Jamnik

Jamniki

Jamniki to rasa, która wywodzi się z Niemiec. Na przestrzeni lat zyskała ogromną popularność na całym świecie, również w Polsce. Decydując się na psa rasy jamnik, trzeba pamiętać o jego myśliwskich genach. Częste spacery oraz zaspokojenie potrzeby węszenia i tropienia są mu niezbędne. Przedstawiamy najważniejsze informacje na temat rasy, jej charakteru, pielęgnacji oraz sposobu żywienia.

Jamnik – podstawowe informacje

FCI grupa IV (jamniki), przeznaczenie: pies myśliwski do polowania na ziemi i pod ziemią
Długość życia 12–16 lat
Charakter przyjacielski, odważny, zrównoważony
Rozmiar wielkość (mierzona w obwodzie klatki piersiowej): standard (psy 37–47 cm, suki 35–45 cm), jamnik miniaturka (psy 32–37 cm, suki 30–35 cm), króliczy (psy 27–32 cm, 25–30 cm);

masa ciała: standard (do 9 kg), miniatura (około 5–6 kg), króliczy (3–4 kg)

Sierść szata: krótkowłosy, długowłosy i szorstkowłosy

umaszczenie: prawie każdy kolor jednolity, dwubarwny, marmurkowy, pręgowany, dziczy, z wyjątkiem czysto czarnego i białego

Kraj pochodzenia Niemcy

Jamnik – szczypta historii

Pierwsze wzmianki na temat jamników wskazują na to, że rasa powstała w XIV wieku w Europie. Istnieją też teorie, że psy te towarzyszyły już starożytnym Rzymianom i Egipcjanom. Ze względu na doskonały węch jamniki wykorzystywane były przez szlachtę podczas polowań. Ich zadaniem było płoszenie zwierzyny z nor. Pierwsze hodowle tej rasy powstały w XIX wieku w Bawarii. Najstarszym Klubem Jamnika jest Deutsche Teckelklub e.V. założony w 1888 r.

Jamnik – wygląd 

Jamnik to niski pies o krótkich łapach i wydłużonej, ale mocnej sylwetce. Jego budowa pozwala na szybkie i zwinne poruszanie się na powierzchni ziemi i pod nią. Grzbiet zwierzęcia jest silny. Tył tułowia lekko opada. Kończyny są krótkie i dobrze umięśnione, a klatka piersiowa jest dobrze zbudowana.

Ogon noszony jest przez jamnika na wysokości linii grzbietu, może lekko opadać. Głowa i pyszczek są wydłużone. Nos, pazury i opuszki palców, niezależnie od umaszczenia, zwykle są czarne. Średniej wielkości oczy w kształcie migdałów mogą przybierać kolor od ciemnoczerwonobrązowego do czarnobrązowego. Uszy są oklapnięte i mają zaokrąglone końce. Szyja jest długa i muskularna.

Wyróżnia się trzy odmiany jamnika pod względem długości sierści:

  • Jamnik krótkowłosy – jego sierść jest krótka, gęsta, błyszcząca, przylegająca, mocna i twarda.
  • Jamnik szorstkowłosy – za wyjątkiem kufy, brwi i uszu jego włos jest szorstki, przylegający na całym ciele. Na pyszczku wyraźnie zaznacza się broda. Brwi są krzaczaste. Na uszach pies ma krótsze włosy niż na całym ciele, prawie gładkie.
  • Jamnik długowłosy – jego włosy są proste, błyszczące, przylegające do ciała. Na szyi i podbrzuszu są dłuższe, na uszach zwisające poza dolną ich krawędź, na kończynach widać wyraźne pióro. Najdłuższa sierść jest na ogonie, gdzie tworzy pełną chorągiew.

Jamniki mogą występować w następujących wariantach kolorystycznych:

  • rudy: jednolity lub z domieszką czarnych włosów;
  • dwubarwny: głęboki czarny lub czekoladowy z rdzawym podpalaniem;
  • marmurkowy: podstawowym kolorem jest zawsze kolor ciemny z nieregularnymi szarymi lub beżowymi plamami;
  • pręgowany: ciemne pręgi na rudym tle;
  • dziczy (występuje tylko u jamników szorstkowłosych).

Jamnik – charakter

Mimo różnic w wyglądzie jamniki mają wiele cech wspólnych. Z natury są przyjacielskie i towarzyskie. Są zwierzętami energicznymi, ale zrównoważonymi. Nie są tchórzliwe ani agresywne. Gdy wyczują zagrożenie, manifestują to ostrzegawczym warczeniem lub głośnym szczekaniem.

Wbrew temu, co mogło się przyjąć, małe jamniki nie są typowymi psami kanapowymi. Drzemie w nich silny instynkt łowiecki, więc chętnie spacerują, a przy tym dużo węszą i tropią.

Jamnik jest inteligentny i ciekawy świata. Łatwo uczy się rozmaitych komend i sztuczek, jednak mogą zdarzyć mu się momenty, że nie będzie stosował się do poleceń, co wynika z jego wrodzonej niezależności. Warto poświęcić trochę czasu na szkolenie i socjalizację jamnika w wieku szczenięcym, aby wzmocnić jego najlepsze cechy. 

Jamnik – dla kogo?

Jamnik potrafi bardzo przywiązywać się do opiekuna i źle znosi samotność. Może wystąpić u niego lęk separacyjny. Nie jest więc odpowiednim zwierzęciem dla osób, które dużo pracują. Jeżeli zamierzamy zostawić psa samego w domu na więcej niż kilka godzin, musimy zorganizować dla niego odpowiednią opiekę, np. wynająć petsittera.

Jamniki to bardzo towarzyskie zwierzęta. Lubią być w centrum uwagi i aktywnie uczestniczyć w życiu rodziny. To wesołe, chętne do zabawy i cierpliwe psy, które odnajdą się zarówno w towarzystwie osób dorosłych, jak i dzieci. Mimo że jamnik jest psem małym i dość łagodnym, jego kontakty z małymi dziećmi zawsze powinny być nadzorowane przez osoby dorosłe.

Jamnik – cena

Szczenię jamnika, pochodzące z hodowli zarejestrowanej w ZKwP, kosztuje od 1500 do 3500 zł. Cena ta zależy od jego pochodzenia, wieku czy płci. Trzeba również pamiętać, że cena jamnika z profesjonalnej hodowli jest wysoka, ponieważ składają się na nią koszty poniesione na m.in.: opiekę nad matką przez całe jej życie, opiekę weterynaryjną w czasie ciąży i nad szczeniętami, odpowiednią dietę oraz czas poświęcony na socjalizację.

Jamnik – pielęgnacja

Pielęgnacja sierści jamnika zależy od typu okrywy włosowej. Najmniej wymagające pod tym względem są oczywiście jamniki krótkowłose, których włosy wystarczy czesać w okresie linienia. Jamniki szorstkowłose i długowłose trzeba szczotkować częściej, a podczas wymiany okrywy włosowej nawet codziennie. Ważne, żeby sierść się nie filcowała. Psy szorstkowłose wymagają też regularnego trymowania, czyli usuwania martwego podszerstka.

Częstotliwość kąpieli jamnika uwarunkowana jest jego trybem życia. Należy to robić w razie potrzeby, gdy pies się wybrudzi. Pamiętaj, żeby stosować specjalne szampony dla psów, a nie dla ludzi, ponieważ zwierzęta mają inne pH skóry, poza tym składniki zawarte w naszych kosmetykach mogą je uczulać.

Jamnik – żywienie

  • Jamniki to wielkie łakomczuchy, narażone na ryzyko nadwagi i otyłości. Nie mogą mieć stałego dostępu do pokarmu. Dzienną dawkę kalorii należy podzielić im na 2–3 posiłki.
  • Podstawą diety jamnika powinien być pełnoporcjowy pokarm gotowy. Odpowiednia jest zarówno sucha, jak i mokra karma – najlepiej w proporcji 1:1 pod względem masy produktu.
  • Ostrożnie należy postępować z podawaniem jamnikowi przekąsek, gdyż ich nadmiar może znacząco podwyższać kaloryczność diety i spowodować przyrost masy ciała. Przysmaki mogą stanowić maksymalnie 10% dziennej dawki energii.
  • Pamiętaj, że gruby jamnik to nie tylko skutek nieodpowiedniego karmienia, lecz także zbyt małej ilości ruchu. Oprócz zbilansowanego jedzenia zapewnij mu więc codzienną dawkę aktywności na świeżym powietrzu.

Jamnik – zdrowie

Jamnik to jedna z najbardziej długowiecznych ras psów. Przeżywa od 12 do 16 lat, a w niektórych przypadkach nawet dłużej. Jamniki nie są psami chorowitymi, chociaż mają skłonności do niektórych chorób, takich jak:

  • otyłość,
  • dyskopatia,
  • choroba Cushinga,
  • wada kanalików nerkowych,
  • pęcherzyca liściasta,
  • dwurzędowość rzęs,
  • krwotoczne zapalenie żołądka,
  • głuchota wrodzona,
  • dermatozy.

Jamnik – ciekawostki

  • Najsłynniejszym opiekunem jamników był Napoleon Bonaparte, który uwielbiał tę rasę. Jednego ze swoich pupili nazwał nawet swoim imieniem. Jamniki Napoleona zostały po jego śmierci pochowane tuż obok sarkofagu słynnego przywódcy.
  • Miłośnikiem jamników był również cesarz Wilhelm II. Jednemu ze swoich psów postawił pomnik.
  • Brytyjska królowa Elżbieta II, która kojarzona jest przede wszystkim z psami rasy corgi, uległa także urokowi jamników. Wyhodowała nawet rasę dorgi – krzyżówkę jamnika i corgiego.
  • Jamnik był maskotką podczas igrzysk olimpijskich w Monachium w 1972 roku.

Jamnik – przykładowe imiona

Przykładowe imiona dla suki jamnika: Bułka, Figa, Pestka, Rita, Tola.

Przykładowe imiona dla psa jamnika: Amos, Lolek, Napoleon, Pumpkin, Rudolf.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 4.8 / 5. Liczba głosów 5

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Oswajanie lękliwego psa z ludźmi

Gdy spotykamy znajomego z psem, zwykle podchodzimy energicznie i witając się, nachylamy się nad psiakiem, aby go pogłaskać. Lękliwy pies takie zachowanie potraktuje jak atak.

Ciekawostki

Niebieskie psy?

Czy pies może być niebieski? Tak – może mieć tzw. niebieskie umaszczenie.

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres