Bernardyn

Bernardyn

Bernardyn to olbrzymi pies typu górskiego o bardzo ciekawej historii. Na co dzień jest bardzo spokojny i oddany opiekunowi, ale też ma predyspozycje do stróżowania. Jak dbać o bernardyna? Ile żyje? Na co choruje? Jak powinna wyglądać jego dieta? 

Bernardyn – podstawowe informacje

Klasyfikacja FCIgrupa 2 (pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła), sekcja 2.2 (molosy typu górskiego)
Długość życia8–10 lat
Charakterz natury przyjacielski; temperament waha się od spokojnego po żywy i czujny
Rozmiarwzrost: samce 70–90 cm, samice 65–80 cmmasa ciała: wzorzec nie precyzuje
Sierśćszata: półdługa, gładka lub lekko falista (nielokowana ani kosmata)umaszczenie: białe w czerwonorude łaty albo odwrotnie, czerwonorudy dominuje nad bielą; możliwy ciemny nalot 

Bernardyn – historia

Historia psa bernardyna rozpoczęła się na alpejskiej Wielkiej Przełęczy św. Bernarda, usytuowanej na wysokości 2489 m n.p.m. W XI wieku święty Bernard z Aosty założył tam schronisko dla podróżnych i pielgrzymów. Pierwsze doniesienia o trzymaniu przez mnichów olbrzymich psów typu górskiego pochodzą dopiero z XVII wieku. Mówiono na nie „Barry” i początkowo wykorzystywano do stróżowania oraz towarzyszenia zakonnikom, a z czasem do odnajdywania zagubionych we mgle lub śnieżycy podróżnych. Do rozsławienia psów przyczyniły się relacje żołnierzy napoleońskich, którzy przekraczali przełęcz w 1800 roku. Wieść o bohaterskich wyczynach czworonogów ratujących ludzkie życie w ekstremalnych warunkach pogodowych szybko rozniosła się poza granice Szwajcarii. 

Pierwszym hodowcą, który począwszy od roku 1867, prowadził dokumentację genealogii bernardyna, był Heinrich Schumacher z Hollingen. Można uznać go za ojca rasy. Szwajcarska księga rodowodów została założona w 1884 roku jedynie dla psów św. Bernarda. Miejscowy klub rasy powstał w tym samym roku, kilka miesięcy później. Wzorzec rasy (uznanej za narodową szwajcarską) zatwierdzono w 1887 roku.

Bernardyn – wygląd

Bernardyn to pies o imponujących rozmiarach. Jest to jedna z największych ras psów na świecie. Samce osiągają 70–90 cm w kłębie, a samice 65–80 cm. Suki ważą 50–75 kg, a psy 55–90 kg. Wyjątkowo duże okazy mogą osiągać nawet 100 kg.

Bernardyny mają masywną, lecz harmonijną sylwetkę. Ich czaszka jest szeroka, czoło lekko wypukłe, a łuki brwiowe mocno rozwinięte. Kufa krótka i szeroka. Wierzchołek nosa i brzegi powiek zabarwione na czarno. Wargi górne dobrze rozwinięte i obwisłe. Za sprawą ciemnobrązowych lub orzechowych, głęboko osadzonych oczu bernardyny wyglądają na sympatyczne i inteligentne. Trójkątne uszy czworonogów są obwisłe, a ogon ciężki i długi.

Najczęściej spotykane są bernardyny białe w czerwonorude łaty albo odwrotnie – kolor czerwonorudy dominuje nad bielą. Dopuszczalny jest ciemny nalot. Pierś, łapy, czubek ogona, obwódka wokół kufy oraz obroża powinny być białe. Pożądana jest czarna maska sięgająca oczu oraz ciemne uszy. Bernardyn całkowicie czarny nie istnieje.

Szata bernardyna różni się w zależności od odmiany:

  • Bernardyn krótkowłosy charakteryzuje się gęstym, prostym i twardym włosem okrywowym, który mocno przylega do skóry. 
  • Bernardyn długowłosy ma średniej długości włosy okrywowe oraz obfity podszerstek. Na głowie i kufie sierść jest krótka, a na zadzie i udach lekko pofalowana. 

Bernardyn – charakter

  • Osobowość

Bernardyny są przyjacielskie i spokojne. Zdarzają się też osobniki bardziej energiczne. Bernardyn ratownik ma cechy opiekuńcze, które wykazuje zarówno wobec przewodnika, jak i innych zwierząt. W stosunku do obcych bywa natomiast nieufny.

  • Potrzeba ruchu

Bernardyn potrzebuje średniej dawki ruchu – należy wyprowadzać go codziennie na spacery, ale unikać nadmiernego wysiłku, który mógłby negatywnie wpływać na kondycję stawów. Najlepiej, gdy pozwolimy bernardynowi dawkować ruch samodzielnie.

  • Szkolenie

Bernardyn jest bardzo bystrym psem, ale z natury niezależnym, dlatego wymaga odpowiedniego szkolenia pod okiem doświadczonego trenera. Należy zadbać o to już w wieku szczenięcym, aby młody bernardyn wyrósł na oddanego i posłusznego psa.

  • Znoszenie samotności

Bernardyn ma silną potrzebę kontaktu z ludźmi. Kocha przebywać w towarzystwie człowieka, więc źle znosi nawet krótkotrwałą nieobecność opiekuna. Lubi towarzystwo innych psów, a także kotów.

  • Szczekanie

Przez mnichów bernardyn wychowywany był na psa stróżującego. Te cechy towarzyszą mu do dziś. Pies jest niezwykle czujny i w chwili zagrożenia bardzo głośno szczeka. Warczenie bernardyna potrafi naprawdę przestraszyć potencjalnego intruza – przypomina ryk lwa. 

Bernardyn – cena

Ile kosztuje bernardyn? Cena tych psów waha się od 2500 do 4500 zł. Koszt jest wysoki, ponieważ na cenę psa z rzetelnej hodowli wpływa wiele czynników, m.in. opieka nad matką przez całe jej życie, opieka weterynaryjna w czasie ciąży i nad szczeniętami, odpowiednia dieta oraz czas poświęcony na opiekę nad psami i socjalizację. Decydując się na zakup lub adopcję tak dużego psa, trzeba też liczyć się z tym, że jego utrzymanie jest dość kosztowne.

Bernardyn – pielęgnacja

Bernardyn nie jest psem wymagającym skomplikowanej pielęgnacji. Jego sierść powinna być szczotkowana raz w tygodniu (psy krótkowłose) lub codziennie (psy długowłose). Podczas czesania długowłosych bernardynów trzeba zwrócić uwagę na sierść za uszami, która ma tendencję do filcowania się. Oprócz typowych zabiegów stosowanych u psów (systematyczne mycie zębów i czyszczenie uszu) dużą uwagę należy poświęcić pielęgnacji oczu bernardyna – odsłonięte spojówki sprzyjają częstym infekcjom.

Bernardyn – żywienie

Bernardyny to psy o ogromnych potrzebach żywieniowych. Dieta dużego psa powinna być dostosowana do jego wielkości, a także do wieku i poziomu aktywności. Zarówno dla szczeniąt bernardyna, jak i dla osobników dorosłych należy wybierać pełnoporcjową karmę dedykowaną psom ras dużych i olbrzymich. Ma to szczególne znaczenie zwłaszcza w okresie wzrostu czworonoga. Psy dużych ras podczas dorastania wielokrotnie zwiększają swoje rozmiary. Proces ten trwa do trzech lat. Dieta dopasowana do szybkiego tempa wzrostu zapewni im prawidłowy rozwój kości i mięśni – ani zbyt wolny, ani za szybki. 

Karma dla bernardyna musi zawierać odpowiednią ilość substancji wpływających na pracę stawów, poziom zawartych w niej składników mineralnych powinien być zbilansowany (odpowiedni stosunek wapnia do fosforu), powinna także dostarczać optymalnej (adekwatnej  do rozmiarów i aktywności) porcji energii. Wbrew pozorom bernardyny potrzebują mniej kalorii na kilogram masy ciała niż psy ras małych. Mają one wolniejszy metabolizm i skłonność do nadwagi. Zbyt duża masa ciała dodatkowo obciąża stawy i może zwiększać ryzyko chorób układu kostno-stawowego. 

Dzienną dawkę pokarmu dla dorosłego bernardyna należy podzielić na 2–3 mniejsze posiłki. Szczeniętom zwykle podaje się ich więcej. Miski z jedzeniem wystawia się na 20–30 minut, a następnie usuwa się niezjedzone resztki. Po posiłku i przed nim trzeba zapewnić psu odpoczynek. Nadmierny wysiłek po zjedzeniu dużej porcji wiąże się z ryzykiem rozszerzenia i skrętu żołądka.

Bernardyn – zdrowie

Te sympatyczne i oddane człowiekowi zwierzęta to jedne z najkrócej żyjących psów. Dożywają zaledwie 10 lat. Są silne i odporne na zimno.

Ze względu na słuszne gabaryty bernardyny najbardziej narażone są na choroby narządu ruchu, takie jak dysplazja stawów biodrowych czy osteo­chondroza stawu ramiennego (OCD). U bernardynów występują też wady powiek: ektropium (wywinięcie) i entropium (podwinięcie) oraz stany zapalne trzeciej powieki.

Bernardyn – ciekawostki

  • Pierwsze bernardyny nie miały tak imponujących gabarytów, jak współczesne. Były mniejsze i zwinniejsze. 
  • Bernardyny długowłose są większe od krótkowłosych i posiadają domieszkę krwi nowofundlanda. Są obecnie znacznie od nich popularniejsze.
  • Bernardyn jest mocno związany z historią Szwajcarii. Od 1887 roku jest symbolem narodowym tego kraju.

Bernardyn – imiona

Przykładowe imiona dla psa bernardyna: Arni, Barry, Beethoven, Bruno, Conan, Hulk, King, Leon, Rambo, Sezam, Yogi 

Przykładowe imiona dla suki bernardyna: Bonnie, Brandy, Granda, Heidi, Kelly, Mamba, Nana, Roksi, Samba, Tara

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 4.1 / 5. Liczba głosów 7

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Żywienie

Czy pies może jeść chleb?

Czy psy mogą jeść chleb bez szkody dla zdrowia? Sprawdźmy, co uważają na ten temat eksperci do spraw żywienia zwierząt.

Dlaczego pies je odchody
Zachowanie

Dlaczego pies je odchody?

Na czym polega koprofagia, jakie są jej rodzaje? Jak skutecznie oduczyć psa jedzenia odchodów?

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres