razy w tygodniu warto wyczesywać martwy podszerstek, a trymowanie włosów okrywowych wystarczy wykonywać raz na 2-4 miesiące.

Kąpiel psa tej rasy należy przeprowadzać w razie potrzeby – gdy uznasz, że jest brudny. Odpowiedni szampon dla szpica miniaturowego to taki, który jest przeznaczony dla psów ras miniaturowych z długą sierścią lub taki, który jest dedykowany psom ze skórą wrażliwą.

Szpic miniaturowy – jak dbać o jego uszy?

Nawracające infekcje ucha dotyczą przede wszystkim psów z oklapniętymi uszami, dlatego szpice miniaturowe z reguły nie mają problemów z zapaleniem uszu. Warto jednak do nich zaglądać od czasu do czasu i sprawdzać, czy nie są brudne i nie dzieje się w nich niż niepokojącego.

Szpic miniaturowy – żywienie

Szpice miniaturowe powinny być karmione jedzeniem pełnoporcjowym, które zawiera zoptymalizowaną dawkę wszystkich niezbędnych składników odżywczych. Czworonogi raczej nie mają tendencji do przybierania na wadze, ale nie oznacza to wcale, że można je przekarmiać. Pamiętaj, że wszystkie psie smakołyki muszą się znaleźć w dziennym bilansie kalorii.

Sucha karma dla tak małego psa powinna być dostosowana do małego pyska czworonoga. Wybieraj taką, która jest przeznaczona dla ras miniaturowych. To daje gwarancję, że granulki karmy będą miały odpowiednio małą średnicę i pupil nie będzie miał trudności z ich gryzieniem.

Szpic miniaturowy – karma dla szczeniaków

Szczenięta mogą spożywać zarówno karmę mokrą, jak i suchą. Ważne, by była pełnoporcjowa i dostosowana do wysokich potrzeb energetycznych w okresie wzrostu.

Szpic miniaturowy – karma dla dorosłego psa

Najbardziej odpowiednia dla szpiców miniaturowych jest dieta mieszana, łącząca karmę suchą z mokrą. Psy te mają tendencję do odkładania się kamienia na powierzchni ich zębów. Karma sucha mechanicznie oczyszcza powierzchnię zębów podczas jej rozgryzania. Może to być np. PEDIGREE Vital Protection z wołowiną i warzywami dla dorosłych psów małych ras lub inna karma przeznaczona dla psów rasy miniaturowej. Z kolei karma mokra dostarcza psu dodatkowych porcji wody, sprzyjając utrzymaniu zdrowia dróg moczowych, ponieważ rasy miniaturowe są predysponowane do kamicy moczowej.  Pies powinien jeść 2-4 razy w ciągu dnia.

Szpic miniaturowy – karma dla starszego psa

Starsze szpice mogą mieć problemy stomatologiczne – są narażone na odkładanie się kamienia nazębnego na powierzchni zębów i na ubytki w łukach zębowych. Najlepszym rodzajem karmy dla starszych psów jest karma mokra, która nie wymaga gryzienia ani żucia. Dietę szpiców miniaturowych można suplementować- po konsultacji z lekarzem weterynarii-  za pomocą specjalistycznych preparatów dla starszych psów ras miniaturowych.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 4.7 / 5. Liczba głosów 60

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

1 komentarz do wpisu “Szpic miniaturowy – Pomeranian”

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres