Anatolian karabash

Anatolijski pies pasterski karabasz

Od dłuższego czasu rozważasz adopcję psa? Podobają Ci się duże czworonogi i masz przekonanie, że jesteś w stanie zapewnić pupilowi optymalne warunki mieszkaniowe oraz stać Cię na jego utrzymanie? Aby podjąć świadomą decyzję o przyjęciu zwierzęcia pod swój dach, dowiedz się najważniejszych rzeczy na temat danej rasy. Poniżej przedstawiamy opis wyglądu i charakteru psa anatoliana. Poznaj wymagania, jakie wiążą się z wychowywaniem takiego czworonoga! 

Anatolian – podstawowe informacje

FCI grupa II (pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie

psy do bydła), sekcja 2.2 (molosy typu górskiego), nr wzorca 331

Długość życia 10–11 lat
Charakter stróżujący, terytorialny, hierarchiczny, spokojny, czujny, niezależny, nieufny
Rozmiar olbrzymi (samce i samice):

masa ciała – 40–65 kg, wielkość, czyli wysokość w kłębie – 71–81 cm

Sierść krótka lub półdługa; dwuwarstwowa, złożona z grubego i twardego włosa okrywowego i gęstego podszycia; różne odcienie umaszczenia, od płowego do wilczastosobolowego; czarna maska
Kraj pochodzenia Turcja

Anatolian – szczypta historii

Anatoliany zamieszkują tereny współczesnej Turcji już od ponad 6 tysięcy lat. Trudno ustalić dokładne pochodzenie tych zwierząt. Niektórzy badacze upatrują początków historii rasy w starożytnej Mezopotamii, gdzie duże psy w typie mastifa były wykorzystywane podczas wojen do walki. Na obszarze tureckiej Wyżyny Anatolijskiej głównym źródłem utrzymania od wieków jest pasterstwo. Wiadomo, że anatoliany zajmują się tam pilnowaniem żywego inwentarza. Warunki życia na tym terenie nie są sprzyjające, dlatego zwierzęta musiały wykształcić wyjątkową odporność. Tylko najsilniejsze osobniki były dopuszczane do rozrodu, a powstała w ten sposób rasa stała się dumą narodową Turcji.

W Turcji nie ma towarzystwa kynologicznego, patronat nad anatolianami sprawuje więc FCI. Aktualny wzorzec rasy pochodzi z 2018 roku.

Anatolian – wygląd

Anatoliany są zaliczane do ras olbrzymich. Optymalna wysokość w kłębie u samców wynosi 74–81 cm, samice mają zazwyczaj 71–79 cm. Jeśli chodzi o masę ciała psa rasy anatolian, waga dorosłego osobnika płci męskiej to 50–65 kg, natomiast masa suk mieści się w przedziale 40–55 kg. Anatolian to pies o mocnej budowie ciała.

Głowa:  duża, proporcjonalna względem reszty ciała.

Oczy: średnie lub duże, o migdałowatym kształcie, brązowe, rozstawione szeroko.

Uszy: średniej wielkości, trójkątne, z zaokrąglonymi końcami; wiszące, w niektórych krajach mogą być kopiowane.

Ogon: sięgający nieco poniżej stawu skokowego; noszony nisko, w stanie pobudzenia uniesiony wysoko.

Szata: gruby i twardy włos okrywowy z gęstym podszyciem; długość włosa okrywowego wynosi 3–7 cm.

Umaszczenie: różne odcienie, od płowego do wilczastosobolowego; całe ciało jednolicie umaszczone, z wyjątkiem głowy – pożądana czarna maska na kufie, rozjaśniająca się ku czaszce.

Anatolian – charakter

Anatoliany to psy z natury spokojne, opanowane i łagodne. Mają też jednak silne poczucie własności – inne zwierzęta oraz ludzie spoza ich stada”, którzy znajdą się na ich terenie, są przez te psy traktowani jako intruzi. Na neutralnym gruncie anatoliany wykazują potrzebę ustalenia hierarchii, nie są natomiast agresywne wobec obcych. Należą do psów stróżujących, podczas pracy odznaczają się wyjątkowym spokojem i cierpliwością, a także czujnością. Ich niezależność sprawia, że są w stanie samodzielnie podejmować decyzje konieczne do ochrony stada. 

W przypadku rasy anatolian szczeniaki powinny być szczególnie intensywnie socjalizowane. Zwierzęta te są z natury nieufne, a przy tym dominujące. Trening powinien więc obejmować również podstawowe zasady posłuszeństwa.

Anatolian – dla kogo?

Dobrze zsocjalizowany anatolian jest psem łagodnym, lojalnym i opiekuńczym wobec swojego „stada” (ludzi i zwierząt gospodarskich). Ma dużą cierpliwość, dzięki czemu doskonale nadaje się dla rodzin z dziećmi. Należy jednak pamiętać, aby od najmłodszych lat uczyć pociechy właściwego obchodzenia się ze zwierzętami. Psy, niezależnie od rasy, powinny mieć kontakt z dziećmi tylko pod nadzorem dorosłych.

Anatolian uwielbia przebywać na zewnątrz i ma silny instynkt stróżowania. Nie nadaje się do mieszkania w bloku. Potrzebuje otwartej przestrzeni, którą mógłby uznać za „własną”. Anatolian nie powinien być również pierwszym psem niedoświadczonego opiekuna. Jego wychowywanie wymaga wprawy oraz dużej znajomości potrzeb tej rasy.

Anatolian – cena

Osoby, które rozważają adopcję psa, mogą się zastanawiać, ile kosztuje anatolian. Jest to uzależnione od wielu czynników, m.in. od renomy danej hodowli. Dotyczy to zresztą wszystkich ras zwierząt, którymi możemy być zainteresowani. W przypadku psa anatoliana cena szczenięcia z rodowodem waha się w granicach 2000–4000 zł. Kwota ta jest podyktowana w dużej mierze kosztami, jakie ponoszą profesjonalni (zarejestrowani w Związku Kynologicznym w Polsce) hodowcy, wśród których należy wymienić m.in.:

  • opiekę weterynaryjną nad suką przez całe jej życie i w czasie ciąży,
  • opiekę nad młodymi,
  • optymalną dietę,
  • czas poświęcony na opiekę nad psami i ich socjalizację.

Pupil bez rodowodu nie może brać udziału w konkursach i wystawach kynologicznych. Jeżeli nie zależy nam na takich aktywnościach, możemy zdecydować się na adopcję zwierzęcia ze schroniska. Przebywają tam czworonogi w typie różnych ras, które bardzo potrzebują kochającego domu.

Anatolian – pielęgnacja

Anatolian nie jest psem bardzo wymagającym pod względem pielęgnacji. Jego sierść powinna być wyczesywana w zależności od potrzeb – zwykle raz w tygodniu, a w okresie linienia codziennie. Inne zalecane zabiegi pielęgnacyjne to:

  • szczotkowanie zębów (raz dziennie),
  • czyszczenie uszu (raz w tygodniu lub według zaleceń lekarza weterynarii),
  • obcinanie pazurów (raz na 2–4 tygodnie).

Anatolian – żywienie

Żywienie anatoliana powinno bazować na pełnoporcjowych pokarmach gotowych- suchych i mokrych. Zawierają one 100% niezbędnych składników odżywczych w optymalnych dla zwierzęcia proporcjach. Najbardziej zalecanym sposobem karmienia psa jest dieta mieszana, złożona z jedzenia suchego i mokrego w równych proporcjach (np. 100 g na 100 g) pod względem masy produktów. Zwierzęta pracujące lub wyjątkowo aktywne fizycznie można karmić głównie jedzeniem suchym, które jest około czterokrotnie bardziej kaloryczne (dostarcza cztery razy więcej energii w porcji o tej samej masie) od mokrego. Należy wówczas szczególnie dbać o to, aby zwierzę regularnie piło wodę, ponieważ suche granulki zawierają jej tylko ok. 10% (mięsiste kawałki w galaretce lub sosie mają natomiast ok. 80-procentową wilgotność). Wszelkie wątpliwości dotyczące sposobu żywienia psa warto skonsultować z dietetykiem lub lekarzem weterynarii.

Psy ras dużych i olbrzymich (m.in. molosy, takie jak anatoliany) nie powinny być karmione bezpośrednio przed wysiłkiem i po zakończeniu aktywności. Ma to związek z ryzykiem wystąpienia problemów z układem trawiennym, np. niebezpiecznego rozszerzenia i skrętu żołądka. Z tego powodu wskazany jest co najmniej 30-minutowy odpoczynek po powrocie do domu przed otrzymaniem posiłku i taki sam czas na relaks po jedzeniu.

Anatolian – zdrowie

Anatoliany to psy bardzo wytrzymałe i odporne. Jak wszystkie rasy olbrzymie, mają zwiększoną podatność na występowanie takich chorób, jak dysplazja stawów biodrowych czy rozszerzenie i skręt żołądka. Należy brać to pod uwagę, planując dietę pupila oraz jego aktywność fizyczną.

Przeciętna długość życia anatolianów wynosi 10–11 lat.

Anatolian – ciekawostki

  • Nazwa rasy anatolian pochodzi od Anatolii – historycznej krainy znajdującej się na terytorium dzisiejszej Turcji. Słowo to wywodzi się z greckiego anatolē, oznaczającego wschód słońca.
  • Turecka nazwa tej rasy to çoban köpegi (czyt. czaban kopeji), czyli pies pasterski.

Anatolian – przykładowe imiona

Przykładowe imiona dla psa: Diego, Basza, Kumpel, Szaman.

Przykładowe imiona dla suki: Roxa, Ama, Mila, Saba.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 0 / 5. Liczba głosów 0

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

1 komentarz do wpisu “Anatolian karabash”

  1. Pies tej rasy, rzekomo zsocjalizowany rzucił się bez ostrzeżenia na 10 letnią dziewczynkę i to przy właścicielu. Psy nieobliczalne i niebezpieczne

    Odpowiedz

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Wyjący pies
Zachowanie

Dlaczego pies wyje?

Wycie to jeden z atawizmów, które pozostał psom „w spadku” po wilczych przodkach

Ciekawostki

Wyprawka dla szczeniaka. Co należy kupić?

Zastanawiamy się co kupić jako wyprawkę dla szczeniaczka. Podpowiadamy, co powinno się w niej znaleźć i co zrobić, aby była to wyprawka, na którą stać każdego.

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres