Leonberger

Leonberger

Leonberger to rasa wyjątkowa. Jej przedstawiciele są psami olbrzymimi, a jednocześnie niezwykle łagodnymi i całym sercem przywiązującymi się do swoich opiekunów. Co warto o nich wiedzieć i jak przygotować się do opieki nad nimi? Sprawdź i pokochaj leonbergery jeszcze bardziej!

Leonberger – podstawowe informacje

FCI grupa II (​pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła), sekcja 2.2 (molosy typu górskiego), nr wzorca 145
Długość życia około 11 lat
Charakter przyjacielski, spokojnie nastawiony do dzieci, posłuszny, opanowany, szybko i łatwo się uczy, nie wykazuje zachowań agresywnych, nie jest lękliwy
Rozmiar masa ciała: 50–75 kg

wysokość w kłębie: 

  • pies: 72–80 cm (średnia – 76 cm)
  • suka: 65–75 cm (średnia – 70 cm)
Sierść długa, od średnio miękkiej do twardej, przylegająca do ciała, prosta (czasami lekko falista), z obfitym podszerstkiem, grzywą i portkami na udach; maść: lwia, brązowoczerwona, czerwona, jasnożółta, kremowa i różne kombinacje wymienionych tu barw; maska zawsze czarna, zdarzają się czarne końce włosów, ale czerń nie może przeważać
Kraj pochodzenia Niemcy

Leonberger – szczypta historii

Najczęściej spotykana z teorii głosi, że twórcą rasy był Heinrich Essig, radny z miasta Leonberg, co w tłumaczeniu oznacza Lwią Górę. Chciał on stworzyć rasę, która będzie przypominać lwa, czyli zwierzę widniejące na herbie miasta. Idąc tym tropem, w latach 30. XIX w. skrzyżował czarno-białą nowofundlandkę z długowłosym Barrym – psem, który pochodził z klasztoru na Przełęczy św. Bernarda. Przez wiele lat hodował psy, bazując właśnie na tych rasach, by po latach do kojarzeń wykorzystywać też pirenejskie psy górskie (niektórzy podkreślają, że także kuvasze). 

Pierwsze psy nazwane leonbergerami urodziły się w 1846 r., ale pierwszy klub z oficjalną księgą rodowodową utworzono dopiero w 1922 r. Niestety lata wojen, przede wszystkim II wojny światowej, znacznie zmniejszyły populację opisywanej tu rasy. Odbudowano ją w drugiej połowie XX w. Do naszego kraju leonbergery trafiły w 1984 r. Początkowo było to tylko kilka sztuk, lecz obecnie można znaleźć wiele hodowli.

Leonberger – wygląd

Przede wszystkim zwraca uwagę wielkość leonbergerów. Rasa ta należy do olbrzymich, jej przedstawiciele mają dość długą szyję, która płynnie przechodzi w łopatki, mocny, umięśniony grzbiet, dobrze zarysowaną klatkę piersiową i muskularne kończyny. Choć to wszystko brzmi dość „ciężko”, leonbergery poruszają się harmonijnie i z gracją.

Leonbergery charakteryzują się raczej długą, prostą (czasami lekko falistą) sierścią, od średnio miękkiej do twardej, z gęstym podszerstkiem. Na ich szyi tworzy się kryza, obfita przede wszystkim u samców. Kończyny tych zwierząt są pokryte piórami, a na udach znajdują się gęste portki. Mocno owłosiony jest też ogon, zwykle zwisający luźno, rzadko znajdujący się powyżej linii grzbietu.

Leonberger – charakter

Leonberger to pies spokojny, łagodny i wyważony, także w kontakcie z dziećmi. Uwielbia pieszczoty i dużą bliskość z człowiekiem. Sprawdza się jako czujny pies stróżujący, a jednocześnie jako znakomity przyjaciel. Jest wierny i mocno się przywiązuje do opiekuna. Potrzebuje przy tym prowadzenia przez człowieka. Szybko, łatwo i z dużą chęcią się uczy. Lubi też zabawę, zwłaszcza pływanie. Świetnie dogaduje się z innymi zwierzętami, zarówno z kotami, jak i psami, choć w kontakcie z przedstawicielami tej samej płci zdarzają się agresywne zachowania. Zwykle jednak w leonbergerach nie ma agresji. Nie ma też w nich lęku, co przejawia się np. w ich niewrażliwości na hałas.

Leonberger – dla kogo?

Leonberger to znakomity pies dla całej rodziny: dla dzieci, ludzi młodych, nieco starszych, a także seniorów. Czy jednak faktycznie każdy może opiekować się czworonogiem tej rasy? Leonberger to pies olbrzymi i o tym nie można zapominać. Nie jest to zwierzę, z którym każdy poradzi sobie fizycznie, np. dziecko czy senior w czasie spaceru. Co więcej, w związku z jego wielkością konieczny jest trening. Należy więc mieć czas i chęci na ćwiczenia, co wymaga od opiekunów sporej dostępności, a także aktywności. Istotne jest także to, że nie trzeba być ekspertem w szkoleniach czworonogów, ponieważ szybkość i chęć nauki sprawiają, że leonberger jest bardzo wdzięcznym uczniem. 

Co jeszcze jest istotne? Pielęgnacja leonbergera też nie należy do najprostszych. Nie tyle jest ona trudna, ile czasochłonna i wymaga dużej regularności. Przedstawiciele tej rasy robią sporo bałaganu, np. wracając ze spaceru, wnoszą do domu dużą ilość piachu, wody czy błota. 

Leonbergery źle znoszą samotność, dlatego trzeba zapewnić im stały kontakt z bliskimi. Psy tej rasy nie powinny zbyt długo przebywać same, jeśli więc takiego psa chcą przyjąć pod swój dach osoby, których nie ma po 10 godzin dziennie w domu, nie jest to dobry pomysł. 

Leonberger – cena

Należy pamiętać, że psy rasowe powinno się kupować w legalnych, sprawdzonych hodowlach, posiadających wszystkie wymagane certyfikaty. Leonberger kupiony w takiej właśnie hodowli kosztuje około 2500–4000 zł. 

Dlaczego tak ważne jest kupowanie psów z hodowli zarejestrowanych w ZKwP, czyli Związku Kynologicznym w Polsce? Kontroluje on tego typu placówki i wspiera rozwój wiedzy osób, które zajmują się hodowlą psów. Jak przekłada się to na praktyczną opiekę nad zwierzętami, a co za tym idzie – także na ich cenę? Doświadczeni i wyszkoleni hodowcy opiekują się psią matką przez całe jej życie, w tym dbają o nią w czasie ciąży, co już w okresie rozwoju płodowego korzystnie oddziałuje na szczenięta. Po urodzeniu młode również podlegają sprawdzonej opiece, wykonuje się im wszystkie niezbędne badania, są odpowiednio żywione, a także socjalizowane. Tego wszystkiego może zabraknąć w miejscach, nad którymi nie ma żadnej kontroli, co później może przełożyć się na całe życie leonbergera i jego przyszłego opiekuna.

Leonberger – pielęgnacja

Leonberger to pies o pokaźnych rozmiarach, który ma dużo gęstej, raczej długiej sierści, i to właśnie ten element w jego pielęgnacji jest najbardziej problematyczny, zwłaszcza w okresie linienia. Należy wówczas czesać czworonoga nawet codziennie lub co dwa dni (wiosną i jesienią – wtedy linieje najobficiej). Niestety nawet pomimo regularnego czesania trzeba liczyć się z dużą ilością sierści w domu, choć nie jest to raczej taki rodzaj włosa, który wbija się w meble czy dywany. 

Co istotne, w miejscach, w których sierść jest najgęstsza, czyli: portki, kołnierz, ogon, a także pachwiny, trzeba sprawdzać, czy nie tworzą się kołtuny. Należy je na bieżąco rozczesywać, w czym pomocne mogą być specjalnie przeznaczone do tego preparaty. Do kąpieli trzeba stosować delikatne szampony, a jeśli sierść nie jest w dobrym stanie, pomocne mogą okazać się odżywki. Warto przy tym pamiętać, że po kąpieli leonberger musi zostać dokładnie wysuszony suszarką. Ilość i gęstość jego sierści sprawiają, że sam mógłby schnąć bardzo długo. W tym czasie sierść uległaby zagnieceniu, a długotrwałe utrzymywanie się wilgoci mogłoby doprowadzić do stanów zapalnych skóry. Co ważne, sierść (poza piórami i portkami) należy suszyć pod włos, a w trakcie tego zabiegu cały czas rozczesywać.

Leonberger, podobnie jak inne psy, musi mieć też regularnie sprawdzane uszy, oczy, zęby (które należy regularnie, najlepiej codziennie, myć) oraz pazury – jeśli nie ścierają się samoczynnie, trzeba je przycinać (można to robić z pomocą lekarza weterynarii, w salonie pielęgnacyjnym dla psów lub samodzielnie; specjalne nożyczki do pazurów dostępne są w sklepach zoologicznych).

Leonberger – żywienie

Żywienie psa to jeden z kluczowych elementów troski o niego. Dlatego też, chcąc jak najlepiej dbać o czworonoga, powinno się dostarczać mu pełnoporcjową karmę, dostosowaną m.in. do jego wieku i wielkości. Leonberger musi więc dostawać pokarm dla psów dużych lub olbrzymich, które mają nieco inne potrzeby żywieniowe niż psy małe. Rosnącym czworonogom należy podawać karmę typu junior (co ważne, leonberger rośnie nawet ponad dwa lata). Psy dorosłe powinny dostawać posiłki oznaczone jako adult, a starsze czworonogi – senior.

O czym należy jeszcze pamiętać? Najlepiej, aby leonberger jadł posiłek po spacerze, około 30 minut po powrocie do domu. Nie można karmić psa przed samym wyjściem lub inną intensywną aktywnością, ponieważ mogłoby to skutkować rozszerzeniem i skrętem żołądka. Jeśli wybieramy się na spacer, odczekajmy co najmniej godzinę od posiłku. Nie zapominajmy też o wodzie. Leonberger musi mieć do niej stały dostęp, także w trakcie spacerów.

Kontrolujmy też ilość podawanej psu karmy. Nie może on jeść ani zbyt mało, ani zbyt dużo. Z jednej strony grozi mu niedożywienie, z drugiej zaś nadwaga i otyłość, które są poważnym schorzeniem i mogłyby dodatkowo obciążyć stawy zwierzęcia (w przypadku tej rasy i tak istnieje spore ryzyko wystąpienia dysplazji stawów biodrowych). Pamiętajmy, że kontroli muszą podlegać też podawane zwierzęciu smaczki, które nie powinny przekraczać 10% dziennego zapotrzebowania na kalorie. 

Leonberger – zdrowie

Co należy wiedzieć o zdrowiu psów rasy leonberger? Długość życia tych czworonogów zwykle wynosi 9–12 lat. Należą raczej do zwierząt o sporej odporności, świetnie radzą sobie z niskimi temperaturami (znacznie gorzej z upałami, przed którymi trzeba je chronić). Istnieją jednak schorzenia dość często przytrafiające się leonbergerom. Zazwyczaj są to problemy, które dotyczą też innych psów ras dużych i olbrzymich:

  • dysplazja stawów (zwłaszcza biodrowych),
  • rozszerzenie i skręt żołądka,
  • schorzenia oczu – wady ustawienia powiek, postępujący zanik siatkówki, zaćma,
  • problemy z sercem (kardiomiopatia rozstrzeniowa – choroba mięśnia sercowego),
  • polineuropatia – choroba neurologiczna,
  • niedoczynność tarczycy,
  • młodzieńcze zapalenie kości – może pojawiać się u szczeniąt w okresie wzrostu.

Leonberger – ciekawostki

  • Miłośnikami i posiadaczami leonbergerów były wielkie osobistości, m.in.: cesarzowa Austrii Elżbieta, król Włoch Umberto I czy kompozytor Ryszard Wagner.
  • Czy wiesz, że leonbergery to świetni pływacy? Pływanie to jedna z ich ulubionych rozrywek. Przedstawiciele tej rasy mają między palcami… błony pławne! 

Leonberger – przykładowe imiona

  • Przykładowe imiona dla psa rasy leonberger: Miś, King, Leo, Lew, Dyzio, Egon, Jeff, Mufi, Mufasa, Teo.
  • Przykładowe imiona dla suki rasy leonberger: Queen, Bella, Carmel, Fiona, Leyla, Lora, Raya.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 5 / 5. Liczba głosów 5

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Spacerowanie na luźnej smyczy

Spacer powinien być relaksem dla psa i opiekuna. Pupil rozgląda się po otoczeniu, a pan oddaje się rozmyślaniom.

Zdrowie

Choroba przyzębia

Psu nieładnie pachnie z pyska? Powodem może być choroba przyzębia. Obejrzyj zęby i dziąsła pupila!

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres