Owczarek szetlandzki

Owczarek szetlandzki

Decydując się na adopcję czworonoga, musimy rozważyć, jaki pies będzie pasował do naszego charakteru i trybu życia. Czy powinno być to zwierzę małe, średnie czy duże? Raczej sportowiec czy kanapowy pieszczoch? Gdy już odpowiemy sobie na podstawowe pytania i wybierzemy swoje typy, powinniśmy dowiedzieć się jak najwięcej o rasach, które bierzemy pod uwagę. W poniższym artykule przybliżamy sylwetkę owczarka szetlandzkiego!

Owczarek szetlandzki – podstawowe informacje

FCI grupa I (owczarki i psy pasterskie oprócz szwajcarskich psów pasterskich), sekcja 1 (psy pasterskie), nr wzorca 88
Długość życia 12-15 lat
Charakter spokojny, bystry, oddany, energiczny
Rozmiar mały (samce i samice):

masa ciała – 7-10 kg, wielkość, czyli wysokość w kłębie – 35,5-37 cm

Sierść długa, obfita, z grzywą i kołnierzem, dopuszczalne różne umaszczenia (śniade, tricolor, marmurkowe, czarno-białe, czarne podpalane), także z białymi znaczeniami
Kraj pochodzenia Wielka Brytania

 Owczarek szetlandzki – szczypta historii

Owczarek szetlandzki (sheltie) wywodzi się z Wysp Szetlandzkich, które są zlokalizowane ok. 200 km na północ od Wielkiej Brytanii. Ten niewielki archipelag charakteryzuje się dość niekorzystnym klimatem, dlatego też tamtejsza fauna i flora wydaje się być miniaturowa w porównaniu do roślin i zwierząt żyjących na kontynencie.

Owczarki szetlandzkie obecnie doskonale sprawdzają się jako psy towarzyszące. Pierwotnie natomiast były wykorzystywane do pomocy przy wypasie stad zwierząt na skalnych wybrzeżach wysp. Pod koniec XIX wieku niewielkie psy sprowadzono na Wyspy Brytyjskie, gdzie rozpoczęła się ich celowa hodowla. Oficjalna nazwa rasy została przyjęta w 1914 roku, natomiast aktualny wzorzec FCI obowiązuje od roku 2009.

Owczarek szetlandzki – wygląd

Owczarek szetlandzki jest zaliczany do ras małych. Optymalna wysokość w kłębie u psów wynosi 37 cm, suki powinny mierzyć ok. 35,5 cm. Analogicznie masa ciała dorosłego osobnika wynosi 8-9,5 kg dla samców i 7-8,5 kg dla samic. Inne cechy wyglądu, jakie podaje oficjalny wzorzec rasy, są następujące.

Głowa:  subtelna, umiarkowanie elegancka, zwężająca się w stronę nosa, mocna żuchwa i zęby, zgryz nożycowy, kufa zaokrąglona.

Oczy: średniej wielkości, w kształcie migdału, osadzone skośnie; tęczówka brązowa, u psów marmurkowych może być niebieska.

Uszy: małe, umiarkowanie szerokie u nasady, w stanie pobudzenia nastawione, z końcami opadniętymi do przodu.

Ogon: obficie owłosiony, nisko osadzony, zwężający się i lekko zakręcony na końcu; opuszczony luźno sięga przynajmniej do stawu skokowego.

Szata: gęsta, dwuwarstwowa sierść, składająca się z długiej, twardej warstwy okrywowej i krótkiego, miękkiego podszerstka; obfita grzywa i kołnierz, frędzle na przednich łapach, krótkie owłosienie na kufie i kończynach poniżej stawu skokowego

Umaszczenie: śniade, tricolor, marmurkowe, czarno-białe lub czarne podpalane, mogą występować białe znaczenia.

Owczarek szetlandzki – charakter

Owczarek szetlandzki to pies z przyjazny, energiczny i wesoły. Silnie przywiązuje się do swojego opiekuna i oczekuje od niego wiele atencji. Uwielbia pieszczoty, jest też opiekuńczy wobec członków rodziny. Doskonale nadaje się na czworonożnego przyjaciela dzieci. W przypadku małych pociech, warto pamiętać o tym, aby nie zostawiać ich z psem bez nadzoru osób dorosłych. Należy też uczyć dzieci prawidłowego podejścia do zwierząt. Owczarek szetlandzki, jako przedstawiciel rasy małej, ma delikatną budowę ciała, co sprzyja urazom. Niezbędne jest więc ostrożne obchodzenie się z psem. Sheltie jest też wrażliwy na bodźce i emocje osób z otoczenia – nie powinien mieszkać w domu, w którym panuje ciągły chaos i zamieszanie. Jest niezbyt odporny na hałasy, choć bez odpowiedniego treningu w zakresie socjalizacji, sam potrafi stać się bardzo głośnym psem. Gdy zostaje sam w domu, może doświadczać lęku separacyjnego, dlatego w jego wychowaniu należy kłaść szczególny nacisk na pracę nad samodzielnością i spokojnym znoszeniem rozłąki.

Owczarek szetlandzki – dla kogo?

Wychowywanie owczarka szetlandzkiego nie wiąże się ze specyficznymi wymaganiami. Przedstawiciele tej rasy mogą z powodzeniem występować w roli pierwszego psa w danej rodzinie. Nadają się też na towarzyszy samotnych, starszych osób, choć należy pamiętać, że są to psy bardzo energiczne, które potrzebują codziennej aktywności na świeżym powietrzu. Zwykły, godzinny spacer (który jest zalecany wszystkim psom) może nie być dla nich wystarczający, należy więc zapewnić im odpowiednio intensywną stymulację ruchową i intelektualną.

Owczarek szetlandzki – cena

Kwota, jaką musimy zapłacić za owczarka szetlandzkiego hodowlanego wynosi około 2500-4000 zł. Na cenę zwierzęcia składa się wiele czynników, do których należą:

  • opieka weterynaryjna nad suką przez całe jej życie i w czasie ciąży,
  • opieka nad szczeniętami,
  • optymalna dieta,
  • czas poświęcony na opiekę nad psami i ich socjalizację.

Warto pamiętać, że hodowle uznane przez Związek Kynologiczny w Polsce są zarejestrowane w specjalnej bazie danych. Tylko kupując szczenię z profesjonalnego miejsca rozrodu mamy szansę na to, że jego wygląd i charakter będzie zgodny z oficjalnym wzorcem FCI. Jeśli jednak nie zależy nam na rodowodzie, warto rozważyć adopcję pupila ze schroniska. Mieszkają tam czworonogi w typie różnych ras, które czekają na kochające domy!

Owczarek szetlandzki – pielęgnacja

Owczarek szetlandzki linieje dwa razy do roku: wiosną gubi podszerstek, a na zimę wymienia włos okrywowy. Warto czesać go przynajmniej co drugi dzień, gdyż puchata sierść (zwłaszcza u szczeniąt) ma tendencję do kołtunienia się. Wśród innych czynności pielęgnacyjnych należy wymienić codzienne szczotkowanie zębów, oraz obcinanie pazurów średnio raz na 2-4 tygodnie. Kąpiel psa, który nie uczestniczy w konkursach i wystawach, powinna odbywać się 2-4 razy do roku.

Owczarek szetlandzki – żywienie

Zdrowa dieta zalecana każdemu psu – także owczarkowi szetlandzkiemu – obejmuje stosowanie suchych i mokrych pokarmów pełnoporcjowych. Oba rodzaje gotowego pożywienia są kompletne i zbilansowane odpowiednio do potrzeb naszych czworonożnych przyjaciół. Proporcje powinny być równe: 50% masy podawanych w ciągu dnia produktów powinno stanowić jedzenie suche, a 50% – mokre. W diecie psa mogą się również znaleźć przekąski w postaci specjalnych pokarmów uzupełniających. Ich kaloryczność nie powinna przekraczać 10% dziennego zapotrzebowania czworonoga na energię.

O czym jeszcze należy pamiętać w kontekście żywienia owczarka szetlandzkiego? Dorosły pies powinien otrzymywać 2-3 posiłki dziennie w regularnych odstępach czasowych. Trzeba również zapewnić mu stały dostęp do świeżej i czystej wody. Wybrane dla pupila jedzenie powinno być dopasowane do jego wieku, stanu zdrowia i poziomu aktywności fizycznej.

Owczarek szetlandzki – zdrowie

Przeciętna długość życia owczarka szetlandzkiego wynosi 12-15 lat. Zwierzęta są odporne na niekorzystne warunki atmosferyczne, a także na zachorowanie. Istnieją jednak schorzenia, które statystycznie występują u sheltie częściej niż u przedstawicieli innych ras. Są to przede wszystkim genetyczne choroby oczu:

  • niedorozwój naczyniówki,
  • zanik siatkówki,
  • dystrofia rogówki,
  • zaćma.

Starsze psy mogą cierpieć na zwyrodnienia stawów i kręgosłupa. 

Owczarek szetlandzki – ciekawostki

  • Pomimo swoich niewielkich gabarytów, owczarek szetlandzki potrafi bardzo głośno szczekać;
  • wiele osób uważa, że sheltie wygląda jak miniaturowy owczarek szkocki – jest tym nieco prawdy, ponieważ geny popularnych collie zostały wykorzystane do ustalenia ostatecznego wzorca rasy owczarek szetlandzki.

Owczarek szetlandzki – przykładowe imiona

Przykładowe imiona dla psa: Puszek, Foks, Elfik, Fado, Guzik

Przykładowe imiona dla suki: Łatka, Pchełka, Szelka, Bunia, Wrotka

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 3.4 / 5. Liczba głosów 5

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Żywienie

Jaka karma dla psa ze schroniska?

Sprawdź jaka karma dla psa ze schroniska będzie najlepsza oraz w jaki sposób możesz wesprzeć działalność lokalnego ośrodka dla bezdomnych psów

Zdrowie

Cichy zabójca szczeniąt

Wirus herpes, powszechny i coraz łatwiej diagnozowany, okazuje się sprawcą wielu problemów u psów.

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres