Duży szwajcarski pies pasterski

Duży szwajcarski pies pasterski

Duży szwajcarski pies pasterski to przede wszystkim równie wielka – jak on sam – dawka miłości. Przedstawiciele tej rasy to czworonogi aktywne, świetnie sprawdzające się w rolach psów pasterskich i stróżów. Jednocześnie silnie przywiązują się do opiekunów i okazują im czułość. Sprawdź, co więcej warto wiedzieć o tej rasie i jak zadbać o nią w należyty sposób.

Duży szwajcarski pies pasterski – podstawowe informacje

FCI grupa II (sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i rasy pokrewne), sekcja 3 (szwajcarskie psy pasterskie), nr wzorca 58
Długość życia 9–11 lat
Charakter przyjacielsko nastawiony do ludzi, wierny opiekunom, wobec obcych czujny, silnie się przywiązuje, cierpliwy, opiekuńczy, uważny, aktywny, lecz zrównoważony, nie wykazuje agresji
Rozmiar Masa ciała: 

  • psy: 35–40 kg
  • suki: 30–35 kg

Wysokość w kłębie: 

  • psy: 65–72  cm
  • suki: 60–68 cm
Sierść dwuwarstwowa – podszerstek w odcieniach od ciemnoszarego do czarnego, warstwa okrywowa gęsta, średniej długości; maść – według wzorca jeden wariant: czarna z brązowo-czerwonym podpalaniem i symetrycznymi białymi znaczeniami
Kraj pochodzenia Szwajcaria 

Duży szwajcarski pies pasterski – szczypta historii

Korzeni opisywanej tu rasy należy upatrywać wśród psów, które przed kilkoma wiekami wykorzystywane były m.in. przez handlarzy czy rolników. Jako odrębną rasę duże szwajcarskie psy pasterskie uznano jednak dopiero na początku XX wieku. Do pokazania ich na jednej z wystaw doprowadził hobbysta kynolog Schertenleib. Tam zauważył je prof. Albert Heim, znawca i miłośnik szwajcarskich ras. To właśnie on doprowadził do jej uznania przez Szwajcarskie Towarzystwo Kynologiczne w 1909 roku oraz powstania w 1912 roku Klubu Dużych Szwajcarskich Psów Pasterskich, który wspierał popularyzację rasy oraz dbał o jej ujednolicenie. Zaowocowało to opublikowaniem w 1939 roku oficjalnego wzorca przez FCI.

W Polsce rasa ta pojawiła się w latach 60. XX wieku, lecz nie zyskała wtedy popularności. Powróciła w latach 90. i od tego czasu zainteresowanie nią utrzymuje się na względnie stałym, choć niezbyt wysokim poziomie. 

Duży szwajcarski pies pasterski – wygląd

W oczy rzuca się przede wszystkim wielkość dużych szwajcarskich psów pasterskich. Są to zwierzęta sporych rozmiarów, ale bardzo proporcjonalnie zbudowane, umięśnione, grubokościste i masywne. Mają mocno zbudowaną głowę, a także silną, muskularną szyję. Uszy są wysoko osadzone, trójkątne, zwykle przylegające do policzków. 

Pomimo swoich rozmiarów psy opisywanej tu rasy poruszają się harmonijnie, mają mocne, dobrze umięśnione kończyny, podobnie jak tułów. Ich ogony są dość długie, w czasie spoczynku opadają, sięgając wysokości stawu skokowego. W momentach silniejszych emocji czworonogi lekko podnoszą ogon, lecz nigdy nie noszą go nad grzbietem.

Jeśli chodzi o szatę, jest ona dwuwarstwowa, gęsta, a włosy są średniej długości bądź krótkie. Umaszczenie tej rasy jest trójbarwne, tzw. tricolor: czarne z brązowo-czerwonym podpalaniem i białymi znaczeniami, które występują na głowie, kufie, tworzą pas od podgardla aż do klatki piersiowej, na łapach i końcu ogona. Wzorzec dopuszcza występowanie białych znaczeń także na kołnierzu lub w formie plamki na karku.

Duży szwajcarski pies pasterski – charakter

Jaki charakter ma duży szwajcarski pies pasterski? Przedstawiciele tej rasy to niezwykle przyjazne czworonogi. Są towarzyskie, radosne, czułe, opiekuńcze, wierne bliskim i bardzo wobec nich cierpliwe. Co się z tym wiąże, potrzebują kontaktu ze swoją rodziną, źle znoszą samotność. Jeśli chodzi o obcych, są wobec nich nieufne, dlatego znakomicie sprawdzają się w roli psów stróżujących. Nie są jednak z reguły agresywne ani przesadnie szczekliwe.

Psy tej rasy bardzo łatwo się uczą, choć w treningach potrzebna jest konsekwencja. Należy przy tym pamiętać, że są to czworonogi aktywne i potrzebujące dużej ilości ruchu, a także stymulacji poznawczej. Jeśli będą się nudzić, mogą wykazywać niepożądane zachowania, np. niszczyć rzeczy.

Duży szwajcarski pies pasterski – dla kogo?

Duża cierpliwość, a także wesoła natura i potrzeba bliskiego kontaktu z opiekunami sprawiają, że duży szwajcarski pies pasterski znakomicie sprawdzi się w roli towarzysza rodziny z dziećmi. Jest bardzo opiekuńczy wobec najmłodszych, choć należy pamiętać, że nawet niezamierzenie może zrobić krzywdę, a jego wielkość zwiększa to ryzyko. Warto więc pamiętać, że dzieci nie powinny pozostawać z psem sam na sam, a rodzice mają obowiązek nauczenia pociechy, jakie zachowania wobec zwierząt są dopuszczalne, a jakie nie.

Jeśli mieszkasz w bloku, nie będzie to na pewno najlepsze miejsce do mieszkania dla przedstawicieli opisywanej tu rasy. Szwajcarski pies pasterski najlepiej odnajdzie się w domu z ogrodem, choć nawet w takim miejscu potrzebuje dodatkowych spacerów, które przyniosą stymulację poznawczą i jeszcze zwiększą aktywność. Jeśli mimo mieszkania w bloku opiekun zdecyduje się na dużego szwajcarskiego psa pasterskiego, częste i długie spacery będą koniecznością.

Czy jest to pies dla mniej aktywnych seniorów? Biorąc pod uwagę wspomnianą już dużą potrzebę ruchu, a do tego sporą masę ciała i związaną z tym siłę, nie będzie to raczej dobry wybór dla osób starszych. 

Duży szwajcarski pies pasterski – cena

Ile kosztuje duży szwajcarski pies pasterski? Cena za szczenię w doświadczonej hodowli wynosi średnio 5000 zł. Należy jednak pamiętać, że oszczędność w tym przypadku nie jest polecana. Wysoka cena wiąże się zwykle z większą szansą, że nasz pies będzie zdrowy, odpowiednio przebadany i dobrze zsocjalizowany. Profesjonalne hodowle, będące pod kontrolą Związku Kynologicznego w Polsce i mające niezbędne certyfikaty, dbają o swoich psich podopiecznych zgodnie z najnowszą wiedzą. Hodowcy zapewniają im niezbędną opiekę weterynaryjną, wykonują określone badania (w przypadku niektórych ras konieczne są specyficzne testy), kształcą się w kierunku genetyki czworonogów i tym samym dbają o krzyżowanie osobników najzdrowszych i najbliższych panującym wzorcom. Co najważniejsze, w takich miejscach psy mają komfortowe warunki życia i traktowane są z należytym szacunkiem. 

Duży szwajcarski pies pasterski – pielęgnacja

Pielęgnacja dużego szwajcarskiego psa pasterskiego nie należy do skomplikowanych i czasochłonnych. Jego sierść linieje w średnich ilościach, dlatego też wskazane jest czesanie go raz lub dwa razy w tygodniu. W standardowych okresach linienia należy zwiększyć tę częstotliwość.

Trzeba też pamiętać o kontrolowaniu stanu uszu, oczu, pazurów i zębów psa. Pomocne będą w tym regularne przeglądy weterynaryjne (co pół roku), choć na co dzień również nie należy tracić czujności i zwracać uwagę na ewentualne niepożądane objawy.

Duży szwajcarski pies pasterski – żywienie

Jak sama nazwa wskazuje, duży szwajcarski pies pasterski powinien dostawać pożywienie przeznaczone dla psów ras dużych i olbrzymich. Jest ono skomponowane w taki sposób, by odpowiadać na konkretne potrzeby czworonogów mających spore rozmiary, które są nieco inne niż u psów małych. Karmy suche mają też formę większych granulek, co znacznie podwyższa komfort jedzenia. Należy jednak pamiętać, by łączyć oba rodzaje karm, suche i mokre, w proporcjach 50/50 (pod względem masy produktów). Co jeszcze należy wziąć pod uwagę w żywieniu dużych szwajcarskich psów pasterskich?

  • Podstawą psiej diety (nie tylko opisywanej tu rasy) powinny być pełnoporcjowe karmy – dostarczają niezbędne składniki odżywcze w odpowiednich ilościach i proporcjach.
  • Przekąski (karmy uzupełniające) są znakomitym urozmaiceniem żywienia i fantastyczną nagrodą w trakcie treningów. Nie powinny jednak przekraczać 10% dziennej dawki kalorii, jakie podaje się psu (porcję energii pochodzącą z przekąski należy wliczyć do codziennego zapotrzebowania). 
  • Karmę należy dostosować do wieku zwierzęcia. W okresie wzrostu powinniśmy serwować psom karmy „junior” (duży szwajcarski pies pasterski rośnie nawet około 2 lat!), by następnie przejść na karmy „adult”, a w późniejszym okresie życia psa na te z oznaczeniem „senior”.
  • Należy zapewnić psu stały dostęp do świeżej wody.
  • Kiedy karmić czworonoga? Na pewno nie bezpośrednio przed spacerem czy inną intensywną aktywnością, ponieważ mogłoby to doprowadzić do rozszerzenia i skrętu żołądka, co jest bardzo niebezpieczne dla zdrowia, a nawet życia psa. Posiłki należy podawać minimum godzinę przed spacerem bądź około 15–20 minut po powrocie do domu. 

Duży szwajcarski pies pasterski – zdrowie

Czworonogi opisywanej tu rasy na ogół nie mają większych problemów ze zdrowiem, choć jest kilka schorzeń, których ryzyko w przypadku dużych szwajcarskich psów pasterskich rzeczywiście jest zwiększone. Należą do nich:

  • dysplazja stawów biodrowych i łokciowych (osobników z tego typu problemami nie powinno się rozmnażać, dlatego warto zapytać w hodowli, czy rodzice szczeniąt mieli wykonywane prześwietlenie właśnie w kierunku dysplazji);
  • choroby oczu, zwłaszcza entropium i ektropium (wwinięcie i wywinięcie powiek);
  • rozszerzenie i skręt żołądka.

Duży szwajcarski pies pasterski – ciekawostki

Zdarza się, że duże szwajcarskie psy pasterskie nazywane są owczarkami szwajcarskimi. Jest to jednak błąd, ponieważ są to zupełnie inne rasy.

Duży szwajcarski pies pasterski – przykładowe imiona

  • Przykładowe imiona dla psa rasy duży szwajcarski pies pasterski: Boss, Max, Dero, Blax, Hulk, Jazz.
  • Przykładowe imiona dla suki rasy duży szwajcarski pies pasterski: Gaja, Goldi, Ivi, Koffi, Mokka, Noa.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 5 / 5. Liczba głosów 2

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Ciekawostki

Dlaczego depcze i drapie?

Większość psów, nim umości się w legowisku, wydrapuje w nim niewidzialną jamę lub udeptuje dołek, kręcąc się wokół własnej osi.

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres